Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dom duchów

Cykl: Dom duchów (tom 3)
Wydawnictwo: Muza
7,88 (1934 ocen i 170 opinii) Zobacz oceny
10
244
9
442
8
491
7
511
6
142
5
78
4
12
3
10
2
1
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
La casa de los espiritus
data wydania
ISBN
9788377585726
liczba stron
528
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Inne wydania

Pierwsza powieść Isabel Allende to jeden z największych bestsellerów literatury iberoamerykańskiej. Dom duchów jest pełną ciepła opowieścią o rodzinie Estebana Trueby, o pokoleniach kobiet, które go otaczały, o jego dzieciach i wnukach. Ich losy splatają się z historią i są świadectwem dramatycznych przemian na przestrzeni dwudziestego wieku. Gwałtowny temperament ojca rodziny i szczególna...

Pierwsza powieść Isabel Allende to jeden z największych bestsellerów literatury iberoamerykańskiej. Dom duchów jest pełną ciepła opowieścią o rodzinie Estebana Trueby, o pokoleniach kobiet, które go otaczały, o jego dzieciach i wnukach. Ich losy splatają się z historią i są świadectwem dramatycznych przemian na przestrzeni dwudziestego wieku. Gwałtowny temperament ojca rodziny i szczególna nadwrażliwość jego żony komplikują wzajemne relacje bohaterów i choć prowadzą do tragicznych przesileń, równocześnie składają się na serdeczną opowieść o świecie wielkich codziennych emocji.

 

źródło opisu: http://muza.com.pl/

źródło okładki: http://muza.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 522
Katarzyna | 2012-08-22
Na półkach: Przeczytane

Piszę tę recenzję słuchając ‘Manifesto’ Victora Jara. Wyobrażam sobie człowieka który gra na gitarze bez trzech palców, zastanawiam się czy istnieje jakiś relikwiarz na trzy legendarne palce tego chilijskiego Jacka Kaczmarskiego. Tyle we mnie zostało z polityki zawartej w tej książce.

Muszę wspomnieć o najsłynniejszej powieści Marqueza. Było to najsmutniejsze sto lat samotności jakie przeżyłam. Dlaczego przedstawiciele literatury iberoamerykańskiej kondensują opowieści o pokoleniach i ograniczają je do 500 stron? Czas biegnie już dostatecznie szybko, nie trzeba go poganiać. Dlatego bałam się starcia z opowieścią Allende. Nie chciałam żeby autorka uświadamiała mi to, jak czas nieuchronnie przelewa mi się przez palce. Prosiłam w myślach: niech to pokolenie będzie ostatnie. Nie był to jednak wyraz mojej cnoty a prostej kalkulacji. Dzieliłam liczbę stron przez liczbę pokoleń. Taką donkiszoterię popełniałam przeciwko galopowi czasu miażdżącemu pokolenia rodziny Truebów.

Barwny kilim opowieści tkają w tej historii kobiety. Jednak niezbędnym dostawcą wszelkiego materiały jest tu mężczyzna. Słaba płeć utrzymuje wszystko w ryzach, w odpowiednich momentach wylewając na synów Adama kubeł zimnej wody. Isabel Allende ładnie wyeksponowała tę tkaninę. Zachęcam więc do rzucenia okiem.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Proszę państwa do gazu

Krótko, zwięźle i na temat. zawrzeć tak niesamowitą historię. Borowski ma charakterystyczny sposób opisywania swoich wspomnień : opisuje wszystkie okr...

zgłoś błąd zgłoś błąd