Osiem dni maja. Ostateczny upadek III Rzeszy

Podobno kiedy kończyło się Imperium Rzymskie ówcześni nie byli świadomi tego faktu ... kiedy po 12 latach upadała "1000 - letnia Rzesza", nie sposób było tego upadku przeoczyć ... Mało jest książek o historii III Rzeszy które rozpoczynają się od samobójstwa Hitlera, tu stanowi to prolog do kolejnych ośmiu rozdziałów - po jednym na każdy dzień maja który dzielił śmierć Hitlera od ostatecznej kapitulacji. Książka jest ciekawym zapisem upadku imperium, pełnym paradoksów gdzie z jednej strony rozstrzeliwano dezerterów z własnej armii, pchając do walki z walcem Armii Czerwonej starców i dzieci a z drugiej wierchuszka starała się przygotowywała się w panice do ucieczki przed nieuniknioną klęską. Część z niech próbując ukryć się za fałszywymi dokumentami i przyklejaną brodą a część uciec przed sprawiedliwością, jeżeli nie w śmierć to przynajmniej za linie wroga który wydawał się łaskawszy. Książkę czyta się dobrze, jednak przynajmniej podstawowa znajomość historii tego okresu jest absolutnym minimum aby nie pogubić się w dużej ilości nazwisk i zależności. To do czego mógłbym się przyczepić to fakt że w niektórych rozdziałach autor trochę "odpływa od tematu", przykładem niech będzie historia Marleny Dietrich która poszukiwała umieszczonej w obozie koncentracyjnym siostry. Historia sama w sobie byłaby ciekawą anegdotą, ale tu zrobiono z niej przyczynek do bez mała mini biografii Marleny rozwleczonej na 1/3 rozdziału, co jak dla mnie psuje spójność narracji książki. To czego ewentualnie mogłoby być więcej to właśnie historia osób mniej znanych szerokiej publice, chętnie wymieniłbym historię Adenauera np. na historię Williego Herolda, która jak w soczewce pokazywała że nawet zwykli i przeciętni ludzie mogą stać się prawdziwymi zbrodniarzami kiedy obdarzy się ich wystarczającą władzą.

Podobno kiedy kończyło się Imperium Rzymskie ówcześni nie byli świadomi tego faktu ... kiedy po 12 latach upadała "1000 - letnia Rzesza", nie sposób było tego upadku przeoczyć ... Mało jest książek o historii III Rzeszy które rozpoczynają się od samobójstwa Hitlera, tu stanowi to prolog do kolejnych ośmiu rozdziałów - po jednym na każdy dzień maja który dzielił śmierć...

Książka dotyczy końca wojny. Jest to okres od momentu popełnienia samobójstwa przez Hitlera do tych pierwszych ośmiu a nawet dziesięciu dni maja. Książka ta jest dla każdego, zarówno dla pasjonatów historii jak i dla osób, które chcą się dowiedzieć czegoś więcej. Na końcu dzieła jest bibliografia, która zostawia czytelnika z wykazem źródeł z których korzystał autor w razie jakichkolwiek pytań czy wątpliwości można sięgnąć po nie
Chwytając za tę pozycję zaczynamy czytać o pożegnaniu Hitlera z jego najbliższymi współpracownikami. Jak wyglądały jego ostatnie chwile i o czym wtedy rozmawiano. Analizując czytaną treść uderzyło mnie jakie to wszystko jest przerażające. Niektórzy blisko współpracujący z Hitlerem, wraz z nim lub chwilę po nim, popełnili samobójstwo, a nawet wymordowali swoje dzieci.
Hitler wiedział co robi, doskonale zdawał sobie sprawę jak zostanie zapamiętany, wiedział, że ludzie go znienawidzą, dlatego w mojej osobistej opinii wygodnie mu było odejść w ten sposób. Na własnych zasadach. Po jego odejściu zapanował chaos i nie od razu każdy się zorientował, że głównego przywódcy III Rzeszy już nie ma i pozostawił po sobie bałagan, z którego trzeba wyjść. I o tym właśnie jest ta książka - znajduje się w niej opis działań pozostałych dowódców sił zbrojnych III Rzeszy. Każdy krok jaki podjęli ku zakończeniu wojny i kto był za to odpowiedzialny. Ale również możemy przeczytać tu o tym, co się stało z niektórymi członkami Werhmachtu, bo - co jest zatrważające - bardzo wielu z nich uniknęło odpowiedzialności za zbrodnie, których się dopuścili. Dorobili się również majątku, zrobili światowej sławy kariery np. w NASA.

Podobała mi się ta pozycja, była napisana w bardzo przystępny sposób, znajdują się w niej również zdjęcia, dużo ciekawostek. Jedyne czego mi brakowało to rozszerzenia książki o ludność cywilną niemiecką. Cywile byli wspomniani w tej książce, ale moim zdaniem należało by im poświęcić trochę więcej stron. Nie tylko państwa naokoło cierpiały wskutek wojny. Przez to, że Hitler pchał pieniądze w wojsko, ludność niemiecka żyła w trudnych warunkach. Szczególnie pod koniec wojny. Kolejnym minusem dla mnie była mnogość postaci. Tak jak pisałam powyżej każdy szczegół kto za co odpowiadał był opisany przez co namnożyło się dużo niemieckich nazwisk, raz łatwo się w tym gąszczu pogubić, dwa - w moim przypadku wybijało mnie to z rytmu, bo ciężko czyta się niemieckie nazwiska nie znając niemieckiego. Jednak jest to niedogodność której nie da się uniknąć. Podsumowując jest to naprawdę wartościowa pozycja, szczególnie przydatna, gdy chce się poszerzyć swoją wiedzę historyczną, odświeżyć pewne fakty lub po prostu jest się pasjonatem historii.

Książka dotyczy końca wojny. Jest to okres od momentu popełnienia samobójstwa przez Hitlera do tych pierwszych ośmiu a nawet dziesięciu dni maja. Książka ta jest dla każdego, zarówno dla pasjonatów historii jak i dla osób, które chcą się dowiedzieć czegoś więcej. Na końcu dzieła jest bibliografia, która zostawia czytelnika z wykazem źródeł z których korzystał autor w razie...

Ullrich jest świetnym historykiem, co udowodnił swoją obszerną biografią Hitlera, tu jednak rozczarował.
Układ książki podzielony na rozdziały zatytułowane jak 8 kolejnych dni maja 1945 roku sugerowałby formę reportażu, stenograficzny zapis rozkładu władzy III Rzeszy i powstanie tygodniowej próżni między śmiercią Hitlera a bezwarunkową kapitulacją. Wgląd w sytuację, kiedy nie ma już starego, ale i jeszcze nowego świata.
Ullrich rozwleka jednak temat sięgając po wydarzenia z całego przekroju społeczeństwa, obejmujące okres od objęcia władzy przez Hitlera po zimną wojnę i podział na RFN/NRD. To i liczne dygresje stępiają początkowe tempo.

Finalnie wychodzi przekrojowe, nijakie czytadło.

Ullrich jest świetnym historykiem, co udowodnił swoją obszerną biografią Hitlera, tu jednak rozczarował.
Układ książki podzielony na rozdziały zatytułowane jak 8 kolejnych dni maja 1945 roku sugerowałby formę reportażu, stenograficzny zapis rozkładu władzy III Rzeszy i powstanie tygodniowej próżni między śmiercią Hitlera a bezwarunkową kapitulacją. Wgląd w sytuację, kiedy...

Ciekawe spojrzenie na wydarzenia w faszystowskich Niemczech tuż po śmierci największego zbrodniarza w dziejach. Czyta się przyjemnie a ilość szczegółów jest na niezłym poziomie. Niestety kuleje tłumaczenie np 101 Dywizja Powietrzno-Lądowa zamiast 101 Dywizja Powietrzno-Desantowa, batalion przeciwlotniczy zamiast dywizjon przeciwlotniczy czy nadporucznik (oberleutnant) zamiast porucznik.

Ciekawe spojrzenie na wydarzenia w faszystowskich Niemczech tuż po śmierci największego zbrodniarza w dziejach. Czyta się przyjemnie a ilość szczegółów jest na niezłym poziomie. Niestety kuleje tłumaczenie np 101 Dywizja Powietrzno-Lądowa zamiast 101 Dywizja Powietrzno-Desantowa, batalion przeciwlotniczy zamiast dywizjon przeciwlotniczy czy nadporucznik (oberleutnant)...

Co było po samobójstwie Austryjackiego Malarza każdy wie, jednak największą robotę tutaj robią opisy ludzi - od licealistów, przez niemieckie kobiety które musiały przejść piekło czy szeregowców obojga armii - do wyższym stopniem oficerów i zarządców wcześniejszych (Wielki Admirał) czy późniejszych ( zarządcy RFN/NRD) Niemiec - jako fan II WŚ polecam. Idealnie koponuje się z filmami na YT dot. Historii.

Co było po samobójstwie Austryjackiego Malarza każdy wie, jednak największą robotę tutaj robią opisy ludzi - od licealistów, przez niemieckie kobiety które musiały przejść piekło czy szeregowców obojga armii - do wyższym stopniem oficerów i zarządców wcześniejszych (Wielki Admirał) czy późniejszych ( zarządcy RFN/NRD) Niemiec - jako fan II WŚ polecam. Idealnie koponuje...

Osiem dni maja to lekka i przekrojowa pozycja historyczna, która skupia się na ukazaniu w miarę szerokiej perspektywy wydarzeń, które miały miejsce w ostatnich dniach drugiej wojny światowej. Mam wrażenie, że owe przekrojowość i lekkość są zarówno zaletami jak i wadami dzieła Ullricha. Sam mam drobny problem z własną oceną tej książki. Jest ciekawa, momentami nawet fascynująca, zarazem jednak odrobinę niedopieczona i nie dość rozbudowana by wykarmić mój głód.

Warto co najwyżej podkreślić, że zapewne większość czytelników będzie amatorami ciekawostek historycznych (co nie jest złe). Niemiecki historyk dba o komfort odbiorcy - informacje dawkuje w takiej ilości by nie zmęczyły nikogo, dba o potoczystość narracji, wyszukuje wydarzenia ciekawe raczej niż znaczące, choć i te drugie się tutaj odliczają. W efekcie lektura Ośmiu dni maja jest po prostu przyjemna. Aby ją docenić nie trzeba być fanatykiem historii, ani nawet dobrze rozeznawać się w kwestiach drugowojennych. Ot, taka historia kanapowa - ale wcale niegłupia.

Każda moneta ma dwie strony. Przekrojowość i zwięzłość nikogo nie zmęczą, ale też nie zaspokoją głodu czytelnika szukającego "grubszej zwierzyny". Taki czytelnik ma prawo czuć pewne rozczarowanie. Na nieco ponad trzystu stronach (nie licząc przypisów) trudno jest zawrzeć dużo wiedzy. Imponująco długa lista jakże ciekawych tematów i wątków jest zarazem oczywistą słabością wydawnictwa: na każdy z punktów przypada niewiele "czasu antenowego". Stąd wiele naprawdę fascynujących tematów nie zostało rozwiniętych tak jakby to było możliwe. Niektóre, poprzez ową skrótowość, zostały niedopowiedziane w sposób, który wręcz je fałszuje - oczywiście bez takiej intencji autora. Przykładowo: wątek gwałtów na niemieckich kobietach. Ullrich skupia się na gwałtach dokonanych przez rosyjskich żołnierzy - przy tej okazji bardzo sensownie wyjaśnia pobudki gwałcicieli, omijając pułapkę, w którą wpadło wielu przed nim: zrzucenia wszystkiego na karby domniemanego barbarzyństwa ludów wschodnich. Następnie wspomina o gwałtach dziejących się po drugiej stronie oblężonych Niemiec, za które odpowiadali en masse kolonialni żołnierze Francuskiego Korpusu Ekspedycyjnego. Tu jednak już nie padają wnioski, nie następuje nawet skrótowa analiza: brakuje miejsca, czas przeskoczyć na drugi temat, a może po prostu głupio byłoby autorowi pisać o zbrodniach nie-białych uczestników konfliktu? W efekcie temat jest omówiony asymetrycznie nawet z perspektywy ośmiu ostatnich dni wojny. Próżno tutaj oczekiwać wspomnienia, że ci sami żołnierze Corps Expẻditionnaire Francais sławili się nieregulaminowym wykorzystaniem swojej "broni" wszędzie, gdziekolwiek zawiodły ich działania wojenne, by wspomnieć tylko Włochy, gdzie gwałcili i mordowali niewiasty w pełnym spektrum wieku. To jest oczywiście drobiazg - nie pomniejsza on wartości książki, ale wskazuje, że lekkość narracji historycznej bywa problematyczna. Czytelnik ma bowiem prawo z tak okrojonego wątku wyciągnąć jedynie równie okrojone wnioski - a tym samym traci możliwość zrozumienia problematyki.

Szkoda, bo wątków napoczętych i w sumie ciekawie zaprezentowanych przez Ullricha jest tutaj sporo. Wiele z nich było dla mnie pierwszym kontaktem z daną kwestią. Niektóre obiły mi się o uszy, jednak dopiero odgruzowane przez autora ujawniły swoje znaczenie. Zakres tematyczny tej książki jest iście epicki! Ullrich przygląda się powstawaniu rządu Donitza, samobójstwu Hitlera i Ewy Braun, ucieczce prominentów z Berlina, odwiedzinom Merlene Dietrich w pokonanych Niemczech, negocjacjom pokojowym, ostatnim operacjom wojskowym, wspomnianym już żołnierskim gwałtom, masowym samobójstwom, "rekrutacji" Wernera Brauna, szaleńczej ewakuacji ze wschodu, bezcelowym i śmiercionośnym marszom więźniów opróżnianych obozów koncentracyjnych czy wreszcie sytuacji w obozach dla niemieckich jeńców wojennych czy - znowu obozom - dla dipisów. I nie, nie wymieniłem wszystkiego.

Osiem dni maja to naprawdę fajna pozycja popularnonaukowa, ale warto podkreślić, że cierpi ona na chorobę wszystkich dzieł skupiających się na lekkości przekazu. Na pewno doceni ją odbiorca, który nie szuka oceanu informacji, rozbudowanych analiz i nadmiernego dzielenia włosa na czworo. Taki, który po prostu chce dowiedzieć jak wyglądała zagłada Rzeszy z perspektywy pojedynczych żołnierzy i cywilów. Ja - nie będąc wszak historykiem - wolałbym aby Ullrich rozpisał się trochę bardziej. Trzysta stron to naprawdę mało na omówienie nawet jednej bitwy, co dopiero epickiego finału sześcioletniej wojny! Ullrich nie działa w dziewiczej przestrzeni - podobne pozycje już się pojawiały, by wspomnieć np. Berlin 1945 Antony'ego Beevora. Mam wrażenie, że dało się ten temat zrealizować znacznie lepiej, zarazem muszę uczciwie docenić warsztat autora i sposób w jaki prowadzi swoją narrację. To naprawdę dobra książka, która miała szansę na bycie pozycją jeszcze lepszą.

Osiem dni maja to lekka i przekrojowa pozycja historyczna, która skupia się na ukazaniu w miarę szerokiej perspektywy wydarzeń, które miały miejsce w ostatnich dniach drugiej wojny światowej. Mam wrażenie, że owe przekrojowość i lekkość są zarówno zaletami jak i wadami dzieła Ullricha. Sam mam drobny problem z własną oceną tej książki. Jest ciekawa, momentami nawet...

„Osiem dni maja. Ostateczny upadek III Rzeszy” to niezwykle interesująca i ważna pozycja dla każdego, kto interesuje się historią II wojny światowej. Książka Volkera Ullricha koncentruje się na wydarzeniach po 30 kwietnia 1945 roku, kiedy to Adolf Hitler wraz z żoną Evą Braun popełnił samobójstwo. Co istotne, śmierć Hitlera nie oznaczała jeszcze końca wojny – ta trwała jeszcze osiem dni, wypełnionych dramatycznymi wydarzeniami.
Ullrich z dużą precyzją opisuje ten przełomowy okres, ukazując chaos i przemoc, jakie towarzyszyły upadkowi III Rzeszy. Fala gwałtów na Niemkach, w której główną rolę odegrali żołnierze Armii Czerwonej, samobójstwa wynikające z lęku przed nadchodzącą okupacją lub utratą „starego porządku,” marsze śmierci więźniów obozów koncentracyjnych, a także samosądy – to jedynie niektóre z mrocznych aspektów tych dni. W książce zwraca się uwagę na brutalną rzeczywistość, przed którą stanęli mieszkańcy Niemiec, a także na ucieczki i porzucanie więźniów przez SS, które coraz częściej pozostawiało ich własnemu losowi. Ullrich porusza również ważny temat powojennego wyparcia i zapomnienia. Autor pokazuje, jak szybko niemieckie społeczeństwo wyparło z pamięci poparcie dla faszyzmu, jak ci sami ludzie, którzy wcześniej wiwatowali na cześć Hitlera, po wojnie odcinali się od ideologii i twierdzili, że nigdy jej nie popierali. Niemcy często podkreślali, że nie wiedzieli o obozach koncentracyjnych, co stanowiło swoiste „oczyszczenie pamięci” całego narodu.
Szczególnym atutem książki są wspomnienia świadków, które pozwalają czytelnikowi poczuć atmosferę tamtych dni i zrozumieć dramat ludzi uwięzionych między zbliżającymi się wojskami a odpowiedzialnością za narodową przeszłość. „Osiem dni maja” to książka, która pozwala spojrzeć na zakończenie wojny z perspektywy pełnej złożoności i moralnych dylematów. Jest to lektura, którą szczerze polecam każdemu, kto pragnie zgłębić mało znane aspekty upadku III Rzeszy. Czytajcie.

„Osiem dni maja. Ostateczny upadek III Rzeszy” to niezwykle interesująca i ważna pozycja dla każdego, kto interesuje się historią II wojny światowej. Książka Volkera Ullricha koncentruje się na wydarzeniach po 30 kwietnia 1945 roku, kiedy to Adolf Hitler wraz z żoną Evą Braun popełnił samobójstwo. Co istotne, śmierć Hitlera nie oznaczała jeszcze końca wojny – ta trwała...

Obszernie ale i też zwięźle opisana historia końca III Rzeszy. Autor przedstawił nam Rzeszę w innym kontekście niż to zwyczajowo jest pokazywane, bo te osiem dni to nie tylko ostatnie dni jej istnienia, ale i też dni bez jej najbardziej rozpoznawalnej twarzy - Adolfa Hitlera. Wszystko wzbogacone licznymi cytatami z pamiętników naocznych światków tamtych wydarzeń a także ciekawy i zachęcający do lektury styl pisarza. Polecam!

Obszernie ale i też zwięźle opisana historia końca III Rzeszy. Autor przedstawił nam Rzeszę w innym kontekście niż to zwyczajowo jest pokazywane, bo te osiem dni to nie tylko ostatnie dni jej istnienia, ale i też dni bez jej najbardziej rozpoznawalnej twarzy - Adolfa Hitlera. Wszystko wzbogacone licznymi cytatami z pamiętników naocznych światków tamtych wydarzeń a także...

Na duży minus dla autora na pewno stosowanie nazwy "Rosjanie" do opisu Armii Czerwonej, przez co zapominani są żołnierze z Ukrainy, Białorusi, krajów bałtyckich, Kaukazu czy republik radzieckich z Azji.

Na duży minus dla autora na pewno stosowanie nazwy "Rosjanie" do opisu Armii Czerwonej, przez co zapominani są żołnierze z Ukrainy, Białorusi, krajów bałtyckich, Kaukazu czy republik radzieckich z Azji.

Styl pisania i treść książki tak mnie wciągnęły, że w dwa dni ją skończyłem.
III Rzesza, wcześniej władającą odAtlantyku po Kaukaz, skurczyła się do niewielkich, oddzielonych od siebie obszarów. Szalony rollercoaster zdarzeń ostatnich dni wojny, krwawy i groteskowy kalejdoskop zachowań i postaw ludzkich, zbiorowe histerię i samobójstwa po śmierci Hitlera.
Tak, to był dobrze wydany pieniądz na zakup tej pozycji.

Styl pisania i treść książki tak mnie wciągnęły, że w dwa dni ją skończyłem.
III Rzesza, wcześniej władającą odAtlantyku po Kaukaz, skurczyła się do niewielkich, oddzielonych od siebie obszarów. Szalony rollercoaster zdarzeń ostatnich dni wojny, krwawy i groteskowy kalejdoskop zachowań i postaw ludzkich, zbiorowe histerię i samobójstwa po śmierci Hitlera.
Tak, to był dobrze...