Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.

Jak zostałam nianią Polaków

Wydawnictwo: Czerwone i Czarne
6,76 (25 ocen i 6 opinii) Zobacz oceny
10
1
9
0
8
4
7
11
6
5
5
4
4
0
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
978-83-7700-036-6
język
polski
dodał
Daniel

Czy Dorota Zawadzka, słynna Superniania, miała problemy z wychowywaniem własnych dzieci? Czy sama była nieznośna? Jaką ma receptę na sukces, wychodzenie z niepowodzeń, budowanie ciepłych relacji rodzinnych?
Biografia Doroty Zawadzkiej to jednocześnie poradnik dobrego życia.

 

źródło opisu: Merlin

źródło okładki: Merlin

Brak materiałów.
książek: 1270
ZielonaCytryna | 2012-08-12
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 10 sierpnia 2012

Dorota Zawadzka – nazwisko, które w zasadzie brzmi znajomo, ale trudno tak od razu dopasować je do konkretnej osoby. Jak dzwon, który dzwoni, ale nie wiadomo, w którym kościele. Ale gdyby powiedzieć: Dorota Zawadzka, Superniania, wszystkim rozjaśnia się w głowie i nazwisko, z którym jeszcze przed chwilą mieliśmy problem, personalizuje się.

Dorota Zawadzka w rozmowie z Katarzyną Skrzydłowską – Kalukin, daje się poznać od nieco innej strony, niż tej znanej nam z telewizji. Wyłania się z tej dyskusji obraz kobiety szczęśliwej, spełnionej, cieszącej się każdym dniem i umiejącej (na skutek wielu doświadczeń) spojrzeć na pewne problemy chłodnym okiem, bez zbędnych histerii. Bohaterka rozmowy odsłania kulisy powstania Superniani, opowiada o ciężkiej pracy, którą wykonywała na planie programu, o reakcjach ludzi na jej program oraz sytuacjach, z jakimi przyszło jej się w związku z tym zmierzyć. Poznajemy także jej dzieciństwo, lata studiów i pierwsze małżeństwo, brak tu jednak (z czego ogromnie się cieszę) wylewania żali i publicznego rozliczania się z przeszłością.

Szczególnie dobrze czytało mi się fragmenty, w których Dorota Zawadzka mówiła o swoich poglądach na wychowanie dzieci (jest psychologiem dziecięcym), a także o tym, jakie poglądy na wychowanie do dziś panują w Polsce. Okazuje się bowiem, że do dziś niezwykle powszechne są u nas (błędne!) „metody wychowawcze” w stylu: kochanie, bądź grzeczny, bo jak nie, to ta pani cię zabierze (nawiasem mówiąc, zawsze gdy słyszę matkę mówiącą w ten sposób do dziecka, mam ochotę zapytać, dlaczego je straszy). Tę książkę czytało mi się bardzo dobrze (lubię wywiady!) i wiele istotnych zdań zapisałam, by móc do nich kiedyś w razie potrzeby zajrzeć. Dobra jest, po prostu. Polecam zwrócić na nią uwagę, choćby po to, by poczytać naprawdę mądre zdania wypowiedziane przez naprawdę mądrą, rozsądną i świadomą swoich słów kobietę.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nie gaś światła

Ten król jest nagi. Nie dałem rady skończyć tego gniota. Chyba, że potraktowali byśmy tę książkę jako opis jakiegoś świata alternatywnego, bądź przyję...

zgłoś błąd zgłoś błąd