Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Góra Tajget

Wydawnictwo: Wielka Litera
6,88 (722 ocen i 132 opinie) Zobacz oceny
10
29
9
54
8
156
7
234
6
152
5
50
4
20
3
16
2
5
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje

Historia o ludzkim strachu i krzywdzie bezbronnych. Tak prawdziwa, że długo nie da się zapomnieć. Dawno nie było w polskiej literaturze powieści, która poruszając temat wojny wybrzmiewa głosem tak świeżym i przejmującym. Anna Dziewit-Meller łączy świat prywatnych lęków z dramatyczną przeszłością, która naznaczyła śląskie pogranicze. Rezultatem jest literatura najwyższej próby, dowodząca...

Historia o ludzkim strachu i krzywdzie bezbronnych. Tak prawdziwa, że długo nie da się zapomnieć. Dawno nie było w polskiej literaturze powieści, która poruszając temat wojny wybrzmiewa głosem tak świeżym i przejmującym. Anna Dziewit-Meller łączy świat prywatnych lęków z dramatyczną przeszłością, która naznaczyła śląskie pogranicze. Rezultatem jest literatura najwyższej próby, dowodząca pisarskiej dojrzałości, niezwykłej wrażliwości i empatii.

Współczesny Śląsk. Spokojną codzienność Sebastiana uporczywie zakłóca strach o bezpieczeństwo maleńkiej córeczki. Nie zdaje sobie sprawy, jakie zbrodnie miały miejsce podczas II Wojny Światowej w szpitalu, w którym obecnie mieści się jego apteka.

Rysio idzie szpitalnymi korytarzami prowadzony przez mężczyznę w esesmańskim mundurze. Mały chłopiec nie rozumie, dlaczego się tu znalazł i kim jest ta pani o łagodnym uśmiechu.

Zefka wróciła na Śląsk po dwuletnim pobycie na robotach w Niemczech. Nie chciała wracać. Tęskni za Emmą, która okazała jej tyle miłości.

Profesor Luben jest wielbicielką opery. W innym życiu prowadziła eksperymenty naukowe na dzieciach. Teraz się boi, ale nie czuje się winna.

"Nie da się zapomnieć tej książki, już nigdy. Bo Anna Dziewit-Meller, za pomocą historii o zwykłych z pozoru ludziach, wyciąga z nas najgłębiej ukryte lęki, starannie schowane niemyślenie o nieprzyjemnych sprawach. Autorka "Góry Tajget" chwyta nas za głowy i każe patrzeć wstecz na czas przeszły, dokonany, którego nie wolno nam zapomnieć."
MAGDALENA GRZEBAŁKOWSKA

"Ta proza jest gęsta od emocji. Przy czytaniu rośnie nam w gardle gula niepokoju. Sugestywne obrazy nie dają zapomnieć o tym, co wydarzyło się wiele lat temu. Nasuwa się pytanie, czy warto pamiętać bez końca, nurzać się w traumie, wspominać. W końcu, jak mówi jedna z bohaterek: "Było, minęło". Było, ale ciągle powraca. Tkwi w naszych głowach jak zadra, która dotyka najważniejszych rejestrów naszego człowieczeństwa."
SYLWIA CHUTNIK

"Powieść Anny Dziewit-Meller ma głęboki społeczny sens. Przywraca to, co ważne i burzy nasze dobre samopoczucie. To historia o pamięci, godności, strachu, odwadze i lęku."
MICHAŁ NOGAŚ, PROGRAM 3 POLSKIEGO RADIA

 

źródło opisu: http://www.wielkalitera.pl/

źródło okładki: http://www.wielkalitera.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 124
Dwoistość | 2016-02-24
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 22 lutego 2016

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Przeszywająca.

Od pierwszych stron przywarła do moich myśli.
To praca wykonana przez Panią Annę, spowodowała, że dwa dni byłam rozszczepiona między światem żywych, nadaktywnych dzieci z mojego świata, a piekłem niewyjaśnialnego okrucieństwa przebijającym z karty tej książki.
Szczególnie trudna lektura dla matki córek, które pytały dlaczego mnie, dlaczego czytam tę książkę, skoro wywołuje u mnie taki niepokój.

Dlaczego człowiek wchodzi w obrazy, które staczają nas na tak niskie emocje?
Być może tylko tą drogą, wybudzamy w sobie najtrudniejsze z pytań.
O przyzwolenie milczenia bliznach na biografiach naszych babć lub matek, ponieważ nie wiedzieć, znaczy żyć w nieustającym lęku przed nieznanym.

Przygniotła mnie do muru we mnie...postawiła wiele niewygodnych pytań. Dotknęła...i mam nadzieję, że będzie początkiem dyskusji, która pozwoli wyleczyć pamięć...niezwykła, wymagająca zapewne przejścia przez piekło poznania rzeczy nieludzkich.
Świetne, że wstawili się za nią M. Parys, S. Chutnik, M.Grzebalkowska i M. Nogaś. Chylę czoła.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Miecz przeznaczenia

‘Miecz przeznaczenia” to zbiór kolejnych opowiadań, które przybliżają czytelnika do pełnego cyklu o Wiedźminie. Od przeczytania „Ostatniego życzenia”...

zgłoś błąd zgłoś błąd