Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Zagubiona przeszłość

Tłumaczenie: Michał Juszkiewicz
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
6,93 (1794 ocen i 188 opinii) Zobacz oceny
10
95
9
173
8
298
7
596
6
365
5
185
4
29
3
42
2
7
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Vanishing Acts
data wydania
ISBN
9788376482026
liczba stron
528
słowa kluczowe
rodzina, wspomnienia, dramat
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Delia Hopkins ma bajkowe życie. Mieszka w uroczym miasteczku w sielskim stanie New Hampshire. Ma małą córeczkę, przystojnego narzeczonego, ukochanego ojca oraz psa, z którym pracuje przy poszukiwaniu zaginionych ludzi. Trwają przygotowania do ślubu. Ni stąd, ni zowąd Delię zaczynają dręczyć wspomnienia, których nie potrafi wyjaśnić ani umiejscowić w czasie i przestrzeni. A potem nagle w jej...

Delia Hopkins ma bajkowe życie. Mieszka w uroczym miasteczku w sielskim stanie New Hampshire. Ma małą córeczkę, przystojnego narzeczonego, ukochanego ojca oraz psa, z którym pracuje przy poszukiwaniu zaginionych ludzi. Trwają przygotowania do ślubu. Ni stąd, ni zowąd Delię zaczynają dręczyć wspomnienia, których nie potrafi wyjaśnić ani umiejscowić w czasie i przestrzeni. A potem nagle w jej domu zjawia się policjant, przynosząc nieoczekiwaną wiadomość, która rujnuje bezpieczny świat młodej kobiety.
Co czuje człowiek, dowiedziawszy się, że nie jest tym, za kogo się uważał? Jak pogodzić się z faktem, że kochany człowiek ukrywał prawdziwą tożsamość, a jakaś obca osoba może rościć sobie prawo do silnych więzi? Dlaczego na pozór słuszne decyzje są często krzywdzące dla innych? Jodi Picoult dotyka kolejnego trudnego tematu zaczerpniętego z życia, przedstawiając go z właściwą sobie przenikliwością, empatią i wrażliwością.

 

źródło okładki: www.proszynski.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 2673
isobel | 2015-08-30
Na półkach: Przeczytane, Współczesna
Przeczytana: 30 sierpnia 2015

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

O ile potrafiłam powściągnąć emocje i nie zaniżać oceny "Deszczowej nocy", przy "Zagubionej przeszłości" już nie potrafiłam się powstrzymać. Sama książka jest bardzo dobra - a nawet bardzo dobra i przyznaje, że to jedna z lepszych powieści Picoult. Gdyby tylko nie jedna rzecz.

Znacie to uczucie kiedy czytacie rewelacyjną książkę - świetnie napisaną,z ciekawą problematyką, tak wciągającą że się w ogóle nie zauważa jak upływa godzina za godziną aż tu nagle wszystko kończy się cholernie źle, przez co diametralnie zmienia się wasza ocena książki? Tak właśnie jest ze mną i z tą książką. Przysięgam, myślałam że szlag mnie trafi w ostatnich rozdziałach. Nie mogłam uwierzyć, że takie zakończenie Picolut funduje Ericowi.
Eric jest DDA, czyli Dorosłym Dzieciem Alkoholika i jak to często bywa,jako dorosły mężczyzna sam bardzo często zagląda do kieliszka. Na spotkania AA zaczął chodzić, gdy dowiedział się że zostanie ojcem. Jest prawnikiem z zawodu i czeka go najtrudniejsza sprawa w jego karierze, bo ma bronić ojca swojej narzeczonej, Delii. Matki jego dziecka. Tak więc facet urabia się po łokcie, wykańcza psychicznie, ryzykuje utratę licencji (bo rozmawia z Delią o procesie jej ojca, choć nie powinien, bo przecież jest jego obrońcą) i jednocześnie walczy z ciężkim nałogiem. Jakby tego było mało okazuje się, ze matka jego ukochanej jest alkoholiczką, więc dla Erica ta sprawa staje się jeszcze bardziej osobista i bolesna. Ostatecznie Delia zrywa zaręczyny z Eric'iem i wiążę się z ich wspólnym, najlepszych przyjacielem - Fitzem. Delia dała Ericowi kosza - facetowi który zawsze był przy Delii i robił wszystko z myślą o niej i o ich córce - , bo facet nie wyrobił psychicznie i ostatecznie sobie trochę wypił. O co trudno mieć do niego pretensje, bo ta cała sytuacja - oraz rodzina jego narzeczonej - była bardzo popaprana. Na litość - kto by w takiej sytuacji nie chciałby sobie "golnąć"? Pomimo tego że miał oczywisty problem z piciem był wzorowym ojcem i nie byłoby takiej rzeczy której nie zrobiłby dla Delii.

W momencie gdy dowiedziałam się, że cała trójka - Eric, Delia i Fitz - są najlepszymi przyjaciółmi z czasów dzieciństwa, miałam ogromną nadzieję że Fitz jest gejem - wówczas miałabym pewność, że nie będzie tu dwóch facetów zakochanych w najlepszej przyjaciółce, czyli tego starego jak świat, oklepanego wątku, klasycznego trójkąta miłosnego. Ale już bym wybaczyła Picoult ten cholerny trójkąt miłosny, gdyby tylko nie prowadził on do takiego beznadziejnego, niesprawiedliwego, tragicznego i - za przeproszeniem- z dupy wziętego zakończenia.

Fakt, Erica polubiłam najbardziej ze wszystkich bohaterów, ale zakończenie mocno zdenerwowało mnie też dlatego, że było po prostu idiotyczne i nieoczekiwane (w bardzo negatywnym znaczeniu).

To fatalne, wkurzające zakończenie jak dla mnie psuje całą książkę i ostatecznie zaważa na ocenie książki.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Wspaniałe życie

"Wspaniałe życie" Roberta Ziębińskiego to książka mocna i dosadna. Książka, która nie głaszcze, nie przymila się do czytelnika i się z nim n...

zgłoś błąd zgłoś błąd