Po drugiej stronie Lustra i co tam Alicja znalazła

Tłumaczenie: Robert Stiller
Cykl: Alicja w Krainie Czarów (tom 2)
Wydawnictwo: Fundacja Festina Lente
7,21 (969 ocen i 50 opinii) Zobacz oceny
10
100
9
138
8
158
7
270
6
161
5
87
4
31
3
19
2
2
1
3
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Through the Looking-Glass and What Alice Found There
data wydania
ISBN
9788379042593
liczba stron
137
język
polski
dodała
Róża_Bzowa

Wydawnictwo Fundacja Festina Lente przedstawia pierwszą w Polsce (i jedną z pierwszych w świecie) edycję powieści Lewisa Carrolla „Po drugiej stronie Lustra i co tam Alicja znalazła” (Through the Looking-Glass and What Alice Found There; 1871) z ilustracjami Franciszki Themerson. Opowieści o fantastycznych przygodach Alicji należały do ulubionych książek słynnej polskiej malarki i...

Wydawnictwo Fundacja Festina Lente przedstawia pierwszą w Polsce (i jedną z pierwszych w świecie) edycję powieści Lewisa Carrolla „Po drugiej stronie Lustra i co tam Alicja znalazła” (Through the Looking-Glass and What Alice Found There; 1871) z ilustracjami Franciszki Themerson.

Opowieści o fantastycznych przygodach Alicji należały do ulubionych książek słynnej polskiej malarki i rysowniczki. Artystce bardzo bliska była postać bohaterki – bystrej, wrażliwej dziewczynki, przeżywającej niesamowite sytuacje w dziwnym, obcym świecie. Wojenne losy rzuciły Franciszkę, rozdzieloną z mężem, do bombardowanego Londynu, gdzie pracowała jako kartograf dla rządu emigracyjnego. W 1946 roku na zamówienie wydawnictwa George G. Harrap opracowała komplet ilustracji do drugiej z książek Carrolla o Alicji – „Po drugiej stronie Lustra i co tam Alicja znalazła”. Niestety, Harrap zrezygnował z projektu, a Franciszka odzyskała swoje rysunki dopiero w 1969; za życia nie doczekała się ich publikacji, choć zaliczała je do swych najlepszych dokonań. Po raz pierwszy książka „Po drugiej stronie Lustra” z ilustracjami Franciszki Themerson ukazała się w 2001 roku w Anglii, w bibliofilskiej edycji oficyny Inky Parrot Press.

W wydaniu polskim niezwykłe ilustracje Franciszki Themerson towarzyszą przekładowi pióra Roberta Stillera (tekst z 1986 roku), który w znakomity sposób oddał ducha, dowcip i ironię oryginału, proponując wiele błyskotliwych rozwiązań językowych. Nie zapominajmy, że chociaż twórczość Carrolla należy do klasyki literatury dziecięcej, to dzięki zawartym w niej licznym grom lingwistycznym, łamigłówkom logicznym i odniesieniom filozoficznym sprawia również przyjemność dorosłym czytelnikom.

Ilustracje: Franciszka Themerson

 

źródło opisu: http://festina-lente.pl/alicja-po-drugiej-stronie-lustra-zwiastun/

źródło okładki: www.festinalente.pl

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2031)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3365

"Po drugiej stronie lustra" to książka może nieco mniej magiczna niż "Alicja w Krainie Czarów", ale również na bardzo wysokim poziomie!

Alicja znów spotyka na swojej drodze multum dziwacznych postaci. Rozmowy z nimi są na pozór zupełnie pozbawione sensu i absurdalne, ale jeśli się głębiej zastanowić i wczytać w tekst... sens się pojawia, wszystko staje się w jakiś sposób logiczne i okazuje się, że żaden z bohaterów wcale nie mówi od rzeczy - a przynajmniej moim zdaniem. ;)

Wiersz "Jabberwocky" to po prostu arcydzieło, które dało nie tylko pole do popisu kreatywności i wyobraźni autora, ale też z pewnością nastręczyło wielu kłopotów rozmaitym tłumaczom, którzy zmagali się z przekładem książki - jak coś takiego przetłumaczyć? Podziwiam. :)

książek: 3442
FannyBrawne | 2016-09-03

Nie czytałam wcześniej drugiej części ,,Alicji w Krainie Czarów", więc to było moje pierwsze spotkanie z ,,Po drugiej stronie lustra".

Ku mojemu zaskoczeniu, Alicja nie powraca do Krainy Czarów, ale przez lustro dostaje się do innej krainy, gdzie spotyka nowe postacie, min. Hampty Dampty oraz Białą i Czarną Królową. Książka podobnie jak pierwsza część jest pełna magii, uroku i humoru, ale brakowało mi postaci Kapelusznika czy Białego Królika. Ta historia oczarowała mnie nieco mniej, choć nadal jestem pełna podziwu dla wyobraźni autora, który wykreował dziwny, szalony, a jednak fascynujący świat.

,,Po drugiej stronie lustra" również całkowicie mnie pochłonęło i wzbogaciło o kilka wartych uwagi cytatów, których sens każdy musi odkryć sam. Nie wiem, co mogłabym powiedzieć jeszcze poza tym, co napisałam w recenzji ,,Alicji w Krainie Czarów", poza tym, że te książki zdecydowanie zasługują na miano arcydzieł.

,,A jakie to ma znaczenie, co się dzieje z moim ciałem?(…) Mój umysł pracuje...

książek: 841
Pistacia_Vera | 2017-04-21
Na półkach: Przeczytane, 2017
Przeczytana: 21 kwietnia 2017

"– Czy widzę kogoś na drodze? Nikogo! – rzekła Alicja. – Ach, żebym ja miał taki wzrok – powiedział z żalem Król. – Nikogo! na taką odległość! Ja przy tym świetle widzę tylko tych, co istnieją".
"– Kogo minąłeś po drodze? – zapytał Król (…) – Nikogo – odpowiedział Goniec. – Bardzo słusznie – powiedział Król – ona też to widziała. Wobec tego Nikt cię nie przegonił. – Staram się, jak mogę – odrzekł posępnie Goniec. – Na pewno nikt nie jest ode mnie szybszy. – Oczywiście – powiedział Król – w przeciwnym razie byłby tu przed tobą".
cudowne!
Filozof o Alicji w Krainie Czarów:
https://marucha.wordpress.com/2015/03/14/filozof-o-alicji-w-krainie-czarow/

książek: 397

Nie podobała mi się w takim stopniu co poprzedni tom z uwagi na mniej interesujące oraz rozbudowane postacie.Wpływ miał również z pewnością fakt,że książkę czytałam w nieregularnym odstępstwie czasowym.Niemniej jednak,jeśli zabierać się za czytanie o przygodach Alicji to należy sięgnąć po obie części.

książek: 693
Patrycja Perzyna | 2014-03-09
Przeczytana: 09 marca 2014

Drugą część również uważam za doskonałą. Trzeba mieć talent by wymyślić wiersz o treści takiej: "Było smaszno, a jaszmije smukwijne Świdrokrętnie na zegwniku wężały, Peliczaple stały smutcholijne I zbłąkinie rykoświstąkały.”  z objasnieniami słów. "No cóż, smukwijne oznacza smukłe i wijące się. Jest to, jak widzisz, podobne do walizki... dwa znaczenia pakuje się do jednego słowa." :D

Jesli nie tak samo to.. nawet ciut bardziej mi sie podobała niż część pierwsza.
Oczywiscie polecam.

książek: 4522
Angelika Lachór | 2014-08-23
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 16 lipca 2014
książek: 1617
Evik | 2013-12-30
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 01 stycznia 2014

Przygody Alicji raczej nie staną się moją ulubioną książką. Ale muszę przyznać, że idea prezentów bezurodzinowych (czyli tych, które dostaje się wtedy, gdy się nie ma urodzin) bardzo mi się spodobała :D

Alicja zapada w sen i trafia na drugą stronę lustra. Co znajduje się po drugiej stronie lustra? Wielka szachownica, a na niej mnóstwo dziwnych stworów, np.: Hapmpty Dampty, Lew, Jednorożec, Król, Królowa, Owca, Twidlitu i Twidlitam.
Jest tu mnóstwo dziwnych dialogów. Trzeba uważać na to, co się mówi, by nie zostać uznanym za głupca albo ktoś nie strzelił focha.
W tej Krainie Alicja dowiaduje się między innymi, że jej imię brzmi głupio, a przez Jednorożca zostaje uznana za potwora.

książek: 621
PrincessEgypt | 2014-08-19
Przeczytana: 18 sierpnia 2014

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Książka ogólnie zostawia bardzo miłe wspomnienia.

Trochę przeszkadzało mi tylko, ogrom poezji (wierszy, piosenek), które pojawiały się w tekście. Oczywiście, kto co lubi. Mi może się to nie podobać, a innym przeciwnie, wyrażam po prostu swoje zdanie.

Alicja przechodzi na drugą stronę lustra, gdzie poznaje fascynujące postaci. Wyrusza w podróż po Lustrzanej Krainie w wielkiej grze w szachy, będąc Pionkiem. Poznaje tajemnice, zasady, reguły tej niezwykłej Krainy. Dochodząc do Ósmego Pola zostaje Królową Alicją i razem z Czarną i Białą Królową, urządzają przyjęcie... Podczas którego Alicja budzi się ze snu i znów jest w swoim domu.

Książka bardzo krótka, z krótkimi rozdziałami.

książek: 1945
Niehalo | 2013-09-25
Na półkach: Ulubione, Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 25 września 2013

A ja tę Alicję poczułam. Może się nie zmieniłam, ale odkryłam co nieco z każdego człowieka. To była książka między jedną lekcją(5 klasa) a drugą(6 klasa). Książka na autobus i do kawy z mlekiem albo i nawet cappucino. Przyjemna, zazdroszczę Lewisowi świeżości, zazdroszczę Alicji bycia dziewczynką, zazdroszczę ciekawości.
I tylko czarna królowa, sama już nie wiem, czerwona królowa to kolor miłości? A może i tak i nie.

książek: 893
Gosia | 2018-09-20
Na półkach: 2018, Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 września 2018

Druga część przygód Alicji to równie zakręcona, absurdalna i fantastyczna opowieść. Ileż tu pokrętnych postaci, ileż zawiłych utworów literackich i ileż nonsensownych dialogów.... ale właśnie żeby coś takiego stworzyć trzeba być takim magikiem jak Lewis Carroll 😊

zobacz kolejne z 2021 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Międzynarodowy Dzień Osób Leworęcznych

Zdecydowana większość ludzi chętniej i łatwiej posługuje się prawą ręką, jednak ok. 8–15% z całej ludności na świecie to osoby leworęczne. 13 sierpnia to Międzynarodowy Dzień Osób Leworęcznych, który przywędrował do Polski z Wielkiej Brytanii w 2006 roku. Specjalnie na tę okazję wybraliśmy pięciu pisarzy, którzy lepiej posługiwali się lewą ręką.


więcej
Ekranizacje, na które warto czekać w 2016

Koniec roku za pasem, wszędzie pełno rankingów i zestawień najbardziej spektakularnych, dochodowych czy polecanych książek i publikacji roku 2015. Postanowiliśmy dla odmiany zestawić najgłośniejsze ekranizacje powieści, których premiery zaplanowano na rok 2016. Wielbiciele literatury mogą już zacząć ostrzyc sobie zęby.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd