Nie boję się bezsennych nocy...

Seria: Fortuna i fatum
Wydawnictwo: W.A.B.
7,22 (36 ocen i 10 opinii) Zobacz oceny
10
2
9
8
8
8
7
8
6
4
5
4
4
0
3
1
2
0
1
1
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788377478196
liczba stron
832
język
polski
dodała
jagarkar

„Dziennika nie prowadzę. Ale nauczyłem się kłaść obok tapczanu mały notesik, czasem jakieś luźne kartki i długopis. W bezsenne noce, kiedy myśli rozpoczynają swoją męczącą gonitwę, zapalam lampkę i usiłuję je uchwycić. Na chwilę pierzcha udręka. Przestaję bać się bezsennych nocy". Tymi słowami Józef Hen rozpoczyna swoje zapiski z lat powojennych. Krótkie, kilkustronicowe notatki, często...

„Dziennika nie prowadzę. Ale nauczyłem się kłaść obok tapczanu mały notesik, czasem jakieś luźne kartki i długopis. W bezsenne noce, kiedy myśli rozpoczynają swoją męczącą gonitwę, zapalam lampkę i usiłuję je uchwycić. Na chwilę pierzcha udręka. Przestaję bać się bezsennych nocy". Tymi słowami Józef Hen rozpoczyna swoje zapiski z lat powojennych. Krótkie, kilkustronicowe notatki, często skupione wokół jednego wydarzenia, dzieła czy jednej postaci, sprawiają wrażenie pisanych jakby od niechcenia, a wciągają jak najlepsze powieści autora. Znajduje w nich odbicie najnowsza historia Polski, od ostatnich dni II wojny światowej, w której autor uczestniczył, aż po rok 2000, czas podsumowań. Refleksje i wspomnienia Hena, często odważnie idące pod prąd, przenikliwe, wymykające się schematom, przeradzają się w wielką opowieść będącą świadectwem całej epoki, o której dziś nazbyt często nam się wydaje, że wszystko już wiemy. Trzy tomy dzienników pt. Nie boję się bezsennych nocy... po raz pierwszy ukazały się w latach 1987, 1992 i 2001. Niniejsze wznowienie zostało przez autora przejrzane i uzupełnione. Lata przedwojenne i wojenne Józef Hen opisał w książkach Nowolipie (1991) i Najpiękniejsze lata (1996), a tom jego najnowszych zapisków to Dziennik na nowy wiek (2009).

 

źródło opisu: Wydawnictwo W.A.B., 2013

źródło okładki: http://www.wab.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 6893

Po ostatniej lekturze kilku niezbyt udanych książek dzienniki Józefa Hena okazały się miodem na moje serce!

Czytałam je z wielką przyjemnością przez dwa tygodnie i teraz bardzo brakuje mi mądrych, błyskotliwych, erudycyjnych przemyśleń pisarza.
Hen pisze o wielu sprawach i problemach, jednak szczególnie dużo miejsca poświęca swoim lekturom i autorytetom, obejrzanym filmom, spotkaniom z kolegami po piórze i innymi ludźmi kultury...
Interesujące są także rozważania na temat historii Polski i Europy, filozofii, antysemityzmu (zwłaszcza w kraju, w którym po wojnie niemal nie ma Żydów), religii i rodzimej cenzury.
Czytelnik ma też okazję poznać genezę powieści, opowiadań i scenariuszy autora. Opowieściom tym towarzyszy wiele anegdot, które raz bawią, innym razem zadziwiają, bulwersują lub smucą.

Dzienniki te są zapisem szczerych i intymnych przemyśleń pisarza, miłośnicy mocnych i sensacyjnych wrażeń rodem z tabloidów nie znajdą tu jednak pożywki, gdyż Hen wykazuje się wielką kulturą osobistą.

Dodatkowym (i coraz rzadszym) plusem jest też kultura słowa - wysoki styl, piękny, barwny, plastyczny język, którym można upajać się tak samo jak treścią.

Lektura tej książki była dla mnie Wielką Ucztą Duchową i jestem pewna, że będę do niej wracać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.

Opinie czytelników


O książce:
Kruche życie

Przychodzę do Was dzisiaj z recenzją książki „Kruche życie”. Opisać ją można jednym słowem. CUDOWNA! Ale nie byłabym sobą gdybym na tym zakończyła ;) ...

zgłoś błąd zgłoś błąd