Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Katarzyna Wielka. Portret kobiety

Tłumaczenie: Marek Król
Wydawnictwo: Znak
8,03 (107 ocen i 25 opinii) Zobacz oceny
10
14
9
16
8
45
7
24
6
7
5
1
4
0
3
0
2
0
1
0
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Catherine the Great. Portrait of a Woman
data wydania
ISBN
978-83-240-2193-2
liczba stron
624
język
polski
dodała
Ag2S

Opowieść o kobiecie, która zatrzęsła światem. Bezwzględna despotka czy oświecona reformatorka? Propagatorka najgorszych perwersji czy nieśmiała dziewczyna z Pomorza? Katarzyna Wielka miała wiele twarzy. Polacy znienawidzili ją za odebranie niepodległości. Wolter pokochał za zamiłowanie do filozofii. Sprzeciwiała się zacofaniu Rosji, ale przez czterdzieści lat trzymała kraj żelazną ręką....

Opowieść o kobiecie, która zatrzęsła światem.

Bezwzględna despotka czy oświecona reformatorka? Propagatorka najgorszych perwersji czy nieśmiała dziewczyna z Pomorza? Katarzyna Wielka miała wiele twarzy. Polacy znienawidzili ją za odebranie niepodległości. Wolter pokochał za zamiłowanie do filozofii. Sprzeciwiała się zacofaniu Rosji, ale przez czterdzieści lat trzymała kraj żelazną ręką. Współczuła uciskanym chłopom, ale bez mrugnięcia okiem topiła wiejskie powstania we krwi. Była kobietą, ale w konserwatywnej Rosji zdobyła pełnię władzy, o której wcześniejsi carowie mogli tylko marzyć.


W najnowszej książce Roberta K. Massiego - zdobywcy Nagrody Pulitzera i jednego z najwybitniejszych znawców dawnej Rosji - Katarzyna Wielka powraca do życia.


Oto historia pełna intryg, tajemnic dworskiego życia i dylematów władzy. Od nieszczęśliwego dzieciństwa w Szczecinie, poprzez patologiczny związek ze zdziecinniałym carem aż po wstrząsane skandalami panowanie. Pierwsza naprawdę pełna biografia jednej z najważniejszych postaci w historii Polski i Europy.

 

źródło opisu: http://www.znak.com.pl/

źródło okładki: http://www.znak.com.pl/

pokaż więcej

Brak materiałów.
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Oficjalna recenzja
Monika książek: 2522

Kobieta ponad miarę swoich czasów

Kobietą jestem ponad miarę swoich czasów
Nie bawią mnie umizgi bladych lowelasów
Ich miękkich palców dotyk budzi obrzydzenie
Już wolę łowić zające i jelenie
Ze wstydu potem ten i ów
Rzekł o mnie - Niewyżyta Niemra!
I pod batogiem nago biegł
Po śniegu dookoła Kremla!

(…)
Jacek Kaczmarski 1978

Ten obiegowy obraz Katarzyny II kołatał mi się w głowie od dawien dawna. Z czasem postać Carycy zaczęła budzić we mnie fascynację choć na równi z dezaprobatą. Nie szukałam specjalnie jakiejś okazji do weryfikacji tego mitu. Jest tyle ciekawych postaci, faktów, wydarzeń, nie sposób zgłębić wszystko. Ale po nitce od ostatnich Romanowów, do Stalina, gdzieś, coś mnie do tej Katarzyny zaciągnęło.  I dobrze.

Właściwie to nie wiem, skąd się wzięło to niezachwiane przekonanie o nieposkromionym apetycie na seks, o wyrachowaniu wobec kochanków, o nieludzkim okrucieństwie. Robert K. Massie odmalowuje jej portret w nieco innych barwach.

Niewątpliwie Katarzyna była typem kobiety, o których dziś powiedzielibyśmy, że noszą w domu spodnie. Inteligentna, oczytana, ambitna, bez wahania podejmowała męskie decyzje, nie bała się polityki, ani polityków, zabiegała o kontakty z największymi  filozofami XVIII wieku, a oni traktowali ją z należnym jej szacunkiem. Należnym niekoniecznie jako królowej, ale jako człowiekowi o nieprzeciętnej inteligencji. To prawda, że była żądna władzy. Odkąd tylko trafiła na rosyjski dwór, pokornie czekając, przygotowywała się do tego, o czym w skrytości marzyła i co w końcu...

Kobietą jestem ponad miarę swoich czasów
Nie bawią mnie umizgi bladych lowelasów
Ich miękkich palców dotyk budzi obrzydzenie
Już wolę łowić zające i jelenie
Ze wstydu potem ten i ów
Rzekł o mnie - Niewyżyta Niemra!
I pod batogiem nago biegł
Po śniegu dookoła Kremla!

(…)
Jacek Kaczmarski 1978

Ten obiegowy obraz Katarzyny II kołatał mi się w głowie od dawien dawna. Z czasem postać Carycy zaczęła budzić we mnie fascynację choć na równi z dezaprobatą. Nie szukałam specjalnie jakiejś okazji do weryfikacji tego mitu. Jest tyle ciekawych postaci, faktów, wydarzeń, nie sposób zgłębić wszystko. Ale po nitce od ostatnich Romanowów, do Stalina, gdzieś, coś mnie do tej Katarzyny zaciągnęło.  I dobrze.

Właściwie to nie wiem, skąd się wzięło to niezachwiane przekonanie o nieposkromionym apetycie na seks, o wyrachowaniu wobec kochanków, o nieludzkim okrucieństwie. Robert K. Massie odmalowuje jej portret w nieco innych barwach.

Niewątpliwie Katarzyna była typem kobiety, o których dziś powiedzielibyśmy, że noszą w domu spodnie. Inteligentna, oczytana, ambitna, bez wahania podejmowała męskie decyzje, nie bała się polityki, ani polityków, zabiegała o kontakty z największymi  filozofami XVIII wieku, a oni traktowali ją z należnym jej szacunkiem. Należnym niekoniecznie jako królowej, ale jako człowiekowi o nieprzeciętnej inteligencji. To prawda, że była żądna władzy. Odkąd tylko trafiła na rosyjski dwór, pokornie czekając, przygotowywała się do tego, o czym w skrytości marzyła i co w końcu dostała – do tronu. To nie był kaprys kobiety, która musi stanąć na najwyższym podium, aby zauważono jej nową kosztowną suknię , czy pantofelki. To było pragnienie kobiety, która chciała upadłe mocarstwo wznieść na wyżyny i tym właśnie zapisać się na kartach historii. 

Zimny chów i brak miłości ze strony matki nauczyły ją zapewne maskowania swoich uczuć, którym za to upust dawała w niezwykle czułych listach. W listach pełnych miłości, tęsknoty, oddania, uległości nawet. Nie było w nich natomiast nic, co zdradzałoby jej jakiekolwiek preferencje seksualne, czy upodobania. Kochanków też nie zmieniała specjalnie często, nie miewała ich także nigdy kilku na raz. Myślę, że przez całe życie tak naprawdę szukała tego jedynego, który dorównałby jej… intelektem. Bo motorem zmian jednego mężczyzny na innego było głównie znudzenie, które pojawiało się w „związku” gdy tylko mijał pierwszy czar. Jedynym chyba, który spełniał wszystkie te wymogi był Potiomkin. Historycy spekulują nawet, że para mogła wziąć ślub. Jednak jednoznacznych dowodów brak.

Robert K. Massie niewątpliwie przedstawił w swojej książce Carycę Katarzynę nie tylko jako absolutnego  władcę, ale przede wszystkim jako kobietę. Z jej wszystkimi słabościami i błędami. Kobietę, która potrafiła kochać, pożądać i płakać. Kobietę nieprzeciętną, umiejącą patrzeć w przyszłość, wizualizować ją, by potem, podporządkowując sobie wszystko i wszystkich osiągnąć zamierzony cel.

Książkę czyta się naprawdę dobrze, choć nie jest wolna od błędów, wytkniętych choćby przez tłumacza. Nie umykają również uwadze zbliżenia na bardzo bliski plan, który zaprzecza wcześniej odmalowanemu z dali obrazowi. Nie mniej, napisana ciekawie, wciąga. Może dlatego, że autor nie opisywał zakurzonej postaci wyciągniętej gdzieś z rekwizytorni, ale człowieka. I ten człowiek, mimo wszystko, fascynuje.

Monika Stocka

pokaż więcej

Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (555)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 1742

Rewelacyjnie napisana , obszerna biografia carycy Katarzyny II zwanej Wielką , którą czyta się jak powieść.
Doskonale ukazana postać carycy od chwili jej dzieciństwa ,gdy była jeszcze Zofią Anhalt - Zerbst , poprzez okres jej pobytu na dworze carskim , gdy jako wielka księżna , będąc żoną późniejszego cara Piotra III musiała znosić upokorzenie na dworze carycy Elżbiety córki Piotra Wielkiego, wreszcie gdy sama zasiada na tronie carskim , aż do chwili jej śmierci.
Autor oprócz samej bohaterki, także świetnie przedstawił postacie z jej otoczenia , oraz osoby z którymi się kontaktowała.Do tego bardzo ciekawie ukazana sytuacja polityczna , społeczna i ekonomiczna Rosji i ówczesnej Europy.

Książkę czyta się rewelacyjnie. Życzyłabym sobie , żeby wszystkie biografie sławnych ludzi były tak napisane jak ta książka.

Serdecznie polecam !!!

książek: 928
Jomi | 2013-07-24
Na półkach: Przeczytane, Ebook
Przeczytana: 23 lipca 2013

Ponad 20 lat temu mając mózg naszpikowany faktami historycznymi obiecałam sobie, że książek związanych z historią bez przymusu czytać już nigdy w życiu nie będę ;))
Faktycznie rzadko sięgam po tego typu książki, tak więc cieszę się, kiedy łamiąc dawną obietnicę ;) , czytam dobrą książkę. Tak stało się tym razem.
Biografia Katarzyny Wielkiej jest świetnie napisana, czyta się ją jak dobrą powieść, od której trudno się oderwać. Faktycznie jest to portret kobiety - poznajemy nastoletnią Zofię, widzimy zmiany jakie następują w młodej dziewczynie, poznajemy ambitną kobietę, spotykamy się z cesarzową Katarzyną II , przyglądamy się kochance Potiomkina, a także kochance ostatniego króla Polski, obserwujemy babkę Aleksandra i Konstantego , towarzyszymy przy śmierci Katarzyny Wielkiej. W tej biograficznej pozycji widać fascynację autora cesarzową Rosji i może dlatego książkę czyta się tak dobrze. Polecam niezdecydowanym.

książek: 721
Maryann | 2014-06-29
Przeczytana: czerwiec 2014

Zgodnie z tytułem, jest to „portret kobiety”. Dodajmy – portret malowany przez życzliwego modelce malarza. Massie drobiazgowo i barwnie opisuje niezbyt szczęśliwe, skromne dzieciństwo Zofii, jej trudne relacje z niekochającą jej matką, wreszcie – dar od losu, jakim był list cesarzowej Elżbiety wzywający ją do Rosji, żeby poślubiła jej następcę i została u jego boku cesarzową Rosji. Potem oglądamy stopniowy proces przemiany Zofii, bezposażnej córki prowincjonalnego niemieckiego książątka w Katarzynę – wszechwładną panią największego imperium na świecie, przyjaciółkę filozofów i kobietę, która odcisnęła niezatarte piętno na losach i kształcie swojej przybranej ojczyzny.
Książka – moim zdaniem – jest odrobinę nierówna. O ile w pierwszej części, obejmującej okres do objęcia przez Katarzynę władzy, możemy niejako z bliska śledzić jej losy na cesarskim dworze i stopniową katastrofę jej małżeństwa z Piotrem, to w części drugiej jakby trochę tracimy ją z oczu – zupełnie jakby autor, nie...

książek: 1596
Cailleach | 2014-02-07
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2014
Przeczytana: 06 lutego 2014

Robert K. Massie stworzył wspaniałą biografię obejmującą 67 lat życia tej kobiety, od jej urodzin aż do śmierci. Nie ograniczył się jednak tylko do życia Katarzyny, ale opisał narzeczeństwo i małżeństwo jej rodziców, a także dzieje kolejnych następców na tronie Piotra Wielkiego.

Dodatkowo, aby pozwolić czytelnikowi lepiej zrozumieć nakreśloną biografię Katarzyny autor przybliżył portret epoki, jej kulturę, filozofię oraz wydarzenia zagraniczne, które miały wpływ na działania carycy.

Mimo historycznego charakteru tej biografii, wielu dat, faktów oraz postaci historycznych, książkę czyta się doskonale. Historia życia Katarzyny jest wciągająca i momentami przypomina doskonały thriller polityczny.
Autor przedstawia dzieje Zofii von Anhalt - Zerbst, często posiłkując się cytatami z jej pamiętników, listów późniejszej carycy oraz jej przyjaciół.

Przedstawia jej życie od przybycia jako 14 latki na rosyjski dwór, okres narzeczeństwa z chorobą jej i jej narzeczonego, trudne małżeństwo z...

książek: 92
gosiak | 2012-10-19
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 18 października 2012

Robert K. Massie w książce „Katarzyna Wielka. Portret kobiety” otwiera przed czytelnikiem tajemniczy świat salonów Pałacu Zimowego. Katarzyna Wielka to zdecydowanie postać o różnych twarzach, a jej losy są na tyle skomplikowane i ciekawe, że stanowią fantastyczny materiał na książkę biograficzną. Autor nie skąpi czytelnikowi najdrobniejszych, pikantnych szczegółów z życia cesarzowej. Massie przeprowadza nas przez całe życie cesarzowej. Opowiada o trudnych początkach w Pałacu Zimowym, o tym jak na niewinną, młodą dziewczynę, która decyzją carycy Elżbiety została żoną następcy tronu, wpłynęło intryganckie i bezlitosne otoczenie. Opisując dojrzewanie Katarzyny do władzy, jej rozwój emocjonalny i intelektualny, autor podkreśla wiele czynników, które uczyniły z niej bezwzględną władczynię, osobę, która do końca rządziła niezwykle twardą ręką. Prywatne losy carycy Katarzyny przeplatane są w tej książce z opisami życia na dworze, gdzie panowała nieustannie napięta atmosfera pełna...

książek: 98
Wona | 2013-12-14
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: listopad 2012

Dwa spostrzeżenia na temat "Katarzyny": przede wszystkim rewelacyjnie napisana, lekko i interesująco. Może to zasługa wyjątków z pamiętników Katarzyny, które, siłą rzeczy, niezwykle ubarwiają fabułę. No, bo któż nie lubi podglądać przez dziurkę od klucza? I drugie: pokazanie Katarzyny tak odległe od stereotypu, który znamy z lekcji historii lub brzydkich plotek; złej carycy, która zniszczyła Polskę i nienasyconej kochanki, która oszukała naszego biednego króla.
A książka znakomita, do poduszki i dla historyka.

książek: 6623

Mówiąc uczciwie, za biografiami nigdy specjalnie nie przepadałam. Być może powodem było moje zrażenie się na jednej z "zachwalanych" swego czasu biografii mojego wielkiego idola, Leonadro da Vinci, a może... nie wiem. Nie będę się w to wgłębiać.

Nie przepadałam i już.

Jednak, gdy na portalu "ciekawostkihistoryczne.pl" przeczytałam krótki artykuł o romansie carycy Katarzyny, i informację, że powstał on na podstawie tej książki... poszukałam, zagłębiłam się i w zasadzie to przepadłam.

Robert K. Massie odmalowuje niezwykły portret przede wszystkim kobiety, jaką caryca Katarzyna była. Pokazuje jej słabości, jej siłę, błędy...ocenia, analizuje, jednak przede wszystkim pamięta o tym, że ta wielka i na swój sposób genialna władczyni była przede wszystkim... kobietą.

Niemiecka księżniczka, wywodząca się z początkowo umiarkowanie bogatej szlachty, ze związku wybitnie niedopasowanych rodziców, przybywa na dwór carycy Elżbiety II, jako przyszła narzeczona jej syna, Piotra, późniejszego (i...

książek: 145
Baswes | 2014-10-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 11 października 2014

Kolejny portret osławionej władczyni, kolejna wielka Katarzyna na mojej półce. Chyba wciągnęłam się w iście królewskie dzieje, bo w "chcę przeczytać" cierpliwie czeka między innymi Elżbieta I, Katarzyna Aragońska i Królowa Margot.
O wiele lepiej historia wchodzi do głowy, kiedy możemy ją przeżyć niemal razem z bohaterem wciągającej od pierwszych stron powieści. Powinno się stosować tę metodę nauczania w szkołach :) Czytając o Carycy Katarzynie, kilkakrotnie sięgałam po mapę, aby zobrazować sobie historyczne wydarzenia terytorialne tamtych czasów. Portret Katarzyny II to książka nie tylko przedstawiająca nam dokładny obraz tej kobiety, jej drogę od niekochanej dziewczynki do ubóstwianej monarchini, ale także pokazuje mnóstwo ciekawostek oraz faktów historycznych, odkrywa powiązania między ważnymi osobistościami XVIII wieku, a także pokazuje wielka przepaść między światem władców, a zwyczajnych obywateli prowadzącą przez kolejne warstwy społeczne. Ukartowane politycznie romanse,...

książek: 742
Ania | 2014-01-20
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Przeczytana: 20 stycznia 2014

Część książki oparta jest na Pamiętnikach Katarzyny Wielkiej, więc osoby które czytały Pamiętniki znajdą tu sporo cytatów i fragmentów,z którymi się zapoznały.
Sama książka jest bardzo przystępnie napisana i w całości oddaje postać Katarzyny jako kobiety, matki i władczynie .
W książce można też znaleźć wiele ciekawostek np nasze dzisiejsze Okna życia to nic innego niż system wprowadzony przez caryce by matki nie mordowały nieślubnych dzieci.
Polecam serdecznie .

książek: 209
Skrzat | 2012-10-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 27 października 2012

Bardzo ciekawie napisana książka biograficzna, w której nacisk nie jest położony na daty, nazwiska i przytaczanie fragmentów dokumentów, a na stworzenie wiarygodnego obrazu kobiety z krwi i kości. Ciekawe są opisy Pałacu Zimowego, obyczajów, intryg i atmosfery jaka panuje na dworze.

zobacz kolejne z 545 
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd