❓Czy warto gmerać we własnej przeszłości?
Sen – wcale nie jest takim zwykłym snem, wyjaśnijmy to sobie na wstępie 🙂 Jest jak stara szafa prowadząca do Narni, ale świat, który ukazuje, wcale nie jest baśniowy. Wręcz przeciwnie, jest do bólu rzeczywisty, tylko taki trochę vintage. Każdy sen Laury to powrót do przeszłości, której nie miała prawa pamiętać, ale która ukształtowała jej życie. Okoliczności raczej nie sprzyjają długim drzemkom, lecz Laura zanurza się we śnie i stara się naprawić to, czego nie zepsuła. Sny budują napięcie w sposób subtelny, podsuwając tropy, które raz prowadzą do prawdy, a raz w ślepą uliczkę, stając się nie tyle odpoczynkiem, co polem bitwy między tym, co wyparte, a tym, co nieuchronne.
Czas – nie biegnie liniowo, a przeszłość nie jest tylko wspomnieniem. Dawne wydarzenia splatają się z aktualnymi lękami bohaterki, tworząc wrażenie, że nie są tylko mijanym na ulicy przechodniem – one kroczą tuż obok, raz bliżej, raz dalej, czasem na nie wpadamy, a czasem one na nas. Laura może próbować iść naprzód, ale przeszłość z uporem godnym lepszej sprawy przypomina jej, że nic nie zostało naprawdę zamknięte. To ona nadaje historii ciężar emocjonalny i sprawia, że czytelnik zaczyna podejrzewać, iż prawdziwe zagrożenie wcale nie musi przyjść z zewnątrz. W efekcie książka staje się nie tylko opowieścią o wydarzeniach, ale o tym, jak bardzo nie umiemy od nich uciec.
Milczenie – jest gęstą materią, która wypełnia przestrzenie między sytuacjami, dialogami i spojrzeniami. To właśnie w przemilczeniach kryje się napięcie – nie w tym, co zostało wypowiedziane, ale w tym, co uparcie pozostało pod powierzchnią. Gdyby w odpowiednim momencie bohaterowie zdecydowali się na jedną szczerą rozmowę, fabuła mogłaby stracić połowę dramatyzmu, tak się jednak nie dzieje i do szczerej rozmowy w zdecydowanie mniej odpowiednim momencie doprowadza sama Laura. Przemilczenie pewnych kwestii skutecznie buduje atmosferę niepokoju, a prawda ulatuje w powietrze wraz z dymem unoszącym się nad gołębnikiem. A gołąb, jak to gołąb, balkon zapaskudzi, ale tajemnicy nie wyjawi.
„Sześć snów Laury Szuster” to powieść, w której granica między snem a rzeczywistością jest jedynie umowna, a przeszłość stanowczo domaga się rozliczeń. Bohaterka wykonuje serię chirurgicznych (jej zdaniem) nacięć w tkance minionych zdarzeń, licząc na to, że uda się jej zapobiec poważnym schorzeniom u przyszłych pacjentów. Czy operacja się udała? Zapraszam do lektury. Utwór jest dynamiczny, niezbyt ciężki, w żadnym razie nie siermiężny, zgrabnie poprowadzony, nawet jeśli rozwiązanie pewnych wątków jest dość klarownie wypisane w gołębich oczętach 🙂
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Szukamy ofert...
Nominacja w Plebiscycie 2024 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Obserwatorium
Świetna książka, polecam!
Świetna książka, polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toUwielbiam Karkonosze. Skusiła mnie okładka... Niestety nie polecam.
Uwielbiam Karkonosze. Skusiła mnie okładka... Niestety nie polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Obserwatorium "
Jarosław Szczyżowski
Nad Śnieżką dochodzi do tajemniczych wydarzeń. Górę spowiła gęsta ściana chmur a pracownicy obserwatorium odnotowują dziwne dźwięki.
Kto wejdzie w chmurę już nie wyjdzie z niej taki sam.
Nieszczęśnicy, którzy nieświadomie weszli a anomalię, wychodzą z niej napromieniowani ,niektórzy znikają bez śladu.
Jeden z pracowników obserwatorium wraz z znanym pisarzem próbują rozwikłać zagadkę dziwnych zjawisk..czyżby to kontakt z innym światem?
Sięgając po książkę nie spodziewałam się gatunku science fiction, dodatkowo z górskim motywem ,ale... to było świetne połączenie!
Postapokaliptyczna wizja świata w rejonach Śnieżki jak i samych Karkonoszy to był zacny pomysł. Nie przerysowany, trzymający napięcie i niepokój.
Autor zawarł w historii trochę elementów paranormalnych, trochę naukowych jak I okultystycznych. Ciekawym rozwiązaniem również było samo zakończenie, przedstawione w alternatywnych wersjach czasoprzestrzennych.
Po skończonej historii czytelnik ma wrażenie czy tak naprawdę to wszystko był tylko sen czy to wydarzyło się na serio..
"Obserwatorium "
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJarosław Szczyżowski
Nad Śnieżką dochodzi do tajemniczych wydarzeń. Górę spowiła gęsta ściana chmur a pracownicy obserwatorium odnotowują dziwne dźwięki.
Kto wejdzie w chmurę już nie wyjdzie z niej taki sam.
Nieszczęśnicy, którzy nieświadomie weszli a anomalię, wychodzą z niej napromieniowani ,niektórzy znikają bez śladu.
Jeden z pracowników...
Nad Śnieżkę nadciągnęła dziwna, gęsta chmura, którą uznano za anomalię pogodową. Nikt nie mógł przewidzieć tego, co ze sobą ściągnęła. Najpierw meteorolodzy na Śnieżce odebrali dziwny sygnał dźwiękowy, który układał się w wiadomość. Ludzie, którzy mieli z zjawiskiem kontakt, wykazywali objawy choroby popromiennej. W rozwiązanie problemu zaangażowano wojsko, a także ludzi stacjonujących na Śnieżce, dyrekcję parku narodowego, a we wszystko włączył się pewien pasjonat Karkonoszy. Tylko czy można opanować coś, co jest poza ludzkim rozumowaniem.
Sięgnęłam po tę pozycję, bo już od jakiegoś czasu mnie atakowała swoją okładką, a nie ukrywam, że mam słabość do książek, których akcja dzieje się w górach.
I to właśnie sposób przedstawienia Karkonoszy najlepiej się tu broni. Bo poza tym rządzi tu chaos. Początek był naprawdę dobry i interesujący. Autor budował napięcie i byłam ciekawa do czego to wszystko mogło zmierzać.
Niestety miałam wrażenie, że w pewnym momencie zabrakło pomysłu i autor poszedł na żywioł, co zakończyło się wielkim poplątaniem wszystkiego i zaczęło zmierzać do niczego. Szkoda, bo drzemał tu potencjał, który został bardzo niewykorzystany. Samo zakończenie nie było złe (nie było też dobre, tak dla jasności),ale droga do niego w pewnym momencie nie była łatwa.
Na szczęście autor trochę nadrabia nieźle skonstruowanymi bohaterami i pięknym opisem gór. Jednak to za mało, żeby polecić tę książkę.
Nad Śnieżkę nadciągnęła dziwna, gęsta chmura, którą uznano za anomalię pogodową. Nikt nie mógł przewidzieć tego, co ze sobą ściągnęła. Najpierw meteorolodzy na Śnieżce odebrali dziwny sygnał dźwiękowy, który układał się w wiadomość. Ludzie, którzy mieli z zjawiskiem kontakt, wykazywali objawy choroby popromiennej. W rozwiązanie problemu zaangażowano wojsko, a także ludzi...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWymęczyłam się okropnie, myślałam, że skoro Śmielak poleca tę książkę to będzie ona trochę w klimacie tego, o czym on sam pisze. Niestety tu jest dużo chaosu. I choć niektóre kwestie brzmią ciekawie to nie są rozwinięte. Strata czasu
Wymęczyłam się okropnie, myślałam, że skoro Śmielak poleca tę książkę to będzie ona trochę w klimacie tego, o czym on sam pisze. Niestety tu jest dużo chaosu. I choć niektóre kwestie brzmią ciekawie to nie są rozwinięte. Strata czasu
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOdnoszę wrażenie, że autor pisał książkę bez wcześniejszego planu, na gorąco. Jest w tym jakiś chaos, taki trochę AI. Ukończyłam ją chociaż zupełnie nie ciekawiła zawartość kolejnej strony. Postacie płaskie, bez charakteru. Fabuła to trochę taki egzystencjalny sy-fy. Raczej nie dam się namówić na kolejną porcję Pana Strzyżewskiego.
Odnoszę wrażenie, że autor pisał książkę bez wcześniejszego planu, na gorąco. Jest w tym jakiś chaos, taki trochę AI. Ukończyłam ją chociaż zupełnie nie ciekawiła zawartość kolejnej strony. Postacie płaskie, bez charakteru. Fabuła to trochę taki egzystencjalny sy-fy. Raczej nie dam się namówić na kolejną porcję Pana Strzyżewskiego.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka przeczytana z racji tego że uwielbiam Śnieżkę i Karkonosze. Liczyłem jednak na inną powieść a z racji że nie przepadam za S-f tą książką nie zrobiła na mnie wrażenia. Na plus zasługują opisy gór i samego obserwatorium. Książka raczej z gatunku do zapomnienia
Książka przeczytana z racji tego że uwielbiam Śnieżkę i Karkonosze. Liczyłem jednak na inną powieść a z racji że nie przepadam za S-f tą książką nie zrobiła na mnie wrażenia. Na plus zasługują opisy gór i samego obserwatorium. Książka raczej z gatunku do zapomnienia
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWkurzała mnie ta książka. Co jakiś czas nie mogłam oprzeć się wrażeniu , że czytam jakieś farmazony. A teraz, po przeczytaniu ciągle o niej myślę i dobrze mi z tym :)))
Wkurzała mnie ta książka. Co jakiś czas nie mogłam oprzeć się wrażeniu , że czytam jakieś farmazony. A teraz, po przeczytaniu ciągle o niej myślę i dobrze mi z tym :)))
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka z rodzaju science-fiction, liczyłam coś bardziej na thriller jednak i tak okazała się udana, zakończenie przedstawione jest w ciekawy sposób.
Książka z rodzaju science-fiction, liczyłam coś bardziej na thriller jednak i tak okazała się udana, zakończenie przedstawione jest w ciekawy sposób.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toHistoria z pogranicza astrofizyki, psychologii i okultyzmu - mariaż nie do końca zgrany, ale warto przeczytać dla mrocznego klimatu i napięcia do ostatniej strony.
Historia z pogranicza astrofizyki, psychologii i okultyzmu - mariaż nie do końca zgrany, ale warto przeczytać dla mrocznego klimatu i napięcia do ostatniej strony.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to