Niepokorne. Judyta

Cykl: Niepokorne (tom 3)
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
7,48 (190 ocen i 56 opinii) Zobacz oceny
10
18
9
21
8
46
7
70
6
26
5
6
4
1
3
0
2
2
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788310128577
liczba stron
432
słowa kluczowe
historyczna, XIX wiek
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Trzeci tom trylogii "Niepokorne" – opowiadającej o wyjątkowych kobietach, których zawiłe losy splatają się w scenerii młodopolskiego Krakowa. Eliza, Klara i Judyta spełniają swoje marzenia kosztem trudnych kompromisów, płacąc wysoką cenę za szczęście. Kiedy wiosną 1905 roku Judyta Schraiber, Klara Stojnowska i Eliza Wiebracht po latach rozłąki spotykają się w Krakowie, każda z nich wydaje...

Trzeci tom trylogii "Niepokorne" – opowiadającej o wyjątkowych kobietach, których zawiłe losy splatają się w scenerii młodopolskiego Krakowa. Eliza, Klara i Judyta spełniają swoje marzenia kosztem trudnych kompromisów, płacąc wysoką cenę za szczęście.

Kiedy wiosną 1905 roku Judyta Schraiber, Klara Stojnowska i Eliza Wiebracht po latach rozłąki spotykają się w Krakowie, każda z nich wydaje się wieść spokojne życie. To jednak tylko pozory. Judyta nie potrafi odpędzić wspomnień. Czuje się rozdarta: sądzi, że Wiedeń nie jest jej miejscem na ziemi, lecz boi się, by zawiedziony w swych uczuciach Max, którego miłości nie potrafi odwzajemnić, nie odebrał jej córki. Przełom przyjdzie w Zakopanem, gdzie malarka pozna nowe prądy artystyczne swojej epoki… i spotka się z Maurycym. Klara również nie czuje się szczęśliwa. Nie pogodziła się z ojcem; jej niekonwencjonalny związek z Andrzejem i bunt przeciwko konwenansom stanowią przeszkodę w osiągnięciu porozumienia. Klara skrywa też pewną polityczną tajemnicę. Z jej powodu, mimo trudnej sytuacji w Kongresówce, wciąż musi odwiedzać Warszawę, choć jest to coraz bardziej niebezpieczne. Czy to możliwe, aby los sprzyjał jedynie Elizie?

 

źródło opisu: nk.com.pl

źródło okładki: nk.com.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (396)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 6699
allison | 2017-02-26
Przeczytana: 24 lutego 2017

"Judyta" to trzecia część trylogii "Niepokorne" Agnieszki Wojdowicz. W niczym nie ustępuje ona pozostałym tomom - czyta się ją jednym tchem (w przypadku audiobooka to raczej trudne:)), z wielką przyjemnością i z emocjami, gdyż trudno nie polubić kobiecych bohaterek.

Ostatni tom kończy się zaskakującym wydarzeniem, ale zanim do tego dojdzie, znów mamy okazję śledzić codzienne życie trzech przyjaciółek, którym los nie szczędzi ciężkich doświadczeń. Tym razem autorka skupiła się na perypetiach Judyty, ale regularnie dowiadujemy się też, co słychać u Klary i Elizy oraz ich bliskich.

Warto przeczytać całą trylogię, gdyż jest to niebanalna, ciekawa opowieść o nieprzeciętnych kobietach, które postanowiły walczyć o swoje miejsce w świecie, o marzenia, prawo do miłości i niezależności.
Autorka potrafi zainteresować czytelnika nie tylko losami trzech przyjaciółek, ale i różnymi drobiazgami i tłem społeczno-historycznym. Smaczku dodaje całości wprowadzenie w epizodach autentycznych...

książek: 842
Nina | 2018-04-15
Na półkach: 2018, Przeczytane, Ebook
Przeczytana: 14 kwietnia 2018

Mój apetyt na słodkości został na jakiś czas zaspokojony. Pisałam chyba wcześniej, że nie jest to wybitna literatura, co nie zmienia faktu, że stanowi miłą odskocznię od rzeczywistości. Czyta się szybko i miło, od czasu do czasu taka naiwna literatura przynosi ukojenie i wyciszenie. Mnie było to bardzo potrzebne, tego chciałam, to dostałam.

książek: 3217
Gosia | 2016-09-06
Na półkach: Przeczytane, ROK 2016
Przeczytana: 06 września 2016

Judyta - chyba najsłabsza z trylogii Niepokorne. Bohaterka wiedzie artystyczne życie pomiędzy Wiedniem a Krakowem. Nie potrafi się zdecydować z kim chce być i gdzie zamieszkać. Przeplatają się również wątki z pozostałymi bohaterkami trylogii - Klarą i Elizą. Szału nie ma, ale warto poczytać aby wiedzieć jak zakończy się jej historia.

książek: 538
Gala | 2017-01-19
Przeczytana: 17 stycznia 2017

W pewnym sensie można rzec, że jestem szczęściarą. Natknęłam się na Niepokorne w momencie gdy już na rynku księgarskim pojawiła się trzecia część , więc mogłam natychmiast zatracić się w ciągu dalszym historii przyjaciółek. Po raz kolejny Agnieszka Wojdowicz czaruje nas opisami pięknego Krakowa i Wiednia. Zanurzeni w tej rzeczywistości przeżywamy wszystkie troski bohaterek śmiejąc się i płacząc razem z nimi. Przykro mi rozstawać się z tą serią, ale myślę też, że to dobry moment, by właśnie w takim jej kształcie postawić ostatnią kropkę. Trudno spokojnie odłożyć książkę na półkę, ponieważ autorka na koniec zaserwowała czytelnikom .... no właśnie nie mogę zdradzić. Zachęcam do przeczytania.
"Popatrz, ile trzeba doświadczyć i przez co przejść, żeby ustalić sobie hierarchię i się jej podporządkować, rezygnując z tego, co mało ważne."

książek: 2215
Katula | 2016-08-21
Przeczytana: 21 sierpnia 2016

Jeżeli czyta się trzecią część, a jej poziom jest tak samo dobry jak poprzednie to trudno odnosić się do warsztatu.
Choć nie momentami drażnił mnie bark płynności i spójności czasowych.
No ale nie tyle, żeby nie doczytać...
Choć owszem - świadoma tego, że to będzie koniec spotkania z Niepokornymi zwalniałam, odkładałam, czytałam po malutku, rozsmakowywałam się niemalże w każdym akapicie chcąc jednocześnie jak najszybciej dotrzeć do finału.
W pewnym sensie zaprzyjaźniłam się z Niepokornymi, choć i Klarę i Judytę miałam ochotę nie jeden raz przełożyć przez kolano albo potrząsnąć nimi...
Hmmmmmmm
Będzie mi ich brakowało

Polecam

książek: 1023
elenkaa | 2016-06-25
Przeczytana: 25 czerwca 2016

Recenzja znajduje się również na moim blogu: http://pasion-libros.blogspot.com/2016/06/177-niepokorne-judyta-agnieszka.html

To już moje trzecie spotkanie z niepokornymi przyjaciółkami z Krakowa i oczywiście znowu udane. Wielka szkoda, że to już zakończenie trylogii, bo bardzo zżyłam się ze wszystkimi bohaterkami.

Od ostatnich wydarzeń mija kilka lat. Jest rok 1905, Judyta nadal mieszka we Wiedniu u boku Austriaka Maxa, jest matką sześcioletniej Hani, choć nigdy nie planowała nią być. Jednak mocno kocha córkę miłością, której nigdy by się po sobie nie spodziewała. Jednak jej związek z Maxem nie należy do najlepszych. Judyta widzi w nim wyłącznie przyjaciela, ojca jej dziecka i podporę, a nie wielką miłość. Czy Judyta ma jeszcze szansę na wielkie uczucie? Klara jest związana z Andrzejem i jest zaskoczona z jaką łatwością go pokochała. Jednak uparta i wyzwolona Klara nie chce ślubu, co wpływa na jej relacje z rodziną. Nadal tak samo zbuntowana, przeciwstawia się konwenansom i...

książek: 815
Gosik62 | 2017-02-01
Przeczytana: 01 lutego 2017

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Dalsze losy trzech przyjaciółek - a ten tom, jak sam tytuł wskazuje poświęcony głównie Judycie. Akcja toczy się na przemian w Wiedniu, Krakowie, Zakopanem, Warszawie dokąd podróżujemy koleją razem z bohaterami. Niestety życie jednej z bohaterek kończy się tragicznie mimo ogromnej miłości i śmiałych planów na przyszłość. Za to Judyta wreszcie pozbierała się emocjonalnie, dokonała wyboru i odnalazła swój sens życia. Tak jak pierwsze dwie części czyta się książkę z wielką przyjemnością.

książek: 2373
Biblioteczka Rudej | 2016-08-14
Przeczytana: 05 sierpnia 2016

Kraków, Wiedeń, Zakopane...A to wszystko w XIX wieku.To już ostatnie spotkanie z bohaterkami czego ogromnie żałuję

książek: 768
izabela81 | 2016-07-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016 rok
Przeczytana: 18 lipca 2016

Po raz kolejny zostałam oczarowana przez autorkę opisami malowniczego, dziewiętnastowiecznego Krakowa, wiejskiego Zakopanego i tętniącego życiem Wiednia. Wydarzenia historyczne i obyczajowe zostały przedstawione w subtelny sposób, który jest jedynie tłem dla życia bohaterów powieści. Podobało się mi, że autorka wplotła w fikcyjną fabułę autentyczne postacie.

Mimo to, iż akcja mknie bez większego pośpiechu, to towarzyszą czytelnikowi spore emocje. Widzimy jak radość miesza się ze smutkiem i żalem.

Sporym ułatwieniem podczas czytania jest zamieszczone drzewo genealogiczne bohaterek.

Refleksyjna i nostalgiczna książka.

książek: 560
Antoniówka | 2017-12-28
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 grudnia 2017

Tom III poświęcony jest głównie Judycie - mojej ulubionej bohaterce tej serii. Moim zdaniem jest ona najbardziej "niepokorna" z całej trójki (choć w 3 tomie Klara też dojrzała, przyjemnie się czytało o jej losach). Judyta musi popełnić dużo błędów, aby mogła się w końcu przekonać czego na prawdę w życiu pragnie. Jakie to jest ludzkie nie móc się zdecydować, nie być zadowolonym z tego co się posiada!

"Niepokorne. Judyta" to też najbardziej "romansowy" tom trylogii, pod koniec powieść stała się trochę sentymentalna, łzawa, ale dzięki wprowadzonemu przez autorkę dramatyzmowi moim zdaniem książka się wybroniła.

Szkoda, że to już ostatnia część, że już nie spotkam bohaterek cyklu. Jestem jednak podbudowana tym, że jednak nasze rodzime autorki potrafią napisać dobą obyczajówkę. Może uda mi się niedługo trafić na koleje perełki :)

zobacz kolejne z 386 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd