Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Zaplecze

Seria: Seria z miotłą
Wydawnictwo: W.A.B.
6 (259 ocen i 35 opinii) Zobacz oceny
10
8
9
22
8
17
7
55
6
64
5
48
4
11
3
24
2
6
1
4
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788374146623
liczba stron
224
słowa kluczowe
anoreksja, zaplecze
kategoria
Literatura piękna
język
polski

Zaplecze to pierwsza powieść Marty Syrwid. Odważna. Przekorna. Buntownicza. Klara jest głodna. zjadła już swoją dzienną rację kalorii pół kilo gotowanej fasoli. Czasem pije tylko szklankę soku. Musi być piękna. Musi być doskonała. By zemścić się na ojcu, który gdy była mała groził, że zamknie ją w piekarniku i odkręci gaz, a kiedy nie chciała jeść, wkładał jej głowę do talerza. By obronić się...

Zaplecze to pierwsza powieść Marty Syrwid. Odważna. Przekorna. Buntownicza. Klara jest głodna. zjadła już swoją dzienną rację kalorii pół kilo gotowanej fasoli. Czasem pije tylko szklankę soku. Musi być piękna. Musi być doskonała. By zemścić się na ojcu, który gdy była mała groził, że zamknie ją w piekarniku i odkręci gaz, a kiedy nie chciała jeść, wkładał jej głowę do talerza. By obronić się przed szkolną koleżanką Ewką, która pocięła jej nowe tenisówki. By zrobić na złość babci Irmie, która romansuje ze spasionym szewcem Benkiem i bogatym Włochem Maksymilianem. Klara zaczyna się odchudzać jeszcze w podstawówce. Przed liceum waży czterdzieści pięć kilogramów. Po maturze czterdzieści. Przy stu siedemdziesięciu dwóch centymetrach wzrostu.

 

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 56
Szopik | 2015-12-15
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 10 października 2015

Wbrew pozorom to bardzo dobra książka. Na początku nieco zirytowała mnie forma, jakiś dziwny bełkot, nie wiadomo o co chodzi. Ale. Gdy dać jej odrobinę szansy, już po paru stronach dowiemy się, że jest to bardzo ciekawa historia dziewczyny, która stara się żyć najlepiej jak umie, odpierając niekończące się ataki ojca i lawirując pomiędzy skomplikowanymi relacjami wszystkich członków swojej rodziny. Bohaterka jest chora na anoreksję, ale książka świetnie opisuje, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Do tego język powieści bardzo mi się podoba, jej forma, podobna nieco do mowy potocznej, wypada naprawdę świetnie w tej książce. Naprawdę warto poświęcić te dwa wieczory, polecam.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Niczyja

I choć ponoć to niemożliwe, moje serce jest złamane na dwie części, a każda z nich należy do innego. Jeden urzekł mnie swoją delikatnością, czułością...

zgłoś błąd zgłoś błąd