Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zima Muminków

Autor:
Cykl: Muminki (tom 6)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Irena Szuch-Wyszomirska
tytuł oryginału
Trollvinter
wydawnictwo
Nasza Księgarnia
data wydania
ISBN
9788310115768
liczba stron
168
słowa kluczowe
Muminki
język
polski
typ
papier
dodała
czupirek
7,54 (941 ocen i 41 opinii)

Opis książki

Seria ciesząca się w wielu krajach nieustającą popularnością. Świat Muminków to dolina, w której różne tajemnicze postacie - Paszczak, Ryjek, Włóczykij, Mała Mi - wiodą życie dziwnie podobne do zwykłego, a jednak wypełnione baśnią. Najważniejszym miejscem jest dom Mamusi i Tatusia Muminka: tu każdy może liczyć na pomoc i przyjaźń.

 

źródło opisu: Nasza Księgarnia, 2008

źródło okładki: zdjęcie autorskie

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1711
anius | 2013-07-10
Na półkach: 2013, E-book, Przeczytane, Posiadam

Moją ulubioną postacią zawsze była Buka,muminki się jej boją ale nie mają racji.Żal mi jej zawsze jest samotna i nikt nie chce się z nią bawić.jeśli ktoś jest inny nie powinniśmy się go bać tylko lepiej poznać i spróbować zrozumieć.książka pełna uroku,kocham muminki:)

książek: 474
Degamisz | 2014-04-21
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Nostalgia i melancholia - te dwa słowa kojarzą mi się silnie z tą częścią przygód Muminków. Ponadto z całej serii ta zawsze była moją ulubioną - miała niecodzienny klimat - lekko tajemniczy, z poczuciem wyobcowania, pustki i smutku. A mimo to czytało mi się genialnie. No i po raz kolejny nie zawiodła mnie Mała Mi :)

książek: 19504

Muminki przeważnie zasypiają w październiku i tak śpią aż do końca zimy.Wówczas życie toczy się dalej.Jednak w tej części wyjątkowo obudzili się w zimie.Muminek jako pierwszy budzi się w zimie.Nie może zasnąć.Wychodzi z ciepłego, przytulnego domku przez klapę w dachu i spotyka zimę, śnieg i wiele nieznanych stworzeń, między innymi Too-tiki, która umie łowić ryby w przeręblu. Podczas gdy mała Mi beztrosko i odważnie korzysta z zimy, nie mając problemu z wypełnieniem sobie czasu, Muminek poddaje się melancholii. Jest mroźnie i ciemno, tam, gdzie rosły jabłka, rośnie teraz śnieg. Muminek czuje się bardzo smutny i samotny. Sytuację pogarsza energiczny, wysportowany i hałaśliwy Paszczak, który próbuje nauczyć Muminka jeździć na nartach. W letniej kabinie kąpielowej mieszkają tajemniczy intruzi, zimowi goście, zziębnięci i głodni, wyjadają konfitury, wynoszą dywany. Ciężki to czas dla Muminka. A jednak wszystko, co się dzieje, czemuś służy. A po zimie zawsze następuje wiosna.Są to...

książek: 2781
Wkp | 2013-11-25
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 23 listopada 2013

Muminki zawsze przesypiają zimę. ale nie w tym roku. Muminek bowiem wybudza się i nie może zasnąć. Nie może tez dobudzić rodziny toteż pogrążony w samotności zaczyna badać tajemniczy i mroźny świat, a także odkrywać sekrety jakie kryje jego własne domostwo...

Gdybym miał streścić ten tom Muminków w jednym zdaniu, zawierając w nim ocenę, powiedziałbym: Świetny początek, słaby środek, świetny koniec. I tyle. Styl jest tu lekki i przyjemny, klimat zachwyca, ilustracje też, ale rozwinięcie w postaci gości po prostu mnie znużyło.

Nie mniej, choć jest to jeden ze słabszych tomików przygód sympatycznych trolli, nadal jest to znakomita książka dla wszystkich tych, którzy nie zabili tkwiącego w nich dziecka i kochają raz na jakiś czas powrócić do magicznej krainy, kiedy nie istniało wiele problemów, każdy krzak i każde drzewo stanowiło wstęp do przygody, a każde grzebanie w w piasku stawało się poszukiwaniem skarbu.

Polecam!

książek: 517
Książniczka | 2014-08-20

"Umarł. Cały świat umarł, kiedy spałem. Ten świat należy do kogoś innego, kogo nie znam. Może do Buki. I nie został zrobiony po to, aby żyły w nim Muminki."

Z dotychczas przeze mnie przeczytanych opowieści o Muminkach, ta jest najbardziej poetycka, melancholijna i smutna... Zimowy sen Muminków powinien trwać aż do wiosny, a nie wiadomo czemu - Muminek budzi się i już nie może zasnąć. Otaczający go świat jest zupełnie niepodobny do dawnego, jest cicho, mroźno, biało i... samotnie. Momentami wręcz strasznie. W domu kryją się jakieś nieznane, niewidzialne stworzenia, a Lodowa Pani uśmierca swym dotknięciem...

Muminek nie potrafi się odnaleźć w tym przerażającym, pustym, odmienionym świecie. Jednak z czasem uczy się go akceptować, tym bardziej, że zaczyna mieć coraz liczniejsze towarzystwo.

W książkach Jansson urzeka mnie też to, że są nie tylko miłą, magiczną bajeczką, a mają w sobie też zadziwiająco wiele mądrości.

"Wszystko trzeba odkryć samemu. I również przejść przez to...

książek: 691
Ewelina | 2014-04-28
Na półkach: Przeczytane, Dla dzieci, 2014
Przeczytana: 28 kwietnia 2014

Muminek budzi się w środku zimy, zamiast mocno spać jak pozostali członkowie jego rodziny. Początkowo czuje się samotny i nieco przerażony tą nieznaną sobie porą roku, potem jednak zaczyna dostrzegać uroki zimy.
Wreszcie w nieco szerszej odsłonie pojawia się mała, złośliwa Mi, której tak mało w pozostałych częściach opowieści o Muminkach, a to moja ulubiona postać z tej książki:)

książek: 2215
Bed | 2010-09-28
Na półkach: Dzieciństwo, Przeczytane

Moja ulubiona z tej serii :). Do dziś pamiętam Muminka obudzonego o nietypowej porze, wśród śpiącej rodziny, jak organizuje sobie rozrywki a mała Mi zjeżdża na tacy z górki :)

książek: 657
Mcdulka | 2012-12-18
Przeczytana: 18 grudnia 2012

TE KSIAZKE TRZEBA KONIECZNIE PRZECZYTAC W CZASIE ZIMY!!!! OBOWIAZKOWA LEKTURA BEZ DWOCH ZDAN!!!!
W CZASIE ZIMY MOZE SIE WYDARZYC TYYYYLE ROZNYCH ROZNOSCI, NIE MOZNA TYLKO ZAPASC W ZIMOWY SEN :)

- Opowiedz o śniegu - powiedział Muminek siadając w wyblakłym od słońca krześle ogrodowym Tatusia. - Nie rozumiem tego.
- Ja też nie - odpowiedziała Too-tiki. - Myśli się, że jest zimny,ale gdy wybuduje się z niego domek, jest w nim ciepło. Wydaje się biały, ale czasem robi się różowy, a czasem niebieski.Może być najmiększy ze wszystkiego i może być twardszy od kamienia. Nie ma nic pewnego.

książek: 404
Melba | 2014-03-04

Paradoksem jest dla mnie fakt, że Muminki przeczytałam grubo po tym, jak skończyłam 20 lat. Przeczytałam i pokochałam. Dotarło do mnie wtedy, jak wielką krzywdę uczynili mi twórcy telewizyjnej bajki, gdzie wszystko było płaskie, nieżywe i nudne, Muminy mówiły jakimiś wydumanymi głosami jak po narkoleptykach a akcja przypominała wygrzebującą się ze smoły muchę. Jedynym, co pojęłam, zrozumiałam i uszanowałam od razu i bez tłumaczeń była Buka, którą rozumiałam świetnie, że pojawia się raz na jakiś czas i nic nie mówi, bo kto by chciał dyskutować z takimi nudziarzami?!?!
Książkowe Muminki podetknął mi pod nos Mąż i kategorycznie zażądał przeczytania. Cześć mu za to i chwała, bo Muminy rulez :) Kocham wszystkie postaci, każdą za co innego, jedynym, który podnosi mi w niepokojący sposób ciśnienie i którego nie trawię, nie cierpię i najchętniej utopiłabym w kałuży, jest Tatuś Muminka. Wyjątkowy nieudacznik, rozlazła fajtłapa, oderwana od rzeczywistości, zawieszona w czasie i przestrzeni...

książek: 254
klisza | 2010-12-31
Na półkach: Przeczytane

Książka ta jest pełna niepowtarzalnego uroku i piękna. Chyba właśnie ona jest ta najlepszą, z całej serii książek o "Muminkach". Przedstawia, taki odmienny, nie widziany a może i czasem nie doceniany, cichy świat, przykryty pod warstwą białego puchu. Wyróżnia się spośród innych. Czytano mi tą książkę, od małego dziecka - i nadal często do niej powracam. Polecam osobom młodszym jak i starszym - bo bez względu na wiek czytelnika i tak ma w sobie pewnego rodzaju... magię.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Kevin J. Anderson
    53. rocznica
    urodzin
    Leia z bliźniętami czekała na jednym z najwyżej położonych lądowisk, aż Pogromca Słońc i "Tysiącletni Sokół" skrzydło w skrzydło opadną na platformę. Han przeszedł przez właz Pogromcy i zaczął schodzić po drabince, ale zanim zdążył postawić nogę na płycie, Leia podbiegła i porwała go w objęcia. - Ci... pokaż więcej
  • Khady Sylla
    52. rocznica
    urodzin
  • Dubravka Ugrešić
    66. rocznica
    urodzin
    Pogodzić się, ugodzić, przestać marzyć, to może najważniejsze, przestać śnić, odnowić przyjaźnie, poszerzyć krąg zainteresowań, znaleźć sobie hobby, włazić raz w tygodniu na górę Sljeme, zapisać się na nowo do czytelni amerykańskiej, uczyć się jakiegoś języka, zimą jeździć na narty, latem nad morze,... pokaż więcej
  • Lucyna Legut
    89. rocznica
    urodzin
    Kłopoty są dla ludzi.
  • Shūsaku Endō
    92. rocznica
    urodzin
    Jeśli Mitsu nauczyła mnie czegoś , to chyba tego, że gdy ktoś chociaż raz jeden przejdzie przez nasze życie, pozostawia w nim ślad, którego nie można zatrzeć.
  • Nigel Cawthorne
    64. rocznica
    urodzin
    Szkoda, że nie urodziłem się pedałem. Wy, kobiety, jesteście trucizną. - John Barrymore
  • Michael Jackson
    73. rocznica
    urodzin
  • Krzysztof Pieczyński
    58. rocznica
    urodzin
    Nie patrzymy wstecz z powodu czasu, który minął bezpowrotnie. Patrzymy wstecz, gdyż tam zdarzyło nam się kochać. Z przeszłości pamiętamy ten stan upojenia, bez którego żyjemy od lat, wyglądając końca tej drogi jak cudu, który ma nas przywrócić na łono miłości. Wszystko nam jedno, jaką miarą będziemy... pokaż więcej
  • Stanisław Lem
    9. rocznica
    śmierci
    Jak się tak leży godzinami w nocy, to myśleniem można zajść bardzo daleko i w bardzo dziwne strony, wiesz...
  • Dick Giordano
    5. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd