Dzieci Szatana

Wydawnictwo: Armoryka
6,71 (140 ocen i 8 opinii) Zobacz oceny
10
3
9
15
8
22
7
48
6
23
5
18
4
3
3
7
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788362661657
liczba stron
299
kategoria
klasyka
język
polski

Opowieść o anarchizującej grupie wywrotowej, szerzącej terror w małej, anonimowej miejscowości. Powieść jest przesiąknięta symbolizmem anarchistycznym z licznymi motywami satanistycznymi. Czytając tę książkę dziś, po doświadczeniach komunizmu i nazizmu, możemy ją postrzegać jako niezamierzoną przez autora przestrogę przed wcielaniem w życie Nietzscheańskiej idei „nadczłowieka”, chociaż...

Opowieść o anarchizującej grupie wywrotowej, szerzącej terror w małej, anonimowej miejscowości. Powieść jest przesiąknięta symbolizmem anarchistycznym z licznymi motywami satanistycznymi. Czytając tę książkę dziś, po doświadczeniach komunizmu i nazizmu, możemy ją postrzegać jako niezamierzoną przez autora przestrogę przed wcielaniem w życie Nietzscheańskiej idei „nadczłowieka”, chociaż Przybyszewski pisząc ten utwór miał zapewne zgoła odmienne intencje. W momencie wydania książka została postrzeżona wręcz jako dzieło satanistyczne.

 

źródło opisu: http://armoryka.otwarte24.pl/74,Dzieci-Szatana-aut...(?)

źródło okładki: http://armoryka.otwarte24.pl/74,Dzieci-Szatana-aut...»

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (451)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 3240
Anna | 2016-01-26
Przeczytana: 26 stycznia 2016

Nie są mi znani zbyt dobrze pisarze okresu Młodej Polski, nie pamiętam nawet czy wśród lektur szkolnych obowiązkowe były lektury któregokolwiek z nich. Niemniej z zainteresowaniem przeczytałam "Dzieci szatana" Przybyszewskiego.

Nie jest to łatwa i przyjemna lektura; mroczne tło powieści potęgowane jest przez nieustannie padający listopadowy deszcz, akcja rozgrywa się w jakimś bliżej nieokreślonym miasteczku, główny bohater Gordon, który dominuje nad swoimi towarzyszami. Jego jedynym zamiarem jest unicestwienie obecnej rzeczywistości. Swoim ogromnym autorytetem tak manipuluje ludźmi, że gotowi są oni zrobić niemal wszystko, aby zyskać miłość swego Boga - Gordona, aby zasłużyć na jego uznanie, zaufanie. Zwolenników swoich idei i planów Gordon pozyskuje przede wszystkim wśród ludzi słabych, zagubionych w życiu, przegranych, mających ciemną przeszłość, którzy poszukują jakiegoś przywódcy, autorytetu, których zawiódł Bóg, a jedyną obecnie wartość i nadzieję stanowi Szatan.

Utwór ten...

książek: 2077
Wojciech Gołębiewski | 2014-06-24
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 24 czerwca 2014

Logicznym następstwem mojej opinii na temat Nietzschego „Tako rzecze Zaratustra” wydaje się zajęcie jego polskim wyznawcą i propagatorem, Stanisławem PRZYBYSZEWSKIM /1868-1927/ i zainspirowanymi, ideą nietzscheańskiego NADCZŁOWIEKA, - „Dziećmi Szatana”, napisanymi pierwotnie w języku niemieckim i wydanymi w 1897 roku. Niemieckim - bo ten nasz drogi „diabeł” Stachu tam przewodził cyganerii, „bohemie” europejskiej. Oczywiście, nie przeszkodziło mu współtworzyć „Młodej Polski”, stać się jej demonicznym przywódcą, tudzież uwieść wszystkie spotkane kobiety i narobić rzeszę /oficjalnie sześcioro z trzema kobietami/ dzieciaków. Do pełni sylwetki dodajmy nadmierne spożywanie alkoholu i ustawiczny brak pieniędzy. Jednym słowem bon vivant, lecz i nieprzeciętnie silna osobowość podporządkowująca sobie otoczenie. Z tej przyczyny nazwa tej książki przeszła na krakowską cyganerię ...

książek: 1271
Avalarte | 2015-01-16
Na półkach: Przeczytane, Ebook
Przeczytana: 12 stycznia 2015

Dzieci szatana to utwór niezwykły. Stanisław Przybyszewski pisał go jako manifest anarchistyczny, zawierający wiele motywów satanistycznych i gęsto usłaną symbolikę. W obecnych czasach odczytać go jednak można zupełnie inaczej. Napisany jest bardzo dobrym i plastycznym językiem. Nie ma tu miejsca na długie opisy. Wszystko dzieje się niezwykle szybko. Jest akcja i reakcja. Mistrz ceremonii – Gordon, steruje swoimi podwładnymi w iście diaboliczny sposób. Czy osiąga cel? Przeczytajcie sami. Ja wyciągnęłam z tego utworu swoje wnioski, które jak przypuszczam, są zgoła inne niż przesłanie, które zamierzał przekazać autor. Bardzo dobra i ciekawa lektura.

książek: 646
Kasia | 2010-07-16

Niewątpliwie młodopolski artysta, żyjący na przekór normom i konwenansom, budzący tak skrajne emocje, jak Przybyszewski, jawi się w naszej wyobraźni jako poeta utalentowany, szczycący się lekkim piórem, piszący z polotem, niezwykle. W powszechnym mniemaniu uchodzi on za człowieka, spod którego pióra wychodzą same arcydzieła, zarówno formy, jak i treści.

Niestety, "Dzieci szatana" bezlitośnie obnażają niedoskonały warsztat twórczy poety, ukazując jego nieporadność, by nie powiedzieć nieumiejętność pisania.

"Dzieci szatana" arcydziełem nie są. Skomplikowana, zagmatwana fabuła, dziwne dialogi tworzą z nich książkę ciekawą, ale taką, która nastręcza czytelnikowi pewnych kłopotów. "Zaraz, zaraz... Jak to było?" - wciąż krąży w głowie tego, kto po tę książkę sięgnął.

Jest to opowieść o grupie anarchistów, która przy pomocy podpaleń sieje pogrom w małym miasteczku. Gordon, będący alter ego autora, to postać przewodnia. Skupia wokół siebie ludzi, manipuluje nimi, terroryzuje ich. Ludzie...

książek: 299
Fabkurw | 2013-10-21
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 06 stycznia 2012

Przybyszewski pisze jak szaleniec, który ma zbyt wiele pomysłów na piękne ubranie czegoś w słowa. I ja to uwielbiam. To oddaje ducha epoki, w której żył. Ludzie zagubieni, utopieni w kieliszku absyntu, zaduszeni dymem. Przy okazji tego utworu, ma wrażenie jakby Stachu pisząc ją sam śmiał się z tekstu, że tworzy własną legendę, daje pstryczek w nos czytelnikom.

książek: 3
Raf Halik | 2012-01-12
Na półkach: Przeczytane

Książka napisana w sposób tak ciężki, że wątroba boli i wystaje spod żebra. Niby ma być nastrojowo i demonicznie a jest zwyczajnie nudno. Stachu niezbyt dobrze sobie radził z prozą, był lirykiem. W warstwie filozoficznej jest to bardzo ciekawa pozycja, jednak ilość wywodów ideologiczno-filozoficznych bohaterów nuży. Z lektury widać, że Przybyszewski wielkim świrem był. Miał szereg interesujących koncepcji, ale nie potrafił ich sprzedać w postaci dobrej literatury z uwagi na swój skrajny indwidualizm oraz wyzucie z ludzkiej empatii.

książek: 55
Darek Jakubowski | 2016-02-10
Na półkach: Przeczytane

Po prostu ktoś zepsuł średnią.

książek: 0
| 2015-07-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 sierpnia 2015

Niezły klimat.

książek: 465
koltrast | 2018-08-30
Na półkach: Przeczytane
książek: 689
Lorendil | 2018-06-29
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 czerwca 2018
zobacz kolejne z 441 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd