Nana

Cykl: Rougon-Macquartowie (tom 9)
Wydawnictwo: Siedmioróg
6,76 (1559 ocen i 92 opinie) Zobacz oceny
10
55
9
119
8
228
7
574
6
336
5
151
4
39
3
42
2
8
1
7
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Nana
data wydania
ISBN
8385193219
liczba stron
435
kategoria
klasyka
język
polski
dodała
miwakoos

Nana – dziewiąty tom cyklu Rougon-Macquartowie, opublikowany w 1880, poświęcony losom Anny Coupeau zwanej Naną. Jedna z najbardziej znanych części cyklu, studium życia prostytutki, a zarazem obraz średnich i wyższych sfer Paryża czasów II Cesarstwa. Wg słów autora "poemat samczych pożądań"

wstępem opatrzyła Małgorzata Tomicka

 

Brak materiałów.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (3895)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 252
Finkla | 2017-10-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Klasyka
Przeczytana: 19 października 2017

Chyba najbardziej znana powieść Zoli. Opowiada o aktorce-kurtyzanie żyjącej w czasach rządów Napoleona III (chociaż tło historyczne na ogół nie rzuca się w oczy). Przedstawia do cna zdeprawowany świat, w którym kobieta uczciwa to taka, która "nie ma więcej jak jednego kochanka, i to zawsze człowieka godnego szacunku".

Być może mam drobnomieszczański światopogląd, ale nie mogę uwierzyć w takie stracenie głowy dla niezbyt bystrej ladacznicy, by kupić jej pałac (zdecydowanie zbyt wygórowana cena za świadczone usługi), a potem bankrutować. Jak to możliwe, że mniej lub bardziej stateczni i dojrzali mężczyźni nagle dostali małpiego rozumu na tle jednej dziewczyny? Moda, chęć pochwalenia się pożądanym towarem?

Nieco więcej tutaj: http://finklaczyta.blogspot.com/2017/10/nana-paryski-poswiatek.html

książek: 143
darek_lask | 2017-07-09
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 09 lipca 2017

Jak cała twórczość Zoli - dobra naturalistyczna powieść ukazująca nie tylko losy tytułowej Nany, ale i obraz Paryża, ludzi, motywów kierujących postępowaniem bohaterów. Festiwal hipokryzji, fałszu i ludzkich ułomności. Dekoracje się zmieniły, ale kondycja ludzka?

książek: 725
violabu Toczytam | 2013-08-26
Przeczytana: 26 sierpnia 2013

„Nana” Emila Zoli jest powieścią naturalistyczną, zatem nie ubarwiającą opisywanej rzeczywistości, a pokazującą jej wszelkie negatywne aspekty. Zanim zaczęłam ją czytać, wiedziałam, że jest to opis życia prostytutki. Nie zdawałam sobie jednak sprawy, że jest to książka o tak zepsutym towarzystwie Paryża w drugiej połowie XIX wieku, że sypia tam każdy z każdym. W uproszczeniu właśnie taka jest tematyka dzieła.

Plusem powieści jest obraz społeczeństwa przedstawiony bardzo dokładnie wraz z jego pięknem i brudem jednocześnie. Szanowani panowie zabiegający o względy aktorek-ladacznic (dyrektor upiera się, aby o jego teatrze mówić „burdel”) i ich żony hrabiny nie pozostające im dłużne. Jest to świat, w którym „kobieta uczciwa, która ma nie więcej jak jednego kochanka, i to zawsze człowieka godnego szacunku”.

Nana, dzięki temu, że gra na deskach teatru, staje się kobietą modną i pożądaną. Dzięki zapewnianiu każdego z mężczyzn o swej miłości i umiejętności dawania wielkich rozkoszy,...

książek: 847
Sylwia | 2014-04-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 kwietnia 2014

Czytałam ją bardzo powoli (można powiedzieć, że mi "nie szła"). Byłam zdziwiona, że historie górników w "Germinalu" po prostu pochłaniałam, a książka o bliższej memu sercu tematyce - dramacie kobiety, tak ciężko przyswajałam. Jednak zbliżając się do końca, połapałam się nareszcie we wszystkich trudnych nazwiskach i skojarzyłam kto z kim i dlaczego. W połowie drugiego tomu padały również (zazwyczaj jednozdaniowe) cytaty, będące najbłyskotliwszym podsumowaniem bieżącej sytuacji, jakich w życiu bym się nie spodziewała.
Cały czas mam wrażenie, że tytułowa "Nana" była tylko drugoplanową bohaterką, ustępującą miejsca panoramie ówczesnego społeczeństwa.

książek: 1652
Roman Dłużniewski | 2016-12-12
Na półkach: Przeczytane

Skandalizująca książka o nierządnicy. Pamiętam jak Mama zabraniała mi ją czytać. Nierządnica nierządnicą ale ciekawsze jest spojrzenie na ówczesny Paryż, na styl życia jego bohemy. Nie wiem czy dziś sięgnąłbym po Nanę po raz drugi, ale może kiedyś..

książek: 501

"Muszę wam powiedzieć, że ci ludzie już mi nie imponują... Za dobrze ich znam, i to w negliżu! Nie mam dla nich krzty szacunku! Brudy od góry do dołu, ciągle tylko brudy i spółka..."

Nany nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. Jedna z najsłynniejszych kurtyzan w literaturze, do tego pozbawiona talentu aktorka. Wśród jej kochanków znajdowało się wielu bohaterów powieści: Jerzy, Filip, hrabia Muffat, Daguenet, Vandeuvres i wielu innych. Główną bohaterkę trudno ocenić jednoznacznie. Oczywiście, doprowadzała mężczyzn do ruiny, nie miała skrupułów, była rozchwiana emocjonalnie, kapryśna i chciwa. Jednocześnie Zola na kartach powieści daje dowody jej łagodności: Nana zdolna była do współczucia, kochała swego synka Ludwisia, pomagała innym (np. przyjaciółce, Satin). Czy sama zasługuje na litość? Trudno powiedzieć.

Sama fabuła nie obfituje w zwroty akcji, nie trzyma w napięciu; składają się na nią przygody Nany i jej kolejnych kochanków. Jednocześnie Zola przemyca otoczkę historyczną i...

książek: 257
Lilly_ | 2010-09-04
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 20 lutego 2010

Klasyczna powieść Emila Zoli, którą zamierzałam przeczytać dawno temu i jakoś nigdy nie miałam okazji. Niebanalna historia paryskiej kurtyzany. Nanę poznajemy w chwili jej debiutu na deskach teatru "Varietes". Dziewczyna, jak mówi sam dyrektor, nie ma za grosz talentu: ani gracji, ani dobrego głosu...Więc dlaczego właśnie Nanę obsadził w głównej roli? To pytanie oczywiście pada, dyrektor Bordenave odpowiada z prostotą: "Nana zawojuje Paryż, sami zobaczycie dlaczego..."

I tak się dzieje. Publiczność zostaje oczarowana, a może zaczarowana, przez Nanę. Paryż pada jej do stóp. Nana zachwyca urodą, naturalnym wdziękiem i niesamowitą zmysłowością. Mężczyźni pragną Nany. Rujnują się dla Nany. Umierają dla Nany...

Przy bliższym poznaniu, zastanawiamy się dlaczego? Co takiego w sobie ma ta pospolita dziewka? Jest ordynarna, wyzywająca i zwyczajnie głupia...

"Nana" ukazuje zgniliznę moralną paryskiej arystokracji, cały brudny i ohydny świat wyższych sfer. Kolejni mężczyźni rujnujący się...

książek: 542
McDalvis | 2014-05-11
Na półkach: Przeczytane

Po książkę sięgnęłam ze względu na pracę maturalną. Przyznam szczerze, że obraz uwodzicielki, który zobaczyłam w tym utworze doprowadził mnie do sytuacji, w której nie mogłam odmówić jej kilku dobrych minut w mojej pracy.
Nana to zdecydowanie kobieta fatalna, kobieta przynosząca mężczyznom jedynie upokorzenie i straty majątkowe oraz rodzinne. Zola na kartach swojej powieści naturalistycznej pokazał rozkład paryskiego społeczeństwa, próżność arystokracji i zdrady wślizgujące się w spokój życia. Nade wszystko jest to jednak powieść o kobiecie, która dostaje to, czego chce i trwoni to w kilku sekundach. To niesamowity obraz uwodzicielki, która wykorzystuje mężczyzn, ograbia ich z pieniędzy i rodzinnego szczęścia. Staje się powodem ich upadku. Paryska kurtyzana z życia na ulicy wskoczyła na salony za pomocą swojego ciała. Dzięki niemu spełniała swoje kaprysy i mamiła zmysły.
Z mojego punktu widzenia książka ma niesamowity styl, który powinien przyciągnąć czytelnika. Z początku może...

książek: 1662
jabajbaj | 2014-09-08
Przeczytana: 08 września 2014

Oczywistym jest, że mamy w tym przypadku do czynienia z klasyką literatury, z interesującym studium społeczeństwa paryskiego, przepełnionego żądzą i zepsuciem, z historią kobiety upadłej, femme fatale pożerającą wszystkich mężczyzn, z którymi zetknął ją los. "Nana" to z pewnością najsłynniejsza książka Zoli, jednakże moim pierwszym kontaktem z twórczością tegoż autora była powieść "Wszystko dla pań", która mnie osobiście podobała się bardziej. Możliwe, że w przypadku "Nany" poczułam się zbyt przytłoczona wszechobecną cielesnością, rozpustą i brudem, który nie zostawił miejsca na nieco jaśniejsze aspekty życia. Generalnie Nana mogła mieć cały Paryż u swoich stóp, lecz z własnej głupoty stoczyła się na samo dno. Epizod z Fontanem ciągnął mi się niemiłosiernie, bowiem denerwowała mnie głupota głównej bohaterki. Tak, książka mnie pochłonęła, wzbudziła wiele emocji, a co jestem jej wdzięczna. A mimo to czuje spory niedosyt i rozczarowanie zakończeniem, bo czyż tak naprawdę Nana...

książek: 200
izi_96 | 2014-01-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 23 stycznia 2014

Szokująca powieść E. Zoli o zepsutej, młodej kobiecie, która trudniła się najstarszym zawodem świata. Ale nie jest to historia o pierwszej, lepszej prostytutce ,,zza rogu". Nana- rudowłosa piękność- sypiała nie byle z kim. Miała bardzo zawyżoną samoocenę, dlatego pozwalała sobie tylko na kontakty z osobistościami z wyższych sfer. Była przekonana o swej wyjątkowości nawet do tego stopnia, że pomimo braku talentu zdecydowała się grać główne role w tatrze, wystawiając się tym samym na pośmiewisko, gdyż w rzeczywistości ,,skrzeczała jak wrona". Jak by tego było mało, nie znała swoich kwestii. Jednakże- ku mojemu zaskoczeniu- ta bezwstydna kobieta zrobiła większe wrażenie, niż prawdziwi, wykształceni i znani aktorzy. To dowód na to, że wbrew pozorom paryskie mieszczaństwo, jak i arystokracja, nie znali się na prawdziwej kulturze. Naga kobieta wywołała tak wielką furorę, że stała się jedną z najsławniejszych gwiazd ówczesnego Paryża. Spójrzmy, jak nie wiele trzeba było, aby osiągnąć...

zobacz kolejne z 3885 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd