Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Zima Muminków

Zima Muminków

Autor:
Cykl: Muminki (tom 6)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Irena Szuch-Wyszomirska
tytuł oryginału
Trollvinter
wydawnictwo
Nasza Księgarnia
data wydania
ISBN
9788310115768
liczba stron
168
słowa kluczowe
Muminki
język
polski
typ
papier
dodała
czupirek
7,5 (861 ocen i 38 opinii)

Opis książki

Seria ciesząca się w wielu krajach nieustającą popularnością. Świat Muminków to dolina, w której różne tajemnicze postacie - Paszczak, Ryjek, Włóczykij, Mała Mi - wiodą życie dziwnie podobne do zwykłego, a jednak wypełnione baśnią. Najważniejszym miejscem jest dom Mamusi i Tatusia Muminka: tu każdy może liczyć na pomoc i przyjaźń.

 

źródło opisu: Nasza Księgarnia, 2008

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1548
anius | 2013-07-10
Na półkach: 2013, E-book, Przeczytane, Posiadam

Moją ulubioną postacią zawsze była Buka,muminki się jej boją ale nie mają racji.Żal mi jej zawsze jest samotna i nikt nie chce się z nią bawić.jeśli ktoś jest inny nie powinniśmy się go bać tylko lepiej poznać i spróbować zrozumieć.książka pełna uroku,kocham muminki:)

książek: 467
Degamisz | 2014-04-21
Na półkach: Ulubione, Przeczytane

Nostalgia i melancholia - te dwa słowa kojarzą mi się silnie z tą częścią przygód Muminków. Ponadto z całej serii ta zawsze była moją ulubioną - miała niecodzienny klimat - lekko tajemniczy, z poczuciem wyobcowania, pustki i smutku. A mimo to czytało mi się genialnie. No i po raz kolejny nie zawiodła mnie Mała Mi :)

książek: 17643

Muminki przeważnie zasypiają w październiku i tak śpią aż do końca zimy.Wówczas życie toczy się dalej.Jednak w tej części wyjątkowo obudzili się w zimie.Muminek jako pierwszy budzi się w zimie.Nie może zasnąć.Wychodzi z ciepłego, przytulnego domku przez klapę w dachu i spotyka zimę, śnieg i wiele nieznanych stworzeń, między innymi Too-tiki, która umie łowić ryby w przeręblu. Podczas gdy mała Mi beztrosko i odważnie korzysta z zimy, nie mając problemu z wypełnieniem sobie czasu, Muminek poddaje się melancholii. Jest mroźnie i ciemno, tam, gdzie rosły jabłka, rośnie teraz śnieg. Muminek czuje się bardzo smutny i samotny. Sytuację pogarsza energiczny, wysportowany i hałaśliwy Paszczak, który próbuje nauczyć Muminka jeździć na nartach. W letniej kabinie kąpielowej mieszkają tajemniczy intruzi, zimowi goście, zziębnięci i głodni, wyjadają konfitury, wynoszą dywany. Ciężki to czas dla Muminka. A jednak wszystko, co się dzieje, czemuś służy. A po zimie zawsze następuje wiosna.Są to książk...

książek: 2627
Wkp | 2013-11-25
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 23 listopada 2013

Muminki zawsze przesypiają zimę. ale nie w tym roku. Muminek bowiem wybudza się i nie może zasnąć. Nie może tez dobudzić rodziny toteż pogrążony w samotności zaczyna badać tajemniczy i mroźny świat, a także odkrywać sekrety jakie kryje jego własne domostwo...

Gdybym miał streścić ten tom Muminków w jednym zdaniu, zawierając w nim ocenę, powiedziałbym: Świetny początek, słaby środek, świetny koniec. I tyle. Styl jest tu lekki i przyjemny, klimat zachwyca, ilustracje też, ale rozwinięcie w postaci gości po prostu mnie znużyło.

Nie mniej, choć jest to jeden ze słabszych tomików przygód sympatycznych trolli, nadal jest to znakomita książka dla wszystkich tych, którzy nie zabili tkwiącego w nich dziecka i kochają raz na jakiś czas powrócić do magicznej krainy, kiedy nie istniało wiele problemów, każdy krzak i każde drzewo stanowiło wstęp do przygody, a każde grzebanie w w piasku stawało się poszukiwaniem skarbu.

Polecam!

książek: 641
Ewelina | 2014-04-28
Na półkach: 2014, Dla dzieci, Przeczytane
Przeczytana: 28 kwietnia 2014

Muminek budzi się w środku zimy, zamiast mocno spać jak pozostali członkowie jego rodziny. Początkowo czuje się samotny i nieco przerażony tą nieznaną sobie porą roku, potem jednak zaczyna dostrzegać uroki zimy.
Wreszcie w nieco szerszej odsłonie pojawia się mała, złośliwa Mi, której tak mało w pozostałych częściach opowieści o Muminkach, a to moja ulubiona postać z tej książki:)

książek: 2196
Bed | 2010-09-28
Na półkach: Dzieciństwo, Przeczytane

Moja ulubiona z tej serii :). Do dziś pamiętam Muminka obudzonego o nietypowej porze, wśród śpiącej rodziny, jak organizuje sobie rozrywki a mała Mi zjeżdża na tacy z górki :)

książek: 636
Mcdulka | 2012-12-18
Przeczytana: 18 grudnia 2012

TE KSIAZKE TRZEBA KONIECZNIE PRZECZYTAC W CZASIE ZIMY!!!! OBOWIAZKOWA LEKTURA BEZ DWOCH ZDAN!!!!
W CZASIE ZIMY MOZE SIE WYDARZYC TYYYYLE ROZNYCH ROZNOSCI, NIE MOZNA TYLKO ZAPASC W ZIMOWY SEN :)

- Opowiedz o śniegu - powiedział Muminek siadając w wyblakłym od słońca krześle ogrodowym Tatusia. - Nie rozumiem tego.
- Ja też nie - odpowiedziała Too-tiki. - Myśli się, że jest zimny,ale gdy wybuduje się z niego domek, jest w nim ciepło. Wydaje się biały, ale czasem robi się różowy, a czasem niebieski.Może być najmiększy ze wszystkiego i może być twardszy od kamienia. Nie ma nic pewnego.

książek: 394
Książniczka | 2014-08-20

"Umarł. Cały świat umarł, kiedy spałem. Ten świat należy do kogoś innego, kogo nie znam. Może do Buki. I nie został zrobiony po to, aby żyły w nim Muminki."

Z dotychczas przeze mnie przeczytanych opowieści o Muminkach, ta jest najbardziej poetycka, melancholijna i smutna... Zimowy sen Muminków powinien trwać aż do wiosny, a nie wiadomo czemu - Muminek budzi się i już nie może zasnąć. Otaczający go świat jest zupełnie niepodobny do dawnego, jest cicho, mroźno, biało i... samotnie. Momentami wręcz strasznie. W domu kryją się jakieś nieznane, niewidzialne stworzenia, a Lodowa Pani uśmierca swym dotknięciem...

Muminek nie potrafi się odnaleźć w tym przerażającym, pustym, odmienionym świecie. Jednak z czasem uczy się go akceptować, tym bardziej, że zaczyna mieć coraz liczniejsze towarzystwo.

W książkach Jansson urzeka mnie też to, że są nie tylko miłą, magiczną bajeczką, a mają w sobie też zadziwiająco wiele mądrości.

"Wszystko trzeba odkryć samemu. I również przejść prze...

książek: 254
klisza | 2010-12-31
Na półkach: Przeczytane

Książka ta jest pełna niepowtarzalnego uroku i piękna. Chyba właśnie ona jest ta najlepszą, z całej serii książek o "Muminkach". Przedstawia, taki odmienny, nie widziany a może i czasem nie doceniany, cichy świat, przykryty pod warstwą białego puchu. Wyróżnia się spośród innych. Czytano mi tą książkę, od małego dziecka - i nadal często do niej powracam. Polecam osobom młodszym jak i starszym - bo bez względu na wiek czytelnika i tak ma w sobie pewnego rodzaju... magię.

książek: 596
Monika | 2014-01-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 20 grudnia 2013

Książka poświęcona Muminkowi, który za wcześnie budzi się ze snu zimowego i musi poradzić sobie do wiosny. Muminek próbuje dobudzić rodzinę, jest zagubiony, nie potrafi się odnaleźć w nowej sytuacji. Z czasem jednak jakoś sobie radzi, a nawet pomaga swoim sąsiadom w trudnej.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • David Weber
    62. rocznica
    urodzin
    Życie byłoby znacznie przyjemniejsze, gdyby tak powywieszać wszystkich polityków
  • Stephen R. Covey
    82. rocznica
    urodzin
    Przyjacielu, kochać to czasownik. Miłość, uczucie, to owoc tego czasownika. Zatem kochaj ją. Służ jej. Poświęcaj się. Współczuj. Doceniaj. Utwierdzaj ją. Czy jesteś gotów to robić?
  • Wieniedikt Jerofiejew
    76. rocznica
    urodzin
    - O-o-o-o! Niezrównoważenie psychiczne to moje marzenie! - i ośmielę się na szczerość - w marzeniach jestem wariatem! O, nie wiecie, panowie, co to takiego bezsenność marzeń... i stan zapalny marzeń przy bezsenności...
  • Ted Dekker
    52. rocznica
    urodzin
    Trzeba samemu mieć obsesję, żeby rozpoznać ją u drugiego człowieka.
  • Fernando Vallejo
    72. rocznica
    urodzin
    Przestałem być jednym i jesteśmy dwoma: jednym nierozłącznym w dwóch różnych osobach. To jest moja nowa teologia Dwójcy, przeciwstawiona teologii Trójcy: dwie osoby, które potrzebują siebie nawzajem do miłości; przy trzech już zaczyna się orgia
  • Jun'ichi Watanabe
    81. rocznica
    urodzin
    -Chcę być lekarzem.
    Ginko za bardzo się wstydziła,żeby to powiedzieć głośno,gdy się uczyła u Yorikuniego,lecz teraz przyszło jej to bez trudu.
    Po części dlatego,że nabrała odwagi,po części-bo czasy się zmieniły na tyle,że kobieta mogła mieć ambicje,nie narażając się na pogardę.
  • Szymon Szymonowic
    456. rocznica
    urodzin
  • Emma Donoghue
    45. rocznica
    urodzin
    Jak o czymś myślimy, nadajemy temu moc
  • Natalka Babina
    48. rocznica
    urodzin
    Ludzie rodzą się nie po to, żeby im było dobrze. W najlepszym wypadku przychodzą na ten świat po to, żeby dobrze było komu innemu.
  • Anatol Stern
    115. rocznica
    urodzin
  • Jerzy Kukuczka
    25. rocznica
    śmierci
    Widziałem w górach ludzi, którzy nigdy nie chodzą do kościoła. A tam się modlili.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd