Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Czarna trasa

Tłumaczenie: Paweł Bravo
Cykl: Śledztwa Rocca Schiavone (tom 1)
Wydawnictwo: Muza
6,56 (108 ocen i 37 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
3
8
12
7
45
6
28
5
12
4
5
3
1
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Pista nera
data wydania
ISBN
9788328705272
liczba stron
288
słowa kluczowe
literatura włoska, kryminał
język
polski

Urodzony i wychowany w rzymskiej dzielnicy Trastevere, zastępca komendanta policji Rocco Schiavone nienawidzi jazdy na nartach, gór, śniegu i zimna. Gardzi wszelką odzieżą zimową i nie wyobraża sobie rezygnacji z eleganckiego obuwia. Największa wysokość, na jaką się wspiął w całym swoim życiu to mierzące 137 metrów Monte Mario, wzgórze będące najwyższym punktem w jego rodzinnym mieście....

Urodzony i wychowany w rzymskiej dzielnicy Trastevere, zastępca komendanta policji Rocco Schiavone nienawidzi jazdy na nartach, gór, śniegu i zimna. Gardzi wszelką odzieżą zimową i nie wyobraża sobie rezygnacji z eleganckiego obuwia. Największa wysokość, na jaką się wspiął w całym swoim życiu to mierzące 137 metrów Monte Mario, wzgórze będące najwyższym punktem w jego rodzinnym mieście. Tymczasem, po tym jak zadarł z niewłaściwymi ludźmi i wpadł w poważne tarapaty, zostaje zesłany do Doliny Aosty, alpejskiego miasteczka turystycznego położonego na pograniczu Włoch i Francji, daleko od ukochanego Rzymu. Na nartostradzie pod śladami skutera śnieżnego znaleziono zwłoki. I Rocco musi się zabrać do pracy. W lutym. W śniegu. I lodzie. Na wysokości 1500 metrów nad poziomem morza.

Rocco, gdy prowadzi śledztwo, jest jednak w swoim żywiole. Mimo przeciwności rzuca się w wir pracy, lawiruje wśród tras narciarskich, górskich schronisk i tramwajów napowietrznych, spotyka się z instruktorami jazdy na nartach i przewodnikami po Alpach. Zadanie utrudnia mu nieznajomość lokalnych obyczajów, dialektu i historii nowego miejsca zamieszkania, nie ułatwiają go również poczciwi mieszkańcy Aosty, chłodni, poważni, pracowici i pilnujący własnych spraw (poza kilkoma mieszkankami kurortu, gotowymi przyjąć Rocca bardzo ciepło).

Antonio Manzini, wnikliwy obserwator ludzkiej natury, pisze z przewrotnym humorem i odrobiną ironii. Kreuje porywającego bohatera – w fascynujący sposób łączącego w sobie południowe machismo, ekscentryzm i wrażliwość. Bezczelny, impertynencki i wulgarny, nie jest uprzejmy dla nikogo, nawet dla swych kochanek. Niepokorny i samowolny, gardzi zwierzchnikami i ich małostkowym przywiązaniem do regulaminów. Sam nie zawaha się nagiąć prawa, jeśli tak będzie mu wygodniej. Ale każdy, kto pozna go bliżej, chciałby mieć w nim przyjaciela. „Rocco Schiavone jest nieprzyjemny, szorstki, brutalny… Okropny i cudowny” – pisze Vogue.

Manzini porównywany jest do Andrei Camilleriego, Donny Leon i Henninga Mankella nie tylko ze względu na wyrazisty i wartki styl, ale i społeczne tło swoich powieści. W barwnej i nastrojowej serii kryminałów o Rocco Schiavonem, którą rozpoczyna „Czarna trasa”, Manzini przemyca opowieść o współczesnych Włoszech: o różnicach między północą a południem, miastem i wsią – reinterpretując włoską tradycję giallo, łączącą pełne smutku spojrzenie neorealizmu z prostackim humorem jednoaktowej farsy.

 

źródło opisu: muza.com.pl

źródło okładki: muza.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 419
Elwira | 2017-05-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 maja 2017

Cóż można powiedzieć o kryminale Antonio Manziniego? Chyba najlepszą recenzją będzie stwierdzenie, że historia ta „pachnie Italią” – kobiety, flirty, balansowanie na granicy dobrych obyczajów (nie wspominając o przepisach), mnogość oddelegowanych do różnych zadań służb i spowijający to wszystko mróz alpejskiego kurortu narciarskiego. Wyprawa stronicami tego kryminału spodoba się zarówno niepoprawnym italofilom jak i koneserom powieści kryminalnych. Tych ostatnich zawieść może fakt, iż nie jest ciężko dostrzec wskazówki, które prowadzą do rozwiązania zagadki i odnalezienia mordercy, dla równowagi jednak dostaną bohatera z krwi i kości, któremu daleko do śledczych z nieposzlakowaną opinią. Manzini w swoim kryminale prowadzi czytelnika po zawiłych ścieżkach zarówno śledztwa, sytuacji współczesnych Włoch jak i życia komisarza Rocco. Życia, które choć opływa w luksusach, to jednak luksusy te mają swoją cenę tak fizyczną, jak moralną.

Manzini wprowadza czytelnika w świat, w którym to, co jest uczciwe, nie zawsze jest legalne i na odwrotnie. Zabiera w podróż, która chwilami przekracza granicę rzeczywistości i toczy się w świecie wspomnień. Wspomnień, które pozwalają zapałać jeszcze większą sympatią do bohatera, który, jak wspomniałam, nie może pochwalić się „czystą kartą”. Autor w przystępny sposób opowiada o różnicach między północą a południem Włoch, o różnicach pomiędzy włoskim miastem i wsią – jego słodko-gorzkie spojrzenie łączy w sobie zarówno zabawną konfrontację ze stereotypami jak i pełne smutku spojrzenie na rzeczywistość zmieniającego się kraju. Ja czekam już na kolejną część przygód komisarza Rocco.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Duża dziewczynka

Bardzo ciekawa książka, wciągała mnie bardziej niż poprzednie, bo tamte były typowo o miłości, a ta jest inna. Bardzo szkoda było mi Wiktorii, która o...

zgłoś błąd zgłoś błąd