Finał Rosie

Okładka książki Finał Rosie Graeme Simsion Patronat LC
Okładka książki Finał Rosie
Graeme Simsion Wydawnictwo: Media Rodzina Cykl: Don Tillman (tom 3) Seria: Gorzka Czekolada literatura piękna
400 str. 6 godz. 40 min.
Kategoria:
literatura piękna
Cykl:
Don Tillman (tom 3)
Seria:
Gorzka Czekolada
Tytuł oryginału:
The Rosie Result
Wydawnictwo:
Media Rodzina
Data wydania:
2021-01-27
Data 1. wyd. pol.:
2021-01-27
Data 1. wydania:
2019-02-05
Liczba stron:
400
Czas czytania
6 godz. 40 min.
Język:
polski
ISBN:
9788380086852
Tłumacz:
Maciej Potulny
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Reklama
Reklama

Książki autora

Podobne książki

Wyróżniona opinia i

Finał Rosie



przeczytanych książek 1239 napisanych opinii 283

Oceny

Średnia ocen
7,3 / 10
129 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
333
315

Na półkach: , ,

Super! Po prostu super. Trzecia (i zapewne ostatnia) część serii, która podobała mi się chyba jeszcze bardziej niż pierwsza i druga. Może nieco mniej w niej humoru, a więcej materiału do przemyśleń i refleksji... tym bardziej, gdy samemu jest się rodzicem (moje dzieci mają własnie 11 lat, tak jak Hudson). Tym bardziej, gdy zna się osoby ze spektrum autyzmu, z Aspergerem... Naprawdę dobra, ciekawa i pouczająca lektura. A protokół "time-out" sama chętnie wprowadziłabym w swojej rodzinie...
Bardzo polecam!

Super! Po prostu super. Trzecia (i zapewne ostatnia) część serii, która podobała mi się chyba jeszcze bardziej niż pierwsza i druga. Może nieco mniej w niej humoru, a więcej materiału do przemyśleń i refleksji... tym bardziej, gdy samemu jest się rodzicem (moje dzieci mają własnie 11 lat, tak jak Hudson). Tym bardziej, gdy zna się osoby ze spektrum autyzmu, z Aspergerem......

więcej Pokaż mimo to

avatar
14
13

Na półkach:

Świetna książka mająca elementy rozrywki ale przede wszystkim ucząca empatii w stosunku do drugiego człowieka który przecież niekoniecznie musi być naszą "kopią". Szczerze żałuję że to już koniec. A może autor nas zaskoczy?

Świetna książka mająca elementy rozrywki ale przede wszystkim ucząca empatii w stosunku do drugiego człowieka który przecież niekoniecznie musi być naszą "kopią". Szczerze żałuję że to już koniec. A może autor nas zaskoczy?

Pokaż mimo to

avatar
736
374

Na półkach: ,

Profesor Don Tillman nie jest neurotypowy.
Jest wyjątkowy pod wieloma względami.
Jest też bardzo oddanym mężem i ojcem.
I jako ojciec nastolatka musi wdrożyć w życie "projekt Hudson".
Towarzyszymy ojcu w owym projekcie i trzymamy kciuki za jego syna, który musi sobie poradzić w trudnej szkolnej rzeczywistości.
Przyznaję, że czytałam z wypiekami, ze łzami i z chichotami, a tym czytelniczym emocjom towarzyszyła też refleksja o różnorodności, normalności i dziwności, i że to funkcjonowanie w społeczności jest trudne dla każdego, dla neurotypowych i atypowych. Wszystko to tylko kwestia diagnozy. Lub jej braku. Atypowi, autystycy, dziwacy, introwertycy, neurotycy i przeciętniacy - trzymajcie się i bądźcie sobą, chociaż nie zawsze się da. Niestety.

Profesor Don Tillman nie jest neurotypowy.
Jest wyjątkowy pod wieloma względami.
Jest też bardzo oddanym mężem i ojcem.
I jako ojciec nastolatka musi wdrożyć w życie "projekt Hudson".
Towarzyszymy ojcu w owym projekcie i trzymamy kciuki za jego syna, który musi sobie poradzić w trudnej szkolnej rzeczywistości.
Przyznaję, że czytałam z wypiekami, ze łzami i z chichotami, a...

więcej Pokaż mimo to

Reklama
avatar
282
124

Na półkach: , ,

Przenosimy się o 12 lat do przodu, Don i Rosie, mają nastoletniego syna. Poznajemy jego problemy i razem z nim kończymy szkołę podstawową. Don i Rosie walczą ze swoimi problemami w pracy i z wieloma uprzedzeniami. Jak dobrze, że mają wspaniałych przyjaciół. Niestety zakończenie trochę rozczarowuje.

Przenosimy się o 12 lat do przodu, Don i Rosie, mają nastoletniego syna. Poznajemy jego problemy i razem z nim kończymy szkołę podstawową. Don i Rosie walczą ze swoimi problemami w pracy i z wieloma uprzedzeniami. Jak dobrze, że mają wspaniałych przyjaciół. Niestety zakończenie trochę rozczarowuje.

Pokaż mimo to

avatar
768
235

Na półkach:

“Finał Rosie” Graeme Simsiona bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Ostatni tom trylogii odbiegał od poprzednich, ale wszystkie zmiany wyszły na plus. Co najistotniejsze, mamy tu do czynienia z nieco innym Donem Tillamanem - człowiekiem, który uczy się żyć z innymi ludźmi, wie już, że logika i savoir vivre nie zawsze idą w parze. Oczywiście nie można było zabrać mu typowych zachowań, bo to one motywują większość humorystycznych sytuacji, jednak tym razem mniej z nich było groteskowych czy żenujących.

Podobało mi się, że odstąpiliśmy od gatunku komedii romantycznej, a zanurzyliśmy się w mądrą obyczajówkę o relacjach międzyludzkich, więzi rodziców z dzieckiem, problemach braku akceptacji wśród rówieśników, a wszystko to z zachowaniem poczucia humoru. Rodziny Tillmanów na pewno nie można nazwać typową, ale boryka się ona z problemami, których może doświadczyć każdy. Podejście bohaterów do życia również jest “wyjątkowe”, ale nadaje to świeżości motywom, które opisane z perspektywy szablonowej rodziny znamy od podszewki.

Jestem zachwycona lekturą i powtórzę po raz kolejny – czytajcie historię Dona Tillmana! Jeśli jeszcze nie znacie tego bohatera, to koniecznie zacznijcie od pierwszego tomu, a miłośników poprzednich części na pewno zainteresuje najnowszy projekt profesora.

“Finał Rosie” Graeme Simsiona bardzo pozytywnie mnie zaskoczył. Ostatni tom trylogii odbiegał od poprzednich, ale wszystkie zmiany wyszły na plus. Co najistotniejsze, mamy tu do czynienia z nieco innym Donem Tillamanem - człowiekiem, który uczy się żyć z innymi ludźmi, wie już, że logika i savoir vivre nie zawsze idą w parze. Oczywiście nie można było zabrać mu typowych...

więcej Pokaż mimo to

avatar
208
207

Na półkach:

Żółta, słoneczna i pogodna okładka wydaje się być propozycją idealną a lato, jednak trzeci tom opisujący przygody zwariowanego profesora genetyki Dona Tillmana to lektura idealna na cały rok.

"Finał Rosie" jak podpowiada tytuł jest zakończeniem historii o tym, jak szalony indywidualista- naukowiec z zespołem asprgera, zostaje narzeczonym, mężem i finalnie ojcem, co razem przysparza wielu radości i trosk. "Finał Rosie", chociaż jest kontynuacją opisu życia Dona jest książką skupioną na innej postaci i pokazującą dużo więcej problemów społecznych, rodzinnych, szkolnych i psychologicznych niż "Projekt Rosie" i "Efekt Rosie".
Hudson, syn Rosie i Dona, jako jedenastolatek właśnie wkracza w wiek dorastania i problemy szkolne, jakie zaczynają dominować w życiu Tillmanów sprawiają, że temat zespołu asprgera powraca. Hudson jest chłopcem bardzo specyficznym. Boryka się z wieloma problemami, nie jest lubiany, bywa dziwaczny, a na dodatek w tym bardzo trudnym dla każdego nastolatka momencie- przeprowadza się z rodzicami w zupełnie obce miejsce i musi zmienić szkołę. Don niezwykle przejęty problemami syna (a przy okazji unikający bardzo napiętej sytuacji w pracy) postanawia postawić swoje życie na głowie żeby pomóc synowi dopasować się do społeczeństwa. Oczywiście jak to Don- podchodzi do sprawy w bardzo zorganizowany i naukowy sposób.

Chociaż główne skrzypce gra tu temat autyzmu i zespołu aspergera, w tym tomie autor porusza dużo więcej ważnych spraw, takich jak rasizm, przemoc domowa, przemoc psychiczna, znęcanie się nad kolegami w szkole, niezrozumienie, odtrącenie czy nałogi. Chociaż między kartkami tej opowieści skrywa się tak wiele poważnych i trudnych tematów, to dzięki lekkiemu stylowi pisania i zabawnym sytuacjom całość czyta się bardzo lekko i przyjemnie.

Historię Dona polecam poznać od samego początku, bo wydaję mi się, że tylko cała trylogia da czytelnikowi pełen obraz tego, jaką drogę musiał pokonać Don aby jako dorosły człowiek- mąż i ojciec znaleźć się tu i teraz i być szczęśliwym.

Żółta, słoneczna i pogodna okładka wydaje się być propozycją idealną a lato, jednak trzeci tom opisujący przygody zwariowanego profesora genetyki Dona Tillmana to lektura idealna na cały rok.

"Finał Rosie" jak podpowiada tytuł jest zakończeniem historii o tym, jak szalony indywidualista- naukowiec z zespołem asprgera, zostaje narzeczonym, mężem i finalnie ojcem, co razem...

więcej Pokaż mimo to

avatar
382
148

Na półkach:

Kiedy przewróciłam ostatnią stronę tej części, stwierdziłam, że będę tęsknić. Za Donem i jego przygodami i absurdalnymi sytuacjami w których potrafi się znaleźć. Za Rosie, nieugiętą i twardą babką jaką była przez wszystkie trzy tomy. Za ich życiowymi wertepami, które nawet przez chwilę nie pozwalały na nudę, za wzlotami i upadkami, za szczęściem i rozterkami. Dosłownie za wszystkim. I nie będzie to przesadą, jeśli napiszę, że seria o Donie i Rosie jest moją ulubioną serią obyczajową, a jej trzeci tom, najlepszym zakończeniem na jakie mogliśmy liczyć. Ogromnie ciężko jest ocenić tę książkę bez oceniania całości. W tomie trzecim Don i Rosie stają przed perspektywą, że ich 11-letni syn Hudson może rozwijać się w spektrum autyzmu. I to jest, według mnie, najważniejszy wątek, szczególnie biorąc pod uwagę uprzedzenia tkwiące w naszym społeczeństwie. Bo nasze podstawowe ludzkie potrzeby – bycia zrozumianym, zaakceptowanym – są uniwersalne, a tak naprawdę realia autyzmu, dla osób nie żyjących w jego spectrum, są niezrozumiałe. Powieść Simsiona przemyca wiedzę o autyzmie w tak niepozorny sposób, że staje się on bardziej zrozumiały. Również w tej książce nie zabrakło dobrze znanego nam humoru czy krytyki społeczeństwa. I wszystko jest tak wyważone, tak subtelne, że sprawia przyjemność.
Zaprawdę powiadam wam, z pewnym smutkiem skończyłam tę serię. Ale cieszę się, że jeszcze tylu z was ma szansę poznać i polubić Dona Tillmana.

Kiedy przewróciłam ostatnią stronę tej części, stwierdziłam, że będę tęsknić. Za Donem i jego przygodami i absurdalnymi sytuacjami w których potrafi się znaleźć. Za Rosie, nieugiętą i twardą babką jaką była przez wszystkie trzy tomy. Za ich życiowymi wertepami, które nawet przez chwilę nie pozwalały na nudę, za wzlotami i upadkami, za szczęściem i rozterkami. Dosłownie za...

więcej Pokaż mimo to

avatar
54
30

Na półkach:

Kolejna część wzruszającej, pouczającej przygody aspergika Dona i jego rodziny.

Kolejna część wzruszającej, pouczającej przygody aspergika Dona i jego rodziny.

Pokaż mimo to

avatar
50
38

Na półkach: ,

Przyjemna kontynuacja serii. Bardzo ciekawe problemy postawione przed Donem i jego rodzinom wraz ze sposobem ich wyjaśnienia. Trzeci tom w porównaniu z poprzednimi ma najsilniejszy nacisk na społeczność autystyczną.

Przyjemna kontynuacja serii. Bardzo ciekawe problemy postawione przed Donem i jego rodzinom wraz ze sposobem ich wyjaśnienia. Trzeci tom w porównaniu z poprzednimi ma najsilniejszy nacisk na społeczność autystyczną.

Pokaż mimo to

avatar
280
275

Na półkach:

Miłość rodzicielska jest odporna na diagnozy osobowościowe - tak odczytuję przesłanie tej książki… i każdy z nas może być ofiarą stereotypów stadnej przeciętności… istotny jest tylko punkt odniesienia😉

Miłość rodzicielska jest odporna na diagnozy osobowościowe - tak odczytuję przesłanie tej książki… i każdy z nas może być ofiarą stereotypów stadnej przeciętności… istotny jest tylko punkt odniesienia😉

Pokaż mimo to


Cytaty

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Finał Rosie


zgłoś błąd