Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017
7,96 (23 ocen i 3 opinie) Zobacz oceny
10
6
9
4
8
3
7
5
6
4
5
0
4
1
3
0
2
0
1
0
Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
El Aleph
data wydania
liczba stron
204
język
polski

„Alefa” wraz z wcześniejszymi „Fikcjami” sam Borges zaliczył po latach do swych najważniejszych książek. Wszystkie jego późniejsze opowiadania, szkice lub wiersze są w istocie wariantem, modyfikacją bądź wstępnym zarysem - fabularnym, eseistycznym czy poetyckim - wątków, idei i symboli zawartych w obu tych zbiorach opowiadań. Albowiem, jak pisał: „liczba fabuł i metafor, do jakich zdolna jest...

„Alefa” wraz z wcześniejszymi „Fikcjami” sam Borges zaliczył po latach do swych najważniejszych książek. Wszystkie jego późniejsze opowiadania, szkice lub wiersze są w istocie wariantem, modyfikacją bądź wstępnym zarysem - fabularnym, eseistycznym czy poetyckim - wątków, idei i symboli zawartych w obu tych zbiorach opowiadań. Albowiem, jak pisał: „liczba fabuł i metafor, do jakich zdolna jest ludzka wyobraźnia, jest nieograniczona”. W opowiadaniach pojawiają się prawdziwe niekiedy postaci i nierzeczywiste sytuacje, a świat tam przedstawiony to jakby zwielokrotniony koszmar senny, natłok lustrzanych zjaw, przywidzeń i niematerialnych obrazów. „Alef” to fantazje na temat czasu, wieczności jako zastygłej teraźniejszości, człowieka jako mikrokosmosu, symbolicznego zwierciadła wszechświata, fascynującego labiryntu snów i nieskończoności.

 

źródło opisu: Prószyński i S-ka, 2003

źródło okładki: Zdjęcie autorskie

pokaż więcej

Brak materiałów.
książek: 3786
Anna | 2013-02-21
Przeczytana: 19 lutego 2013

Byliście kiedyś zafascynowani? Nie chodzi mi tutaj o szczególne zainteresowanie jakąś niezwykłą osobą, a raczej specyficznym sposobem władania słowem pisanym, który uzależnia i intryguje czytelnika. Osobiście, jestem niezwykle czuła na tym punkcie. Czasem czytam tekst wyłącznie z powodu odpowiadającej mi stylistyki. Jeśli jakiś autor zauroczy mnie swoim warsztatem, może być niemal pewien, że pochłonę wszystko, co wyda. A jeśli do formy doda intrygującą treść, to pozostanę mu wierna na lata. Takim właśnie twórcą jest w moim przypadku Jorge Luis Borges. Po lekturze „Fikcji", długo nie mogłam zapomnieć o książce. Kwestią czasu było, kiedy przeczytam inne utwory tego niezwykle utalentowanego Argentyńczyka.
Po opowiadania czy eseje sięgam niezwykle rzadko. Dla tych gatunków mam niezwykle wygórowane oczekiwania, którym mało kto potrafi sprostać. Krótka forma wymaga od autora wyjątkowego kunsztu. Nie można przecież zatuszować swoich warsztatowych niedoskonałości rozbudowaną fabułą. Sama akcja musi również przyciągnąć czytelnika i wywołać u niego określone emocje. Przedstawiciel realizmu magicznego, za którego uważny jest Borges, ma niezwykle ambitne zadanie. Równocześnie szuka specyficznego odbiorcy. W „Alefie" nie przedstawia wszak łagodnej i oczywistej drogi poznania, do której współcześni literaci już zdążyli nas przyzwyczaić. Wręcz przeciwnie - to my powinniśmy być uzbrojeni w pewien zakres symboli. Nie chodzi tu o nauczenie się odpowiedniego słownika na pamięć, a raczej o znalezienie w sobie cząstki poszukiwacza, dla którego ten mały zbiór będzie jedynie drogowskazem. Najbardziej wciąga skomplikowany i emocjonalny świat wewnętrzny postaci. Elementem łączącym wszystkie opowiadania jest motyw poszukiwania, a równocześnie walki ze sobą i całą otaczającą rzeczywistością. Lawirowanie między jawą a snem wymaga niesamowitego skupienia, stąd książkę polecam poznawać w nieskrępowanej niczym ciszy.A co w tej pozycji jest wyjątkowe? Z pewnością miłość i szacunek do słowa. Barbarzyństwem dla tego dzieła, byłoby wydanie go, jako audiobook. W moim odczuciu, każdy przecinek i każda kropka to nie tylko zwykły znak interpunkcyjny, ale również swoista mozaika unikalnej całości. Zresztą pismo ma tutaj szerszy zasięg, niż można by było się tego spodziewać. Często odwołanie się do jakiegoś wybitnego fragmentu z dzieł klasycznych, to dopiero początek wyjątkowej podróży w wyobraźni autora.
Generalnie, książkę polecam, choć jak już wspomniałam, nie każdemu. „Alef" to z pewnością coś dla koneserów literatury.

*http://inna-perspektywa.blogspot.com/2013/02/jorge-luis-borges-alef.html*

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Słońce i jej kwiaty

"Słońce i jej kwiaty" to poezja o smutku, porzuceniu, szacunku, miłości i o sile. Książka została podzielona na pięć części więdnięcie, opad...

zgłoś błąd zgłoś błąd