Z milczącej planety

Rozczarowała mnie.

Rozczarowała mnie.

Zupełnie przypadkiem ktoś polecił mi tę książkę jako jedną ze swoich ulubionych. Nawet nie wiedziałem, że Lewis napisał tę trylogię w klimacie SciFi, a tu okazuje się to bardzo fajną, prostą historią podróży międzyplanetarnej.
Trudno nazwać watki w tej powieści zaskakującymi jako że czytaliśmy podobne historie wydane wcześniej oraz niezliczone powtórzenia w późniejszych dziełach.
Jakkolwiek w tej książce spodobał mi się pomysł porwania oraz obraz 'skrzywionej' Ziemi.

Krótka, przyjemna historia SciFi. Warto dodać do kolekcji klasyki gatunku.

Zupełnie przypadkiem ktoś polecił mi tę książkę jako jedną ze swoich ulubionych. Nawet nie wiedziałem, że Lewis napisał tę trylogię w klimacie SciFi, a tu okazuje się to bardzo fajną, prostą historią podróży międzyplanetarnej.
Trudno nazwać watki w tej powieści zaskakującymi jako że czytaliśmy podobne historie wydane wcześniej oraz niezliczone powtórzenia w późniejszych...

Cienka książka Lewisa w klimacie międzyplanetarnego science-fiction. Trochę ciężko czasem skupić się na akcji, zresztą sam autor chyba bardziej ceni sobie opisy przyrody i otoczenia. Zalatuje nieco teoriami spiskowymi, tak że - gdybym nie znał Lewisa - mógłbym pomyśleć, że on tak na serio...

Cienka książka Lewisa w klimacie międzyplanetarnego science-fiction. Trochę ciężko czasem skupić się na akcji, zresztą sam autor chyba bardziej ceni sobie opisy przyrody i otoczenia. Zalatuje nieco teoriami spiskowymi, tak że - gdybym nie znał Lewisa - mógłbym pomyśleć, że on tak na serio...

Co prawda nie nazwałbym tej książki SF, a raczej baśnią, co nie zmienia faktu, że napisana jest całkiem dobrze i ujmująco. Najważniejsze, że jest w niej bardzo wiele treści, które mogą być materiałem do przemyśleń, a świat wykreowany przez autora zdecydowanie pomaga w jej przyswojeniu. Miła lektura. Polecam.

Co prawda nie nazwałbym tej książki SF, a raczej baśnią, co nie zmienia faktu, że napisana jest całkiem dobrze i ujmująco. Najważniejsze, że jest w niej bardzo wiele treści, które mogą być materiałem do przemyśleń, a świat wykreowany przez autora zdecydowanie pomaga w jej przyswojeniu. Miła lektura. Polecam.

(6,5pkt)

Będący na urlopie profesor Ransom, wędrując pieszo po angielskiej prowincji, zostaje podstępnie zwabiony na nocleg przez byłego kolegę ze szkoły, Devine'a. Devine wraz ze wspólnikiem, fizykiem Westonem, siłą zmuszają Ransoma do udziału w misji kosmicznej na nieznaną planetę Malakandrię, gdzie poznaje niezwykłych mieszkańców i niespotykaną roślinność... Tak zaczyna się dziwna, prowadzona w trzeciej osobie fabuła, w której motyw podróży, odkrywania kolejnych jej etapów i pierwszego kontaktu + szczypta filozoficznych a nawet teologicznych rozważań głównego bohatera skonfrontowanych z zastanym na Malakandrii porządkiem przypomina swą konstrukcją słynny "Podział ostateczny" autora... Do tego dużo opisów osobliwej przyrody, krajobrazów, nieba czy niebywałych stworzeń zamieszkujących Malakandrię i jednocześnie nieduża ilość dialogów sprawiają, że to bardziej baśń niż powieść SF.
Ps.
Jeśli Malakandria jest Marsem to pojawia się dyskomfort dla wrażliwych, wyczulonych na aktualną wiedzę o tej planecie...

(6,5pkt)

Będący na urlopie profesor Ransom, wędrując pieszo po angielskiej prowincji, zostaje podstępnie zwabiony na nocleg przez byłego kolegę ze szkoły, Devine'a. Devine wraz ze wspólnikiem, fizykiem Westonem, siłą zmuszają Ransoma do udziału w misji kosmicznej na nieznaną planetę Malakandrię, gdzie poznaje niezwykłych mieszkańców i niespotykaną roślinność... Tak zaczyna...

Lewis ma magiczny dar opowiadania. Potrafi w namacalny sposób zbudować nastrój, wciągnąć czytelnika w inny świat i wywołać w nim ogrom emocji. Jednak sam talent do tworzenia historii to nie wszystko. "Z planety milczenia" to solidny kawał przemyśleń na temat dobra, zła i ludzkiej natury.
Przy tym wyobraźnia autora, sposób w jaki maluje postaci i krajobrazy pozaziemskie jest zdumiewający. Generalnie nie lubię gatunku sci-fi, ponieważ drażni mnie obrazowanie istot z innych planet na wzór ludzi. Jeśli nie pod względem wyglądu, to na pewno charakteru i światopoglądu. Lewis szczęśliwie unika tej pułapki. Mieszkańcy innych światów różnią się fizycznie i mentalnie od ludzi, co sprawia, że kontakt z nimi jest tak fascynujący. A Lewis potrafi doskonale wykorzystać potencjał tych różnic, budując rewelacyjne dialogi.

Na Malakandrze żyją trzy zupełnie różne gatunki istot rozumnych, czyli hnau. Są to hrossy - myśliwi, rolnicy i żeglarze, posługujący się najbardziej rozbudowanym i komunikatywnym językiem, który przejęli też przedstawiciele innych gatunków. W późniejszych częściach okaże się, że język hrossów to język solarny, uniwersalny dla całego układu słonecznego. Z wyglądu hrossy wyglądają jak coś w rodzaju kosmicznej wydry.
Kolejnym gatunkiem, który poznajemy są sorny - intelektualiści, naukowcy i myśliciele. Są największym gatunkiem na planecie, przypominają gigantyczne szaraki. Jak wynika z opisu Lewisa, w pierwszej chwili robią na ziemianach dość koszmarne wrażenie.
Trzeci gatunek to Pfifltriggi. Są to jajorodne stwory o najciekawszym wyglądzie - przypominają coś pomiędzy owadem a płazem. Pfifltriggi to artyści i rzemieślnicy. Często współpracują z Sornami, realizując ich projekty różnych urządzeń. Robią to pod warunkiem, że projekty są odpowiednio trudne. Do łatwych nie mają cierpliwości.
Wszystkie te gatunki żyją razem w pokoju, a za swojego szefa uznaną Ojarsę - naczelnika planety, istotę niematerialną.
Spodobały mi się, szczątkowe niestety, opisy relacji międzygatunkowych na Malakandrze. Przedstawiciele poszczególnych grup hnau droczą się, żartują z siebie, ale też chętnie współpracują i szanują się nawzajem.
Niektóre fragmenty tej książki zapadły mi w pamięć na lata. Szczególnie te, w których główny bohater, Ransom, dyskutuje z mieszkańcami planety Malakandra i odkrywa, jak trudno jest wyjaśnić pokojowym i mądrym istotom okrucieństwo ludzi i realia życia na ziemi.
Książka pozostawia jakiś smutek i tęsknotę za lepszym światem

Lewis ma magiczny dar opowiadania. Potrafi w namacalny sposób zbudować nastrój, wciągnąć czytelnika w inny świat i wywołać w nim ogrom emocji. Jednak sam talent do tworzenia historii to nie wszystko. "Z planety milczenia" to solidny kawał przemyśleń na temat dobra, zła i ludzkiej natury.
Przy tym wyobraźnia autora, sposób w jaki maluje postaci i krajobrazy pozaziemskie...

Kto ciekaw skąd Autor zaczerpnąć mógł (przynajmniej dyskursywnie, nie dzięki noezie) ideę niebiańskości tego co dziś zwiemy zazwyczaj ,,przestrzenią kosmiczną'', jakie są jej przejawy i jakie być mogły skutki takiej niegdyś powszechnej wizji, temu polecam tegoż Autora książkę ,,Odrzucony obraz. Wprowadzenie do literatury średniowiecznej i renesansowej'' (a właściwie jeden jej rozdział).

Kto ciekaw skąd Autor zaczerpnąć mógł (przynajmniej dyskursywnie, nie dzięki noezie) ideę niebiańskości tego co dziś zwiemy zazwyczaj ,,przestrzenią kosmiczną'', jakie są jej przejawy i jakie być mogły skutki takiej niegdyś powszechnej wizji, temu polecam tegoż Autora książkę ,,Odrzucony obraz. Wprowadzenie do literatury średniowiecznej i renesansowej'' (a właściwie jeden...

Miłe zaskoczenie, przyjemnie się czyta i kilka ciekawych wątków dających do myślenia. Gruby profesor skojarzył mi się z Elonem Muskiem - a to przez Marsa i opinię Ojarsy na temat "miłości do ciągłości jako takiej" reprezentowanej przez profesora. Atak na wizję "kosmosu jako przestrzeniu do zdobycia" też bliski memu sercu. No i pytanie o to czy istnieje coś, co ma się do światła tak jak światło do świata materielnego - również trafne.

Miłe zaskoczenie, przyjemnie się czyta i kilka ciekawych wątków dających do myślenia. Gruby profesor skojarzył mi się z Elonem Muskiem - a to przez Marsa i opinię Ojarsy na temat "miłości do ciągłości jako takiej" reprezentowanej przez profesora. Atak na wizję "kosmosu jako przestrzeniu do zdobycia" też bliski memu sercu. No i pytanie o to czy istnieje coś, co ma się do...

Zapomniana przez wielu książka Lewisa będąca przygodówką w stylu sci-fi (napisana w 1938 roku).

Z dzisiejszej perspektywy (i wiedzy) wydaje się zabawna - głównie chodzi o wizję lotów kosmicznych.

Jednak co Lewis to Lewis - fabuła jest zwarta, są zwroty akcji, całość idzie w dobrym (dla mnie) tempie.

Zapomniana przez wielu książka Lewisa będąca przygodówką w stylu sci-fi (napisana w 1938 roku).

Z dzisiejszej perspektywy (i wiedzy) wydaje się zabawna - głównie chodzi o wizję lotów kosmicznych.

Jednak co Lewis to Lewis - fabuła jest zwarta, są zwroty akcji, całość idzie w dobrym (dla mnie) tempie.

Piękna wizja kosmosu, oparta na średniowiecznym obrazie niebios, zachwyt innością (to detal, ale bardzo mi się podoba refleksja nad tym, dlaczego na Malakandrze nie trzyma się zwierząt domowych w rodzaju psów czy kotów) i podważenie sensu kosmicznego kolonializmu. Za każdym razem lektura równie przyjemna i pokrzepiająca.

Piękna wizja kosmosu, oparta na średniowiecznym obrazie niebios, zachwyt innością (to detal, ale bardzo mi się podoba refleksja nad tym, dlaczego na Malakandrze nie trzyma się zwierząt domowych w rodzaju psów czy kotów) i podważenie sensu kosmicznego kolonializmu. Za każdym razem lektura równie przyjemna i pokrzepiająca.