Profil użytkownika: Grzelu

"Umiarkowana krytyka" modelu obowiązującego w psychiatrii to trochę mało, ale pewnie i tak wiele, wziąwszy pod uwagę że wyszła spod pióra profesora tejże. Można by dużą część tej narracji uznać za zbiór truizmów, ale podczas lektury trafiłem na artykuł opisujący sytuację ludzi chorujących na schizofrenię w Polsce i być może właśnie od truizmów należy zacząć... a w sumie i mnie te truizmy przydły się na coś, bo byłem w stanie inaczej, chyba bardziej empatycznie spojrzeć na mamroczącego do siebie pod nosem w tramwaju bezdomnego. I to uznaję zna największy atut lektury.

"Umiarkowana krytyka" modelu obowiązującego w psychiatrii to trochę mało, ale pewnie i tak wiele, wziąwszy pod uwagę że wyszła spod pióra profesora tejże. Można by dużą część tej narracji uznać za zbiór truizmów, ale podczas lektury trafiłem na artykuł opisujący sytuację ludzi chorujących na schizofrenię w Polsce i być może właśnie od truizmów należy zacząć... a w sumie i...

Ot, mały zbiorek kilku kazań, które mnie wydają się dość banalne. Hellera cenię jako kosmologa i filozofa nauki, ale w wersji kapłańskiej nie trafia do mnie, bo nie trafiają wyjaśnienia z "woli Boga" i samo pojęcie "Boga" w ogóle. Być może miłośnicy takiej narracji znajdą tu więcej dla siebie, ale nawet w tym przypadku jest to bardzo mały zbiorek bardzo przeciętnych przemyśleń.

Ot, mały zbiorek kilku kazań, które mnie wydają się dość banalne. Hellera cenię jako kosmologa i filozofa nauki, ale w wersji kapłańskiej nie trafia do mnie, bo nie trafiają wyjaśnienia z "woli Boga" i samo pojęcie "Boga" w ogóle. Być może miłośnicy takiej narracji znajdą tu więcej dla siebie, ale nawet w tym przypadku jest to bardzo mały zbiorek bardzo przeciętnych...

Jedna z lepszych popularnonaukowych książek jakie miałem okazję przeczytać. Są rozdziały ciekawsze i mniej ciekawe, ale to pewnie kwestia gusta. Dobrze wyważone proporcje między "popularnym" i "naukowym". Każdy z 10 rozdziałów dotyczy jednego z wielkich zagadnień biologii (choć jak sam autor zaznacza w przedmowie jest tych zagadnień znacznie więcej). Mnie osobiście najbardziej przypadł do gustu rozdział ostatni - o śmierci. Rozważania od świadomości (przedostatni rozdział) też ciekawe - pisałem chyba przy okazji opini nt. "Metazoa", że biologiczne rozważania przekonują mnie ostatnio bardziej niż filozoficzne (choć temat zdominowany jednak przez te drugie).

Jedna z lepszych popularnonaukowych książek jakie miałem okazję przeczytać. Są rozdziały ciekawsze i mniej ciekawe, ale to pewnie kwestia gusta. Dobrze wyważone proporcje między "popularnym" i "naukowym". Każdy z 10 rozdziałów dotyczy jednego z wielkich zagadnień biologii (choć jak sam autor zaznacza w przedmowie jest tych zagadnień znacznie więcej). Mnie osobiście...