5,92 (497 ocen i 68 opinii) Zobacz oceny
10
11
9
22
8
37
7
109
6
136
5
100
4
32
3
37
2
7
1
6
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788375069778
liczba stron
290
kategoria
literatura piękna
język
polski

Początek XX wieku. Zenon to emigrant z Polski, który odnosi literackie sukcesy i jest zaręczony z piękną Betsy. Za namową przyjaciela postanawia pójść na seans spirytystyczny. Poznaje tam Daisy, która niedawno przybyła z Indii w towarzystwie Hindusa Mahatmy Guru oraz czarnej pantery Bagh. Mimo iż Zenon i Daisy pochodzą z różnych światów, to jest jednak w rudowłosej piękności...

Początek XX wieku. Zenon to emigrant z Polski, który odnosi literackie sukcesy i jest zaręczony z piękną Betsy. Za namową przyjaciela postanawia pójść na seans spirytystyczny. Poznaje tam Daisy, która niedawno przybyła z Indii w towarzystwie Hindusa Mahatmy Guru oraz czarnej pantery Bagh. Mimo iż Zenon i Daisy pochodzą z różnych światów, to jest jednak w rudowłosej piękności coś, co nie pozwala Polakowi o niej zapomnieć. Niczym ćma do ognia, pisarz ciągnie do niej, niepomny przestróg ze strony znajomych o zgubnym wpływie tajemniczej kobiety na jego życie. Nie dostrzega, iż za rogiem czai się pradawna siła, o której nawet członkowie Towarzystwa Teozoficznego mogliby jedynie śnić. Brnie prosto w objęcia czystego zła...

"Wampir" to nietypowa w dorobku Władysława St. Reymonta pozycja – napisana w 1911 roku, oparta jest na jego wrażeniach z pobytu w Londynie. Niepokojąca, pełna zjawisk paranormalnych, oddaje ducha tej pełnej spirytyzmu epoki, świadcząc o głębokim zainteresowaniu pisarza okultyzmem. Jest również piękną powieścią o bezgranicznym zauroczeniu oraz niespełnionej miłości – także do ojczyzny.

 

źródło opisu: Wydawnictwo Zysk i S-ka, 2012

źródło okładki: http://www.zysk.com.pl/pl/Zapowiedzi/Wampir_-_Wladyslaw_St._Reymont

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (68)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 56
Lilith | 2019-07-30
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: lipiec 2019

Warto tę książkę przeczytać, żeby poznać inne oblicze znanego autora. Widać tutaj silne inspiracje seansami spirytystycznymi i mistycyzmem, które święciły triumfy w drugiej połowie XIX wieku. Dla mnie było tu jednak wszystkiego za dużo. Ponadto główny bohater był męczący i jakiś taki bezwolny. Jestem pewna, że gdyby Reymont posiedział nad tą książką nieco dłużej, wyszłaby naprawdę fajna lektura.

książek: 458
πPi | 2019-03-15
Na półkach: Przeczytane

Ach te baby!

"Wampir" - naszego Reymonta - nie jest tym, czym powinien być. Nie zatapia kłów w szyi i nie wysysa krwi - a przynajmniej nie dosłownie. To historia metaforyczna, nasycona bogatymi porównaniami, wizjami szaleńca, halucynacjami i przytłaczającą atmosferą wilgotnego Londynu wciśniętą w spirytystyczny obłęd. Niewątpliwie, to ciekawa książka z wieloma oryginalnymi postaciami - a jak sobie pomyślę, że napisał to Reymont, to już w ogóle wydaje mi się to super oryginalne i niebanalne.
Nie nazwałabym tej książki horrorem, to raczej psychologiczny rozkład natury ludzkiej, dysputa o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy. Znajdziemy tu zło w czystej postaci, ale dobra nie znajdziemy tu wcale, bo to co wydaje się dobre, pisarz ośmiesza.
W tej opowieści jest magia i można się w niej zatopić pomimo, że język nie jest przecież nam współczesny.
Nie wiem, czy autor chciał, by czytelnik odebrał tę książkę jako przyznanie, że kobiety mają większą siłę od mężczyzn, że mężczyźni nigdy...

książek: 105
throughblackglass | 2019-01-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 03 marca 2009

Jednej rzeczy nie rozumiem. Dlaczego ta powieść jest tak nieznana polskiemu czytelnikowi? Czemu to nie ona stanowi części kanonu lektur w szkołach średnich w miejsce ciężkostrawnych, obyczajowych "Chłopów", czy "Nad Niemnem"? W końcu jest tu co analizować z perspektywy filologa. Jest piękny język, z pogranicza epiki i liryki, tak niezwykle poetycki, wyszukany. Jest piekielnie interesujący bohater i historia, pełna obsesji, demonów, pożądania. Przy tym wszystkim jednak treść nie jest płaską, mdławą, płytką historyjką, a świetnym studium ludzkiej psychiki, okraszonym subtelną warstwą językową, a jednak pędzącą na pohybel. I w tym tkwi - zdaje się, z perspektywy pedagoga - problem. To książka, która dostarcza rozrywki, zarówno intelektualnej, jak i przyziemnej. Sacrum i profanum.

książek: 1310
White_Rose | 2018-12-01

męczyłam ponad 3 miesiące...

książek: 2615
jatymyoni | 2018-10-21
Przeczytana: październik 2018

Kiedyś kupiłam tą książkę, gdyż zaszokował mnie tytuł. Nadszedł czas na przeczytanie. Reymont odwiedził Londyn w 1894 roku i brał udział w zjeździe spirytystów i spotkaniu teozoficznym. Czyli wpisuje się w zainteresowania intelektualne końca XIX wieku. Na pewno stykał się z modną w tym czasie w Anglii literaturą grozy, wampiryczną i niesamowitą. Wraca do kraju i w 1911 roku wydaje powieść grozy wpisując się w modny kierunek literacki.
Zenon jest emigrantem z Polski mieszkającym od 10 lat w Londynie. W kraju był znanym poetą, ale uciekł z niego w dość tajemniczych okolicznościach. Prowadzi życie ustabilizowane do czasu gdy w jego pensjonacie nie pojawiają się dość dziwne postacie. Zostaje wciągnięty w wir spirytualizmu i satanizmu. Z jednej strony jest zaciekawiony, z drugiej próbuje się bronić. Czy mu się uda obronić przed nowymi wpływami? Jak potoczy się jego życie po poznaniu rudowłosej Daisy? Tytuł trzeba rozumieć szerzej, jako osobę wysysającą soki życiowe. Kim jest w powieści...

książek: 66
zuma939 | 2018-10-01
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 października 2018

Książka polskiego noblisty o angielskim środowisku pasjonatów teozofii i spirytyzmu jest mało znana, ja sama nic o niej nie wiedziałam nim trafiła w moje ręce. Każdy bez trudu wymieni „Chłopów” i „Ziemię obiecaną”, słysząc nazwisko autora, ale z nieznanych powodów w szkole nic nie wspominano o „Wampirze”. A szkoda. To na wskroś młodopolska, przepełniona duchem dekadencji, niepokoju i niepewności i wielkich emocji, można by pomyśleć nieco autobiograficzna powieść, bo nie wszyscy wiedzą, ale Władysław Reymont był w Londynie, znał angielski i podobno przeżył tam jakieś przygody. Jakie? Tego niestety nie wiem, ale „Wampir” mocno pobudził moją wyobraźnię.
Miłośnicy klimatów mrocznych, ezoterycznych będą zadowoleni. Najnowsze wydanie proponuje nam Wydawnictwo Zysk i s-ka, stron 290, czyli tak jak lubię, bez zbędnej przesady. Okładka twarda.
Bohaterem książki jest Zenon, polski pisarz, który opuścił ojczyznę doznawszy zawodu w miłości, do którego nie chce wracać. Próbuje odnaleźć się w...

książek: 575
Cezar Kolcz | 2018-09-21
Na półkach: Przeczytane, Inne
Przeczytana: 21 września 2018

Ciekawa, ale ten język i styl mnie przeraża. Kompletnie nie mój klimat, ale lepsza od "Dziadów".

książek: 2883
MissBehave | 2018-09-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 12 września 2018

Muszę powiedzieć, że tego się nie spodziewałam. Tak jak wszyscy podkreślają, rzeczywiście jest sporo skomplikowanych konstrukcji i duża ilość metafor, przez które mocno trzeba się skupić na czytanej treści. Jednak temat i fabuła, która mocno wciąga, wynagradzają wszystko. Dużo nieoczywistości, co otwiera drogę do wielu interpretacji. Polecam. Ciekawe doświadczenie.

książek: 183
lanied | 2018-06-20
Na półkach: Przeczytane, Beletrystyka
Przeczytana: 20 czerwca 2018

O ile czyta się to całkiem przyjemnie, z poprawką na specyfikę epoki, w której książka została popełniona, to ostatecznie nie prowadzi do niczego. Zupełnie tak jakby autorowi zabrakło inwencji na finał.

książek: 358
GrzegorzIgnacy | 2018-06-06
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 01 sierpnia 2013

http://ksiazkiilubczasopisma.blogspot.com/2013/08/cos-z-klasyki-mniej-znanego.html

Rozkwit ezoteryki przypada na schyłek XIX i początek XX wieku, kiedy to ludzka wyobraźnia podsycana była zbliżającym się końcem kolejnego stulecia. Czas ten zaowocował pracami takich wybitnych okultystów jak Aleister Crowley (Magija w teorii i praktyce 1911 r.), Helena Bławatska (Doktryna tajemna 1888 r.), Eliphas Levi (Historia magii 1860 r.) czy Artur Edward White (Obrazkowy klucz do tarota 1910 r. wydany wraz z opracowaną przez White’a talią kart Tarota). Prace, tych autorów oraz wielu innych, poruszające tematykę magiczną nie umarły śmiercią naturalną zignorowane przez czytelników. Wręcz przeciwnie, przez lata ich nakłady były wznawiane, książki te doczekały się tłumaczeń na wiele języków (w tym także na polski). Już w momencie publikacji dzieła te wywierały wpływ na ludzi złaknionych sensacji, pragnących cudów i mistycznych doznań. I Reymont znalazł się w sferze oddziaływań okultystów i...

Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Zapisując się na newsletter zgadzasz się na otrzymywanie informacji z serwisu Lubimyczytac.pl w tym informacji handlowych, oraz informacji dopasowanych do twoich zainteresowań i preferencji. Twój adres email będziemy przetwarzać w celu kierowania do Ciebie treści marketingowych w formie newslettera. Więcej informacji w Polityce Prywatności.
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
  • Komediantka
    Komediantka
    Władysław Stanisław Reymont
  • Bunt
    Bunt
    Władysław Stanisław Reymont
  • Marzyciel
    Marzyciel
    Władysław Stanisław Reymont
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd