Lubimyczytać.pl to:
społeczność 372 tys. zakochanych w książkach
ponad 663 tys. recenzji
ponad 220 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Okładka książki Bajki robotów

Bajki robotów

Autor:
szczegółowe informacje
wydawnictwo
Wydawnictwo Literackie
data wydania
ISBN
9788308048894
liczba stron
224
język
polski
typ
papier
dodał
damian
6.39 (2620 ocen i 153 opinie)

Opis książki

Dawno, dawno temu, gdzieś za Cieśniną Andromedzką żyli sobie Palibaba-intelektryk, Królewna Elektrina i robot Automateusz... Nowe wydanie jednej z najsłynniejszych książek Stanisława Lema! Bajki robotów po raz pierwszy ukazały się w 1964 roku. Od tego czasu nieustannie bawią i zadziwiają swą oryginalnością. Lem, jak sugeruje już sam tytuł, połączył w tej książce światy na pozór sobie obce: baśn...

Dawno, dawno temu, gdzieś za Cieśniną Andromedzką żyli sobie Palibaba-intelektryk, Królewna Elektrina i robot Automateusz...

Nowe wydanie jednej z najsłynniejszych książek Stanisława Lema!

Bajki robotów po raz pierwszy ukazały się w 1964 roku. Od tego czasu nieustannie bawią i zadziwiają swą oryginalnością. Lem, jak sugeruje już sam tytuł, połączył w tej książce światy na pozór sobie obce: baśniową akcję przeniósł w kosmos, a księżniczki i czarodziejów zamienił na inteligentne i przede wszystkim obdarzone uczuciami maszyny. Powstał w ten sposób utwór wymykający się wszelkim klasyfikacjom, dzieło, które może być czytane przez młodszych czytelników, ale także przez wymagających miłośników fantastyki naukowej, skrzące się błyskotliwym humorem i arcyzabawną groteską.

W świecie lemowskich robotów nie brakuje istot wrażliwych i dobrych, ale są też tacy, którzy za wszelką cenę chcą narzucić pozostałym swoją wizję rzeczywistości. Czy to nam czegoś nie przypomina?

Stanisław Lem (1921-2006), najwybitniejszy polski pisarz fantastyczny, futurolog, filozof i satyryk. Jego książki zostały przetłumaczone na 41 języków i osiągnęły łączny nakład ponad 30 mln egzemplarzy.

 

źródło opisu: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2297/1-bajki-robotow-1

źródło okładki: http://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/2297/1-bajki-robotow-1

pokaż więcej

Inne wydania

Polecamy

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Gdzie kupić?
Sklep
Format
Cena
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
pokaż wszystkie
Sortuj opinie wg
Opinie i aktywności czytelników
książek: 1459
Grabik | 2011-07-20

Jak czytam opinie innych to mi się słabo robi! Wiem, że coś co jest lekturą szkolną potrafi skutecznie zniechęcić. Ale "Bajki" są tekstem genialnym. Po prostu genialne! Bajkowo-fantastyczny język stworzony przez Lema jest rzeczą genialną! Takoż i te opowieści! Genialny humor!

książek: 2279
kasandra_85 | 2012-03-27
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: marzec 2012

http://kasandra-85.blogspot.com/2012/03/bajki-robotow-stanisaw-lem.html

książek: 792
Vaherem | 2012-12-09
Na półkach: Przeczytane, Posiadam

Nie jest to najlepsza książka Lema. Ponieważ jednak jakiś debil wpisał ją na listę lektur dla szkoły podstawowej (pewnie dlatego, że w tytule jest magiczne słowo "bajki") cała masa sfrustrowany, nie rozumiejących tego co czytają dzieci wystawia jedną gwiazdkę. Dramat po prostu.

książek: 221
tivrusky | 2013-12-02
Na półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, 2013
Przeczytana: 02 grudnia 2013

Dawno, dawno temu, w jednym z ramion Drogi Mlecznej, dryfował pewien układ solarny, przez wszystkich już od dawna, zupełnie zapomniany. Miał planet dziewięć*, a każda inna, a każda piękna! Mniejsze i większe, skaliste i gazowe, przeróżne przybierały kształty. Jedna z nich jednak ponad wszystkie swe siostry wyróżniała się najbardziej. Trzecia z nich - Ziemią zwana.
Jej niezwykłość bierze się jeszcze z czasów starych, których nikt nie pamięta, gdy zrodziła się Ziemia z pyłu planetarnego. Wtedy to wodór wszedł w pakt z tlenem i w trójki jęli się dobierać, tworząc ciecz, wodą od wiek wieków nazywaną. Niezwykła ta historia, połowę zaledwie wyjątkowości ziemskiej tłumaczy - miał bowiem miejsce drugi tajny pakt - tlen z azotem i gazami innemi, kolejne przymierze zawarł, jako że stan ciekły mierzić go zaczął - któż by bowiem miliard lat bez wysychania, dzień po dniu wytrzymał?

Tako stała się Ziemia mieszkaniem dla istot wszelakich, nierozumnych i rozumnych, ruchomych i nieruchonych, a prym wś...

książek: 2
ikozak82 | 2012-09-05
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 30 czerwca 1978

Mój niespełna dwunastoletni syn właśnie próbuje trawić jeszcze niezbyt czytelne dla niego lemowskie smaczki i podteksty. Dziś/wczoraj znalazł w swoim nowym podręczniku historię o tym "Jak ocalał świat". Z rozbawieniem pokazał mi ilustrację popełnioną przez autorów podręcznika i parę błędów w tekście. Zwrócił na nie uwagę bo chyba kilka dni wcześniej przeczytał oryginalny tekst ze zrozumieniem (w przeciwieństwie do autora ilustracji, zecera, korektora i stada urzędników we właściwym ministerstwie, którzy dopuścili ten podręcznik do druku). Wszyscy ci podli ludzie to grupa przestępcza, która działając razem i w porozumieniu popełniła zbrodnię zabijając sens i żelazną logikę genialnej literatury. Ilustrator zamiast Trurla i Klapaucjusza umieścił podobizny jakichś bladawców, a reszta grupy trzymającej władzę w wydawnictwach i ministerstwach zamiast o plukwach pisze o pluskwach (a przecież powinni wiedzieć, że plukwy zostały wtedy bezpowrotnie zniszczone, a pluskwy niestety nie...) W podobn...

książek: 179
LordKaftan | 2011-01-10
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 1999 rok

Znakomite historie naśladujące bajki z morałem. Czytałem jako dziecko, czytałem jako dorosły-zupełnie inny odbiór, ale za każdym razem wspaniały :)

książek: 496
Fragiles | 2011-02-16
Na półkach: Przeczytane

Najgorzej wspominana lektura ze szkoły podstawowej, choć po "W pustyni i w puszczy" Sienkiewicza myślałam,że gorzej być nie może. A miałam dopiero 10 czy 11 lat.
W połowie pierwszej bajki przysnęłam, choć dobrnęłam do końca książki, w głowie plotły sie jakieś kompetentnie rożne kawałki z każdej z nich. Nie mogłam jej przeczytać ponownie,ledwo co raz mi sie udało,nei chciałam pominąć albo w jakiś sposób zapomnieć o takim sukcesie. Nie łatwo było przebrnąć przez omawianie, skoro tak mało mi z nich w głowie zostało,jednak nie byłam sama ;)
Wydaje mi sie, że bardziej zostałby doceniona gdyby czytano ja w gimnazjach lub liceach, fabuła mozę zdawać sie prosta,ale treść m tak zwane podwójne dno. Można by było głębiej sie mu przyjrzeć patrząc na nei innymi bardziej dojrzałymi oczami ,niz zerknąć na powierzchnie i uznać ,ze to kompletna nuda. Tym bardziej ,ze książka była swego czasu sukcesem co świadczy,ze wcale nic nie dzieje sie przypadkowo.

książek: 61
Bodzepor | 2013-12-17
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Przeczytana: 1994 rok

Opowiadania te mają w sobie pewien fenomen - dorastają wraz z czytelnikiem. Czytając je jako dziecko widziałem po prostu interesujące bajeczki o robotach, które łączyły średniowiecze i ciemnotę z zaawansowaną wiedzą i technologią, ale gdy byłem starszy ujrzałem w nich drugie dno, zarówno pod względem przesłania, jak i językowego kunsztu Lema - przykładowo ciężka jazda robotów to ślusaria.:D
Jako całość jest to wspaniała lektura z okresu, gdy Lem nie był jeszcze tak zgorzkniały i pozbawiony złudzeń co do ludzkości, lecz miał w sobie masę pogody ducha - takiego najbardziej go lubię.
A co do opinii na temat tej książki - pokazują one dobitnie, że publiczna ,,darmowa" edukacja to kompletny nonsens - pracowaliby sobie tacy spokojnie w polu, czy tam kopiąc rowy, a nie muszą przemęczać łepetynę przymusowo czytając dzieła Lema.:P

książek: 592
nothingcold | 2013-12-08
Na półkach: 2013, Przeczytane
Przeczytana: 07 grudnia 2013

"Bajki robotów" były dla mnie lekturą wymagającą. Skłaniającą do refleksji, wzbudzającą zaciekawienie, ale też, co trzeba przyznać, momentami nużącą.
Od początku byłam świadoma faktu, że pod zmechanizowanymi postaciami Lem skrył zwykłych, schematycznych ludzi. Jednak dopiero po zakończeniu książki dotarło to do mnie w pełni. Autor tym dziełem niesamowicie trafnie podsumował człowieka.
Warta wysiłku włożonego w jej przeczytanie.

książek: 574
Fantazja | 2012-12-30

Nie. Nie, nie podoba mi się ta książka. Była to moja lektura w podstawówce, więc przeczytać musiałam. Ale z własnej woli na pewno nigdy bym tego nie zrobiła.


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
Kalendarium literackie
  • Sven Hassel
    97. rocznica
    urodzin
    Porta głosi teorię, że lądują one w obozie koncentracyjnym dla wszy, w którym naukowcy próbują wyhodować specjalną aryjską wesz, dość inteligentną, by podnieść przednią nóżkę w nazistowskim pozdrowieniu, gdyby przypadkiem przechodził tam Adolf
  • Antoni Libera
    65. rocznica
    urodzin
    Gdyby nie było kiczu, nie byłoby wielkiej sztuki. Gdyby nie było grzechu, nie byłoby i życia.
  • Katarzyna Rygiel
    39. rocznica
    urodzin
    Szczerość wymaga odwagi, może dlatego nie cieszy się popularnością.
  • Kazimierz Smoleń
    94. rocznica
    urodzin
  • Jerzy Andrzejewski
    31. rocznica
    śmierci
    Każdy na ziemi ma takie niebo, czyściec i piekło, na jakie zasługuje.
  • Daphne du Maurier
    25. rocznica
    śmierci
    Śniło mi się tej nocy, że znowu byłam w Manderley.
  • Jonasz Kofta
    26. rocznica
    śmierci
    Żeby coś się zdarzyło Żeby mogło się zdarzyć I zjawiła się miłość Trzeba marzyć
  • James Graham Ballard
    5. rocznica
    śmierci
    (...) Rola pisarza, jego upoważnienie i koncesja na tworzenie uległy radykalnej przemianie (...) W pewnym sensie pisarz niczego już nie wie. Nie ma żadnego moralnego prawa do narzucania czegokolwiek. Jego rola sprowadza się obecnie do zaproponowania czytelnikowi wytworu swojej wyobraźni, zbioru opcji i możliwych do wyobrażenia alternatyw. Można go porównać do naukowca, który (...) natrafia nagle na nie zbadany teren czy temat. Może jedynie wysuwać rozmaite hipotezy i konfrontować je z faktami.
  • Ladislav Klíma
    86. rocznica
    śmierci
    Czyż człowiek bardziej od czegokolwiek co przynależy rzeczywistości nie kocha cieni, iluzji, widm?
  • George Gordon Byron
    190. rocznica
    śmierci
    Bo choć dla czasu staje się nicością, ona jest dla mnie całą wiecznością.
  • Tadeusz Rittner
    93. rocznica
    śmierci

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd