Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Sercątko

Tłumaczenie: Alicja Buras
Seria: Poza serią
Wydawnictwo: Czarne
7,03 (317 ocen i 27 opinii) Zobacz oceny
10
26
9
46
8
57
7
91
6
44
5
25
4
5
3
14
2
1
1
8
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Herztier
data wydania
ISBN
8387391743
liczba stron
210
słowa kluczowe
dyktatura, Węgry, Niemcy
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Akcja powieści toczy się w Rumunii w czasach dyktatury Ceausescu, w środowisku mniejszości niemieckiej. Czworo przybyłych do miasta na studia młodych ludzi zaprzyjaźnia się po (samobójczej?) śmierci koleżanki z akademika. Żyją ze świadomością, że są śledzeni. Wreszcie Securitate zmusza ich, jako Niemców, do opuszczenia kraju.

 

źródło opisu: http://czarne.com.pl/

źródło okładki: http://czarne.com.pl/

Brak materiałów.
książek: 695
Dominika | 2010-03-14

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

„Sercątko” przeplata przez siebie historie bliskich, jednak czasem nie uczuciowo, ludzi, których życie w zadziwiający sposób łączy się ze sobą, staje się całością, czasem toczą się niezależnie obok. Ludzi, którzy żyli w okrutnych, jednak nieco tajemniczych i nie do końca zrozumiałych, czasach. Tajemniczych bynajmniej nie w sensie pozytywnym.

Po pierwszych kilkunastu stronach przeciętny czytelnik jest lekko zagubiony. Czytałam raz po raz krótkie opowiastki – zastanawiałam się w jaki sposób uzupełniają one treść obok toczącej się akcji, są metaforyczne czy po prostu dosadne? Narrator swoje wnętrze otwiera znacznie później, tak samo jak i książka. Do labiryntu symboli, znaków, metafor dopiero potem wskazana została nic Ariadny. Czasem wprost objaśnione symbole. Czasem stają się bardziej jasne poprzez połączenie, nawiązanie lub kontynuację.


Wpierw fabuła opiera się na fragmentach z zeszytu Loli. Taka konstrukcja sprawia wrażenie, że historia dopowiada się do słów Loli, nie tak jakby narratorka opisywała rzeczywistość. Jednak główna akcja rozwija się dopiero po samobójczej śmierci Loli. Wtedy właśnie wyraźnie kreśli się narrator – autorka powieści. W tekście przeważają jej opinie, odczucia, które sprawiają, że, dzięki fragmentom autobiograficznym, czyta się to jak pamiętnik. Pamiętnik wydarzeń tamtych lat po ukończeniu szkoły Herty Müller. Fragment jej życia aż do czasu wyjazdu do Niemiec. W jej powieść wplecione są fragmenty innych – czy naprawdę miały one miejsce, czy są tylko wyobraźnią autorki… Przy zrozumieniu idealnie dopełniają treść, poszerzają ją. Jednak niekoniecznie, czasem są tylko obrazem – po co? Może aby zwyczajnie nabrać oddechu, zajrzeć na drugą stronę ulicy, część miasta i zobaczyć życie, które toczy się tuż obok nas, jednak zupełnie innym tokiem. Może, żeby zajrzeć do przeszłości, rozliczyć się ze sobą samym i światem, wytłumaczyć obecne postępowanie tamtymi nawykami, obyczajami, zdarzeniami.

Przeważająca część fabuły opiera się na zdarzeniach z życia Herty Müller oraz Edgara, Georga i Kurta tuż po zakończeniu szkoły. Podjęciu zatrudnienia, próby odnalezienia się w niej i otaczającej rzeczywistości. A później zwolnieniu z pracy i takim samym próbom. Aż do szczęśliwego w wypadku Herty i Edgara, ale nieszczęśliwego Georga, wyjazdu, który podobno skacze z okna. A także Kurta, który podjął kroki by uzyskać paszport, jednak na tym się skończyło, ponieważ podobno popełnił samobójstwo. Wszystkim wydarzeniom towarzyszy piętno samobójczej śmierci Loli i prześladowania, chęć zniszczenia młodych osób przez kapitana Pleje. „Sercątko” charakteryzuje prostota stylu. Jednakże dzięki temu świat przedstawiony wydaje się bliższy, bardziej oddaje charakter, nastrój i atmosferę miejsc. W tych prostych słowach czy zdaniach odnajdywałam wszystko co to autorka naprawdę chciała opowiedzieć. Sekretarz Akademii Noblowskiej Pete Englund przedstawił laureatkę tak: czytasz pół strony i już wiesz, że to Herta Müller.

Co najważniejsze cieszę się, że trafiłam na lekturę, która pokazuje tą część historii. Niemcy – niektórzy, owszem są odpowiedzialni za terror w czasie II wojny światowej. Jednakże są – Niemcy, którzy też próbowali żyć w tych czasach, którzy brzydzili się śmiercią, morderstwem i propagandą.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Notebook

Wszystko zapowiadało się dobrze. Czekałem aż znajdę w tej książce to coś. Niestety nie znalazłem. Są bohaterzy i coś się dzieje, ale to wszystko takie...

zgłoś błąd zgłoś błąd