Okruch

Wydawnictwo: Znak
6,81 (370 ocen i 74 opinie) Zobacz oceny
10
40
9
33
8
65
7
83
6
67
5
36
4
19
3
15
2
6
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324053551
liczba stron
704
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

Buzująca emocjami opowieść o miłości, tajemnicach i sile dobra. Na początku jest grom z jasnego nieba. Jedno spojrzenie, jeden dotyk, jedno słowo. Od tej chwili życie dwojga ludzi zmieni się bezpowrotnie. Ona wreszcie zmierzy się ze swoim strachem przed bliskością. On odkryje prawdę o sobie i swojej rodzinie. Czy czeka ich wspólna przyszłość? Anna Ficner-Ogonowska zabierze Cię w świat...

Buzująca emocjami opowieść o miłości, tajemnicach i sile dobra.

Na początku jest grom z jasnego nieba. Jedno spojrzenie, jeden dotyk, jedno słowo. Od tej chwili życie dwojga ludzi zmieni się bezpowrotnie. Ona wreszcie zmierzy się ze swoim strachem przed bliskością. On odkryje prawdę o sobie i swojej rodzinie. Czy czeka ich wspólna przyszłość?

Anna Ficner-Ogonowska zabierze Cię w świat prawdziwych uczuć, silnych przeżyć i dramatycznych wydarzeń. "Okruch" to niezwykła powieść, która przywraca wiarę w sens życia i pozwala zrozumieć, czym jest odpowiedzialna miłość.

„To prawda, że jedna iskra wystarczy, by wywołać pożar i zniszczyć wszystko wokół. Ale jeden dobry okruch pamięci wystarczy, by wiele zachować, by karmić się nim przez całe życie. Zrozumiałam, że to moja jedyna nieskończoność.”
fragment książki

 

źródło opisu: http://www.empik.com/okruch-ficner-ogonowska-anna,...(?)

źródło okładki: http://www.empik.com/okruch-ficner-ogonowska-anna,...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (1013)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 538
Gala | 2018-10-19
Przeczytana: 03 października 2018

Anna Ficner – Ogonowska, autorka znana i lubiana. Czytelniczki w ciemno sięgają po jej książki, chociaż czasem zarzucają jej, że pisze zbyt słodko i nierealnie, ale pomimo to uważają, że to bardzo dobre polskie obyczajówki. Warto wspomnieć, że promocja książek Anny Ficner – Ogonowskiej i jej wizerunku medialnego opierają się na prostej strategii. Została pisarką mimo woli. Nie chciała, ale nią została, gdyż pisane do szuflady opowiadania do wydawnictwa wysłał w tajemnicy jej mąż i to był strzał w dziesiątkę. Pisanie zawsze będzie jej pasją nie zawodem, pisarki zawodowe wyglądają podejrzanie. Ot dziewczyna z sąsiedztwa. Dysponuje rzeszą czytelniczek, które niecierpliwie czekają na jej kolejne powieści, entuzjastyczne opinie zwykłych fanek, oraz rekomendacje celebrytów dopełniają reszty. Matka, żona, nauczycielka języka polskiego. Kobieta spełniona, uczy Polki jak mają osiągnąć szczęście. Dałam się przekonać, wierząc entuzjastycznym opiniom czytelniczek i zapewnieniom mojej znajomej...

książek: 3225
filozof | 2018-06-23
Na półkach: Przeczytane

Okładka
piękna

skąd
biblioteka

fabuła

dwoje zakochanych,po przejściach w tle tajemnica

Moja opinia

Zakochać się można w tej powieści.Piękny styl.Język,dobroć ludzi.
Którzy,nie tracą wiary w miłość.
Uważam,że to jedna z najlepszych powieści polskich.

książek: 321
smallangel | 2018-07-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 lipca 2018

To chyba pierwsza tak niska ocena w mojej karierze na "lubimy czytać".
Sumienie dyktuje mi jednak, aby książkę ocenić zgodnie z tym jak ją czuję.
Przede wszystkim-jest obszerna. Nadmiernie obszerna. Po drugie, jest napisana tak ckliwym językiem, że z trudem powstrzymuję się od użycia słowa "infantylna". Bohaterka (Sara) jest tak wyprana z ludzkich cecha charakteru, że trudno było mi sobie wyobrazić ją jako realną osobę. Główny bohater, będący policjantem z dochodzeniówki posługuje się za to językiem panienek z wiktoriańskiej pensji dla dziewcząt. Brrrr...
Jedynym wątkiem, który utrzymał mnie na fali tej przegadanej historii, była postać starszej pani. Te fragmenty czytałam bez zgrzytania zębami.
Każda chwila między młodymi ludźmi, których znajomość dopiero raczkuje, jest tak przeanalizowana, przesiana przez sito słów, że po setnym "spojrzała mu głęboko w oczy" miałam już SERDECZNIE dość.
Chciałam dobrnąć do końca, aby ocena była jak najbardziej sprawiedliwa i to mi się udało....

książek: 1518
rinos | 2018-04-17
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 17 kwietnia 2018

Bardzo dobra obyczajówka. Uwielbiam takie życiowe książki.
Głównymi bohaterami są Sara - przedszkolanka oraz Maks - policjant z dochodzeniówki. Poznają się w dość drastycznych okolicznościach, chociaż "poznają" to za dużo powiedziane. Sara jest świadkiem strzelaniny, w której ranny zostaje właśnie Maksymilian.
"Okruch" uważnego czytelnika nie zaskoczy. Rewelacje, które autorka serwuje nam pod koniec książki, można odkryć sporo wcześniej. To, co urzekło mnie w tej historii, to przemyślenia i mądrości matki Maksa. Dzięki nim, książka zyskała bardzo na wartości. Na wyróżnienie zasługuje również kreacja postaci drugoplanowych. Wybuchowy temperament Wojtka, spokojny Bekhir oraz dobroduszny dziadek Sary stanowią idealne uzupełnienie tej książki.
Szczerze polecam, dla mnie 7,5 gwiazdki.

książek: 3061
Teresa | 2018-11-16
Na półkach: Przeczytane

Piękna powieść która ma w sobie trochę naiwności i sentymentalizmu a bohaterowie jak również ich najbliżsi są zbyt dobrzy i idealni.Dialogi momentami nieco przesłodzone nie brakuje w nich poczucia humoru.W treści odnajdziemy atmosferę rodzinnego ciepła.Autorka ciekawie przedstawiła opowieść przeplatając fragmentami pamiętnika mamy Maksymiliana są to refleksje kobiety której całym życiem są jej najbliżsi.Książka niesie w sobie pozytywny przekaz podkreślając znaczenie bliskich kontaktów ,czułości wyrażanej w gestach uczuć którym warto zaufać.Polecam.

książek: 1320
IwonaGa | 2018-09-23
Na półkach: 2018, Przeczytane
Przeczytana: 23 września 2018

Słabo. Te dwie gwiazdki to też trochę na wyrost. Przyznam,że zaczynałam z nadzieją na dobry obyczaj. Takie wrażenie zrobił na mnie początek,ale potem było coraz gorzej. Przede wszystkim ksiazka przegadana o niczym,można byłoby ją skrócić co najmniej o połowę. Dawno nie zdarzało mi się czytać co któryś akapit, a i tak wiedziałam co się dzieje. I tak odpadały kolejne gwiazdki:Za styl,nieścisłości, powtarzanie. A już ostatecznoscią był "dziesiąty września ". Nie warto!

książek: 1023
virgo123 | 2018-04-19
Na półkach: 2018, Przeczytane, Ebooki
Przeczytana: 19 kwietnia 2018

Piękna książka... i śliczna okładka, chociaż z początku zastanawiałam się, co ma wspólnego z treścią książki ;) Tylko te okoliczności pierwszego spotkania Sary i Maksa tragiczne, ale poza tym ich historia oraz ich rodzin jest bardzo wzruszająca i wciągająca, bardzo mi się podobała ;) Tak w ogóle to ta książka podobała mi się najbardziej ze wszystkich książek tej autorki ;) Polecam ;)

książek: 902
Kasia | 2018-05-26
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 26 maja 2018

Okruch to opowieść o rodzinie, miłości i nadziei. Umiejętnie wplecione w treść książki wspomnienia i refleksje starszej kobiety czynią te książkę jeszcze bardziej ciepłą. O tak ciepła i słodyczy jest tu dużo i czasami taka ilość może zniechęcać, ale po przeczytaniu wcześniejszych książek autorki wiem, że jest to jej styl i mnie on odpowiada. Wiem czego mogę się spodziewać biorąc do ręki jej książkę i dlatego zawsze wybieram odpowiedni czas.

książek: 1420
Madi | 2018-12-12
Przeczytana: 12 grudnia 2018

Na wstępie muszę przyznać,że strasznie się tą książką wymęczyłam.
Nie dosyć,że zawiera prawie 700str.,to sama treść praktycznie nie wnosi nic.
Określiłabym,że takie "lelum-polelum".
Poza wątkiem z odkryciem prawdy przez Maxa o swoich korzeniach,to nic więcej mnie nie zaciekawiło,a pisanina matki działała na mnie jak płachta na byka.
Ot.Zwykłe romansidło.

książek: 813
Gosik62 | 2018-10-28
Przeczytana: 28 października 2018

Powieść dobra, ale jak na prawie 700 stronicową "cegłę" zabrakło mi tego "wow".
Treść dałoby się zawrzeć w połowie objętości rezygnując z ciągłych westchnień, spojrzeń w oczy, rozmyślań...
Pomysł na główną intrygę świetny, aczkolwiek dzięki prowadzonemu przez mamę Maksa dziennika i niedopowiedzianych zapisków, przewidywalny. Mimo, że jak wielokrotnie już pisałam, nie należę do osób, które szybko się domyślają rozwiązania. Tutaj się domyśliłam. Aspekt miłości występuje w wielu możliwych konfiguracjach. Czy polecam? - Nie wiem, ale przeczytać można...

zobacz kolejne z 1003 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Zeskanuj, pobierz, Czytaj PL!

Kolejny raz rusza Czytaj PL – akcja promująca czytelnictwo powraca już 2 listopada! Około 180 tysięcy – tyle książek przeczytali do tej pory jej uczestnicy. W tym roku w 500 miastach i miejscowościach pojawią się darmowe wypożyczalnie e-booków dostępne dla każdego.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd