Raymond Radiguet

Oczy miała jeszcze zamknięte, lecz jak ktoś, kto już nie śpi. Pocałowalem ją, zdumiony własną zuchwałością, gdy tymczasem w rzeczywistości t...

Oczy miała jeszcze zamknięte, lecz jak ktoś, kto już nie śpi. Pocałowalem ją, zdumiony własną zuchwałością, gdy tymczasem w rzeczywistości to ona, gdy pochylałem się nad nią, przyciągnęła moją twarz. Obydwoma rękami uchwyciła się mojej szyi; nawet tonący nie uczyniłby tego z większa mocą. I nie wiedziałem, czy chce, bym ją uratował, czy też bym tonął z nią razem.

Spokój w obliczu śmierci liczy się tylko wtedy, gdy rozważamy ją dla nas samych. [...] Nie boli, że mamy się rozstać z życiem, lecz że mamy ...

Spokój w obliczu śmierci liczy się tylko wtedy, gdy rozważamy ją dla nas samych. [...] Nie boli, że mamy się rozstać z życiem, lecz że mamy rozstać się z tym co nadaje mu sens. Każde nasze życie to miłość, cóż za różnica żyć razem czy razem umrzeć.