To, co powiesz może zmienić świat. O języku pokoju w świecie konfliktów

Kolejna "modna metoda" reklamowana przez "uzdrowiciela". Żeby to wszystko było takie łatwe jak opisuje to autor...

Kolejna "modna metoda" reklamowana przez "uzdrowiciela". Żeby to wszystko było takie łatwe jak opisuje to autor...

Koncepcja porozumienia bez przemocy świetna, ale narracja niepokojąco sekciarska, a może mam alergię na amerykańskie poradniki.

Koncepcja porozumienia bez przemocy świetna, ale narracja niepokojąco sekciarska, a może mam alergię na amerykańskie poradniki.

Od kilku lat dobieram książki, które niejako wynikają jedna z drugiej. Ciężko to wytłumaczyć, ale być może jest to próba zgłębiania psychiki ludzkiej i tego co nas, jako ludzi napędza do działania, oraz pcha w kierunku dobra, jak i zła. Nic więc dziwnego, że wziąłem do ręki książkę Rosenberga📗

Z początku podchodziłem sceptycznie do narracji, że każdy z nas ma boży pierwiastek, który motywuje nasze zachowanie (Ci co czytają moje opinie wiedzą jaki mam stosunek do... boskości😉). Idąc jednak dalej z autorem przez jego przemyślenia zrozumiałem - lub być może zinterpretowałem jego przesłanie na swój sposób - że twierdzenie to jest bardzo uniwersalne i wcale nie musi opierać się na założeniach wiary w jakiegoś boga. Jako szczytowy, ziemski gatunek, mamy wszelkie predyspozycje do konstruktywnego dialogu i zgody z innymi ludźmi. Jednakże, pomimo posiadania intelektu i wszystkich dostępnych narzędzi do posługiwania się językiem pokoju, nie potrafimy rozwiązywać konfliktów i często uciekamy się do przemocy (wystarczy popatrzeć, ile wojen i pomniejszych konfliktów toczy się obecnie na świecie🙁).

Porozumienie bez przemocy jako główne narzędzie, którym posługiwał się w rozwiązywaniu konfliktów Marshall B. Rosenberg, stanowi odpowiedź na trapiące nas problemy. Możemy posługiwać się językiem bez przemocy by rozwiązywać konflikty w domu, jak również na poziomie międzynarodowym. Być może brzmi to idyllicznie i sam przez długi czas patrzyłem na PBP sceptycznie, ale dostrzegam sens w tej metodzie i zamierzam wybrać się na seminarium poświęcone tej tematyce. Głównie chodzi o wyrażanie swoich uczuć bez natychmiastowego obarczania drugiej osoby winą za to jak się czujemy. Często w kłótniach padają słowa typu ‘BO TY ZAWSZE’, ‘BO TY NIGDY’, które pomagają tylko w wykrzyczeniu naszych od dawna skrywanych emocji, ale nie dają miejsca na wytłumaczenie co się za nimi kryje. Nie mówimy czego się boimy, czego pragniemy, dlaczego coś nam nie odpowiada, tylko rzucamy oskarżeniami pod adresem drugiej osoby oczekują uległości i przyznania się do winy. Jeśli sami nie umiemy wyrazić swoich uczuć, jak możemy oczekiwać, że druga osoba zrozumie nasze intencje, odfiltruje słowną przemoc i jeszcze znajdzie remedium na problem?😉

Na pewno sięgnę po inne publikacje Rosenberga, a Wam polecam krótką, 200 stronicową książeczkę, którą połyka się w dwa dni, jako zachętę do zgłębiania PBP💝

Od kilku lat dobieram książki, które niejako wynikają jedna z drugiej. Ciężko to wytłumaczyć, ale być może jest to próba zgłębiania psychiki ludzkiej i tego co nas, jako ludzi napędza do działania, oraz pcha w kierunku dobra, jak i zła. Nic więc dziwnego, że wziąłem do ręki książkę Rosenberga📗

Z początku podchodziłem sceptycznie do narracji, że każdy z nas ma boży...

Bardzo dobra książka o nvc, bardziej praktyczna niż teoretyczna.

Bardzo dobra książka o nvc, bardziej praktyczna niż teoretyczna.

Świetne dopełnienie 'Porozumienia bez przemocy'. Przejrzyście napisany poradnik o ulepszeniu komunikacji w zgodzie z językiem serca i pokoju.

Techniki PBP są stosowane z powodzeniem od wielu lat w różnych środowiskach również tych najbardziej dotkniętych przemocą, dyskryminacją czy wykluczeniem.

Techniki stworzone przez Rosenberga otwierają na drugiego człowieka, uczą empatii, zrozumienia potrzeb (również własnych, bo okazuje się to wcale niełatwą sztuką),a także uczciwości względem siebie samego i innych.

Bardzo podobały mi się odniesienia do sprawiedliwości retrybutywnej, współczesnego systemu edukacji oraz kapitalizmu.

Bardzo wartościowa pozycja.

Świetne dopełnienie 'Porozumienia bez przemocy'. Przejrzyście napisany poradnik o ulepszeniu komunikacji w zgodzie z językiem serca i pokoju.

Techniki PBP są stosowane z powodzeniem od wielu lat w różnych środowiskach również tych najbardziej dotkniętych przemocą, dyskryminacją czy wykluczeniem.

Techniki stworzone przez Rosenberga otwierają na drugiego człowieka, uczą...

Ciekawe spojrzenie na komunikację. Książka ukazuje wiele sposobów poprawienia relacji międzyludzkich.

Mam inne zdanie niż książka co do potrzeb - uważam, że często można zapanować nad swoimi potrzebami, a także modyfikować swoje potrzeby poprzez akt woli.

Ciekawe spojrzenie na komunikację. Książka ukazuje wiele sposobów poprawienia relacji międzyludzkich.

Mam inne zdanie niż książka co do potrzeb - uważam, że często można zapanować nad swoimi potrzebami, a także modyfikować swoje potrzeby poprzez akt woli.

Książka zawiera całościowy wykład koncepcji "Porozumienie bez przemocy", w sposób syntetyczny Rosenberg prowadzi nas od podstawowych założeń "języka pokoju" po jego zastosowanie na rożnych szczeblach życia. Tym, co odróżnia tę książkę od pozycji "Porozumienie bez przemocy" jest to, że mniej skupia się ona na użyciu tej koncepcji jako metody komunikacji, a za to przedstawia ją jako pewną "praktykę duchową", pozwalającą na polepszanie świata w którym żyjemy.

W moim odczuci to przesunięcie akcentu nie wyszło koncepcji na dobre. W "Porozumieniu bez przemocy" od początku fascynowało mnie raczej to jak działa w rozwiązywaniu konfliktów, kiedy Rosenberg pisze, że "ok, to rozwalmy teraz korporacje", to sens gdzieś mi się gubi, nawet jeżeli rozumiem o co mu chodzi. Oczywiście przesadzam, Rosenberg nie pisze nic takiego, przynajmniej nie wprost. Ale gdzieś między wierszami... Wciąż, jest to solidna pozycja dotycząca "Porozumienia bez przemocy", zawiera klarowny i zwięzły wykład metody oraz pewnej spójnej wizji świata, która za tą metodą stoi.

Książka zawiera całościowy wykład koncepcji "Porozumienie bez przemocy", w sposób syntetyczny Rosenberg prowadzi nas od podstawowych założeń "języka pokoju" po jego zastosowanie na rożnych szczeblach życia. Tym, co odróżnia tę książkę od pozycji "Porozumienie bez przemocy" jest to, że mniej skupia się ona na użyciu tej koncepcji jako metody komunikacji, a za to przedstawia...

Na wstępie zaznaczę, że jestem całkowicie nieobiektywna, ponieważ uwielbiam Porozumienie Bez Przemocy i kupuje je z całym jego dobrodziejstwem.

Podejście według mnie genialne w swojej prostocie

A " To, co powiesz..." to książka napisana przez samego mistrza, więc pochłonęłam ją jednym chaustem :)
Książka czyta się szybko i przyjemnie.
W pierwszej części Rosenberg przedstawia złote zasady podejścia NVC, a w kolejnych możliwości jego globalnego wykorzystania. Ponieważ ja jestem na etapie wprowadzania NVC w komunikacji z dziećmi, mężem i powoli zaczynam dopiero wychodzić z nim poza mury domu, ta część była dla mnie najbardziej pomocna. Nie mniej, przykłady zastosowania NVC w skali globalnej są dla mnie bardzo budujące i inspirujące.
Polecam tą książkę rodzicom, małżonkom, dzieciom, szefom i pracownikom, uczniom i nauczycielom.

Czuję radość i przypływ energii po przeczytaniu tej książki, ponieważ moja potrzeba rozwoju oraz wzbogacania życia swojego i innych została dzięki jej lekturze we wspaniały sposób zaspokojone. :)

Na wstępie zaznaczę, że jestem całkowicie nieobiektywna, ponieważ uwielbiam Porozumienie Bez Przemocy i kupuje je z całym jego dobrodziejstwem.

Podejście według mnie genialne w swojej prostocie

A " To, co powiesz..." to książka napisana przez samego mistrza, więc pochłonęłam ją jednym chaustem :)
Książka czyta się szybko i przyjemnie.
W pierwszej części Rosenberg...

Autor opisuje metodę 4 kroków w sytuacji konfliktu. Okazuje się, bardzo pomocną w najróżniejszych środowiskach, od dwunastolatków ze szkół w Waszyngtonie, pracy z gangami w gettach, przez obóz uchodźców, w którym ludzie nienawidzą Amerykanów, do więżniów i walczących afrykańskich plemion. W każdym z tych miejsc autor dokonał mediacji za pomocą swojej medody i odniósł sukces.

Metoda NVC (Non-Violent Communication) a po polsku PBP (Porozumienie Bez Przemocy) polega ona na wyrażeniu:
1.Obserwacji bez oceny- "Kiedy widzę/słyszę, to co robisz..."
2. Wyrażenie uczuć - "czuję... (zdumienie/złość/rozpacz/ zmartwienie/irytację/ zaniepokojenie/ zażenowanie/niechęć....itp)
3.Wyrażenie swojej potrzeby, czego potrzebuję, lub co jest dla mnie ważne
4.Jasne sformułowanie prośby - bez stawiania żądań.

Podczas czytania miałam mnóstwo refleksji, wynotowałam mnóstwo pożytecznych dla mnie myśli, m.in.:

"Moja (autora) osobista definicja piekła to posiadanie dzieci i myślenie, że istnieje coś takiego jak bycie idealnym rodzicem"

"Powiedziałbym nawet, że jeśli nie jesteśmy w stanie odczuwać empatii wobec siebie samych, bardzo trudno będzie nam zdobyć się na empatię do innych"

"Zawsze, kiedy naszym celem jest zmuszenie kogoś do zmiany zachowania, tracimy moc...musimy wyjść od świadomości jak świat może być lepszy"

"Skąd wiemy, że uczymy się (od rodziców/szkoły) w sposób pełen przemocy? Mówią nam o tym 3 uczucia: przygnębienie, poczucie winy i wstyd. Myślę, że często czujemy się przygnębieni dlatego, że zostalismy nauczeni edukowania siebie poprzez osądy moralne i obwinianie się"

"PBP pokazuje jak uczyć się na własnych błedach i ograniczeniach, nie tracąc do siebie szacunku"

"Jedna z idei PBP mówi że wszystko co robimy, służy zaspokajaniu naszych potrzeb.

"Proces pokojowej zmiany zaczyna się od zmiany naszego nastawienia psychicznego, pracy nad tym jak widzimy siebie samych i jak widzimy innych; nad sposobem, w jaki zaspokajamy swoje potrzeby. Ta praca wymaga ogromnej uczciwości i otwartości wobec siebie, wypracowania umiejętności wyrażania siebie, a także przekroczenia przekazu kulturowego, który uczy lęku, zobowiązań, poczucia obowiązku, kary i nagrody oraz wstydu."

Autor opisuje metodę 4 kroków w sytuacji konfliktu. Okazuje się, bardzo pomocną w najróżniejszych środowiskach, od dwunastolatków ze szkół w Waszyngtonie, pracy z gangami w gettach, przez obóz uchodźców, w którym ludzie nienawidzą Amerykanów, do więżniów i walczących afrykańskich plemion. W każdym z tych miejsc autor dokonał mediacji za pomocą swojej medody i odniósł...

Książka napisana bardzo prostym i przejrzystym językiem, szybko się czyta :) Autor w jasny sposób przedstawia sposób na osiągniecie porozumienia w trudnych sytuacjach poprzez skupienie się na zrozumieniu potrzeb obydwu stron. Dla mnie genialna!

Książka napisana bardzo prostym i przejrzystym językiem, szybko się czyta :) Autor w jasny sposób przedstawia sposób na osiągniecie porozumienia w trudnych sytuacjach poprzez skupienie się na zrozumieniu potrzeb obydwu stron. Dla mnie genialna!