Książka Roku 2018
6,94 (323 ocen i 88 opinii) Zobacz oceny
10
17
9
28
8
75
7
98
6
53
5
30
4
9
3
9
2
0
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788324036103
liczba stron
288
słowa kluczowe
literatura polska
język
polski
dodała
Ag2S

NOWA POWIEŚĆ AUTORKI „SZOPKI” NOMINOWANA DO NAGRODY NIKE I PASZPORTÓW POLITYKI. On. Miał być najwspanialszy, najmądrzejszy, najpiękniejszy. A jest taki sobie. Nie umie rysować, ładnie pisać. Wiecznie podarte ubrania, zgubione zeszyty, guz na czole. Śmieją się z niego. Miał być spełnieniem marzeń. Jest raczej jednym wielkim rozczarowaniem. Miała go kochać i być dumna. A głównie się...

NOWA POWIEŚĆ AUTORKI „SZOPKI” NOMINOWANA DO NAGRODY NIKE I PASZPORTÓW POLITYKI.

On. Miał być najwspanialszy, najmądrzejszy, najpiękniejszy.
A jest taki sobie. Nie umie rysować, ładnie pisać.
Wiecznie podarte ubrania, zgubione zeszyty, guz na czole.
Śmieją się z niego.
Miał być spełnieniem marzeń. Jest raczej jednym wielkim rozczarowaniem.
Miała go kochać i być dumna. A głównie się wstydzi.

Najnowsza powieść Zośki Papużanki to literacka i bogata w znaczenia historia pewnej miłości.
Czy można wstydzić się kogoś, kogo się kocha? Co zrobić, gdy rzeczywistość za nic sobie ma nasze oczekiwania i przybiera kształt, którego nie pojmujemy?

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (887)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 597
Jeżynka | 2016-04-04
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2016
Przeczytana: 01 kwietnia 2016

Zachęcona Waszymi opiniami sięgnęłam po prozę Zośki Papużanki. Swoje spotkanie z autorką rozpoczęłam od "Szopki", która zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie a lektura książki "On" tylko potwierdziła że wrażliwość autorki i jej sposób opisywania świata bardzo do mnie przemawia.

"On" opowiada historię historię rodziny która to historia ma swój początek w latach 70-tych minionego wieku kiedy to na świat przychodzi tytułowy On zwany Śpikiem. "On" ma mamę, ojca pracującego w hucie, babcię robiącą na drutach i młodszego brata. Jego dzieciństwo przypada na czasu PRL-u kiedy to wszystko trzeba było wystać w kolejkach a na mieszkanie czekać wiele lat po uprzednim wpisaniu się na listę.
Śpik, wydawać by się mogło jest chłopcem jakich wielu jednak mama szybko orientuje się że jej syn odstaje od rówieśników: wolno myśli, słabo się uczy, trudno mu nawiązywać relacje z rówieśnikami. Już na początku edukacji zostaje mu przypięta łatka ofermy i obiektu niekończących się żartów ze strony...

książek: 1737
Renax | 2016-03-30
Przeczytana: 29 marca 2016

Narracja jest wewnętrzna. Na początku z punktu widzenia matki, a potem tak jakby z punktu widzenia rówieśniczki Śpika, ale to nie jest powiedziane. Jest powiedziane, że to narracja żeńskoosobowa. Jest Śpik kontra reszta świata. Śpik żyje według własnych reguł, żyje w swoim świecie. Zdawałoby się, że jego świat jest godny współczucia, ale gdy tak się przyglądamy bliżej, widzimy, że to reszta świata jest godna współczucia. Że Śpik zachował to, co tracimy my wszyscy w toku socjalizacji: autentyczność. Śpik nie ma oczekiwań. On przyjmuje świat taki, jakim on jest, ma jedną umiejętność i jej się trzyma. Kocha matkę i to się nie zmienia. W toku książki jest powiedziane, matka to mówi, że życie Śpika jest jednym wielkim trwaniem.
Śpik jest moją ulubioną postacią literacką, obok Jakuba Wędrowycza. Przeczytawszy książkę, przypomniałam sobie wiersz księdza Twardowskiego o szkole specjalnej. Śpik jest chyba ukochanym dzieckiem Wielkiego Motorniczego, jest puzzlem, jakiego światu brakuje....

książek: 643
Nobliszka | 2016-07-12
Na półkach: Przeczytane

Czytałam "Onego" i za nic nie mogłam się wciągnąć w tę historię. Dziwne, bo wszystko niby wskazywało na to, ze ją połknę w mig. A to że, rzecz się dzieje w czasach mojego dzieciństwa (odpustowy gumowy diabełek z czerwonym językiem, relaxy, Modern Talking, "Obcy decydujące starcie") i powinno wzbudzić u mnie poczucie nostalgii. A to, że bohaterami są dzieciaki żywcem przejęte z animowanego "Władcy much", który to serial mnie śmieszy. A to, ze jest ciekawa narracja (raz opowiadaczem jest ktoś wszechwiedzący ale obcy a raz znajoma Śpika). A to że, styl jest niezły (trochę nowomowy, którą bardzo lubię). Coś jednak tu zgrzyta, niby jest wszystko dobrze ale od czasu do czasu usłyszę coś, co działa na mnie jak dźwięk metalu rysującego szybę, aż się wzdrygam. To coś powoduje, że nie mogę uwierzyć autorce, nie tylko nie wierzę ale nawet podejrzewam celowy fałsz.

I właściwie o kim/czym jest ta książka? O Śpiku, niezbyt rozgarniętym (?) chłopcu/mężczyźnie z zespołem Aspergera? O jego...

książek: 2868
nieperfekcyjnie | 2017-04-19
Przeczytana: 13 kwietnia 2017

http://www.nieperfekcyjnie.pl/2017/04/on-zoska-papuzanka.html

Najczęściej matki zakochują się w swoich dzieciach już wtedy, kiedy maluszki znajdują się jeszcze w ich brzuchach. Jeśli instynkt macierzyński nie jest jeszcze na tyle rozwinięty, to miłość do potomka pojawia się wraz z narodzinami. Kiedy po raz pierwszy matka spogląda na swoje dziecko jest przekonana, że jej maleństwo jest najpiękniejszą i najmądrzejszą istotą na całym świecie. Czasami trwa to przez całe życie, a niekiedy zderzenie z rzeczywistością okazuje się bardzo brutalne - przekonanie o doskonałości swego dziecka runie w gruzach.

ON od zawsze różnił się od swoich rówieśników - już pierwszego dnia swojego życia okazuje się czerwonym, opuchniętym i zbyt dużym dzieckiem, a nie pięknym, gładkim maluszkiem, jakiego życzyła sobie jego matka. Zostaje nazwany Śpikiem w szkole, kiedy z jego nosa zwisa niezbyt przyjemna wydzielina, zatem dostaje ksywkę na jej cześć. Przez całe życie odstaje od reszty - praktycznie nie...

książek: 726
Radosław Gabinek | 2017-02-13
Na półkach: Przeczytane, 2017 rok
Przeczytana: 13 lutego 2017

osinskipoludzku.blogspot.com

Tę książkę po prostu trzeba przeczytać !

Bardzo się cieszę, że zaglądam na bloga Cocteau&co bo Ewelina kolejny raz okazała się niezastąpiona jeśli chodzi o rekomendację. Tak czułem, że jeśli książka doczekała się tam tak pozytywnej opinii, to zdecydowanie jest to coś co mi przypadnie do gustu. Nie spodziewałem się natomiast, że wniesie aż tyle świeżości i pozytywnych wrażeń. Jestem i nie boję się użyć tego słowa - zauroczony tym co wyszło z pod pióra Zośki Papużanki.

"On" jest książką, której mimo usilnych starań nie można porównać do niczego co było mi dane czytać do tej pory. Najbliżej jeśli chodzi wrażenia z lektury jest jej do "Dygotu" Jakuba Małeckiego, jednakże jest to inny rodzaj powieści zarówno jeśli chodzi o formę, język jak i historię tu zawartą. Ot zwykłe skojarzenie i tyle . Czytając książkę " On" miałem poczucie jakbym słuchał jakieś dziwnej ale jednocześnie pięknej i hipnotyzującej pieśni w połączeniu z ludowym bajaniem. Wszystko to...

książek: 333
Adam | 2017-09-21
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 21 września 2017

Tytułowy „On” to Śpik (takie przezwisko otrzymał od kolegów ze szkolnej ławki) chłopiec powolny w myśleniu i na pewno inny od pozostałych rówieśników. W szkole jedynymi ocenami jakie otrzymuje to łabędzie, inni dostają ślimaczki i krzesełka. Nauczyciele kiwają głowami, nie bardzo wiedząc jak postępować z tym chłopcem, który nie mieści się w normie przewidzianej dla tamtych czasów, czasów PRL-u.
„Jedno dziecko miłe, słodkie i zdolne, a drugie jakieś takie dziwne i głupie. I nikt z nas nie wie, co zrobić z tym drugim dzieckiem, prawda pani Kowalska?”.
Dla matki jest on jak brzydkie kaczątko, martwi się o niego ale też winie siebie za to, że jej dziecko jest inne, łatwowierne nie radzące sobie z otaczającą je rzeczywistością.
ON to powieść ukazująca klimat PRL-u w Krakowie. Narracja pierwszoosobowa widziana oczami matki, osobno również z punktu widzenia Śpika, momentami również przechodząca do narracji trzecioosobowej pozwalającej nam na całość spojrzeć obiektywnie.
Czytając miałem...

książek: 827
WielkiBuk | 2016-04-20
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: kwiecień 2016

Opowieść o rozczarowaniu, o straconych złudzeniach, o rodzicielstwie, o macierzyństwie, o byciu zwyczajnym i niezwyczajnym jednocześnie, o tym właśnie jest „On” Zośki Papużanki. Pozostawia czytelnika ze smutkiem w sercu, z pytaniem o sens tego wszystkiego. Miało być ironicznie i bez funkcji dydaktycznych, bez utożsamiania się i bez bohatera literackiego, o którym można coś napisać, a jest… prawdziwie? Na przekór wszystkiemu, bohater przegrany, który przegrał życie już w pierwszych chwilach i jego mama, zawstydzona i dumna na zmianę, bo sama nie wie, są bardziej fascynujący niż wszystkie wyrafinowane płatki śniegu tego świata.

„On” to literatura do rozgrzebywania, do rozpatrywania, do spoglądania w oczy Śpika i szukania głębszych sensów, których przecież nie ma.

książek: 1231
Moniss | 2019-02-09
Na półkach: 2019, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 06 lutego 2019

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Papużanki uznaję za udane. Już od pierwszych stron zorientowałam się, że to nie będzie typowa lektura, oryginalny sposób prowadzenia narracji na początku bywa dezorientujący jednak jak najbardziej pasuje to oryginalnej historii Śpika i spółki, co uświadomiłam sobie pod koniec książki.
Podczas lektury odnosiłam silne wrażenie o podobieństwach między "On" a prozą Jakuba Małeckiego, podobnie skrzywione postacie, dla których autorzy bywają łaskawi, a świat w którym przyszło im egzystować jest niezwykle barwny emocjonalnie.
Na pewno będę polować na inne pozycje Papużanki, typowo nietypowa historia Śpika chwyta za serce i od razu chce się więcej.

książek: 403
Agro | 2017-03-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 marca 2017

Czytając „On” miałem wrażenie, że Zośka Papużanka to trochę taki Jakub Małecki w spódnicy. Porównanie oczywiście na plus, a że nadal jestem pod wrażeniem prozy Małeckiego..
Historia konkretna chociaż o anonimowej rodzinie zwyczajnych Kowalskich. Opowiedziana tak, że ciężko się oderwać. Obleczona w trudne tematy ale tak skonstruowana, że nadal jestem pod wrażeniem warsztatu. Autorka ma dar przelewania rzeczywistości na papier – jest nie tylko trafie i inteligentnie, obrazoburczo, prześmiewczo i z jajem – właściwie całość to kop w jaja realiom życia w naszym kraju. Dodając do tego Śpika z kompanią .. strony same się czytały.

książek: 364
Nowalijki | 2016-03-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 marca 2016

Zośka Papużanka - doktor literaturoznawstwa i nauczycielka języka polskiego - debiutowała powieścią Szopka, za którą była nominowana do Literackiej Nagrody Nike (2013) i Paszportów Polityki. W 2016 roku powraca z nową książką zatytułowaną On.

Tytułowy On to chłopiec, który w powieści nazywany jest Śpikiem. Urodził się w latach osiemdziesiątych w Nowej Hucie. Już po narodzinach jego mama, równorzędna, jeśli momentami nie ważniejsza bohaterka powieści zorientowała się, że jej syn jest inny. Ta inność przejawia się w wolniejszym myśleniu, słabym kojarzeniu faktów, ogólnej intelektualnej powolności. Te kłopoty z codziennością zostaną wyolbrzymione, kiedy Śpik rozpocznie naukę w szkole podstawowej. Bardzo szybko zostanie mu przyczepiona łatka klasowego głupka, którego można wykorzystać do klasowego zgrywu, oskarżyć, wypuścić, czy poprawić sobie humor jego kosztem. Dzieci są dla siebie okrutne teraz, były trzy dekady temu, zmieniła się jedynie forma ich szykan. Szkoła jest dla Śpika i...

zobacz kolejne z 877 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Nominacje do Paszportów Polityki

To już 24. edycja nagród Paszporty Polityki. Nagrody w poszczególnych kategoriach przyznawane są na podstawie wskazań krytyków w dziedzinach: film, teatr, sztuki wizualne, literatura, muzyka poważna, muzyka popularna i nowej od tej edycji – kultura cyfrowa. Kogo jurorzy nominowali w tym roku w kategorii Literatura?


więcej
Magdalena Parys poleca na wakacje

Tym razem wakacyjne lektury poleca Magdalena Parys – autorka m.in. powieści obyczajowej z wątkiem sensacyjnym „Magik” czy „Białej Riki”. Jak przystało na pisarkę, która lubi zaskakiwać i wciąż zmienia stylistykę i gatunki pisanych książek, poleca bardzo zróżnicowane tytuły. 


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd