Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziewczyny

Tłumaczenie: Alina Siewior-Kuś
Wydawnictwo: Sonia Draga
6,11 (210 ocen i 50 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
9
8
32
7
41
6
64
5
23
4
14
3
15
2
2
1
5
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Girls
data wydania
ISBN
9788379997954
liczba stron
360
język
polski
dodała
Ag2S

Hipnotyzująca historia inspirowana życiem Charlesa Mansona, charyzmatycznego przywódcy sekty. To dla niego urzeczone rzekomą wolnością i swobodą nastolatki były gotowe na wszystko… Dziewczyny – ich kruchość, siła, pragnienie przynależności – to istota tej olśniewającej powieści dla czytelników Przekleństw niewinności Jeffreya Eugenidesa oraz Zanim dopadnie nas czas Jennifer Egan. Północna...

Hipnotyzująca historia inspirowana życiem Charlesa Mansona, charyzmatycznego przywódcy sekty. To dla niego urzeczone rzekomą wolnością i swobodą nastolatki były gotowe na wszystko…

Dziewczyny – ich kruchość, siła, pragnienie przynależności – to istota tej olśniewającej powieści dla czytelników Przekleństw niewinności Jeffreya Eugenidesa oraz Zanim dopadnie nas czas Jennifer Egan.

Północna Kalifornia, burzliwy koniec lat 60. XX wieku. Na początku lata samotna i wrażliwa nastolatka Evie Boyd widzi grupę dziewcząt w parku i od pierwszego spojrzenia uwodzi ją ich wolność, niedbały ubiór, aura nieskrępowania. Wkrótce Evie ulega całkowicie wpływowi Suzanne, hipnotyzującej starszej dziewczyny, i jak magnes przyciąga ją sekta, która wkrótce ma zyskać złą sławę, oraz mężczyzna będący jej liderem.
Ukryte wśród wzgórz rozległe ranczo jest upiorne i zrujnowane, Evie jednak odbiera je jako egzotyczne, ekscytujące, energetyczne – miejsce, w którym rozpaczliwie pragnie zostać zaakceptowana. Spędza coraz więcej czasu z dala od matki i rytmu codziennego życia, jej obsesja na punkcie Suzanne przybiera na sile i Evie nie uświadamia sobie, że krok po kroku zbliża się do niewiarygodnej przemocy, do tej chwili w życiu dziewczyny, kiedy wszystko może się potoczyć w przerażającym kierunku.

Niezwykły debiut Emmy Cline jest powieścią wspaniale napisaną i fascynującą, odznaczającą się chirurgiczną precyzją i zaskakującymi obserwacjami psychologicznymi. Dziewczyny to wspaniały utwór – oraz zapadający w pamięć portret dziewczyn i kobiet, którymi się staną.

 

źródło opisu: http://www.soniadraga.pl/produkt/2037/proza-dziewczyny.html

źródło okładki: http://www.soniadraga.pl/produkt/2037/proza-dziewczyny.html

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
fossa książek: 335

Jedna z nich

 Chociaż Emma Cline już na wstępie swojej debiutanckiej powieści zaznacza, że wszelkie występujące tu podobieństwo do prawdziwych zdarzeń jest przypadkowe, to analogie do głośnej sprawy morderstw popełnionych w 1969 roku przez „rodzinę” Charlesa Mansona wydają się aż nazbyt oczywiste. Cline zadbała o pozory i pozmieniała imiona swoich bohaterów, ale nadal osadziła ich dokładnie w tym samym miejscu i czasie, co wspomniane wyżej wydarzenia. Na tej podstawie można wysnuć pochopny wniosek, że autorka odtwarzając po raz kolejny tę samą historię niczym szczególnym się nie popisała, ale Emma Cline nie bez powodu wzbudziła takie zainteresowanie. Środek ciężkości w jej powieści oscyluje wokół relacji młodych dziewcząt, które połączyła, a następnie zgubiła osoba pewnego pseudo-przywódcy.

Cały ciężar narracji spoczywa tutaj na barkach Evie Boyd, która już jako dojrzała kobieta wspomina wydarzenia sprzed dobrych kilkudziesięciu lat. Schyłek lat 60. zastaje nastoletnią Evie poszukującą własnego miejsca, wrażeń oraz towarzystwa, które mogłoby jej to wszystko zapewnić. Odpowiedzią na te potrzeby okazuje się znajomość z grupą dziewcząt o wątpliwej reputacji, ale o stylu życiu uosabiającym ducha tamtych czasów. Wkrótce Evie staje się częścią rezydującej na peryferiach wspólnoty w całości podporządkowanej niejakiemu Russellowi. On jednak porusza się na obrzeżach polach widzenia bohaterki, bo Evie niemal całą swoją energię i uwagę skupia na Suzanne. Evie jest teraz tak zapatrzona w swoją...

 Chociaż Emma Cline już na wstępie swojej debiutanckiej powieści zaznacza, że wszelkie występujące tu podobieństwo do prawdziwych zdarzeń jest przypadkowe, to analogie do głośnej sprawy morderstw popełnionych w 1969 roku przez „rodzinę” Charlesa Mansona wydają się aż nazbyt oczywiste. Cline zadbała o pozory i pozmieniała imiona swoich bohaterów, ale nadal osadziła ich dokładnie w tym samym miejscu i czasie, co wspomniane wyżej wydarzenia. Na tej podstawie można wysnuć pochopny wniosek, że autorka odtwarzając po raz kolejny tę samą historię niczym szczególnym się nie popisała, ale Emma Cline nie bez powodu wzbudziła takie zainteresowanie. Środek ciężkości w jej powieści oscyluje wokół relacji młodych dziewcząt, które połączyła, a następnie zgubiła osoba pewnego pseudo-przywódcy.

Cały ciężar narracji spoczywa tutaj na barkach Evie Boyd, która już jako dojrzała kobieta wspomina wydarzenia sprzed dobrych kilkudziesięciu lat. Schyłek lat 60. zastaje nastoletnią Evie poszukującą własnego miejsca, wrażeń oraz towarzystwa, które mogłoby jej to wszystko zapewnić. Odpowiedzią na te potrzeby okazuje się znajomość z grupą dziewcząt o wątpliwej reputacji, ale o stylu życiu uosabiającym ducha tamtych czasów. Wkrótce Evie staje się częścią rezydującej na peryferiach wspólnoty w całości podporządkowanej niejakiemu Russellowi. On jednak porusza się na obrzeżach polach widzenia bohaterki, bo Evie niemal całą swoją energię i uwagę skupia na Suzanne. Evie jest teraz tak zapatrzona w swoją starszą koleżankę, że gotowa jest zrobić naprawdę wiele by wkupić się w jej łaski.

Główna bohaterka ma jednak w książce oblicze nie tylko nastolatki, ale i dorosłej kobiety naznaczonej tragedią z przeszłości. Po latach Evie uparcie rozpamiętuje tamte wydarzenia próbując zrozumieć swoją w tym rolę, przy czym na ogół czyni to bezskutecznie: później tamtego lata i na różnych etapach życia będę przesiewała ziarna owej nocy, czując się ślepa. Perspektywa czasu czyni więc z Evie chłodnego komentatora własnych poczynań i wyborów. A od czasu do czasu bohaterka zaskakuje nas trafnymi myślami i spostrzeżeniami w temacie rozterek zagubionej, niedojrzałej dziewczyny wkraczającej w trudny wiek. Jednocześnie otacza ją też swoista aura melancholii, która czasami łatwo pomylić z nostalgią. Jednak Evie przyszło zapłacić słony rachunek za złudne, krótkotrwałe poczucie wspólnoty jak i zaufanie niewłaściwym ludziom.

„Dziewczyny” to wysublimowany obraz zbrukanej niewinności, której smutny finał nastąpił wraz z końcem pewnej barwnej epoki. Patologia przybrała wtedy maskę wzajemnej miłości czy też ślepego, bezkrytycznego uwielbienia, a jej fatalne skutki ukazały się oniemiałym oczom Eve jak i innych zbyt późno. Emma Cline zwraca uwagę na dobrowolne uczestniczki tych wydarzeń próbując odpowiedzieć na pytanie czy sprawcy okazali się też ofiarami. Jednak i w tej wersji tej historii nie ma prostych odpowiedzi; jest za to złożoność i głębia psychologiczna, o które raczej nie podejrzewalibyśmy tak młodej pisarki. Wyśrubowany poziom stylistyczny tej prozy jeszcze bardziej potęguje to wrażenie i wciąga w świat, gdzie granica pomiędzy dobrem a złem stale się zaciera, co tak ujmuje główna bohaterka: moje oczy przywykły do faktury rozpadu, myślałam więc, że powróciłam w krąg światła.

Pod wieloma względami „Dziewczyny” przypominają zbiór impresji zaklętych w spokojnej i niespiesznej fabule. Oznacza to też, że warstwa stylistyczna stale nadrabia braki obecne w warstwie fabularnej. A jednak całość nadal zdaje egzamin, bo książka od pierwszej do ostatniej strony trzyma w mocnym uścisku niepokoju i niepewności. Ale najbardziej zdumiewające okazało się dla mnie to, że Emma Cline znajdując inspirację w niewyobrażalnej tragedii, a zarazem ciągle niezabliźnionej ranie napisała powieść bez cienia sentymentalizmu i uprzedzeń.

Cytaty zaczerpnięte z książki

Anna Aniszczenko

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (796)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 873
Joanna | 2017-02-05
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 05 lutego 2017

Emma Cline to amerykańska pisarka młodego pokolenia, laureatka Paris Review Plimpton Prize w 2014 roku. Pochodzi z Kalifornii, gdzie rozgrywa się akcja jej powieści "Dziewczyny". Jest to historia inspirowana okresem rewolucji hippisowskiej w Kalifornii i nawiązująca do tragicznych wydarzeń z 1969 roku za sprawą Charlesa Mansona - przywódcy sekty obiecującej młodym i bogatym nastolatkom zbudowanie nowego społeczeństwa opartego o całkowitą wolność i swobodę.
Główna bohaterka powieści i jednocześnie narratorka - Evie Boyd to zagubiona i osamotniona zarówno w środowisku domowym jak i rówieśniczym czternastolatka , bez przyjaciół , z wizją przyszłej szkoły z internatem i poczuciem bycia niechcianego dziecka w rodzinie rozwiedzionych rodziców.
Kiedy na swej drodze życiowej spotyka Suzanne - jedną z liderek sekty jej życie zaskakująco szybko zaczyna toczyć się w kierunku przemocy i destrukcji.
Autorka świetnie nakreśliła hierarchię sekty, warunki przynależności do niej ( status...

książek: 953
Alicja | 2017-09-02
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 02 września 2017

"Pragnęłam tego świata bez końca" (str 126)
Historia 14-latki wychowywanej w rozbitej rodzinie, o przeciętnej urodzie i inteligencji. Osamotniona, żądna wrażeń, łaknąca podziwu trafia do sekty, szukającej drogi do prawdy, samowyzwolenia. Jej uczestniczki uwielbiają swojego przywódcę, zauroczone jego mocą i magią. On z kolei pragnie zbudować nowe społeczeństwo wolne od rasizmu, hierarchii i wykluczeń, służące głębokiej miłości. Alkohol, narkotyki, papierosy, brud, seks, kradzieże to jednozdaniowa charakterystyka sekty. Bohaterka zafascynowana koleżanką z grupy jest po części powiązana z tragicznym wydarzeniem, które pozostawiło trwały ślad w jej psychice do końca życia. Pobyt na farmie zmienia jej postrzeganie świata i nastawienie do niego.Analizując swoje nastoletnie życie z punktu widzenia osoby dorosłej dostrzega i uświadamia sobie rzeczy i wydarzenia, których wtedy nie widziała i nie rozumiała.

książek: 2249
Tania | 2016-12-19
Na półkach: Przeczytane, 2016
Przeczytana: 19 grudnia 2016

Emocje ubrane w słowa

Emma Cline zainspirowana prawdziwą historią Charlesa Mansona, stworzyła własną opowieść, której sednem jest portret psychologiczny dziewczyny wciąganej w sektę.I napisała ją w pierwszej osobie. Umiejętnie wyostrzyła jej stany emocjonalne, stworzyła wiarygodne tło socjologiczne. Nie uległa pułapce tematycznej, wystrzegając się opisów perwersyjnej zbrodni, czego pewnie spodziewała się część czytelników. A lektura i tak wciąga, choć tempem nieśpiesznym. Fabuła ciut kuleje, jednak literacki, nad podziw dojrzały styl debiutantki, w pełni rekompensuje czas spędzony z tekstem. Tekstem o mechanizmach dominacji, uleganiu wpływom i manipulacjom, dojrzewaniu i konsekwencjach.

książek: 2679

Książka reklamowana jako oparta na wydarzeniach, którym winna była, owiana złą sławą, grupa Charlesa Mansona. Z tyłu okładki zdjęcie Autorki- Emmy Cline- jakby żywcem wyjęte z lat sześćdziesiątych: z fotografii patrzy na nas młodziutka dziewczyna, być może nastoletnia, o poważnej twarzy, przenikliwych, intensywnie niebieskich oczach i długich blond włosach przedzielonych po środku przedziałkiem. Zdjęcie nie wygląda na stylizację, podsyca ciekawość...
Wydarzenia opisane w "Dziewczynach" dzieją się na dwóch płaszczyznach czasowych- w latach 60-tych, gdy główna bohaterka Evie szukała swojego miejsca na świecie, oraz jakieś 20 lat później, kiedy z piętnem uciekinierki mieszka w letnim domu znajomego (o czym nie wie nawet jego żona).W lecie 1969 roku Evie miała niespełna 15 lat. Ulegając fascynacji eterycznej i jednocześnie charyzmatycznej Suzanne, trafia na ranczo zamieszkiwane przez grupę niejakiego Russella (przypuszczam, że w książce to właśnie on, samozwawczy i niekwestionowany...

książek: 1149
Stworek_vel_Oka | 2016-09-22
Przeczytana: 19 września 2016

"Wydawało się rzeczą ważną to nasze pragnienie, by opisać kształt każdej sekundy, kiedy mijała, wydobyć wszystko, co ukryte, i stłuc na śmierć."

Evie ma czternaście lat, jest z pozoru normalną, niczym niewyróżniającą się nastolatką, cicho podkochującą się w bracie swojej przyjaciółki. Dziecięco niewinna, wychowywana w domu, gdzie niczego jej nie brakuje, może poza zainteresowaniem ze strony matki i ojca, który z nimi nie mieszka… Gdy w parku widzi grupę dziewczyn, które zachowują się tak, jakby chciały dać życiu pstryczka w nos, jest nimi oczarowana… Zwłaszcza jedną, ciemnowłosą Suzanne. Tylko, czy ktoś zauważy taką bezbarwną Evie, która tak bardzo chce wreszcie znaleźć swoje miejsce, gdzie będzie chciana i kochana?

"Nie potrafiłam stwierdzić, jak długo tam siedziałyśmy, obie odcięte od rytmów normalnego życia. Ale tego pragnęłam – żeby nawet czas odczuwać inaczej i na nowo, żeby wypełniało go wyjątkowe znaczenie. Jakbyśmy we dwie przebywały w tej samej piosence."

Losy...

książek: 1749
Edyta Zawiła | 2016-11-05
Na półkach: Przeczytane, Emma Cline, DEBIUT, 2016
Przeczytana: 05 listopada 2016

"Dziewczyny" to debiut Emmy Cline, pisarka usilnie próbuje nas utrzymać w przekonaniu, że dzieło jest całkowicie fikcyjne i wszelkie podobieństwa do historii prawdziwych nie były zamierzone. Charles Manson i jego lata 60 - te XX wieku i sekta "rodzina".
Dwutorowa akcja odnosi się do końcówki lat 60-tych i przenosimy się do wspomnień, dorosłej Evie.
Zgnilizna moralno - społeczno , która nas doprowadza do rancha, zamieszkanego przez ludzi, którzy idą w kierunku grupy społecznej - Rodzina, odcinając się od konsumpcjonizmu, cywilizacji, obniżając koszty utrzymania (wyłudzenia, kradzieże, napady, stręczycielstwo itd.)


" Wasze dzieci są takie jakie je sprawiliście… te dzieci, które przyszły do was z nożami, są waszymi dziećmi. To wy ich nauczyliście. Ja ich nie nauczyłem. Po prostu pomogłem im dorosnąć … Możecie zwalić winę na mnie, ale ja jestem tylko tym, co jest w każdym z was ukryte. Mój ojciec jest waszym systemem … Jestem tylko tym co ze mną uczyniliście. Jestem tylko waszym...

książek: 415
Hana | 2017-01-12
Na półkach: Przeczytane, Pozostałe
Przeczytana: 11 stycznia 2017

Evie Boyd dorasta.Czternastolatka.Ma złe relacje z matką.Ojciec odszedł z inną kobietą.Do tego pokłóciła się z przyjaciółką a chłopak,w którym się podkochiwała wyjechał z miasta z inną dziewczyną a ją samą czeka szkoła z internatem (miasteczko niechcianych dzieci).Jest samotna i niekochana. Pozostaje bardzo podatna na działanie sekty.Oni otulą ją miłością, obdarzą uwagą,uwiodą a potem,pochłoną,chyba że wydarzy się coś czego się nie spodziewała.Susanne ją odrzuci i tym samym uratuje.W pewnym sensie.Autorka prowadzi narrację w pierwszej osobie.Posługuje się malowniczym i poetyckim językiem. Doceniam piękno języka, tym bardziej,że te wszystkie thrillery,które czytam,napisane są prostymi zdaniami,często potocznym językiem z dodatkiem slangu.A tutaj mamy sandały pobrudzone zjawami stóp,powietrze posłodzone ciszą,bezkształtne naczynie zła itd.Polecam.

książek: 598
WielkiBuk | 2016-09-25
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: wrzesień 2016

„Dziewczyny” to hipnotyzujący thriller, który osacza senną atmosferą upalnego, kalifornijskiego lata, białym, parzącym słońcem, chmurą narkotycznych oparów. Proza Cline działa na wyobraźnię i pozostawia po sobie niezatarte wrażenie. Niby nie dzieje się nic takiego, ot zbiorowisko ludzi szykuje się do przesilenia, ale czujne, penetrujące oczy przywódcy już widzą przyszłość skąpaną we krwi. Minęło ponad czterdzieści pięć lat od tamtego lata. Dobrze wiemy, jak skończyły się dzieje Mansona i jego świty. Wiemy, czego dokonały jego dziewczyny w imieniu obsesji Helter Skelter. Wraz z rzezią w domu Polańskiego zakończyła się era zachwytów wolną miłością.

Emma Cline zamyka ten terror w subtelnych zmianach, delikatnych wibracjach i zależnościach panujących w sekcie – zmarszczenie brwi, krzyk, uderzenie w twarz. Jej powieść to nie tylko niezwykły, wciągający styl, ale falująca atmosfera, którą buduje poczucie dziwnego osaczenia, tak jakby od pewnych wyborów nie było już ucieczki. Nic już...

książek: 1791

Dotrwałam do 110 strony. Nawet nie dotarłam do akcji na farmie, ale zakładam, że wzmożona groza, przemoc i dalece odstające od normy życie sekty, nie spowoduje, że autorka nagle dostanie ataku talentu. Książka Jest reklamowana jako pozycja dla czytelników "Przekleństw niewinności" Jeffreya Eugenidesa, ale moim zdaniem nawet nie stała w okolicy poziomu, który reprezentuje Eugenides. Pozwolę sobie nie zastanawiać się, czy w związku z taką reklamą, wyrządzono autorce krzywdę, być może tak się właśnie stało. Słaba, tudzież przeciętna, psychologicznie, fabularnie i językowo. Niewciągająca. Typowa masówka, jak mi się wydaje z pretensją do bycia czymś więcej. Szkoda, bo temat jest samograjem.

książek: 7350
Anna-mojeksiążki | 2016-09-16
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 16 września 2016

Byłam bardzo zaintrygowana tą książką i wyczekiwałam, kiedy w końcu usiądę i ją przeczytam. Przeczytałam - jest dobra, ale na kolana mnie nie powaliła. Miałam inne wyobrażenia tego, co znajdę wewnątrz, chyba były zbyt wygórowane.

"Dziewczyny" to debiutancka powieść Emmy Cline. Niby fikcyjna, a jednak bardzo mocno nawiązująca do historii Charlesa Mansona, słynnego przywódcy jednej z pierwszych, głośnych sekt.
Wolność, swoboda seksualna, wierność i ślepe poddaństwo.

Autorka przenosi nas w czasie do lat 60-tych XX wieku do północnej Kalifornii. Poznajemy główną bohaterkę Evie Boyd, zafascynowaną grupką dziewcząt, które spotyka w parku. Ich nieskrępowana wolność, specyficzny ubiór i aura szczęścia przyciągają ją jak magnes. Poznaje Suzanne, starszą od niej, niezwykle charyzmatyczną, która prowadzi ją do innego życia, życia w sekcie. Koleżanka staje się wręcz jej obsesją, oddala się od rodziny i zbliża do niezwykłego rancha, które staje się nowym miejscem jej życia. Zrujnowane i...

zobacz kolejne z 786 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Powiązane treści
„Dziewczyny” - historia niebezpiecznej obsesji

Magnetyzująca debiutancka powieść, idealna dla miłośników „Przekleństw niewinności” Jeffreya Eugenidesa i „Zanim dopadnie nas czas” Jennifer Egan. 28 września ukazuje się polskie wydanie książki „Dziewczyny” Emmy Cline, hipnotyzującej historii inspirowanej życia Charlesa Mansona. 


więcej
15 powieści, na które czekamy tej jesieni

Knausgård, Despontes, Strout, Mendoza, Oates, Twardoch – te nazwiska znów będą częściej na ustach czytelników, bo w najbliższych miesiącach ukażą się kolejne książki tych pisarzy. To jednak nie koniec książkowych emocji. Na księgarskich półkach pojawią się również polskie wydania powieści, o których było w tym roku głośno na świecie. Jest na co czekać.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd