Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Dziedziczki

Cykl: Kuzynki (tom 3)
Wydawnictwo: Fabryka Słów
6,84 (3383 ocen i 125 opinii) Zobacz oceny
10
166
9
314
8
520
7
1 113
6
679
5
416
4
70
3
84
2
8
1
13
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788360505519
liczba stron
304
język
polski

Inne wydania

Drugie, poprawione wydanie trzeciego tomu trylogii o kuzynkach Kruszewskich – byłej agentce, jej wielowiekowej kuzynce, uczennicy alchemika – i serbskiej księżniczce, wampirzycy. Jako „Dziedziczki”, Katarzyna, Stanisława i Monika budują dwór w Kruszewicach. I oczywiście, jak przystało na trzy piękne i bardzo nietypowe kobiety, przyciągają kłopoty niczym magnes. Jedna z nich stanie przeciwko...

Drugie, poprawione wydanie trzeciego tomu trylogii o kuzynkach Kruszewskich – byłej agentce, jej wielowiekowej kuzynce, uczennicy alchemika – i serbskiej księżniczce, wampirzycy.
Jako „Dziedziczki”, Katarzyna, Stanisława i Monika budują dwór w Kruszewicach. I oczywiście, jak przystało na trzy piękne i bardzo nietypowe kobiety, przyciągają kłopoty niczym magnes. Jedna z nich stanie przeciwko przyjaciołom.
Jeśli chodzi o innych poznanych już bohaterów trylogii - przyjaciele rozdzielają się, Laszlo i Arminus wyjeżdżają do Norwegii i tropią najstarszego architekta świata, którego „podpis” widnieje na najsłynniejszych zabytkach. Sędziwój planuje wyprawę na Tajwan, by sprawdzić czy żyją tam jeszcze jacyś chińscy alchemicy. .

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 590
pablo | 2010-06-22
Na półkach: Przeczytane

Trylogia o pannach z rodu Kruszewskich Pilipiuka kończy się na Dziedziczkach. Pierwszy tom czyli Kuzynki, był niedopracowany szczególnie z początku. Drugi - Księżniczka, w moim odczuciu był wręcz idealny jak na młodzieżową powiastkę fantasy. Czy trzeci tom "daje radę"?

Książeczkę przeczytałem a właściwie "połknąłem" w jeden dzień. Czyta się jak poprzednie szybko i lekko. To chyba właśnie największa wada Dziedziczek. Fabuła toczy się w zasadzie miarowym tempem do przodu, jednak po dojściu do końca ma się wrażenie, że coś za łatwo poszło...

Uczucie to prześladowało mnie od połowy książki. Bohaterowie zawsze twardzi, przenikliwi i zapobiegliwi nagle stracili całą swoją czujność wpadając seryjnie w tarapaty. Pilipiuk poszedł na łatwiznę pisząc tę część. Fabuła jest transparentna i przewidywalna do bólu.

To w sumie wszystko co można napisać o Dziedziczkach. Prosta fabuła "do przodu", w zasadzie brak momentów w których serce bije mocniej czytelnikowi (chociaż widać, że Pilipiuk próbował wpleść mocniejsze akcenty), zamiast jakiegoś zaskakującego wątku dostajemy krew, troszkę flaków i typowe już akcje wampirka - dresiarze.

Zawiodłem się na Dziedziczkach. Po przeczytaniu Księżniczki spodziewałem się czegoś lepszego. III część jest napisana za szybko i zdecydowanie za prosto. Za miesiąc już pewnie nie będę pamiętał nawet o co w niej chodziło. Przeczytać można i owszem ale czy warto...

Dziedziczki to literatura którą zaliczam do kanonu książek idealnych do czytania na terminalu lotniska w oczekiwaniu na opóźniony samolot kiedy, tak na wszelki wypadek, nie ma alternatyw do poczytania. Czas przy niej ucieka szybciutko a sama akcja jest niezła na tyle, że nie odpycha. Typowy średniak.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Promyczek

Na książkę zdecydowałam się ze względu na wysoką opinię. Czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Podoba mi się fakt, że jest napisana z punktu widzenia...

zgłoś błąd zgłoś błąd