Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Bieguni

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,81 (1862 ocen i 131 opinii) Zobacz oceny
10
79
9
233
8
295
7
579
6
309
5
206
4
62
3
66
2
15
1
18
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788308039878
liczba stron
456
język
polski
dodała
czupirek

„Bieguni” to książka odważna, w której Olga Tokarczuk opowiada o sobie i o swoim widzeniu świata. Rzadko zdarza się obcować z dziełem tej miary, jak Bieguni Olgi Tokarczuk. Tak złożonym i przejmującym. Opowiedzenie jego treści w kilku zdaniach byłoby nadużyciem i sprzeniewierzeniem niezwykłego pomysłu tej powieści. Dlatego – nie uchylając się od swojej roli – zachęcamy do osobistej lektury,...

„Bieguni” to książka odważna, w której Olga Tokarczuk opowiada o sobie i o swoim widzeniu świata.

Rzadko zdarza się obcować z dziełem tej miary, jak Bieguni Olgi Tokarczuk. Tak złożonym i przejmującym. Opowiedzenie jego treści w kilku zdaniach byłoby nadużyciem i sprzeniewierzeniem niezwykłego pomysłu tej powieści. Dlatego – nie uchylając się od swojej roli – zachęcamy do osobistej lektury, gotowej na emocje i myśli, jakie towarzyszą największej literaturze.

„Ta książka stara się być lojalna wobec kakofonii i dysonansu naszego doświadczenia świata, wobec niemożliwości jego ujednolicenia, wobec jego chaosu, rozpadania się i ponownego tworzenia nowych konfiguracji.

Jestem w niej wierna peryferiom, obszarom niedopowiedzianym, zamazanym. Powtarzam w niej własne błędy i wydaje mi się to absolutnie konieczne”.
Olga Tokarczuk

„Bardzo mądre dzieło dojrzałej pisarki”.
Jerzy Jarzębski

Książka nagrodzona w 2008 roku nagrodą Literacką NIKE - dla najlepszej książki roku 2007.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (4764)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1523
Wojciech Gołębiewski | 2014-11-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 29 listopada 2014

Vita brevis…. I dlatego nie wierzę, by jurorzy „Nike” zmogli tego GNIOTA, podczas gdy czasu w życiu nie starcza na poznanie wszystkich arcydzieł. Wg mnie to kolejna /już trzecia/ PAŁA dla Tokarczuk. Polecam opinię Agaton na „lubimy czytać”, a ja wracam do moich wartościowych lektur /aktualnie II części „Rzeczpospolitej Obojga Narodów” Jasienicy/

książek: 855
Joanna | 2013-01-29
Przeczytana: marzec 2010

Powieść będąca wielotematycznym dziełem literackim - zaprzeczeniem klasycznej, uniwersyteckiej psychologii , dziedziny opisującej zachodzące zjawiska oraz zachowanie się jednostki jako systemu prawidłowości, rządzących w nim stałych, niezmiennych praw dających się ująć i wyjaśnić za pomocą metodologii badań, zmierzyć narzędziami badawczymi i ująć w ramy danych statystycznych. Autorka zabiera czytelnika w cudowną podróż autobiograficzną oraz podróże innych tworząc , opisując fascynujące historie , które trudno zaklasyfikować jako typowe zachowania. To co odróżnia współczesnych cywilizowanych jest ruch , niestałość, ciągła zmienność co do miejsca , pór dnia, języka, miast. „Barbarzyńcy nie podróżują, oni po prostu idą do celu albo dokonują najazdów”. Powstał w związku z tym fenomen psychologii podróżnej, gdzie Zycie ludzkie składa się z sytuacji, często powielanych stałych zachowań. Ogrom tego zjawiska rozwinął nawet gałęzie gospodarki, powstały na użytek podróżnych lotniska-miasta,...

książek: 615
Aria | 2011-04-17
Na półkach: Ulubione, Przeczytane, 2011, Moje! :)
Przeczytana: 13 kwietnia 2011

„…właściwie każda podróż może być traktowana jak wyprawa na biegun, nawet niewielka wycieczka, nawet przejażdżka miejską dorożką.
Dziś – z pewnością nawet podróż metrem.”

Bieguni to odłam rosyjskich prawosławnych staroobrzędowców, wierzący, że zło tego świata ma do człowieka łatwiejszy dostęp, gdy pozostaje on w bezruchu, gdy jest bierny. Dlatego też nie wolno być statycznym, należy być w ciągłym ruchu, nie zatrzymywać się. Iść wciąż na przód.

„- Nie mogę wrócić do domu. (…)
- Masz adres?
- Mam – mówi i recytuje: - Kuzniecka 46 przez 78.
- To go po prostu zapomnij.”

Tokarczuk pisze zgodnie z wiarą biegunów. Ta książka, to zbiór mniejszych i większych ludzkich historii, przemyśleń narratorki i wzmianki o jej własnej podróży. To skrawki myśli i spostrzeżeń, zapisane zdawałoby się bez ładu i składu. Bo książka nie stoi w miejscu, wciąż pędzi naprzód, sama w sobie będąc swoistą podróżą. Przeskakuje od jednej myśli do drugiej, urywa historie, by wrócić do niej po kilkudziesięciu...

książek: 0
| 2014-11-19
Przeczytana: 19 listopada 2014

Bieguni. Z pewnością niektórzy zastanawiają się skąd ten tytuł. Myślę, że dla zrozumienia tej książki ważny jest rys historyczny – ( żeby nie zanudzać) w XVII wieku doszło do rozłamu Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego, część wierzących nie chciała uznać reformy liturgicznej patriarchy Nikona, który upodobnił obrzędy RKP do greckiego. Ci, którzy nie uznali jego reform to starowiercy (staroobrzędowcy). Wśród starowierców są odłamy: popowcy i bezpopowcy (nie uznają władzy duchowieństwa). I właśnie wśród bezpopowców nastąpiły różne odgałęzienia m.in. strannicy czyli bieguni, którzy uważają, że z uwagi na niemożność walki z Antychrystem należy ciągle przed nim uciekać i zerwać wszelkie kontakty ze światem zewnętrznym oraz żyć we wspólnocie.
Ta książka jest o współczesnych biegunach, którzy ciągle są w podróży, dla których nawet stworzono miniaturki szamponów, mydeł i pasty do zębów. Dzisiejsi bieguni są w ruchu, ciągle uciekają przed czymś lub przed kimś po miastach, krajach i...

książek: 1390
Mlg | 2016-07-31
Przeczytana: 31 lipca 2016

Bardzo lubię prozę Olgi Tokarczuk, jej refleksyjność, swoistą poetyckość. Lubię jej widzenie świata i sposób w jaki o nim opowiada, lubię jej opowieści.

W „Biegunach” podoba mi się motyw podróży spajający książkę i to zarówno w warstwie dosłownej jak i metaforycznej. Podróżujemy w tej powieści nie tylko linearnie, ale również w głąb siebie. I im głębiej się w nią zanurzamy tym ciekawsza się staje.
Podobają mi się opowiadania „anatomiczne” w tej podróży z autorką, spotkania z Innymi (i nie mam tu na myśli przedstawicieli obcych cywilizacji), no i nie byłabym sobą, gdybym nie wspomniała Aleksandry Sprawiedliwej.
Owszem, są w tej powieści wątki nużące, ale, tak się zastanawiam, czy to, co nudne dla mnie będzie tak samo męczące dla innych? Może to, co dla mnie rewelacyjne, będzie dłużyzną dla innego czytelnika? O tym też jest ta książka. Jak bardzo różni jesteśmy i jakie to fascynujące. Autorka mówi, że jest „wierna peryferiom, obszarom niedopowiedzianym, zamazanym”. I to też w jej...

książek: 212
Agaton | 2014-11-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: listopad 2014

Ta książka jest jak koszmarny sen. Język przeintelektualizowany do tego stopnia, że czytelnik nie może się skoncentrować na tym co autor chciał przekazać. Co więcej jest to zbiór historii różnych ludzi, co jeszcze bardziej pogłębia chaos odbioru całości. Mam wrażenie że sama autorka nie bardzo panuje nad tekstem. Staram się od jakiegoś czasu przypomnieć sobie czy czytałam kiedyś gorszą książkę, i nie potrafię przywołać gorszego tytułu. Chyba nawet książki, które pewnie pretendowałyby do kategorii o "niższym przekazie intelektualnym" oceniam lepiej ze względu na zrozumiałość konwencji i języka. Cenię inteligencje i ważne przekazy, ale ta forma jest zdecydowanie niestrawna. Nie dotrwałam do końca, co zdarzyło mi się może po raz trzeci w życiu. To była moja pierwsza przygoda z panią Tokarczuk i z pewnością ostatnia. Szkoda życia na taką literaturę. Kto przyznał tej książce nagrodę Nike???!!!

książek: 1107
EwaWu | 2017-06-11
Przeczytana: 11 czerwca 2017

"Stojąc na przeciwpowodziowym wale, wpatrzona w nurt, zdałam sobie sprawę, że – mimo wszelkich niebezpieczeństw – zawsze lepsze będzie to, co jest w ruchu, niż to, co w spoczynku; że szlachetniejsza będzie zmiana niż stałość; że znieruchomiałe musi ulec rozpadowi, degeneracji, obrócić się w perzynę, ruchome zaś – będzie trwało nawet wiecznie."

Gdy człowiek staje w miejscu pośród nieustannie rozwijającego się świata, bez wytchnienia biegnącego naprzód czasu i milionów nieprzerwanych ciągów przyczynowo-skutkowych, to tak, jakby się cofał. Świat gna naprzód bez niego; zostawia człowieka w tyle. Stąd okresy marazmu, jakie zdarzają się w życiu każdego z nas, dają poczucie brnięcia w nicość; w pustkę, którą zostawia za sobą pędząca rzeczywistość. Wrażenie, jakby ciągle było się gdzieś spóźnionym, nie opuszcza człowieka w okresie stagnacji i ugrzęźnięcia w impasie niweczącym wszelkie nowe decyzje i przedsięwzięcia jeszcze zanim zdążą zaistnieć.

Tokarczuk niejeden raz poruszyła w swojej...

książek: 3501
Monika | 2010-10-17
Na półkach: Przeczytane, 2010
Przeczytana: 11 października 2010

Książka jest bardzo różnorodna. I bardzo nierówna.
Momentami wchłaniała mnie bez reszty, momentami - niestety - nudziła.
Na pewno dobra, na pewno warta przeczytania. I refleksji.

książek: 375
Dzieckokwiatu | 2010-08-28
Na półkach: Przeczytane, Książki 2010
Przeczytana: 27 sierpnia 2010

"Bieguni" to odważne założenie: To w podróży naprawdę żyjemy, przystając pozwalamy, by to co zdobyliśmy gdzieś wsiąkało. Olga Tokarczuk udawania tą zaskakującą tezę poprzez wiele krzyżujących się historii. Każdy bohater jedzie swoją drogą, ale w końcu musi wjechać na autostradę i spotkać się z innymi. Jesteśmy, jak milion świateł na jednym niebie, kiedyś musimy się zauważyć. "Bieguni" to książka pełna strzępów historii, czyjegoś życia, poskładana, posklejana i nagle gra całość.

Jestem pod wrażeniem kunsztu pisarskiego Pani Olgi, bierze nas w swoje ręce, w ręce swojego świata i buja nas, dopóki nie wpadniemy sami. I mimo, że świata widziałam mało, a co tam całe wybrzeże Polskie. Co roku inne miejsce, ale ten sam widok. Dopóki nie wyjechałam dalej, ludzie i ich inne zachowanie, obcość, a zarazem...co to za obcość? Mamy w sobie to samo, co nas różni? Grupa krwi? Dopiero wtedy zachłysnęłam się światem i chce go więcej. Kupno apartamentu nad morzem? I wyjazd co roku w te samo miejsce?...

książek: 6162
allison | 2011-10-07
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 07 października 2011

Urzekająca i intrygująca powieść o podróżach - zarówno tych bardzo długich i dalekich, na przysłowiowy koniec świata, jak i o krótkich, bliskich - do sąsiedniej miejscowości, na sąsiednią ulicę.
Osobnym tematem są tu podróże wgłąb siebie. Zarówno w sensie przenośnym, jak i dosłownym, gdyż autorka sporo miejsce poświęciła towarzyszącemu ludziom od wieków pragnieniu zachowania ciała po śmierci.
I to te właśnie - "wewnętrzne" - wędrówki czynią tę książkę niepowtarzalną relacją, pokazaną z różnych perspektyw.

Narratorka, która jest alter ego autorki, często rozmyśla także o miłości, samotności, dzieciństwie, młodości, starości, śmierci... Tematy te przewijają się przez całą powieść, sprawiając, że trudno się od niej oderwać. Łączą one też pozornie oderwane od siebie historie, których bohaterami są ludzie w różnym wieku, z różnych stron świata i z różnych środowisk.

zobacz kolejne z 4754 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
15 inspirujących pisarek, które warto znać

W zeszłym tygodniu pewien 84-letni amerykański pisarz – konkretnie Gay Talese – znalazł się w centrum zainteresowania mediów społecznościowych. W czasie wykładu, jaki prowadził w Boston University, zapytany o pisarki, które go zainspirowały, odpowiedział: „Żadna”. Dziennikarze i internauci zasypali go nazwiskami autorek, które wobec takiego powinien poznać.


więcej
Dziś 54. urodziny obchodzi Olga Tokarczuk

Nieważne, gdzie jestem, wszystko jedno, gdzie jestem. Jestem. Autorką tych słów jest Olga Tokarczuk, wybitna prozaiczka i eseistka, autorka uhonorowana wieloma nagrodami, ostatnio Nagrodą Literacką Nike za „Księgi Jakubowe”. Pisarka dziś obchodzi urodziny. Z tej okazji przypominamy napisane przez nią książki.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd