Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Im szybciej idę, tym jestem mniejsza

Tłumaczenie: Katarzyna Tunkiel
Seria: Gorzka Czekolada
Wydawnictwo: Media Rodzina
6,27 (182 ocen i 35 opinii) Zobacz oceny
10
5
9
5
8
26
7
36
6
67
5
27
4
6
3
7
2
2
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Jo fortere jeg går, jo mindre er jeg
data wydania
ISBN
9788372789303
liczba stron
136
język
polski
dodała
Ag2S

Mathea Martinsen nie ma zbyt wiele do czynienia z innymi ludźmi. Ale wie, że bardzo się od nich różni. Teraz w starczym wieku doznaje wielkiego zmartwienia: boi się, że umrze a nikt tego nie zauważy. Boleśnie odczuwa to, co jest udziałem każdego starego człowieka: że dla świata jest niewidzialna. Staruszek nikt nie zauważa. Czy rzeczywiście pewnego dnia zniknie tak całkowicie, że nikt nie...

Mathea Martinsen nie ma zbyt wiele do czynienia z innymi ludźmi. Ale wie, że bardzo się od nich różni. Teraz w starczym wieku doznaje wielkiego zmartwienia: boi się, że umrze a nikt tego nie zauważy. Boleśnie odczuwa to, co jest udziałem każdego starego człowieka: że dla świata jest niewidzialna. Staruszek nikt nie zauważa. Czy rzeczywiście pewnego dnia zniknie tak całkowicie, że nikt nie zauważy jej odejścia? Mathea podejmuje zatem szereg (z lekka dziwacznych) czynności, które mają sprawić, że zostanie dostrzeżona.
Książka jest ciepłą, trochę ironiczną wariacją na temat "życia całą pełnią".

 

źródło opisu: Wydawnictwo Media Rodzina, 2014

źródło okładki: http://mediarodzina.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 914
Joanna | 2016-01-26
Na półkach: Przeczytane, Skandynawia, 2016
Przeczytana: 25 stycznia 2016

Powieść kojarzy mi się z rzeczywistością sporej grupy społecznej w podeszłym wieku żyjącej w wielkomiejskiej aglomeracji a jednak całkowicie izolującej się społecznie.
Mathea Martinsen przez całe swoje życie mieszka wraz z mężem w mieszkaniu osiedlowym w Oslo, w bezsenne noce spogląda w okna innych mieszkańców zastanawiając się jak przebiega ich życie. Oboje z mężem nigdy nie utrzymywali towarzyskich kontaktów z innymi znajomymi, poza jedną zapowiedzianą, ale jednak niedoszłą do skutku wizytą dalekiego krewnego.
Dramatyczne wydarzenie, o którym mowa pod koniec książki uzmysławia Mathei bezmiar samotności w jakiej żyje, postanawia zmienić styl życia.
Książka o potrzebie kontaktów społecznych, komunikowaniu się z ludźmi, czasem kosztem pokonywania wielu barier fizycznych, czy też cech charakteru wynikających z osamotnienia i podeszłego wieku, braku sił witalnych, zaburzeń pamięci, nieśmiałości czy lęku.
Nie darzyłam sympatią głównej bohaterki, przeszkadzał mi jej egoizm, świadomie unikała w młodości macierzyństwa , po czym na starość żałowała swojej decyzji . Podobnie z relacjami z sąsiadką potrzebującą pomocy, nawykami higieny czy próbą zastosowania pewnego łupu stomatologicznego.
Książka jest wartościową pozycją wartą przeczytania, daje wgląd w wewnętrzny świat ludzi w podeszłym wieku.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Asasyni. Legendarni zabójcy w czasach krucjat

Książka jednego z najwybitniejszych polskich historyków, który pasję naukową połączył z niezłym warsztatem pisarskim. Niestety, w tej konkretnym tytul...

zgłoś błąd zgłoś błąd