Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Telefony do przyjaciela

Seria: Tylko dla dziewczyn
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
7,32 (218 ocen i 59 opinii) Zobacz oceny
10
13
9
33
8
45
7
68
6
43
5
11
4
5
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
data wydania
ISBN
9788310119889
liczba stron
368
kategoria
Literatura piękna
język
polski
dodała
Barbara

Jedna nie wyobraża sobie życia bez sportu, świetnie pływa i żegluje, druga woli szachy i komputer. Jedna flirtuje i łamie serca, druga nieśmiało czeka na wielką miłość. Jedna lubi pisać listy, druga wstydzi się swojej dysleksji. Dwie siostry, dwa charaktery... jeden chłopak. I nic nie jest takie, jakie wydawało się na początku. Dlaczego Marzena nie lubi schodów? Komu śnią się syreny i co może...

Jedna nie wyobraża sobie życia bez sportu, świetnie pływa i żegluje, druga woli szachy i komputer. Jedna flirtuje i łamie serca, druga nieśmiało czeka na wielką miłość. Jedna lubi pisać listy, druga wstydzi się swojej dysleksji.
Dwie siostry, dwa charaktery... jeden chłopak. I nic nie jest takie, jakie wydawało się na początku.
Dlaczego Marzena nie lubi schodów? Komu śnią się syreny i co może się wydarzyć latem na jeziorze?
Anna Łacina ("Czynnik miłości", "Kradzione róże") tym razem opowiada o wytrwałym pokonywaniu przeszkód, zastanawia się nad problemem odmienności oraz stawia pytanie o siostrzaną lojalność i jej granice.

 

źródło opisu: Nasza Księgarnia, 2012

źródło okładki: Nasza Księgarnia, 2012

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 417
Susie | 2012-08-16
Przeczytana: 15 sierpnia 2012

Jako, że spodobały mi się poprzednie dwie książki pani Anny Łaciny, które miałam okazję przeczytać, z miłą chęcią sięgnęłam również po najnowszą, czyli „Telefony do przyjaciela”.

Czytając poznajemy dwie siostry: Anię i Marzenę Madej. Podobne z wyglądu, lecz zupełnie inne z charakteru. Każda zmaga się z innymi problemami i ma inne zamiłowania. Ania uważa się za pechową i męczą ją sprawy sercowe, natomiast Marzena co rusz ma nowych adoratorów, za to na co dzień musi zmagać się z jazdą na wózku. Wszystko zaczyna się w momencie gdy obie siostry przyjeżdżają do domu dziadków w Iławie na wakacje. Każda od tego lata czegoś innego. Ania marzy o spokoju, o chwili wytchnienia w cieniu ogrodu, Marzena myśli tylko o pływaniu w jeziorze i żeglowaniu razem z dziadkiem. Być może byłyby to wakacje jak każde inne gdyby pewnego dnia Marzena nie uratowała pewnego chłopaka, który chociaż zupełnie obcy uparcie nie chce opuścić jej myśli. Owym chłopakiem okazuje się Krzysiek, który chcąc poznać swoją ratowniczkę nieopatrznie bierze za nią Anię…

Podobnie jak poprzednio pisarka stworzyła bohaterów, którzy równie dobrze mogliby żyć w naszym otoczeniu, gdzieś blisko nas. Bohaterowie są sympatyczni, dlatego z przyjemnością czytałam o ich perypetiach. Każda z postaci, nawet z tych epizodycznych jest wyrazista. Aż chciałoby się ich poznać. A w domu dziadków dziewczyn bo tam właśnie rozgrywa się duża część akcji, panuje tak ciepła i miła atmosfera, że aż chciałoby się wpaść na szarlotkę (chociaż ja akurat amatorką ciast nie jestem ;)), podyskutować z dziadkiem Zygmuntem na temat fotografii i poobserwować usilne próby babci Zosi, by go wreszcie, choć na chwilę, uciszyć ;)

Przyznam, że na samym początku nie mogłam ‘wgryźć się’ w akcję, bo moją uwagę odciągało to dlaczego tak naprawdę Marzena jest niepełnosprawna. Chociaż w niczym to nie przeszkadzało w odbiorze książki, a może właśnie dlatego wolałabym, żeby zostało to wyjaśnione trochę wcześniej. Gdy jednak moja ciekawość została zaspokojona mogłam już spokojnie śledzić losy dwóch głównych bohaterek. Sytuacje, w których się znalazły bywały przeróżne. Od zabawnych i wywołujących uśmiech na twarzy, do smutnych i gorzkich. A dzięki problemom, które je dotykały można było bardzo łatwo się z nimi utożsamiać. Mnie kilka razy zdarzyło się, czytając, przypomnieć sobie coś z własnego życia, dzięki czemu dziewczyny stawały mi się jeszcze bliższe. Nie potrafię stwierdzić, którą z dziewczyn bardziej polubiłam, ponieważ z obydwoma w jakimś stopniu mogłam się utożsamiać.

„Telefony do przyjaciela” poruszają także jakże istotną kwestię osób niepełnosprawnych. Pokazują, że życie na wózku choć spotyka się z wieloma ograniczeniami, tak naprawdę samo w sobie nie stanowi przeszkody, by cieszyć się życiem i robić to co się kocha jeśli tylko ma się do tego chęci i siłę by stawiać czoła światu i nie zrażać się niepowodzeniami. Często osoby na wózku bywają w pewnym sensie dyskryminowane, a dzieje się tak zazwyczaj dlatego, że zdrowi nie wiedzą jak z takimi osobami rozmawiać. Nie wiedzą jakie kwestie mogą poruszać, o co wypada zapytać a o co nie. Ta książka pokazuje, że nie warto bać się tych kontaktów, bo często, takie osoby okazują się zwyczajnymi ludźmi, mającymi swoje zainteresowania i pasje ale też problemy jak każdy z nas, a jedynym co ich wyróżnia spośród innych jest to, że zamiast na nogach poruszają się na kółkach.

„Telefony do przyjaciela” to miła lektura, idealna na wakacyjne dni ale przy tym poruszająca wiele problemów, nad którymi warto się zastanowić. Sprawia, że ma się ochotę przystanąć na chwilę i pomyśleć o swoim życiu. Nad tym co w nim tak naprawdę jest ważne. Polecam :)

Źródło: sekrety-ksiazek.blogspot.com

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Nie pozwolisz żyć czarownicy

„W 1835 roku, na łamach tygodnika „Przyjaciel Ludu” pojawił się dziwny tekst dotyczący procesu i skazania za czary, czternastu kobiet. Miał on formę r...

zgłoś błąd zgłoś błąd