Ostatni świadkowie. Utwory solowe na głos dziecięcy

Tłumaczenie: Jerzy Czech
Seria: Reportaż
Wydawnictwo: Czarne
8,06 (760 ocen i 110 opinii) Zobacz oceny
10
110
9
159
8
249
7
171
6
57
5
9
4
2
3
3
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Poslednije swidietieli
data wydania
ISBN
9788375365146
liczba stron
232
kategoria
literatura faktu
język
polski
dodała
Aleksandra

W czasie wielkiej wojny ojczyźnianej zginęły miliony radzieckich dzieci. Rosyjskich, białoruskich, ukraińskich, żydowskich, tatarskich, łotewskich, cygańskich, kozackich, uzbeckich, ormiańskich, tadżyckich. Te, które przeżyły, wojny nie zapomniały nigdy. Dla nich to wspomnienie pierwszego papierosa otrzymanego od Niemca, zapach bzu i czeremchy, zabawa w strzelanie, pierwsze grzyby w lesie,...

W czasie wielkiej wojny ojczyźnianej zginęły miliony radzieckich dzieci. Rosyjskich, białoruskich, ukraińskich, żydowskich, tatarskich, łotewskich, cygańskich, kozackich, uzbeckich, ormiańskich, tadżyckich. Te, które przeżyły, wojny nie zapomniały nigdy. Dla nich to wspomnienie pierwszego papierosa otrzymanego od Niemca, zapach bzu i czeremchy, zabawa w strzelanie, pierwsze grzyby w lesie, kózka, która miała dawać mleko i zapewnić rodzinie przetrwanie. Ale też sprawy, przed którymi dzieci powinny być chronione – śmierć, cierpienie, brak ojca, okrucieństwo i głód.
Swietłana Aleksijewicz po raz kolejny udziela głosu tym, którzy go dotąd nie mieli. Tym, którzy przez lata byli tylko częścią niemego, anonimowego tłumu, tak zwanej ludności cywilnej, w wielkiej historii zawsze mniej ważnej od żołnierzy.
Genialna reporterka udowadnia, że bez ich pamięci ciągle nie wiemy, czym jest wojna.

 

źródło opisu: wydawnictwo Czarne, 2013

źródło okładki: wydawnictwo Czarne

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 967
mamaKa | 2015-11-11
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 listopada 2015

„Patriotyzm powinien polegać na miłości swoich; zbyt często zaś polega na nienawiści obcych”.
Kazimierz Przerwa-Tetmajer

Wydaje mi się, że słowa poety są aktualne. „Obcym” może być każdy. „Obcy” realny lub wymyślony. Przykładów jest wiele. O miłości swoich często zapominamy.Wojna generuje nienawiść. Dotyczy to wszystkich stron konfliktu.

A co z dziećmi?
Tam, gdzie dorośli myślą „nienawiścią”, dzieci oczekują jeszcze większej miłości i poczucia bezpieczeństwa. Rodzice szykują się do wojny, chcąc bronić najbliższych. Oddadzą za to co mają najcenniejszego. Swoje dzieci. Swoją miłość. Życie.

Świadczą o tym wspomnienia tych, którzy jako dzieci wojnę widziały z najniższej perspektywy. Mającej wysokość kilkulatka. Wspomnienia o braku mamy, taty, rodzeństwa, babci i dziadka. Pamiętają poczucie osamotnienia. Chociaż inni próbują im pomóc. Nowe ciocie i nowi wujkowie, chwilowi opiekunowie. Też obcy, ale inaczej, swoi.
Wspomnienia są przepełnione strachem, głodem i niepewnością. Hałasem i ciemnością. Nieznanymi zapachami i dramatycznymi widokami. Drogą do nikąd. Domem dziecka. Momentami i czekaniem na koniec. Wojny lub życia.

Autorka jeszcze raz opisuje wojnę wspomnieniami innych. Teraz przemówiły dzieci. Jedyne, które nie zawiniły. Dzieci bez dzieciństwa.
Przejmująca książka. Dająca szansę tym, którzy mogli pozostać nieznani. Jednak ktoś ich wysłuchał. Pozwolił wypowiedzieć się. Może pomógł uzewnętrznić głęboko skrywane emocje, te dziecięce. Pamięć wspomnień będzie żyła.

„Możemy uleczyć się z cierpienia tylko przeżywając je do końca”.
Marcel Proust

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Mięsoholicy. 2,5 miliona lat mięsożerczej obsesji człowieka

To interesujaca książka nie tylko dla wegetarian czy wegan. Autorka prezentuje bardzo ciekawe fakty na różne tematy związane ogólnie z jedzeniem mięsa...

zgłoś błąd zgłoś błąd