Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Kto wiatr sieje...

Autor:
Cykl: Rodzina Dollangangerów (tom 4)
szczegółowe informacje
tłumaczenie
Marek Ostaszewski
tytuł oryginału
Seeds of Yesterday
wydawnictwo
Świat Książki
data wydania
ISBN
9788327301598
liczba stron
464
słowa kluczowe
literatura współczesna
język
polski
typ
papier
dodała
Ag2S
7,07 (1211 ocen i 122 opinie)

Opis książki

25 urodziny to bardzo ważny moment w życiu Barta. Zgodnie z wolą babki tego dnia stanie się on właścicielem rodzinnej posiadłości. Na jubileuszowe przyjęcie zjeżdża się cała rodzina. Pojawiają się Cathy i Chris, a także rodzeństwo Cindy i Jory z żoną Melodie. W posiadłości jest też dawno uznany za zmarłego wujek Joel. Spotkanie nie przynosi jednak nikomu nic dobrego. Dla rodziców Barta wizyta...

25 urodziny to bardzo ważny moment w życiu Barta. Zgodnie z wolą babki tego dnia stanie się on właścicielem rodzinnej posiadłości. Na jubileuszowe przyjęcie zjeżdża się cała rodzina. Pojawiają się Cathy i Chris, a także rodzeństwo Cindy i Jory z żoną Melodie. W posiadłości jest też dawno uznany za zmarłego wujek Joel. Spotkanie nie przynosi jednak nikomu nic dobrego. Dla rodziców Barta wizyta w Foxwort Hall wiąże się z traumatycznymi przeżyciami, jest wspomnieniem trzech lat, które jako dzieci spędzili uwięzieni na strychu rezydencji. Jory ulega poważnemu wypadkowi, który na zawsze zmieni jego życie, a cienie przeszłości próbują dosięgnąć następnego pokolenia...

 

źródło opisu: http://www.swiatksiazki.pl/

źródło okładki: http://www.swiatksiazki.pl/

pokaż więcej

Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.

Inne wydania

Polecamy

Gdzie wypożyczyć?
Znajdź książkę w najbliższej bibliotece MAK+
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników
książek: 1330
Gosia | 2014-01-05
Na półkach: Przeczytane, 2014
Przeczytana: 05 stycznia 2014

Czytając tę książkę nie można się pozbyć wrażenia, że wszystkie nieszczęścia świata spadły na tę rodzinę.
Ta książka to opowieść o konsekwencjach kazirodczej miłości skazanej na potępienie. Jakakolwiek piękna by ona nie była, jest niewłaściwa i nie pozostaje bez wpływu na innych członków rodziny. W tym wielkim i luksusowym domu nikt tak naprawdę nie jest szczęśliwy, nie ma właściwych relacji rodzinnych i miłości, która przetrwałaby przeciwności losu. Każdy członek rodziny nosi jej piętno. Wypadki i problemy nie opuszczają tej rodziny jakby musieli płacić daninę za krótkie chwile szczęścia w swoim życiu.
Cała opowieść chwilami przypomina "Modę na sukces, gdzie w ramach rodziny, jej członkowie wymieniają się partnerami.
Nie brakuje jednak tej książce emocji. Główna bohaterka stara się scalić swoich bliskich w kochającą się i szanującą nawzajem rodzinę, ale skutek jest marny. Ciągle czuje się wiszącą w powietrzu katastrofę.
Do połowy czytało się całkiem dobrze, ale potem historia...

książek: 5439
teri | 2014-08-06
Przeczytana: 05 sierpnia 2014

Troszke gorsza czesc od poprzednich.Draznilo mnie zbyt sporo spraw.Na przyklad tolerowanie "wujaszka" Joela.Poza tym,sielanka i dramat...troszke to wszystko jest za chaotyczne.Zakonczenie smutne,ale tego sie spodziewalam.La quarta parte di storia di famiglia Dollangangerow..........

książek: 1495
korcia | 2014-03-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam, 2014
Przeczytana: 17 marca 2014

Po dłuższej przerwie powracamy do losów rodziny Dollangangerów. Jak zapewne pamiętacie po zachwytach nad pierwszą częścią ("Kwiaty na poddaszu"), kolejne dwie ("Płatki na wietrze" i "A jeśli ciernie") zdecydowanie mnie rozczarowały. Teraz przyszła kolej na czwartą.

Cathy ma pięćdziesiąt dwa lata, Chris – pięćdziesiąt cztery. W końcu są bogaci, ich syn Bart jest spadkobiercą wielkiej fortuny Foxworth'ów, stara się przywrócić do dawnej świetności siedzibę rodziny – Foxworth Hall. Już niedługo, bo w dniu swoich dwudziestych piątych urodzin, ma przejąć wielki majątek.

Bart w ciągu ostatnich lat zmienił się z chłopca sprawiającego wiecznie problemy w świetnego ucznia. Niedawno ukończył studia prawnicze w Harvardzie i to jemu przypadł zaszczyt wygłoszenia pożegnalnego przemówienia na uroczystości wręczenia dyplomów. (Śmieszy mnie trochę fakt, że twórcy książek i filmów zawsze honorują swoich bohaterów właśnie w ten sposób).

Drugi syn Cathy – Jory – odnosi wraz ze swoją ukochaną żoną...

książek: 847
boziaczek | 2013-06-20
Na półkach: Przeczytane

"Kto wiatr sieje" to czwarta i przedostatnia odsłona sagi "Kwiaty na poddaszu". Zdecydowanie jest to lektura, wobec której nie można przejść obojętnie i na długo pozostaje pamięci.
Z powieścią "Kto wiatr sieje" jest podobnie. Historia Cathy i Chrisa oraz ich dzieci zatacza koło. Wracają do Foxworth Hall - miejsca, które nigdy nie dało im o sobie zapomnieć, które było "symbolem" ich cierpienia. Ich nieoczekiwany powrót wiążę się z uczczeniem urodzin syna Cathy - Barta. Jest to dla całej rodziny próba zmierzenia się z przeszłością, pogodzeniem z nią, przebaczeniem i zrozumieniem. Czy cała rodzina wyjdzie z niej zwycięsko? Przekonajcie się sami...
Jak wszystkie pozostałe powieści tej autorki, książkę czyta się bardzo dobrze i szybko.
Polecam, a sama zabieram się za ostatnią część!

książek: 404

Liczba stron : 461
Jest to 4 cz. historii.

Niestety, i ta cz. mi się nie podobała :( Wszystko było nielogiczne,wypowiedzi bohaterów bez sensu. W powieści dużo złości,gniewu, nienawiści-co bardzo mi się nie podobało. Niestety ta fabuła nie przypadła mi do gustu-oczywiście w książce dużo się dzieje, wypadki itp.
Nie polecam.

książek: 1405

„Kto wiatr sieje” V.C. Adrews to już czwarta część cyklu rodziny Dollangangerów, którą miałam okazję przeczytać. Tym razem było znacznie lepiej, nie odczuwałam tak wielkiego rozczarowania i rozdrażnienia, jak w trakcie czytania trzeciej części. Ta historia pochłonęła mnie od samego początku i istotnie dostarczyła wielu emocji, jednakże bywały również chwile, kiedy irytowali mniej jej bohaterowie, a historia momentami wydawała się absurdalna, niemniej jednak zakończenie było dość interesujące, chociaż smutne i bardzo wzruszające.

W tej części cała rodzina powraca do niegdyś spalonej i zaniedbanej posiadłości Foxworthów. Foxworth Hall zostaje odbudowane z ogromnym rozmachem i przepychem przez młodszego syna Cindy, Bartha, który to odziedziczył cały majątek. Niestety mimo przywrócenia dawnej świetności, na posiadłości nadal ciąży klątwa, a jej domownicy popadają w dalsze tarapaty, które prowadzą do kolejnych dramatów.
Przede mną ostatnia część sagi i cieszę się ogromnie, gdyż...

książek: 256
Kinga | 2014-08-23
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 22 sierpnia 2014

To już czwarte moje spotkanie z tymi bohaterami...
Dla mnie to wszystko jest jakieś chore...
Ja jestem tolerancyjna i wgl, no ale żeby być ze swoim bratem to już lekka przesada...

książek: 1059
Versatile | 2013-06-22
Przeczytana: 10 lutego 2013

Foxwort Hall to miejsce, które dla Cathy i Chrisa nie kojarzy się z niczym pozytywnym. To tutaj bohaterowie zaznali niewyobrażalnego cierpienia, poznali smak zakazanej miłości, a także śmierci. Wydawać by się mogło, że każdy normalny człowiek, znajdujący się w ich sytuacji, omijałby okolicę owej posiadłości szerokim łukiem. Tymczasem rodzeństwo, złączone fatalnym uczuciem, jak gdyby nigdy nic wprowadza się do odbudowanej po latach rezydencji. Teraz Bart, jako pan domu i prawny właściciel majątku, może sprawować pełną kontrolę nad życiem wszystkich mieszkańców posiadłości.

Ogólnie rzecz biorąc to nie mam żadnego instynktu mordercy, aczkolwiek w trakcie lektury książki pani Andrews po raz pierwszy zdarzyło mi się posiadać przemożną chęć uśmiercenia jednego z głównych bohaterów. Po prostu przez większość powieści zastanawiałam się kiedy wreszcie jakaś cegła całkiem przypadkowo spadanie Bartowi na głowę i tym samym uwolni całą rodzinę od wszelkich utrapień, które powodował owy...

książek: 3507
kocham_cie | 2015-04-20
Przeczytana: kwiecień 2015

Czwarta część sagi o Dollangangerach. Rodzeństwo wraca do odnowionego Foxwartth Hall. Niestety, wbrew pozorom nadal nie czeka ich szczęście, a głównie ból, tragedie, niespełnione nadzieje, troski, samotność... Cienie przeszłości wracają, teraźniejszość przeraża, przyszłość ma barwy żalu i niepewności. Książka niejako kończy opowieść o losach rodziny, ale saga ma jeszcze jedną część. Polecam.

książek: 269
izabela81 | 2013-11-23
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: 23 listopada 2013

"Kto wiatr sieje" to czwarta część o losach rodzeństwa Dollangagerów. Kiedy Corrine Foxworth (matka dzieci) umiera, pozostawia rodzinną posiadłość - Foxworth Hall - swojemu synowi Christopherowi. Jednak będzie on zarządzał nią tylko do 25 urodzin wnuka Corrine - Barta. Chris i Cathy są już atrakcyjnymi pięćdziesięciolatkami. Relacje rodzinne zaczynają się komplikować, gdy go Foxworth wraca uznany za zaginionego wuj Joel aby przypomnieć Chrisowi i Cathy o konsekwencjach i życia w grzechu. Czy wydarzy się kolejna tragedia?
Kończąc sagę o rodzinie Dollangagerów muszę powiedzieć, że wszystkie 4 części bardzo mną wstrząsnęły. Jeszcze długo nie mogłam zapomnieć o tych okropnych rzeczach, które czytałam z zapartym tchem.


Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Terry Pratchett
    67. rocznica
    urodzin
    Kiedy łamiesz zasady, łam je mocno i na dobre.
  • Nelle Harper Lee
    89. rocznica
    urodzin
    Ale ja, zanim będę mógł żyć w zgodzie z innymi ludźmi, przede wszystkim muszę żyć w zgodzie z sobą samym. Jedyna rzecz, jaka nie podlega przegłosowaniu przez większość, to sumienie człowieka.
  • Alistair MacLean
    93. rocznica
    urodzin
    - Słyszałeś o SKGP? - Jasne. Stowarzyszenie Kierowców Grand Prix. - Właśnie. No więc SKGP postanowiło, że dla naszego bezpieczeństwa, zawodników i widzów, należy skreślić Harlowa z listy z listy kierowców Formuły 1. Chcemy, żeby nie miał prawa wstępu na żaden tor w Europie. Wiesz, że on pije? - Kto... pokaż więcej
  • Christian Jacq
    68. rocznica
    urodzin
    ... miłość to taki potok, który znosi wszelkie tamy i zalewa istotę ludzką bez reszty.
  • Ian Rankin
    55. rocznica
    urodzin
  • Roberto Bolaño
    62. rocznica
    urodzin
    Nadszedł dzień, kiedy postanowiłem zerwać z literaturą. Zerwałem. Nie ma w tym kroku żadnej traumy poza poczuciem wolności. To tak, między nami mówiąc, jak przestać być prawiczkiem. Co za ulga! Zerwanie z literaturą, to znaczy zerwanie z pisaniem, by ograniczyć się wyłącznie do czytania!
  • Jan Izydor Sztaudynger
    111. rocznica
    urodzin
    On gotyk, ona barok. Renesans zjawi się za rok.
  • Daniel Passent
    77. rocznica
    urodzin
    My nazywamy tenisówki felony shoes (buty przestępcze), bo oni je często noszą [handlarze narkotyków]. Kurtka skórzana, kosztowna, ale na nogach tenisówki.
  • Sven Lindqvist
    83. rocznica
    urodzin
  • Michael H. Hart
    83. rocznica
    urodzin
  • Lois Duncan
    81. rocznica
    urodzin
    W jakiś sposób wspomnienia radosne bardziej bolą niż wspomnienia smutne, bo dotkliwiej zdajemy sobie sprawę, że należą do przeszłości bezpowrotnie.
  • Stefania Grodzieńska
    5. rocznica
    śmierci
    I wszystko byłoby pięknie, gdybym nie zauważyła skrzywienia na twarzach moich czytelników. Zdaje się, że Wam się to opowiadanie nie podoba... A, przepraszam, co Państwo w tej chwili robią? Przepraszam za wyrażenie, byczą się Państwo, tak? Opowiadania satyryczne się czyta, tak? Znamy takich, co mają... pokaż więcej
  • Ludwig Tieck
    162. rocznica
    śmierci
    Nazbyt często to, co szlachetne i wielkie, bywa zapomniane i poniżane przez ludzi małego ducha.
  • Kazimierz Gołba
    63. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd