Wybór opowiadań

Zbiór przeróżnych opowiadań - trochę tego, trochę tamtego. Mocne zróżnicowanie. No, ale w końcu to "wybrane opowiadania". Wszakże jak to często używa autor jest to literatura nieco bardziej wymagająca, wymagająca czasem głębszej analizy. Ale są też ino i prostsze momenty. Nie powalił, aczkolwiek język literacki niczego sobie.

Zbiór przeróżnych opowiadań - trochę tego, trochę tamtego. Mocne zróżnicowanie. No, ale w końcu to "wybrane opowiadania". Wszakże jak to często używa autor jest to literatura nieco bardziej wymagająca, wymagająca czasem głębszej analizy. Ale są też ino i prostsze momenty. Nie powalił, aczkolwiek język literacki niczego sobie.

Cześć Wam 👋 Czy muzyka kiedykolwiek skłoniła Was do przeczytania jakiekolwiek książki? 🎧
.
Od dłuższego czasu interesuję się Konkursem Piosenki Eurowizji. Dwa lata temu można tam było usłyszeć piosenkę Teyi i Saleny (reprezentacji Austrii) pt. Who The Hell Is Edgar? 🇦🇹 Kiedy w pewnym czerwonym dyskoncie zobaczyłam Zbiór Opowiadań pana Poe, postanowiłam go zakupić. Na spotkaniu klubu książki omawialiśmy jedno z opowiadań (Maska Śmierci Szkarłatnej),był to idealny pretekst do przeczytania całego tomiku. 😁
.
Na początku tej pozycji można znaleźć notkę biograficzną napisaną przez Bolesława Leśmiana. ✒️ Nowele również zostały przetłumaczone przez niego. Opowiadania mają różną długość i różną tematykę. 📖 Jedne są przerażające, inne osobliwe, a jeszcze inne pouczające. 😯 Zawierają one elementy groteski i horroru. Największe wrażenie sprawiły na mnie: Portret Owalny, Zagłada Domu Usherów, Hop-frog i Człowiek Tłumu.
.
Czytaliście? Jeśli tak, dajcie znać. 😊

Cześć Wam 👋 Czy muzyka kiedykolwiek skłoniła Was do przeczytania jakiekolwiek książki? 🎧
.
Od dłuższego czasu interesuję się Konkursem Piosenki Eurowizji. Dwa lata temu można tam było usłyszeć piosenkę Teyi i Saleny (reprezentacji Austrii) pt. Who The Hell Is Edgar? 🇦🇹 Kiedy w pewnym czerwonym dyskoncie zobaczyłam Zbiór Opowiadań pana Poe, postanowiłam go zakupić. Na...

Pierwsze moje spotkanie z twórczością Edgara Allana Poe, wcześniej zawsze jakoś było z nim nie po drodze. Niestety zawiódł on moje oczekiwania które miałem na bazie zasłyszanych opinii.

Zbiór opowiadań jest bardzo zróżnicowany, ale przez to i bardzo nierówny. Są tu i opowiadania z dreszykiem (Zagłada Domu Usherów, Przedwczesny pogrzeb),są i kryminały (Zabójstwa przy rue Morgue, Skradziony list) a nawet rozważania filozoficzne (Rozmowa Monosa i Uny, Dialog Eirosa i Charmiona) - łącznie 29 tytułów. Część czytało się dobrze, część niestety wymęczyłem. Stąd taka niezbyt wysoka ocena za całość.

Na końcu jeszcze mały minus - okładka sugeruje tutaj słynny wiersz Poego pt. "Kruk", którego niestety w środku nie uświadczymy.

Pierwsze moje spotkanie z twórczością Edgara Allana Poe, wcześniej zawsze jakoś było z nim nie po drodze. Niestety zawiódł on moje oczekiwania które miałem na bazie zasłyszanych opinii.

Zbiór opowiadań jest bardzo zróżnicowany, ale przez to i bardzo nierówny. Są tu i opowiadania z dreszykiem (Zagłada Domu Usherów, Przedwczesny pogrzeb),są i kryminały (Zabójstwa przy rue...

Było to moje pierwsze zetknięcie z twórczością Poego i to dość rozczarowujące. Miałam wrażenie, że wiele opowiadań było o niczym, w stylu „byłem w niezwykłym miejscu, była noc, zobaczyłem coś dziwnego” i koniec xD.
Jednym z opowiadań, które naprawde zapadły mi w pamięć, była historia mężczyzny planującego morderstwo staruszka. Tu rzeczywiście pojawiło się napięcie, element psychologicznego niepokoju (skojarzyło mi się ze "Zbrodnią i karą").
Poe uchodzi za mistrza literatury grozy. Być może właśnie dlatego oczekiwałam czegoś więcej. Język opowiadań nie był trudny, ale za to staroświecki i zniechęcał do lektury. Przypominał mi trochę Juliusza Słowackiego i jego "Beniowskiego" (poemat z dygresjami, czyli wstawkami z jakimiś przemyśleniami autora, nie polecam ogółem).

Było to moje pierwsze zetknięcie z twórczością Poego i to dość rozczarowujące. Miałam wrażenie, że wiele opowiadań było o niczym, w stylu „byłem w niezwykłym miejscu, była noc, zobaczyłem coś dziwnego” i koniec xD.
Jednym z opowiadań, które naprawde zapadły mi w pamięć, była historia mężczyzny planującego morderstwo staruszka. Tu rzeczywiście pojawiło się napięcie, element...

Klasyk
Wymagający
Super wydanie

Klasyk
Wymagający
Super wydanie

Język w książce urzeka, chociaż niestety czasem gubiłem wątek.. myślę że dla młodszych czytelników czy osób nieobytych z dawną polszczyzną lektura byłaby trudna i mało pociągająca, jednak po swoim przykładzie zdecydowanie polecam się przełamać i czytać do samego końca :)

Język w książce urzeka, chociaż niestety czasem gubiłem wątek.. myślę że dla młodszych czytelników czy osób nieobytych z dawną polszczyzną lektura byłaby trudna i mało pociągająca, jednak po swoim przykładzie zdecydowanie polecam się przełamać i czytać do samego końca :)

Taki must have i must read nawet bardziej, dla każdego miłośnika tekstów, czyli i historii z dreszczykiem.

Taki must have i must read nawet bardziej, dla każdego miłośnika tekstów, czyli i historii z dreszczykiem.

Sama rozkosz. Napięcie, dreszczyk, język. Co za przyjemność wrócić do takiej klasyki!

Sama rozkosz. Napięcie, dreszczyk, język. Co za przyjemność wrócić do takiej klasyki!

Cóż, Poe chyba nie jest dla mnie...

Cóż, Poe chyba nie jest dla mnie...

Niesamowity, piękny język i wręcz cudowny przekład Leśmiana - choćby dlatego było warto. Niestety treść większości opowiadań nie trafiła do mnie, a może ich nie zrozumiałem, pomimo, że po przeczytaniu starałem się odnaleźć ich kontekst wyszukując różne informacje na ich temat. To którego byłem najbardziej ciekaw tj. „Zagłada domu Usherów” nie zrobiło na mnie żadnego wrażenia. Zdecydowanie lepiej czytało się te zawarte w „Tomie Drugim” np. mój faworyt „William Wilson” czy „Prawdziwy opis wypadku z P. Waldemarem”.

Niesamowity, piękny język i wręcz cudowny przekład Leśmiana - choćby dlatego było warto. Niestety treść większości opowiadań nie trafiła do mnie, a może ich nie zrozumiałem, pomimo, że po przeczytaniu starałem się odnaleźć ich kontekst wyszukując różne informacje na ich temat. To którego byłem najbardziej ciekaw tj. „Zagłada domu Usherów” nie zrobiło na mnie żadnego...