Zima Muminków

Tłumaczenie: Irena Szuch-Wyszomirska
Cykl: Muminki (tom 6)
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
7,67 (1448 ocen i 76 opinii) Zobacz oceny
10
192
9
243
8
303
7
473
6
121
5
94
4
6
3
12
2
1
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Trollvinter
data wydania
ISBN
9788310126917
liczba stron
160
słowa kluczowe
Muminki, Włóczykij, Ryjek, mała Mi
język
polski
dodała
Ag2S

Wysmakowane okładki dla koneserów, a w środku te same niezapomniane historie, które od lat zachwycają zarówno małych, jak i dorosłych czytelników. Bo z tych wyjątkowych, pełnych mądrości książek po prostu się nie wyrasta. Życie Muminków i ich przyjaciół z doliny skupia się wokół domu mamy i tatusia Muminka, gdzie każdy może liczyć na pomoc i przyjaźń. Panna Migotka, Paszczak, Mała Mi,...

Wysmakowane okładki dla koneserów, a w środku te same niezapomniane historie, które od lat zachwycają zarówno małych, jak i dorosłych czytelników. Bo z tych wyjątkowych, pełnych mądrości książek po prostu się nie wyrasta.

Życie Muminków i ich przyjaciół z doliny skupia się wokół domu mamy i tatusia Muminka, gdzie każdy może liczyć na pomoc i przyjaźń. Panna Migotka, Paszczak, Mała Mi, Włóczykij, Ryjek, czy straszna Buka tworzą galerię postaci, które na zawsze pozostaną w pamięci czytelników.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Nasza Księgarnia, 2014

źródło okładki: http://nk.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2646)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1051
Mollinka_90 | 2017-07-17
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 17 lipca 2017

"Muminki się cieszą radością i życiem, Muminki..." - sympatyczne trolle, bohaterowie jednej z ulubionych wieczorynek mojego dzieciństwa, to przede wszystkim postaci z serii książeczek Tove Jansson. Wymyślona przez nią Dolina Muminków, zaludniona stworkami o odmiennych charakterach i upodobaniach to miniaturka świata ludzi. Postaci tworzone przez Finkę miały często swój pierwowzór wśród jej znajomych. Bywają usposobione refleksyjnie, przemądrzałe, złośliwe lub tchórzliwe, po prostu ludzkie.

"Zima Muminków" opowiada o porze roku najsmutniejszej dla tych, którzy swoje życie nierozerwalnie łączą z cyklem natury. Zimę z konieczności większość z nich, w tym Muminki, muszą przespać. Ale pewnej zimy jest inaczej, Muminek budzi się nagle i nie chce mu się dalej spać. Ogląda pogrążoną w śnie znajomą okolicę, z utęsknieniem wyglądając wiosennego słońca i ciepłego wiatru z południa, wraz z którym do Doliny przybędzie jego przyjaciel, Włóczykij. Spotyka Too-tiki i drobne stworki, które w zimie...

książek: 2563
LodowaPani | 2013-07-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, Ukochane, 2013

Moją ulubioną postacią zawsze była Buka,muminki się jej boją ale nie mają racji.Żal mi jej zawsze jest samotna i nikt nie chce się z nią bawić.Jeśli ktoś jest inny nie powinniśmy się go bać tylko lepiej poznać i spróbować zrozumieć.Książka pełna uroku,kocham muminki:)

książek: 1282
Medellin | 2019-01-05
Przeczytana: 05 stycznia 2019

"Zima Muminków" to jedna z moich absolutnie najbardziej ulubionych książek - pokuszę się nawet o stwierdzenie, że najbardziej ulubiona i niewiele tu się zmieniło od ponad trzydziestu pięciu lat, kiedy to jako kilkulatek przeczytałem ją po raz pierwszy i całkowicie uległem jej urokowi, a dodam, że nie jest to urok ckliwy.

Cóż zatem książka ta ma w sobie tak niezwykłego? Czym różni się chociażby od pozostałych ośmiu opisujących życie Muminków i ich przyjaciół? Co wreszcie sprawia, że wracam do niej raz po raz z niegasnącym zachwytem i za każdym razem odkrywam w niej nowe wymiary mądrości życiowej?

Niezwykłość "Zimy Muminków" - tutaj muszę odwołać się do treści - polega na tym, że protagonista cyklu wybudza się ze snu zimowego jeszcze w grudniu i nie jest w stanie ponownie zahibernować, jedyne co może to zapadać w zwykły sen, w jaki zapada się każdej doby. Muminek odkrywa, że najbardziej znane miejsca, jakim są własny dom, ogród, kabina kąpielowa czy też dolina płynącego obok domu...

książek: 739

"Niebo było niemal czarne, lecz śnieg lśnił jasnoniebieskim blaskiem w świetle księżyca.
Morze spało pod lodem, a głęboko w ziemi, między korzeniami, wszystkie małe stworzonka śniły o wiośnie. Ale do wiosny było dość daleko, bowiem Nowy Rok minął dopiero co".

i

"Wewnątrz domu było ciepło i przytulnie. Na dole w piwnicy tliły się wolno na ruszcie całe masy torfu. Księżyc zaglądał w okno oświetlając białe zimowe pokrowce na meblach i owinięty tiulem kryształowy żyrandol. A w salonie wokół największego kaflowego pieca rodzina Muminków spała długim zimowym snem".

Czy trzeba pisać coś więcej? Człowiek może tylko zazdrościć Muminkom tego zimowego snu;-) Przespać całej zimy nie możemy. Pocieszajmy się przynajmniej lekturą Muminków :-)

książek: 909
Queequeg | 2016-06-21
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 21 czerwca 2016

Nie, nie wyrosłem z Muminków. Tak samo jak pewnie nie wyrosnę nigdy z "Dzieci z Bullerbyn". W obu przypadkach wiek nie ma nic do rzeczy.

Nostalgia i melancholia - te dwa słowa kojarzą mi się silnie z tą częścią przygód Muminków. Ponadto z całej serii ta zawsze była moją ulubioną - miała niecodzienny klimat - lekko tajemniczy, z poczuciem wyobcowania, pustki i smutku. A mimo to czytało mi się genialnie. No i po raz kolejny nie zawiodła mnie Mała Mi :)

W dzieciństwie nie było dla mnie zimowych ferii bez tej książki. Doszło do tego, że poszczególne części mogłem cytować z pamięci. Uwielbiam tę książkę, jak i całą serię o Muminkach. "Zima Muminków" przypomniana sobie po latach absolutnie nie zmieniła mojego zdania - nieodmiennie zachwyca. Bo nie trzeba być dzieckiem, żeby wyruszyć w podróż do Doliny Muminków, dorośli też znajdą tam wiele dla siebie.

książek: 3465

Idealna lektura na tak upalny dzień jak dziś. Od razu robi się chłodniej i przyjemniej. Jak dotąd to chyba najlepszy i najciekawszy tom "Muminków" - być może dlatego, że sama uwielbiam zimę. :)

Trwa zima. Muminek (i Mała Mi) niespodziewanie budzi się w samym środku zimy i staje się pierwszym Muminkiem, który zobaczył śnieg, zorzę polarną, zjeżdżał na nartach, skakał po lodzie, przeżył burzę śnieżną, zobaczył Lodową Panią oraz inne tajemnicze zimowe postaci i dziwy. A ponadto musi wejść w rolę pana domu: zająć się gośćmi, dbać o domostwo itp.

A poza tym w tym tomie pojawia się Lodowa Pani - moim zdaniem postać o wiele bardziej przerażająca niż niesławna Buka (która jest po prostu samotna i smutna). Ale mój odbiór obu postaci wynika być może z anime, w którym postać Lodowej Pani była po prostu koszmarna, niczym z najgorszego horroru (zaraz po niej przyczyną moich koszmarów była babcia Alicji). Z kolei w książce jej opis jest niezwykle ubogi - jest "biała jak...

książek: 1364
vampireheart | 2017-01-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 21 grudnia 2016

https://pikkuvampyyrinkirjamaailma.blogspot.com/2017/01/67-tove-jansson-zima-muminkow.html

Czy może być coś piękniejszego od zimowej pory? Mróz na zewnątrz, płatki śniegu tańczące na wietrze, niesamowite oszronione wzory na szybach oraz iskierki śnieżynek w blasku księżyca... Esencja piękna. Dodajmy do tego jeszcze fińską zorzę polarną... Ale Muminki powiedzą, że może być coś piękniejszego. Co? Otóż sen.

Odkąd dowiedziałam się, że Muminki zapadają w sen zimowy, byłam niezmiernie ciekawa "Zimy Muminków". Szybko doszłam do wniosku, że ze względu na okoliczności tej książki, odpuszczą sobie wielki sen. Jakże się myliłam i jakież było moje rozczarowanie, kiedy już na pierwszych stronach przywitało mnie chrapanie Mamusi Muminka oraz innych mieszkańców Doliny.

Już wcześniej przekonałam się, że Dolina Muminków bez Muminków to bardzo ciekawe miejsce (może nawet i bardziej ciekawe, niż wtedy, kiedy w niej mieszkają). Jednak po lekturze "Doliny Muminków w listopadzie" miałam...

książek: 2349
Książniczka | 2014-08-20

"Umarł. Cały świat umarł, kiedy spałem. Ten świat należy do kogoś innego, kogo nie znam. Może do Buki. I nie został zrobiony po to, aby żyły w nim Muminki."

Z dotychczas przeze mnie przeczytanych opowieści o Muminkach, ta jest najbardziej poetycka, melancholijna i smutna... Zimowy sen Muminków powinien trwać aż do wiosny, a nie wiadomo czemu - Muminek budzi się i już nie może zasnąć. Otaczający go świat jest zupełnie niepodobny do dawnego, jest cicho, mroźno, biało i... samotnie. Momentami wręcz strasznie. W domu kryją się jakieś nieznane, niewidzialne stworzenia, a Lodowa Pani uśmierca swym dotknięciem...

Muminek nie potrafi się odnaleźć w tym przerażającym, pustym, odmienionym świecie. Jednak z czasem uczy się go akceptować, tym bardziej, że zaczyna mieć coraz liczniejsze towarzystwo.

W książkach Jansson urzeka mnie też to, że są nie tylko miłą, magiczną bajeczką, a mają w sobie też zadziwiająco wiele mądrości.

"Wszystko trzeba odkryć samemu. I również przejść przez to...

książek: 272
SzkockaKrata | 2015-08-10
Na półkach: Posiadam, Przeczytane

"Nad doliną rozpościerał się szary półmrok. Ale teraz dolina nie była zielona, tylko biała. Wszystko, co się kiedyś ruszało, zrobiło się nieruchome. Wszystko, co było kanciaste, stało się okrągłe". "Zima Muminków" to moja ukochana książka z dzieciństwa. Oto zdarzyła się rzecz straszna: Muminek, który nagle obudził się ze snu, będzie musiał stawić czoła przeciwnościom losu i przetrwać w Dolnie swoją pierwszą w życiu zimę. Bez mamy, bez taty, bez Włóczykija, ale z zawsze pełną szalonych pomysłów Małą Mi u boku. Muminek wyrusza w wędrówkę po ośnieżonej krainie, w której czeka na niego wiele dziwów i niebezpieczeństw. Na swojej drodze spotka mnóstwo przezabawnych postaci, z Paszczakiem i Ynkiem na czele.
"Zima Muminków" to wzruszająca opowieść niepozbawiona subtelnego humoru. Książka dla dzieci?! Książka dla każdego!

książek: 26295

Muminki przeważnie zasypiają w październiku i tak śpią aż do końca zimy.Wówczas życie toczy się dalej.Jednak w tej części wyjątkowo obudzili się w zimie.Muminek jako pierwszy budzi się w zimie.Nie może zasnąć.Wychodzi z ciepłego, przytulnego domku przez klapę w dachu i spotyka zimę, śnieg i wiele nieznanych stworzeń, między innymi Too-tiki, która umie łowić ryby w przeręblu. Podczas gdy mała Mi beztrosko i odważnie korzysta z zimy, nie mając problemu z wypełnieniem sobie czasu, Muminek poddaje się melancholii. Jest mroźnie i ciemno, tam, gdzie rosły jabłka, rośnie teraz śnieg. Muminek czuje się bardzo smutny i samotny. Sytuację pogarsza energiczny, wysportowany i hałaśliwy Paszczak, który próbuje nauczyć Muminka jeździć na nartach. W letniej kabinie kąpielowej mieszkają tajemniczy intruzi, zimowi goście, zziębnięci i głodni, wyjadają konfitury, wynoszą dywany. Ciężki to czas dla Muminka. A jednak wszystko, co się dzieje, czemuś służy. A po zimie zawsze następuje wiosna.Są to...

zobacz kolejne z 2636 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Gdzie powinieneś spędzić Gwiazdkę? [QUIZ]

Zastanawialiście się kiedyś, w jakiej książce chcielibyście spędzić Gwiazdkę, wśród jakich bohaterów czulibyście się najlepiej? Czy byłyby to tradycyjne Święta Bożego Narodzenia z rodziną Borejko z Jeżycjady, Gwiazdka z Harrym Potterem w Hogwarcie, czy może Święto Strzeżenie Wiedźm z Wiedźmikołajem, a może po prostu błogi zimowy sen w dolinie Muminków? Rozwiążcie nasz test i sprawdźcie!


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd