Berenice

Wydawnictwo:
6,76 (96 ocen i 12 opinii) Zobacz oceny
10
6
9
6
8
13
7
30
6
24
5
12
4
4
3
0
2
0
1
1
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
Berenice
liczba stron
9
słowa kluczowe
horror, klasyka
kategoria
horror
język
angielski
dodała
karolajn666

 

Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Dodaj dyskusję
Dyskusje o książce
    Obecnie jeszcze nie ma dyskusji powiązanych z tą książką.
Sortuj opinie wg
Opinie czytelników (757)
 Pokaż tylko oceny z treścią
książek: 969
Mollinka_90 | 2018-06-12
Na półkach: Przeczytane, Wolne lektury
Przeczytana: 12 czerwca 2018

"Berenice" to jeszcze jedno krótkie opowiadanie Edgara Allana Poe, które można przeczytać dzięki Wolnym Lekturom. Jeśli ilość stron ma przełożyć się na szybkość czytania, to tutaj nie jest zachowana zasada proporcjonalności, ponieważ dzięki kunsztownemu polskiemu tłumaczeniu, opowiadanie ma bardzo dużą wartość językową i wymaga skupienia podczas lektury.

Jest to dobre studium psychologiczne człowieka chorego psychicznie - on jest narratorem. Rozważamy wraz z nim, na czym polega jego choroba, jego obsesja, jak poprzez nią postrzega świat i ludzi. Narrator zakochał się w dziewczynie o imieniu Berenice, miał nawet się z nią ożenić. Jednak wcześniej wydarzyło się coś, co zmieniło plany młodych. Zaskakujące zakończenie po dość leniwym początku, to najważniejszy atut tego opowiadania. Edgar Allan Poe potwierdza, że w swoim gatunku jest mistrzem.

książek: 337
chrispu | 2015-07-02

Dziwny język tej w sumie krótkiej noweli, taki niesamowicie kwiecisty, pełen słów i określeń, których na co dzień się nie używa, sprawia iż czytanie nie szło mi tak szybko jak się spodziewałem. Trzeba było się skupić. Bo przez jakieś 3/4 nowelki niewiele się dzieje ale potem następuje zaskakujące, szybkie zakończenie. Co, już? Zaraz, zaraz, ale o co chodzi? Muszę się cofnąć w czytaniu.
Fajna narracja pierwszoosobowa sprawia, iż można wejść w "duszę" głównego bohatera i cała opowieść przez to staje się może nie tyle straszniejsza co niesamowitsza.

książek: 2096
Wojciech Gołębiewski | 2016-10-31
Na półkach: Przeczytane
Przeczytana: 31 października 2016

E.A. Poe w tłumaczeniu Bolesława Leśmiana; i dlatego od początku mamy przepiękne, poetyckie wyrażenia jak "spowinięty w melancholię", "kędyż się podziała", "zmurszałych ruin mej pamięci". . Utwór zaczyna motto:
Dicebant mihi sodales (…) levatas — Mówili mi towarzysze, że, gdybym odwiedził mogiłę kochanki, ulżyłbym nieco mym smutkom.
A potem mamy zmagania katalepsji z monomanią zakończone makabrą.
Tym razem Poe mnie zaskoczyl, ale nie treścią, a tak superszybkim końcem, że osłupiałem.

Katalepsja, stan kataleptyczny (łac. catalepsis z gr. κατάληψις "chwytanie" od przedrostka kata 'pod, w dół' używanego również jako wzmocnienie oraz gr. lêpsis 'napad') – specyficzne zesztywnienie mięśni, połączone z zastyganiem postawy ciała oraz położeniem kończyn i wygięciem szyi, także w nienaturalnych pozycjach.
Objaw spowodowany jest wzmożeniem napięcia mięśniowego przy jednoczesnym upośledzeniu lub nawet całkowitym zablokowaniu czynności ruchowych...

książek: 754
Urmurmina | 2014-04-05
Na półkach: Przeczytane, Ulubione

Wiele słyszałam o Poe, postanowiłam przeczytać więc "Berenice". Krótkie opowiadanie, ale pozostawiło na długo we mnie dreszcze, dzięki swojej niebezpośredniej treści, która na koniec po prostu ukazała się w tak bezpośredni sposób!

książek: 387
Fragaria | 2017-06-25
Przeczytana: czerwiec 2017

Berenice to bardzo krótki utwór liczący zaledwie 7 stron. Za mało żeby zbudować napięcie? Nie.
1. Mamy tu przepiękne poetyckie tłumaczenie Leśmiana.
2. Co prawda większość noweli stanowi studium choroby psychicznej. W mojej ocenie znakomicie opisane są uczucia osoby chorej psychicznie.
3. Cały czas zastanawiamy się jakie będzie zakończenie. Przychodzi ono nagle i jest naprawdę zaskakujące. Wstrząsa całym Tobą.

książek: 2147
Edyta Zawiła | 2016-05-12
Przeczytana: 12 maja 2016

"...Mówili mi towarzysze, że, gdybym odwiedził mogiłę kochanki, ulżyłbym nieco mym smutkom..."
Ebn Zaiat

"...Berenice! Wymawiam jej imię — Berenice! — i ze zmurszałych ruin mej pamięci na skinienie tego dźwięku wynika tysiąc burzliwych wspomnień!
Ach, postać jej żywcem stoi mi w oczach, jak w pierwszych dniach naszych uniesień i naszego wesela! O, wspaniałe, a jednak fantastyczne piękno, o, sylfida z gajów arnheimskich! O, najada wpośród kaskad! A potem — a potem wszystko staje się tajemnicą i zgrozą, powieścią, która się nie chce wypowieścić. Choroba, choroba złowieszcza dopadła jej ciała jak samum i nawet wówczas, gdy ją oglądałem, duch przemian snuł się po niej i opanowywał ją, przenikając na wskroś jej duszę, jej nawyknienia, jej charakter i skłócając w sposób najniepochwytniejszy i najstraszliwszy nawet tożsamość jej istoty! Niestety, oprawca przyszedł i odszedł, lecz ofiara, lecz istotna Berenice — kędyż się podziała? Tej, która trwała, nie znałem, a w każdym razie nie...

książek: 668
tivrusky | 2015-01-14
Na półkach: Przeczytane, 2015, Ebook
Przeczytana: 14 stycznia 2015

Przez ostatni tydzień, niczym cień, towarzyszył mi, wraz ze swoją twórczością Stefan Grabiński. Sporo grozy, sporo tajemnicy, sporo katastrof i jeszcze więcej śmierci. W ciągu tego tygodnia zdążyłem kompletnie zapomnieć, że tym, co początkowo przykuło moją w nim uwagę, było określenie "polski Poe". Poe kojarzy mi się nad wyraz dobrze i przyjemnie, sięgnąłem zatem po twórczość SG i w czasie lektury, zupełnie zdążyłem o tej łatce zapomnieć. Może tak lepiej - z jednej strony nobilituje go ona, z drugiej szufladkuje i deprymuje. Postanowiłem więc nie zwracać na nią uwagi.
Nieco zatem przewrotnie, po wyczerpaniu opowiadań SG na Wolnych Lekturach, sięgam po teksty Edgara Allana... być może podświadomie dążąc do porównania, choć sądzę, że to raczej kwestia rozbudzonego na grozę i mrok apetytu! Jest kilka opowiadań, zacieram więc ręce i zabieram się za czytanie!

No, ale pora najwyższa by w końcu coś o samej Berenice napisać! Bohater, trawiony nieznośną chorobą - uporczywą uwagą, nad...

książek: 2616
Monika | 2012-01-21
Na półkach: Audiobooki, Przeczytane, 2012
Przeczytana: 21 stycznia 2012

"Berenice" to moje pierwsze spotkanie z Edgar'em Allan'em Poe.
Opowiadanie jest krótkie i bardzo treściwe. Powiało grozą...

książek: 179
lailapeak | 2015-02-02
Na półkach: Przeczytane

Jak każdy utwór Poego i Berenice wprowadza w stan ujmujacego niepokoju. Tym razem pierwsze dwie trzecie utworu buduja u czytelnika ogromną ciekawośc, a ostatnie zdania wprawiaja w osłupienie, o którym szybko nie zgoła zapomniec. Bo czytelnik moze i rozmyśla w trakcie czytania nad możliwymi poczynaniami Egaeusa, zapisanymi jedynie miedzy wierszami, w wyobrazni czytelnika, lecz takiego ostrza raczej nie przewidzi.

Wspaniałe!

książek: 687
Konwalia | 2011-12-15
Przeczytana: 28 sierpnia 2011

Opinia zaznaczona jako spoiler. Pokaż ją.

Wspaniałe opowiadanie! Swego czasu budziło kontrowersje, mnie natomiast wciągnęło i niezwykle... rozbawiło. Świetnie napisane, lekko się czyta, mimo iż upłynęło ponad sto pięćdziesiąt lat. Klasyczna atmosfera szaleństwa robi wrażenie i przyspiesza bicie serca. Warto przeczytać i odczuć dreszcze.
" - Zęby - Zęby - Były tu, były tam - były wszędzie - widzialne, namacalne, tuż przede mną. (...) Pałałem ku nim rządzą rozszalałą. (...) Rozmyślałem o ich kształcie. (...) każdy jej ząb był zagadką. Zagadką! Oto myśl niedorzeczna, która mnie zgubiła! Zagadką! - Oto więc przyczyna, dla której obłędnie pożądałem tych zębów. Czułem, że jedynie posiadanie ich może mi przywrócić spokój i rozum."

zobacz kolejne z 747 
Przeczytaj także

Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading
Cytaty z książki
lista cytatów dodaj cytat
Inne książki autora
więcej książek tego autora
zgłoś błąd zgłoś błąd