Szkoła szpiegów

Wydawnictwo: Czerwone i Czarne
6,46 (255 ocen i 21 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
8
8
36
7
78
6
84
5
24
4
10
3
4
2
1
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Szkoła szpiegów
data wydania
ISBN
9788377001585
liczba stron
288
słowa kluczowe
szpiegostwo, szpieg, AW, Kiejkuty
język
polski

Trzymająca w napięciu opowieść o owianej tajemnicą polskiej szkole szpiegów w Starych Kiejkutach. Jak wyglądało szkolenie asów polskiego wywiadu? Czy uczyli się zabijać? Pić alkohol, żeby nie stracić głowy? Uwodzić kobiety? Łamać szyfry? Ścigać się samochodami? Manipulować ludźmi? Pasjonująca historia oparta na faktach. Autor rozmawia z najsłynniejszymi polskimi szpiegami – Gromosławem...

Trzymająca w napięciu opowieść o owianej tajemnicą polskiej szkole szpiegów w Starych Kiejkutach. Jak wyglądało szkolenie asów polskiego wywiadu? Czy uczyli się zabijać? Pić alkohol, żeby nie stracić głowy? Uwodzić kobiety? Łamać szyfry? Ścigać się samochodami? Manipulować ludźmi? Pasjonująca historia oparta na faktach. Autor rozmawia z najsłynniejszymi polskimi szpiegami – Gromosławem Czempińskim, Marianem Zacharskim, Aleksandrem Makowskim, Vincentem Severskim – o szkoleniu w Starych Kiejkutach i o międzynarodowych operacjach, w których grali oni główne role.

 

źródło opisu: http://www.czerwoneiczarne.pl/

źródło okładki: http://www.czerwoneiczarne.pl/files/ksiazka/mini/5...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (551)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 808
Zaczytana | 2015-05-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 maja 2015

W Starych Kiejkutach,na Mazurach funkcjonował Ośrodek Kształcenia Kadr Wywiadu,tzw.Szkoła Szpiegów.Piotr Pytlakowski w rozmowach ze słynnymi polskimi szpiegami stara się przybliżyć czytelnikowi szkolenia,życie i zadania naszych rodzimych szpiegów:Gromosława Czempińskiego,Mariana Zacharskiego,Aleksandra Makowskiego i Vincenta Severskiego. Informacje zawarte w książce są jednak dość okrojone i pozostawiają lekki niedosyt.Dla zainteresowanych tajnymi służbami,szpiegami itp. lektura warta przeczytania,jednak na pewno nie wyczerpuje tematu.
Na plus zasługuje bardzo ciekawy wątek fabularny.

książek: 0
| 2016-04-17
Przeczytana: 17 kwietnia 2016

Spore rozczarowanie. Podobno polski wywiad był w czołówce szpiegomanii. A tak konkretnie to co wyszpiegowali? Rozgłośnię Wolną Europę? Środowiska opozycyjne po 80 roku? Nawet nie wiadomo czy proszek IXI. Sama książka nudna, moim zdaniem.

książek: 249
Krzysztof Sawicki | 2014-10-22
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 października 2014

Całkiem przyjemna lektura. Szybko się czyta i jest napisana z polotem. Nie nuży, nie powoduje chęci zasypiania, a to już coś po mojej poprzedniej lekturze ;-)
Bardzo fajny wątek fabularyzowany. Mógłby być niezłym zaczątkiem na książkę.
Książka wbrew pozorom mówi mało o samej szkole szpiegów. Jest raczej zbiorem opowiadań oficerów wywiadu, które koncentrują się wokół jednego wątku - szkoły. Ale właśnie na pierwszy plan wysuwają się inne wątki - werbunków i późniejszej służby. Dopuszczono również do głosu Mariana Zacharskiego, który tutaj też mógł sobie ponarzekać ;-)
Ogólnie dla osób zainteresowanych tą tematyką jest to bardzo ciekawy kąsek. Jeśli ktoś czytał Severskiego, Makowskiego to koniecznie powinien przeczytać tę książkę. Czytelnikom "Akwarium" czy "Żołnierzy wolności" Suworowa też polecam :-)

książek: 2076
Karambola | 2016-06-06
Przeczytana: 06 czerwca 2016

"A na pytanie, które po lekturze tej książki niechybnie padnie, a mianowicie dlaczego środowisko polskich oficerów wywiadu podzieliło się na skłócone koterie, odpowiem od razu. Bo to krew z krwi naszej, kość z naszej kości, są więc dokładnie tacy, jakie jest całe społeczeństwo żyjące nad Wisłą i Odrą. Lud dzielny, bitny, ciekawy świata, ale też skory do swarów, czasem zawistny, często megalomański i przekonany o własnej wyższości."

"Oficer wywiadu nie powinien brnąć w takie związki. Musi pamiętać, że jak rozkocha w sobie kobietę i nie spełni jej oczekiwań, to naraża się na dużą kontrę. Najgorsza rzecz to zawiedziona miłość agentki; staje się wówczas nieobliczalna."

"Uczono ich, że jest coś takiego, jak etyka wywiadu, która zakłada przede wszystkim lojalność wobec kolegów, przełożonych i wobec agenta, który musi wiedzieć, że go nie zdradzimy, że nie damy mu zadań, które narażą go na niebezpieczeństwo. Wbijano im do głowy, że oficer wywiadu nie kradnie służbowych pieniędzy, nie...

książek: 185
Joa | 2015-07-19
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 19 lipca 2015

Dziwna ksiazka. Dobrze sie ja czyta, ale po lekturze pozostaje niedosyt i uczucie ze autor ulegl magii opisanego swiata. Bohaterowie powiesci to osoby przebojowe, umiejace odniesc sukces. Nie targaly nimi watpliwosci, emocje, mysli czy podarzyly sluszna droga. Nie ma tu miejsca na ich wspolczesna, czesto dwuznaczna ocene. Nie ma niewygodnych pytan. Pytan o poltyke. Jedyna osoba, ktorej autor nie dazy zbytnia sympatia jest Vincent Severski. Ta niechec jest dosc mocno odczuwalna przez czytelnika, tak ze zastanawia sie czy czasem sfabularyzowana historia agenta przedstawiona w drugiej czesci ksiazki, nie opiera sie wlasnie na nim. Smieszne sa tez pretensje pana Pytlakowskiego, ktory jest oburzony ze Szkola w Starych Kiejkutach nie raczyla odpowiedziec na jego email. Niby powazne dziennikarstwo i powazna ksiazka, a takie oburzenie z powodu "ignorancji" instytucji, na ktora ida podatki.

książek: 605
Ania_OK | 2016-08-10
Przeczytana: 10 sierpnia 2016

Zapowiadało się fantastycznie- "Szkoła szpiegów"- dowiem się czegoś o tym jak wyglądały struktury, szkolenie, werbowanie nowych członków, codzienna praca, może będzie też coś o Kuklińskim? Niestety książka bardzo mnie rozczarowała, gdyż jest w niej stanowczo za mało faktów, a za dużo skakania sobie do oczu (a nawet gardeł). W moim odczuciu jest to zbiór wywiadów z kilkoma najbardziej popularnymi byłymi szpiegami, w których wylewają na kolegów wiadro pomyj i chcą ich zdyskredytować w oczach czytelników.
W rezultacie czytelnik nie dowie się niczego nowego, oprócz kilku banałów, o których byli agenci mogą mówić. Nic dziwnego, pewnie nadal obowiązuje ich tajemnica, dlatego opowiadają o czymś, żeby w rezultacie powiedzieć o niczym.

książek: 147
Barneyo | 2015-06-21
Na półkach: Przeczytane

Stare Kiejkuty. Niewielka wioska nad jeziorem niedaleko Szczytna, utrzymująca się głównie z turystyki. Na początku lat siedemdziesiątych minionego wieku zaczęły często kursować tamtędy transporty wojskowe. Nie wożono jednak sprzętu militarnego – żołnierze przewozili artykuły budowlane. Niedługo życie mieszkańców Starych Kiejkut miało się zmienić.
W lesie, niewidoczna dla przejeżdżających, powstawała szkoła. Szkoła Szpiegów. Jednostka Wojskowa 2669. Miejsce, w którym do dziś szkoli się agentów wywiadu.

W PRLu polski wywiad był uznawany za światowe TOP 5. Amerykanie i Rosjanie przewyższali nas pod wieloma względami, ale z angielskimi i francuskimi szpiegami mogliśmy rozmawiać jak równy z równym. Duży w tym udział otworzonego w Starych Kiejkutach Ośrodka Szkolenia Agencji Wywiadu. Książka Piotra Pytlakowskiego nie skupia się jednak przede wszystkim na samej szkole. Czytelnik zapoznaje się przede wszystkim z metodami działań szpiegów, dowiaduje się, w jaki sposób byli oni werbowani...

książek: 626
Spiderdog86 | 2018-01-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 stycznia 2018

Bardzo ciekawa pozycja traktująca o PRL-owskim wywiadzie i tytułowej szkole szpiegów w Starych Kiejkutach. 75 procent książki to wywiady przeprowadzone z osobami, które niegdyś pracowały dla wywiadu, część książki to spostrzeżenia autora,a reszta to fabularyzowana opowieść dotycząca działań pewnego "nielegała." Książkę można traktować jako polską o wiele lżejszą wersję "Akwarium." Podobna tematyka, choć nie tak gęsty klimat.

książek: 417
Czytnik | 2014-09-26
Przeczytana: 26 września 2014

Całkiem zręcznie napisana historia związana z polską szkołą szpiegów, której podstawę stanowią wywiady z jej absolwentami. Słabo wypada część fabularyzowana tej opowieści i brakuje tła historycznego. Literacko i faktograficznie bez rewelacji ale też bez dramatu. Takie trochę nieskomplikowane czytadło szpiegowskie.

książek: 204
Bonifacius | 2018-09-13
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 13 września 2018

Bardzo szybko się czyta. Jest intrygująca i trzyma w napięciu mimo, że spora część to wywiad (swoją drogą to niezła gra słów ;) ). Niestety autor mnie trochę zawiódł w ostatnich rozdziałach książki.

zobacz kolejne z 541 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd