Mów do mnie

Tłumaczenie: Danuta Fryzowska
Wydawnictwo: HarperCollins Polska
6,81 (42 ocen i 34 opinie) Zobacz oceny
10
2
9
1
8
8
7
15
6
9
5
6
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788327631152
liczba stron
240
język
polski
dodał
HarperCollins

Mam tak przynajmniej dwadzieścia razy dziennie. Robię coś albo coś mówię, albo coś widzę i mam ochotę wysłać pocztówkę do tego miejsca bez adresu, w którym teraz przebywasz: „Szkoda, że Cię tu nie ma”. Nie ma dobrych słów, by wyrazić ból po stracie. Nie ma słów, które pomogłyby walczyć z pustką po kimś, kto odszedł. To dlatego Melanie zaczęła malować. Jej matka była dość ekscentryczną...

Mam tak przynajmniej dwadzieścia razy dziennie. Robię coś albo coś mówię, albo coś widzę i mam ochotę wysłać pocztówkę do tego miejsca bez adresu, w którym teraz przebywasz: „Szkoda, że Cię tu nie ma”.
Nie ma dobrych słów, by wyrazić ból po stracie. Nie ma słów, które pomogłyby walczyć z pustką po kimś, kto odszedł.
To dlatego Melanie zaczęła malować. Jej matka była dość ekscentryczną artystką, wspaniałą kobietą. Zmarła przedwcześnie na raka. Melanie maluje, by poczuć jej bliskość.
To dlatego Damon zaczął robić zdjęcia. Carlos, jego najlepszy przyjaciel, był fotografem. Odebrał sobie życie. Damon chce zrozumieć, dlaczego. Wierzy, że przez obiektyw jego aparatu zobaczy świat oczami Carlosa.
Dla obojga sztuka to terapia, światło nadziei w trudnym powrocie do normalności.
Spotykają się podczas prób do szkolnej wersji Otella. Mają ze sobą wiele wspólnego, coraz dłuższe rozmowy przynoszą obojgu ulgę. Przekonują się, że czasami wystarczy, by ktoś nas wysłuchał, bo zainteresowanie życzliwej osoby to najlepsze lekarstwo na smutek.

 

źródło opisu: www.harpercollins.pl

źródło okładki: www.harpercollins.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (158)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 850
Fantasy-Bestiarium | 2018-04-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

„Mów do mnie” jest to pozycja opowiadająca o stracie i cierpieniu. Autorka snuje opowieść o dwójce młodych ludzi, którzy dopiero wchodzących w dorosły świat. Muszą sobie radzić bez wsparcia najbliższych i stawiać czoła codziennym problemom. Jest to książka o uniwersalnym przesłaniu, okraszona motywami obyczajowymi, sprawiająca, że czyta się ją z zapartym tchem. Powieść wciągnęła mnie od pierwszej do ostatniej strony.

Melanie po utracie matki postanowiła ukoić swój ból poprzez malarstwo. Damon stracił najlepszego przyjaciela Carlosa, który był fotografem. Mężczyzna, chcąc nadal utrzymać kontakt ze zmarłym kumplem, postanowił zacząć robić zdjęcia. Melanie i Damon spotykają się w trudnych chwilach swojego życia. Mają ze sobą bardzo wiele wspólnego, a coraz dłuższe rozmowy przyciągają ich ku sobie. Dowiadują się, że czasami wystarczy, by ktoś nas wysłuchał i pozwolił nam się wyżalić, sprawiając, że będzie nam lżej na sercu.

Autorka po raz kolejny potrafi zaciekawić swoimi pomysłami,...

książek: 2294
Matylda Saresta | 2018-02-26
Na półkach: Przeczytane

Nie urzekła mnie aż tak bardzo ta książka, chyba przez narrację, która /moim zdaniem/ była ciutkę za bardzo chaotyczna i nie do końca oddawała emocje... Już bardziej podobało mi się posłowie.
Ale przeczytać można, tym bardziej, że tematyka jest uniwersalna i dotyka każdego z nas...

książek: 463

,,Nie ukrywaj przed ludźmi tego, co ważne. Pozwól, by Cię zobaczyli, by Cię poznali. Od Ciebie zależy, jak to zrobisz. Tylko się nie ukrywaj. Nie wybieraj samotności. Świat jest taki wielki i piękny - odkrywaj go, bądź tak wielka i piękna jak on.''

Damon i Melanie przeżyli śmierć bliskiej im osoby - jedno swojego najlepszego przyjaciela, drugie własnej matki. Chłopak zajmując się fotografią, która była niegdyś pasją Carlosa, za wszelką cenę próbuje odnaleźć powód, dla którego doszło do samobójstwa. Dziewczyna natomiast szuka jakiegokolwiek łącznika ze zmarłą matką artystką, jakim okazuje się pójście w jej ślady i rozpoczęcie przygody z malarstwem. Niedługo po rozpoczęciu roku szkolnego inscenizacja na podstawie tragedii Williama Szekspira ,,Otello'' przybliża tych dwoje do siebie, by mogli pogodzić się z dręczącymi ich wspomnieniami.

W ostatnim czasie na rynku pojawia się coraz więcej powieści młodzieżowych poruszających temat samobójstwa lub ogółem śmierci. Przyznam się, iż...

książek: 913
iza122 | 2018-03-06
Na półkach: Książki 2018, Przeczytane
Przeczytana: 04 marca 2018

Śmierć jest towarzyszem naszego życia. Prędzej czy później nadchodzi czas, że tracimy kogoś bliskiego. Jeśli ta osoba umiera ze względu na chorobę czy wypadek - zadajemy sobie pytanie - Dlaczego "ona"? Natomiast jeśli owa osoba odbiera sobie życie sama - obwiniamy siebie o jej śmierć. Jednak umieranie nie jest najgorsze, najgorsze jest życie bez tej osoby, pogodzenie się z jej odejściem...

Damon jest przybity po samobójczej śmierci przyjaciela. Obwinia siebie, że był ślepy i nie zauważył pewnych rzeczy...Melanie jest pogrążona w smutku po śmierci matki, którą pokonał rak.
Damon i Melanie są bardzo do siebie podobnie - ukrywają swoje żale od grubym murem, ale nie jest to zdrowe.
Damon odkrywa główną rolę w spektaklu, Melanie robi scenografię...Obie pogrążone w żałobie dusze zbliżają się do siebie...
Czy obydwoje będą w stanie otworzyć się na drugą osobę i pogodzić ze śmiercią bliskich im osobą oraz żyć dalej bez nich?

Tak na dobrą sprawę nie wiem co mam napisać na temat książki....

książek: 729
redgirl_books | 2018-03-10

"(...) Zdjęcia to nie wszystko, co po sobie zostawiamy. Ani listy, ani rysunki czy obrazy, ani domy, samochody, pieniądze czy ubrania.

Zostawiamy również ludzi".


Damon i Carlos przyjaźnili się ze sobą od przedszkola. Znali się na wylot. W każdym bądź razie chłopak tak myślał, bo za nic nie potrafi zrozumieć dlaczego Carlos popełnił samobójstwo. Teraz, aby być bliżej niego nastolatek robi to, co jego przyjaciel uwielbiał: zdjęcia.


Melanie jest przybita po śmierci swojej ukochanej mamy, która była słońcem i duszą towarzystwa. Każdy miał ją za pogodną i uroczą kobietę, ale to nastolatka była przy niej, kiedy życie jej mamy gasło. Rak, tak niespodziewanie odebrał Melanie ukochaną mamę. Melanie maluje tak jak niegdyś ona, aby być bliżej niej.


Ścieżki Damona i Melanie niespodziewanie się przecinają. Jednak dopiero Tristan - przyjaciel dziewczyny sprawia, że obydwoje zaczynają ze sobą rozmawiać, a z czasem ich więź zaczyna się wzmacniać. Mają ze sobą wiele wspólnego, a rozmowy i...

książek: 1217
Kassik | 2018-03-04

Melanie miała cudowną matkę - artystkę jakich mało na tym świecie, która poświęciła się nauczaniu o sztuce dzieci w szkole podstawowej. Była słońcem dla wszystkich wokół i nikt by nie pomyślał, że jej odwaga i siła zniknie pod wpływem raka.
Damon miał najlepszego przyjaciela Carlosa, który do ręki przyspawany miał aparat. Robił zdjęcia wszystkim i wszystkiemu - w dodatku bardzo dobre zdjęcia! Czy dało się przewidzieć, że te pozytywnie zakręcony chłopak postanowi ze sobą skończyć? Albo że rak zaatakuje mamę Mel?


Bohaterowie mają za sobą trudne chwile, jednak przed sobą jeszcze trudniejsze i każdy, kto stracił bliską osobę z pewnością mnie zrozumie. Ciężko jest poradzić sobie z rzeczywistością, w której nie ma mamy, taty, przyjaciela, ulubionego nauczyciela, dziadka czy jakiejkolwiek osoby bliższej naszemu sercu. Jest to bardzo ciężkie i w przeżyciu żałoby najczęściej pomóc może jedynie osoba, która sama przez nią przeszła, ponieważ najlepiej wie co się dzieje i doskonale cię...

książek: 182
Królewskie Recenzje | 2018-03-17
Na półkach: Przeczytane

Utrata bliskiej osoby to przykre doświadczenie. Nie, nie przykre. Słowo "przykre" nie oddaje tego bólu, który temu towarzyszy. Utrata bliskiej osoby to chyba najgorsze co może nas spotkać. Bo wszystko można pokonać, kiedy ma się przy sobie tę drugą osobę, która jest dla nas ważna. Ale kiedy jej nie ma? Ból jest rozdzierający, a życie już nie jest takie samo, świat nie jest taki sam... Nic już nie ma sensu.

Nie ma takich słów, by wyrazić pustkę i ból po stracie. Nie ma słów, które mogłyby tą pustkę zapełnić. To dlatego Damon zaczął robić zdjęcia. Carlos, jego najlepszy przyjaciel, był fotografem. Teraz Damon nie rozstaje się z aparatem, by móc lepiej zrozumieć przyjaciela, by móc patrzeć na świat jego oczyma. To dlatego Melanie zaczęła malować. Jej matka była niezwykłą kobietą i wielką artystką. Zmarła przedwcześnie na raka. Dziewczyna maluje, by poczuć się bliżej niej i poradzić sobie z tą pustką...

Każdy inaczej radzi sobie z utratą bliskiego. Jedni szukają pocieszenia w sztuce,...

książek: 244
Krainaksiążek | 2018-03-21
Na półkach: Przeczytane

Nie jeden raz się spotykamy ze śmiercią, która także i kiedyś w naszym otoczeniu da o sobie znać, jest to smutny okres, ogromnie bolesny do takiego stopnia, że nie potrafimy sobie z tym poradzić. Przyczynia się to do tego, że żałoba jest prezentacją naszego cierpienia, które jeszcze długo nam będzie doskwierać po stracie bliskiej nam osobie.


W takiej sytuacji znalazła się dwójka naszych bohaterów, każda z nich straciła kogoś bliskiego i nie są w stanie pojąc czemu się tak stało, przechodząc przez ścieżkę męki, jaka pozostała po stracie próbują jakoś żyć dalej, a w zrozumieniu lepiej osób, których nie ma już przy nich, biorą się za to, co oni sami kochali z całego serca.

Damon i Carlos byli od małego przyjacielami, nic się nie zapowiadało na to, że ten drugi sobie obierze życie, pozostawiając wszystkich z jednym okropnym pytaniem „dlaczego?”, ogromna strata przyczynia się do tego, że Damon sięga po ukochanego hobby Carlosa. Biorąc w ręce aparat i tworząc zdjęcia, próbuje, pojąc,...

książek: 478
kasiaczyta | 2018-03-26
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam
Przeczytana: 17 marca 2018

Każdy z nas kogoś stracił, bądź straci. Ból, który wtedy czujemy jest nie do opisania. I pustka, która ogarnia wszystko, ta pustka jest najgorsza. Ma się wtedy wrażenie, że cały świat staje w miejscu i nic nie ma już sensu. Najgorsze, że świat wcale nie stanął w miejscu. Wszystko toczy się normalnie, wszechświat się nie zachwiał. To Ty sam stoisz pośrodku zgiełku i nie wiesz jak ruszyć dalej. Żyjesz, oddychasz, robisz to co do tej pory, jedyna zmiana to taka, że nie robisz tego Ty - ten dawny, tylko skorupa, która jest całkiem pusta w środku. Nie ma z góry określonego czasu, po którym ta pustka się wypełnia. Nawet jeśli się wypełni, to myślę, że nigdy nie do końca. Zawsze zostaje jakaś część, która nigdy nie zostanie wypełniona, w końcu straciliśmy kogoś, kto był bliski. Nie można takiej osoby zastąpić kimś innym. To tak nie działa. Jak sobie więc poradzić z tą pustką? Co zrobić, by ta skorupa zaczęła wypełniać się nami szybciej?

Melanie straciła mamę.
Damon stracił...

książek: 121
Alicja | 2018-03-10
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 01 marca 2018

I skrywasz ten sekret.

Chowasz go przed światem.

W ciszy, w nocy płaczesz

bo nie umiesz dać rady.

ale proszę,

mów do mnie



Lektura o nastolatkach, o problemach, z którymi może zetknąć się każdy z nas. Wtedy najważniejsze jest, by ktoś był obok i mógł nas wysłuchać, wesprzeć.

Gdy Damon traci najlepszego przyjaciela, powoli osuwa się samotność. Żyje wspomnieniami związanymi z Carlosem i stara się uczyć jego pasji, czyli robienia zdjęć, by mieć jakąś jego cząstkę blisko siebie. Kiedy przypadkowo wpada na Melanie, nie ma pojęcia, jak wiele ich łączy.

Książkę czyta się bardzo szybko, mi zajęła zaledwie jeden dzień, a jest to spory plus. To historia na chwilę, na oderwanie się od codziennych obowiązków.

Narracja jest troszkę chaotyczna, przez co nie umiałam do końca poczuć tego, co bohaterowie, ale mimo to, parę razy ścisnęło mnie za serce. Lubię, kiedy powieść mnie wzrusza i wiele razy to podkreślałam. Tym razem tak było. Damon bardzo przypadł mi do gustu, chciałabym móc...

zobacz kolejne z 148 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
zgłoś błąd zgłoś błąd