Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Przegryźć dżdżownicę

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
6,03 (1245 ocen i 92 opinie) Zobacz oceny
10
54
9
54
8
92
7
297
6
300
5
265
4
58
3
89
2
9
1
27
szczegółowe informacje
ISBN
9788308040775
liczba stron
92
język
polski

Inne wydania

To wnikliwe i poruszające, by nie rzec wstrząsające, studium uczuć i myśli - kobiety, która musi zmierzyć się z bodaj najgorszym, co mogło ją spotkać - zdradą. Grochola z dużym realizmem rekonstruuje stan psychiki swojej bohaterki, po mistrzowsku ukazuje niekończące się gonitwy myśli, desperackie próby uchwycenia sensu sytuacji, która jest przecież tragicznie absurdalna. Czy istnieje jakiś...

To wnikliwe i poruszające, by nie rzec wstrząsające, studium uczuć i myśli - kobiety, która musi zmierzyć się z bodaj najgorszym, co mogło ją spotkać - zdradą. Grochola z dużym realizmem rekonstruuje stan psychiki swojej bohaterki, po mistrzowsku ukazuje niekończące się gonitwy myśli, desperackie próby uchwycenia sensu sytuacji, która jest przecież tragicznie absurdalna. Czy istnieje jakiś sposób? Czy kobieta może poradzić sobie sama, ze swoim bólem i wstydem?

 

źródło opisu: http://kultura.onet.pl/ksiazki/katalog/przegryzc-d...(?)

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Mogą Cię również zainteresować

  • Moja walka. Księga 4
  • Ktoś mnie pokocha. 12 wakacyjnych opowiadań
  • Mów do mnie
  • Powrót na Wyspę Potępionych
  • Dziewczyna w walizce
  • Amelia i Kuba. Stuoki Potwór
  • Koniec warty
  • A między nami wspomnienia
  • Bardzo długie przebudzenie
  • Dziewczyna jak ocet
  • Bestseller
  • Droga do domu
  • Sztokholm delete
  • Gracze
  • Rybacy
  • Opowieści i przypowieści
Moja walka. Księga 4
Karl Ove Knausgård

7,57 (21 ocen i opinii)
Ktoś mnie pokocha. 12 wakacyjnych opowiadań
Cassandra Clare , Libba Bray , Lev Grossman , Veronica Roth , Stephanie Perkins , Jennifer E. Smith , Leigh Bardugo , Francesca Lia Block , Brandy Colbert , Nina LaCour

7,03 (33 ocen i opinii)
Mów do mnie
Lisa Scottoline

7,85 (13 ocen i opinii)
Powrót na Wyspę Potępionych
Melissa de la Cruz

7,25 (8 ocen i opinii)
Dziewczyna w walizce
Raphael Montes

6,85 (39 ocen i opinii)
Amelia i Kuba. Stuoki Potwór
Rafał Kosik

7,64 (14 ocen i opinii)
Koniec warty
Stephen King

7,19 (181 ocen i opinii)
A między nami wspomnienia
Gabriela Gargaś

8,74 (31 ocen i opinii)
Bardzo długie przebudzenie
Grażyna Jeromin-Gałuszka

6,5 (8 ocen i opinii)
Dziewczyna jak ocet
Anne Tyler

5,82 (11 ocen i opinii)
Bestseller
Joanna Opiat-Bojarska

6,07 (15 ocen i opinii)
Droga do domu
Yaa Gyasi

8,11 (19 ocen i opinii)
Sztokholm delete
Jens Lapidus

7 (8 ocen i opinii)
Gracze
Bogdan Rymanowski

0 (0 ocen i opinii)
Rybacy
Chigozie Obioma

7,5 (14 ocen i opinii)
Opowieści i przypowieści
Franz Kafka

7,71 (7 ocen i opinii)
Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (2327)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1934
onika | 2014-09-04
Przeczytana: sierpień 2014

Jako dziesięciolatka przegryzłam dżdżownicę – taki głupi dowcip moich kuzynów. Biorąc pod uwagę, że nie zdążyli uciec od stołu, gdy z siostrami w trybie odrzutowym pozbyłyśmy się zawartości żołądków, myślę że jesteśmy kwita. Doświadczenie to wróciło do mnie przy lekturze debiutu pani Grocholi poprzez tytuł, ale także za sprawą odczuwanych mdłości, jakie towarzyszyły mi przy czytaniu książki.

Nic mi nie wiadomo na temat tego, żebym została kiedykolwiek zdradzona, sama też nie zdradzałam. No może myślą, ale było to chwilowe fantazjowanie bez chęci urzeczywistnienia śmiesznych rojeń. Uważam, że „Przegryźć dżdżownicę” zostanie zupełnie inaczej odebrane przez kogoś, kto zna doświadczenie zdrady z autopsji i przez kogoś, kto tylko o tym słyszał. Jak napisała pani Szymborska: ”Tyle wiemy o sobie, na ile nas sprawdzono”.

Ciężko mi się czytało ten zapis emocjonalnego poszarpania bohaterki opowiadania. Zdrada człowieka, którego się kocha i z którym miało być się na zawsze, któremu się...

książek: 6596
Agnieszka | 2012-10-12
Przeczytana: 12 października 2012

Książka Pani Kasi jak zwykle świetna. Choć porusza trudny temat jakim jest zdrada jednak jak zwykle nie jest pozbawiona specyficznego charakteryzującego styl pisania autorki humoru.
Główna bohaterka "otoczona jest" zjawiskiem. zdrady poprzez życie swoich znajomych i przyjaciół. Jest przekonana,że jej to nigdy nie spotka,że jej związek jest szczęśliwy, a jej mężczyzna inny niż wszyscy i nigdy by jej tego nie zrobił. Czy ma rację? Czy słusznie tak bezgranicznie wierzy w wierność mężczyzny? Zostawiam Was z tymi pytaniami i zachęcam do CHWILI relaksu z książką. Celowym zabiegiem jest użycie słowa chwili, gdyż książkę czyta się w mgnieniu oka:)

Utwór ten jest potwierdzeniem odwiecznej prawdy,że :
ZDRADĘ MOŻNA WYBACZYĆ ALE NIGDY ZAPOMNIEĆ.Niestety
8\10
Pozdrawiam,
Agnieszka Kaniuk

książek: 1223
Wojciech Gołębiewski | 2014-07-18
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 18 lipca 2014

Kiedyś odnotowałem jej trafne spostrzeżenie, że najistotniejszym fragmentem modlitwy jest „Bądż wola Twoja”. Potem, dość przypadkowo, przeczytałem jej zbiorek „Upoważnienie do szczęścia” i wysnułem wniosek, że NIE LUBI GŁUPICH KOBIET. Nie jestem zorientowany jak „dzieli” się obecnie kobiety, bo za mojej młodości dominowała klasyfikacja wg Żeromskiego na „Wierne rzeki” i „Urody życia”, potem nastał Sztaudynger z jego podziałem wiekowym: „..do lat 16 - srałki, od 16 do 40 grzałki, powyżej 40 - ulęgałki”; może więc przyjmijmy obecnie kryterium głupoty, zwalając takie niecne postępowanie na Grocholę.
Z zainteresowaniem sięgnąłem po jej omawiany debiut, przeczytałem szybko i pozostaję z mieszanymi uczuciami. Bo styl obiecujący, lecz historia żenująco banalna, a ponadto Grochola chce chyba dodać sobie animuszu, zupełnie zbędną wulgarnością, prostactwem i ...

książek: 1838
skarbka78 | 2013-12-27
Na półkach: Przeczytane, Polskie, 2013

Jest to debiutancka powieść autorki. Typowo kobieca lektura – sprawozdanie pisane z głębi zdradzonego serca i ciała kobiety. Książa choć traktuje o poważnym temacie zdrady i braku zaufania, zachowuje typowy dla Grocholi styl pisania, pełen ciepła i humoru. Bardzo szybko się czyta (80 str.)

książek: 3346
Monika | 2010-11-06
Na półkach: Przeczytane, 2010
Przeczytana: 06 listopada 2010

Poprzednie przeczytane przeze mnie książki Grocholi wysoko ustawiły poprzeczkę. "Przegryźć dżdżownicę" nie była w stanie mnie urzec.

książek: 23843

Każdy kiedyś został zdradzony lub zdradził. Grochola doskonale opisała, co dzieje się z człowiekiem, który odczuł na sobie zdradę bliskiej osoby. Brak zaufania, nieustanne podejrzenia, dogłębna analiza przeszłości w świetle zdrady, rozważania nad przyszłością, wszystko to opisane w niezwykły sposób i połączone z inteligentnym dowcipem jest zapisane na kilkunastu kartkach. Autorka we wspaniały sposób nadaje przedmiotom dodatkowe, głębsze znaczenie, które w doskonały sposób wyraża uczucia.

książek: 294
Katarzyna Busłowska | 2015-08-17
Przeczytana: 16 sierpnia 2015

Nie rozumiem dlaczego ludzie zdradzają. Nie lepiej jest powiedzieć: "Nie kocham cię już. Żegnaj"? Przecież w ten sposób robi się krzywdę nie tylko tej drugiej osobie, ale też samemu sobie. Może jestem jeszcze zbyt młoda żeby to zrozumieć. Może dla mnie świat jest wciąż czarno biały.

Życie dało Asi kilka blizn i zawodów miłosnych. Dało jej w końcu wspaniałego męża, który ostatecznie okazał się niczym więcej jak tylko kolejnym zawodem i zostawił bliznę gorszą niż ta na policzku czy na udzie.

Słyszałam ostatnio, że nie ma par, które się nie zdradzają. Po co więc to wszystko?

książek: 0
| 2013-03-01
Przeczytana: 01 marca 2013

Książka do przeczytania szybciej niż w godzinkę, ale wrażenie po niej zostaje zdecydowanie dłużej... Odnalazłam w niej siebie-nigdy nie zostałam zdradzona, ale jeśli miałabym takie podejrzenie to z pewnością zachowywałabym się tak jak Asia.
Książka jest jednym spójnym przemyśleniem.
Polecam gorąco i kobietom i mężczyznom!

książek: 487
Emilia | 2015-05-19
Na półkach: 2015, Przeczytane
Przeczytana: 19 maja 2015

Naprawdę chciałam znaleźć coś pozytywnego w tej książce, ale za nic nie mogłam. Pani Grochola kolejny raz utwierdziła mnie w przekonaniu, że pisać może każdy. Jej wychodzi to zdecydowanie gorzej. Cała książka to jest jakiś bełkot zdradzonej kobiety, która wspomina cudowne chwile z mężem, a potem rozpacza, że już minęły. Pozwala mu wrócić, a potem się dziwi, że znów ją zdradza. W książce, która ma 83 strony (i tylko dlatego ją skończyłam), pisana jest dosyć sporą czcionką jest mnóstwo bezsensownych zapychaczy o niczym. Myślę, że jeśli są sensowne przemyślenia w tej książce z powodzeniem zmieściłyby się na 30 stronach. Za dużo przekleństw, które tylko pogrążają książkę. Jedyną zaletą tego potworka jest to, że szybko się czyta. Poświęciłam temu niecałe dwie godziny z przerwami. Chciałabym powiedzieć, że nigdy w życiu więcej Grocholi, ale jej powieść nomen omen "Nigdy w życiu!" nie była taka tragiczna, więc sięgnę po "Serce na temblaku", może podniesie mi zdanie o poziomie...

książek: 1183
Caroline | 2013-08-07
Na półkach: Przeczytane, Z biblioteki., 2013
Przeczytana: 07 sierpnia 2013

Książka opisuje uczucia, jakie odczuwa autorka - kobieta zdradzona przez ukochanego. Jej przemyślenia są bardzo osobiste. Lekturze nie brak charakterystycznego dla pani Kasi poczucia humoru. Skłania do przemyśleń na temat stałości uczuć, mężczyzn i kobiet.

zobacz kolejne z 2317 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Powiązane treści
Pisarką chciałam być zawsze - wywiad z Katarzyną Grocholą

Zanim zajęła się literaturą pracowała jako salowa, korektorka, pomocnik cukiernika i konsultantka w biurze matrymonialnym. Chyba nie ma w Polsce kobiety, która nie znałby chociaż jednej jej książki. O satysfakcji z pisania, kobiecej misji i kryzysach twórczych, a nawet miłości opowiada Katarzyna Grochola.


więcej
więcej powiązanych treści
zgłoś błąd zgłoś błąd