Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Okładka książki Kto wiatr sieje...

Kto wiatr sieje...

Autor:
Cykl: Rodzina Dollangangerów (tom 4)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Marek Ostaszewski
tytuł oryginału
Seeds of Yesterday
wydawnictwo
Świat Książki
data wydania
ISBN
9788327301598
liczba stron
464
słowa kluczowe
literatura współczesna
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,04 (1042 ocen i 114 opinii)

Opis książki

25 urodziny to bardzo ważny moment w życiu Barta. Zgodnie z wolą babki tego dnia stanie się on właścicielem rodzinnej posiadłości. Na jubileuszowe przyjęcie zjeżdża się cała rodzina. Pojawiają się Cathy i Chris, a także rodzeństwo Cindy i Jory z żoną Melodie. W posiadłości jest też dawno uznany za zmarłego wujek Joel. Spotkanie nie przynosi jednak nikomu nic dobrego. Dla rodziców Barta wizyta w Fo...

25 urodziny to bardzo ważny moment w życiu Barta. Zgodnie z wolą babki tego dnia stanie się on właścicielem rodzinnej posiadłości. Na jubileuszowe przyjęcie zjeżdża się cała rodzina. Pojawiają się Cathy i Chris, a także rodzeństwo Cindy i Jory z żoną Melodie. W posiadłości jest też dawno uznany za zmarłego wujek Joel. Spotkanie nie przynosi jednak nikomu nic dobrego. Dla rodziców Barta wizyta w Foxwort Hall wiąże się z traumatycznymi przeżyciami, jest wspomnieniem trzech lat, które jako dzieci spędzili uwięzieni na strychu rezydencji. Jory ulega poważnemu wypadkowi, który na zawsze zmieni jego życie, a cienie przeszłości próbują dosięgnąć następnego pokolenia...

 

źródło opisu: http://www.swiatksiazki.pl/

źródło okładki: http://www.swiatksiazki.pl/

pokaż więcej

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1250
Gosia | 2014-01-05
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 05 stycznia 2014

Czytając tę książkę nie można się pozbyć wrażenia, że wszystkie nieszczęścia świata spadły na tę rodzinę.
Ta książka to opowieść o konsekwencjach kazirodczej miłości skazanej na potępienie. Jakakolwiek piękna by ona nie była, jest niewłaściwa i nie pozostaje bez wpływu na innych członków rodziny. W tym wielkim i luksusowym domu nikt tak naprawdę nie jest szczęśliwy, nie ma właściwych relacji rodzinnych i miłości, która przetrwałaby przeciwności losu. Każdy członek rodziny nosi jej piętno. Wypadki i problemy nie opuszczają tej rodziny jakby musieli płacić daninę za krótkie chwile szczęścia w swoim życiu.
Cała opowieść chwilami przypomina "Modę na sukces, gdzie w ramach rodziny, jej członkowie wymieniają się partnerami.
Nie brakuje jednak tej książce emocji. Główna bohaterka stara się scalić swoich bliskich w kochającą się i szanującą nawzajem rodzinę, ale skutek jest marny. Ciągle czuje się wiszącą w powietrzu katastrofę.
Do połowy czytało się całkiem dobrze, ale potem historia staw...

książek: 5265
teri | 2014-08-06
Przeczytana: 05 sierpnia 2014

Troszke gorsza czesc od poprzednich.Draznilo mnie zbyt sporo spraw.Na przyklad tolerowanie "wujaszka" Joela.Poza tym,sielanka i dramat...troszke to wszystko jest za chaotyczne.Zakonczenie smutne,ale tego sie spodziewalam.La quarta parte di storia di famiglia Dollangangerow..........

książek: 1411
korcia | 2014-03-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 17 marca 2014

Po dłuższej przerwie powracamy do losów rodziny Dollangangerów. Jak zapewne pamiętacie po zachwytach nad pierwszą częścią ("Kwiaty na poddaszu"), kolejne dwie ("Płatki na wietrze" i "A jeśli ciernie") zdecydowanie mnie rozczarowały. Teraz przyszła kolej na czwartą.

Cathy ma pięćdziesiąt dwa lata, Chris – pięćdziesiąt cztery. W końcu są bogaci, ich syn Bart jest spadkobiercą wielkiej fortuny Foxworth'ów, stara się przywrócić do dawnej świetności siedzibę rodziny – Foxworth Hall. Już niedługo, bo w dniu swoich dwudziestych piątych urodzin, ma przejąć wielki majątek.

Bart w ciągu ostatnich lat zmienił się z chłopca sprawiającego wiecznie problemy w świetnego ucznia. Niedawno ukończył studia prawnicze w Harvardzie i to jemu przypadł zaszczyt wygłoszenia pożegnalnego przemówienia na uroczystości wręczenia dyplomów. (Śmieszy mnie trochę fakt, że twórcy książek i filmów zawsze honorują swoich bohaterów właśnie w ten sposób).

Drugi syn Cathy – Jory – odnosi wra...

książek: 885
boziaczek | 2013-06-20
Na półkach: Przeczytane

"Kto wiatr sieje" to czwarta i przedostatnia odsłona sagi "Kwiaty na poddaszu". Zdecydowanie jest to lektura, wobec której nie można przejść obojętnie i na długo pozostaje pamięci.
Z powieścią "Kto wiatr sieje" jest podobnie. Historia Cathy i Chrisa oraz ich dzieci zatacza koło. Wracają do Foxworth Hall - miejsca, które nigdy nie dało im o sobie zapomnieć, które było "symbolem" ich cierpienia. Ich nieoczekiwany powrót wiążę się z uczczeniem urodzin syna Cathy - Barta. Jest to dla całej rodziny próba zmierzenia się z przeszłością, pogodzeniem z nią, przebaczeniem i zrozumieniem. Czy cała rodzina wyjdzie z niej zwycięsko? Przekonajcie się sami...
Jak wszystkie pozostałe powieści tej autorki, książkę czyta się bardzo dobrze i szybko.
Polecam, a sama zabieram się za ostatnią część!

książek: 1164

„Kto wiatr sieje” V.C. Adrews to już czwarta część cyklu rodziny Dollangangerów, którą miałam okazję przeczytać. Tym razem było znacznie lepiej, nie odczuwałam tak wielkiego rozczarowania i rozdrażnienia, jak w trakcie czytania trzeciej części. Ta historia pochłonęła mnie od samego początku i istotnie dostarczyła wielu emocji, jednakże bywały również chwile, kiedy irytowali mniej jej bohaterowie, a historia momentami wydawała się absurdalna, niemniej jednak zakończenie było dość interesujące, chociaż smutne i bardzo wzruszające.

W tej części cała rodzina powraca do niegdyś spalonej i zaniedbanej posiadłości Foxworthów. Foxworth Hall zostaje odbudowane z ogromnym rozmachem i przepychem przez młodszego syna Cindy, Bartha, który to odziedziczył cały majątek. Niestety mimo przywrócenia dawnej świetności, na posiadłości nadal ciąży klątwa, a jej domownicy popadają w dalsze tarapaty, które prowadzą do kolejnych dramatów.
Przede mną ostatnia część sagi i cieszę się ogromnie, gdyż troszkę z...

książek: 1033
Versatile | 2013-06-22
Przeczytana: 10 lutego 2013

Foxwort Hall to miejsce, które dla Cathy i Chrisa nie kojarzy się z niczym pozytywnym. To tutaj bohaterowie zaznali niewyobrażalnego cierpienia, poznali smak zakazanej miłości, a także śmierci. Wydawać by się mogło, że każdy normalny człowiek, znajdujący się w ich sytuacji, omijałby okolicę owej posiadłości szerokim łukiem. Tymczasem rodzeństwo, złączone fatalnym uczuciem, jak gdyby nigdy nic wprowadza się do odbudowanej po latach rezydencji. Teraz Bart, jako pan domu i prawny właściciel majątku, może sprawować pełną kontrolę nad życiem wszystkich mieszkańców posiadłości.

Ogólnie rzecz biorąc to nie mam żadnego instynktu mordercy, aczkolwiek w trakcie lektury książki pani Andrews po raz pierwszy zdarzyło mi się posiadać przemożną chęć uśmiercenia jednego z głównych bohaterów. Po prostu przez większość powieści zastanawiałam się kiedy wreszcie jakaś cegła całkiem przypadkowo spadanie Bartowi na głowę i tym samym uwolni całą rodzinę od wszelkich utrapień, które powodował owy mężczyzna....

książek: 225
izabela81 | 2013-11-23
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 23 listopada 2013

"Kto wiatr sieje" to czwarta część o losach rodzeństwa Dollangagerów. Kiedy Corrine Foxworth (matka dzieci) umiera, pozostawia rodzinną posiadłość - Foxworth Hall - swojemu synowi Christopherowi. Jednak będzie on zarządzał nią tylko do 25 urodzin wnuka Corrine - Barta. Chris i Cathy są już atrakcyjnymi pięćdziesięciolatkami. Relacje rodzinne zaczynają się komplikować, gdy go Foxworth wraca uznany za zaginionego wuj Joel aby przypomnieć Chrisowi i Cathy o konsekwencjach i życia w grzechu. Czy wydarzy się kolejna tragedia?
Kończąc sagę o rodzinie Dollangagerów muszę powiedzieć, że wszystkie 4 części bardzo mną wstrząsnęły. Jeszcze długo nie mogłam zapomnieć o tych okropnych rzeczach, które czytałam z zapartym tchem.

książek: 253
StaraNiania | 2013-03-28
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 27 marca 2013

Spędziłam kilka miłych dni przy tej książce. Wciągnęła mnie i ciekawiła do samego końca. Końca, który mnie wzruszył jak żadna inna książka. Czuję się uzależniona od sagi Dollangerów.

książek: 1052
Katherina87 | 2013-09-26

IV Tom sagi o Dollangangerach.
W zaklętym kręgu rodzinnych tajemnic.
Cathy i Chris znów przybywają do odbudowanego i urządzonego z przepychem Foxworth Hall. Na przyjęcie z okazji dwudziestych piątych urodzin Barta przyjeżdżają również Jory z Melodie i szesnastoletnia Cindy. Wydaje się, że koszmary przeszłości minęły, a rodzinne konflikty zostały zażegnane, gdy pojawia się uznany za zaginionego Joel Foxworth.

Tom tej sagi opowiadany jest z perspektywy Cathy.

Notka amerykańskiego wydawcy o Virginii C. Andrews. Pozostawiam po sobie nie tylko bogatą spuściznę literacką, ale również poniższe słowa, które powinny stać się inspiracja dla wielu z nas:
„wychowałam się w środowisku robotniczym. Mój ojciec kochał książki równie gorąco jak ja. Kiedy miałam siedem lat, zaprowadził mnie do biblioteki publicznej i założył mi pierwszą kartę. Wrócił do domu z dwiema książkami, ja zaś wypożyczyłam dziewięć.
Książki otwierały przede mną drzwi, o których istnieniu nawet mi się nie śniło. Wyrywały mn...

książek: 682
Zaczytana | 2014-12-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 04 grudnia 2014

Saga rodziny Dollangangerów ma to do siebie,że nawet kiedy z kart książki wieje nudą to i tak bardzo chcę się dowiedzieć co też jeszcze autorka zaserwuje swoim bohaterom.
Początkowo było nieźle,niestety im dalej tym gorzej,oczywiście poza zakończeniem,które bardzo mocno wzrusza.
Fabuła naciągana,ale to już właściwie standard i nikogo kto dotrwał do cz.4 nie powinno to dziwić.Również zachowanie bohaterów bywało absurdalne, czasami wręcz irracjonalne.
Jak pozostałe części tak i tą czyta się bardzo szybko.Nie pozostaje nic innego jak sięgnąć po ostatni tom kończący całą sagę.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Szczepan Twardoch
    35. rocznica
    urodzin
    Można umierać ładnie i brzydko, to jasne, tak jak można mieć dobre i złe maniery przy stole. A wy nie potraficie nawet zabić zwierzęcia, które potem jecie, zamykacie całe to zabijanie do fabryk i udajecie, że go nie ma. Co jest, wierzcie mi, wyjątkowo żałosne. Te wasze płacze, że ktoś zabił pieska,... pokaż więcej
  • Krystyna Kofta
    72. rocznica
    urodzin
    ...rozbierz się, zdejmij wszystko, zdejmij skórę, teraz chcę Twojej duszy...
  • Beverly Barton
    68. rocznica
    urodzin
    Na zawsze pozostaje w nas jakaś cząstka naszego dzieciństwa,naszej młodości. Czy tego chcesz, czy nie.
  • Donna Tartt
    51. rocznica
    urodzin
    Piękno to strach. Cokolwiek nazywamy pięknym, boimy się tego
  • Giuseppe Tomasi di Lampedusa
    118. rocznica
    urodzin
    Jeśli chcemy, by wszystko pozostało tak, jak jest, wszystko się musi zmienić.
  • Damian Dibben
    49. rocznica
    urodzin
    Dzień po dniu mozolnego wkuwania. Daty, wzory, równania... Tylko w jakim celu? Żeby zdać jakieś bezsensowne egzaminy? Żeby pójść do kolejnej, tak zwanej wyższej szkoły? Żeby zasłużyć na nagrodę w postaci równie nużącej bezbarwnej pracy i tak doczekać banalnej, nic nieznaczącej śmierci? Jeśli zależy... pokaż więcej
  • Jan Potocki
    199. rocznica
    śmierci
    Mało kto potrafi zapomnieć o samym sobie; znajdziesz samolubstwo w radach, jakich ludzie ci będą udzielać, w przysługach, jakie ci wyświadczą, w związkach, jakich pragną, i przyjaźniach, jakie zawierają. Przejęci własnym interesem, choćby najbardziej oddalonym, obojętni są na wszystko, co się ich ni... pokaż więcej
  • Anatolij Rybakow
    16. rocznica
    śmierci
    Zdobyć władzę najwyższą i nie móc jej utrzymać - oto los nieudolnych polityków, utrzymać się przy władzy jest znacznie trudniej, niż ją zdobyć.

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd