Magia praktyczna: czarna magia, spirytyzm, hipnotyzm, magnetyzm

Dla jednych magia to zło, drugim jawi się jako remedium na wszystkie problemy. W powieściach rodem z gatunku fantasy posługują się nią czarownice lub potężni magowie. Z założenia nie jest ani dobra, ani zła, wszystko zależy od intencji. Aby jednak dobrze się nią posługiwać, potrzebna jest gruntowna wiedza z różnych dziedzin i odpowiednie przygotowanie duchowe. „Magia praktyczna. Czarna magia, spirytyzm, hipnotyzm, magnetyzm” jest lekturą niezbędną przed rozpoczęciem praktyk magicznych i moim zdaniem jest bardzo ciekawą pozycją zarówno dla tych, którzy już z magią są zaznajomieni, jak i dla laików.

Książka zaczyna się wprowadzeniem do podstawowych pojęć związanych z magią. Objaśnia jej istotę, mechanizmy działania oraz daje wskazówki, jak się dobrze przygotować do działań praktycznych. Oswaja pojęcie okultyzmu, które w naszej kulturze nabrało negatywnego znaczenia. Tłumaczy, czym jest istota bytu i na co się ona dzieli, jak władać żywiołami, które dość często bywają pomocne, choćby w zaklęciach obronnych.

I choć język publikacji nieco trąci myszką, to treść jest zrozumiała, a cała wiedza jest wyłożona w prosty sposób. Wspomniane są wskazówki dotyczące BHP, jakże istotny, a często pomijany element na początkowym etapie pracy z magią. Poruszony zostaje również temat hipnozy i magnetyzmu, dwóch dziedzin, których badaniem zajmowano się już wiele lat temu i które do tej pory wzbudzają niemałe kontrowersje. Znajdziemy również zagadnienia związane z astrologią oraz wpływem układu gwiazd na horoskop oraz kiedy najlepiej stosować dane zaklęcia. Całość została podzielona na pięć ksiąg traktujących osobno o każdym z tematów. Zawarto w nich również przykładowe zaklęcia, m.in. miłosne, modlitwy, zaklęcia na dany dzień tygodnia. Myślę, że nie bez powodu zostały one umieszczone praktycznie na samym końcu. Autor cały czas podkreśla, że trzeba być solidnie przygotowanym, by przejść do rzucania uroków i zaklęć, dlatego niezbędne jest przejście czterech poprzednich ksiąg.

W tekst zostały wplecione ryciny i tabele, które dobrze obrazują przekazywaną w książce wiedzę. Niektóre z nich napawały mnie lękiem, ale i jednocześnie fascynowały i nadawały lekturze odpowiedniego klimatu. 

Jedni mogą traktować tę książkę jako podręcznik, który uzupełni ich wiedzę dotyczącą praktyki magicznej, inni jako ciekawostkę napisaną w konwencji literatury grozy. Czy jest ona niebezpieczna? Nie sądzę. Na pewno podzieli czytelników, jednak najgłośniej będą „prychać” zapewne Ci, którzy nawet nie zamierzają do niej zajrzeć, a uprzedzają się jedynie ze względu na okładkę i wypisane na niej pojęcia. Tego typu książki niekoniecznie służą indoktrynacji (tak jak niegdyś czytana przeze mnie „Historia magii” E. Leviego),a mogą ukazać nieco inną perspektywę i poszerzyć horyzonty myślowe. Zwłaszcza że styl przekazu jest łagodny i nienachalny. Czasami może denerwowała mnie narracja, która sugerowała, że magią raczej zajmują mężczyźni, nie kobiety, co stoi w opozycji do współczesnego podejścia do tematu.

Dla mnie, osoby która na co dzień interesuję się ezoteryką, była to niesamowicie ciekawa lektura. Nawet ze względu na to, że powstała na podstawie pierwowzoru z 1928 r., co czyni ją jeszcze bardziej osobliwą i nietuzinkową.

Podsumowując, książka jest dla każdego, kto dobrze czuje się w horrorowym klimacie lub po prostu ciekawi go szeroko pojęta magia i jej praktyczne zastosowanie. Nie ma co się bać, bo okazuje się, że nie taki diabeł straszny, jak go malują. Jeżeli podejdziecie do niej z otwartym umysłem, to możecie mieć z lektury niezłą frajdę. 

 

Dla jednych magia to zło, drugim jawi się jako remedium na wszystkie problemy. W powieściach rodem z gatunku fantasy posługują się nią czarownice lub potężni magowie. Z założenia nie jest ani dobra, ani zła, wszystko zależy od intencji. Aby jednak dobrze się nią posługiwać, potrzebna jest gruntowna wiedza z różnych dziedzin i odpowiednie przygotowanie duchowe. „Magia...

Pomysł za wznowione wydanie uważam za ciekawy. Sama książka jest jedną z tych, co z ciekawości można przeczytać, ale patrząc ze współczesnej perspektywy, nie porywa. Jest specyficzna, większość do czytania "ciekawostkowego", ale chyba można też pewnymi kwestiami się zainspirować. Sporo teorii, wszelkie używane terminy zostały wyjaśnione i równie dużo opisów praktyk, rytuałów z podanymi modlitwami.

Pomysł za wznowione wydanie uważam za ciekawy. Sama książka jest jedną z tych, co z ciekawości można przeczytać, ale patrząc ze współczesnej perspektywy, nie porywa. Jest specyficzna, większość do czytania "ciekawostkowego", ale chyba można też pewnymi kwestiami się zainspirować. Sporo teorii, wszelkie używane terminy zostały wyjaśnione i równie dużo opisów praktyk,...

Bardzo ciekawa pozycja z zakresu szeroko rozumianego okultyzmu . Wznowienie wydania z 1928 roku a więc zarówno język jak i zawartość merytoryczna odzwierciedlają mentalność i poziom wiedzy ludzi sprzed stu lat . Co absolutnie nie odbiera wartości tej publikacji a wręcz przeciwnie pozwala poszerzyć swoje horyzonty o wiedzę tych którzy byli przed nami .
A z technicznych szczegółów bardzo ładne wydanie z mnóstwem rycin oraz bardzo stylową zakładką do książki . Polecam .

Bardzo ciekawa pozycja z zakresu szeroko rozumianego okultyzmu . Wznowienie wydania z 1928 roku a więc zarówno język jak i zawartość merytoryczna odzwierciedlają mentalność i poziom wiedzy ludzi sprzed stu lat . Co absolutnie nie odbiera wartości tej publikacji a wręcz przeciwnie pozwala poszerzyć swoje horyzonty o wiedzę tych którzy byli przed nami .
A z technicznych...

"Wtedy można człowiekowi przywrócić życie, tym bardziej, że w pierwszych chwilach następujących po śmierci, związek między trupem i ciałem astralnym nie jest ostatecznie przerwany. Aby ożywić człowieka, trzeba mocą swej woli skłonić duszę ludzką, aby weszła na powrót w ciało porzucone i wzmocnić ciało astralne umarłego własnym astralnym fluidem.Tym sposobem odbywają się cuda zmartwychpowstania."

"Koło magiczne nie jest niczym innym, jak materialnym, widocznym wyobrażeniem łańcucha, który chroni człowieka w świecie niewidzialnym, w każdym razie jest on jednym z największych sekretów kabały praktycznej."

Moja miłość do nadnaturalnych historii objawia się poprzez chłonięcie wszystkiego, co oferuje mi rynek wydawniczy, nie wyłączając z tego publikacji, których wielu czytelników omija. Literatura grozy to w większości bezpieczna fikcja, którą czyta się po to, by poczuć kontrolowane i bezpieczne poczucie strachu, jednak nie można zanegować faktu, że za każdą fikcyjną opowieścią, tematem, nawiedzoną księgą, czy upiornym domem, kryje się realny pierwowzór, idea spalająca wielu, czy w końcu przedmiot, o której milczano przez wieki.

W swoim dzisiejszym tekście chciałbym opowiedzieć wam jednym z takich wyklętych pierwowzorów, mianowicie o swoistym podręczniku „Magii Praktycznej”, wznowionej w ramach kolekcji literatury okultystycznej, prowadzonej przez Ars Diavoli.Prezentowana publikacja jest drugim tomem serii, którą inaugurował okultystyczny romans pt. „Diabeł Zakochany” autorstwa Jacquesa Cazotte, jednak zakładam, że wydawnictwo może być wam znane za sprawą publikacji orbitujących wokół polskiej grozy. Pomysłodawca projektu i jednocześnie szef oficyny Arkadiusz Siejda, w przeciągu ostatnich miesięcy wydawał Tomka Miłowickiego, Tadeusza Oszubskiego, Norberta Górę, czy Michała Ferka, toteż zakładam, że mieliście okazję poznać katalog wydawniczy oraz jakość wydania.

Prezentowane wznowienie „Magii Praktycznej” to dalsza, konsekwentna realizacja planu, który narodził się we wrześniu zeszłego roku, skupiającego się wokół odświeżenia zapomnianych dzieł podejmujących tematy okultyzmu i demonologii. Warto wspomnieć, że tworząc podwaliny pod swoją bibliotekę okultystyczną, Ars Diavoli postanowiło oddać hołd Tuwimowi i Przybyszewskiemu, którzy planowali stworzenie tego typu księgozbioru.

„Magia Praktyczna” to przedruk prawie stuletniej publikacji, która była rzekomo pierwszy polskim podręcznikiem dotyczącym magii praktycznej. Tajemniczy autor, podpisany inicjałami I. K. R. w oparciu o dostępne dzieła francuskie i rosyjskie, stworzył coś na wzór almanachu, gdzie wszyscy żądni wiedzy a także umiejętności, mogli zapoznać się solidnym przekrojem wiedzy dotyczącej: białej i czarnej magii, hermetyzmu, hipnotyzmu, magii, stref astralnych, a także z szeregiem inwokacji, modlitw, egzorcyzmów i ostrzeżeń w związku z praktykowaniem.

Okultyzm to nauka, która w dalszym ciągu pokutuje w polskim społeczeństwie, dlatego wiem, że kwestia odbioru tej książki, jak i całego projektu, będzie mocno podzielona by nie napisać, że wprost wyszydzana. Zawarte tu informacje odnośnie inkantacji, talizmanów, dusz przechodzących do astrala, wampirów, wilkołaków czy nawet larw astralnych, budzą śmiech tych, którzy nie zadali sobie trudu by zajrzeć do środka, a także tych ślepo zapatrzonych w swój mały mikrokosmos. Osobiście jestem osobą wierzącą i nie odczuwam potrzeby, by praktykować zawarte tu ustępy, jednak w dalszym ciągu myślę, że „Magia Praktyczna” stanowi solidne uzupełnienie dostępnej wiedzy i jest arcyciekawą publikacją pozwalającą poszerzyć swoje horyzonty.

Czytając „Magię praktyczną” wcale nie musicie wierzyć w zawarte tam informacje, by poczuć niepokój i jednocześnie satysfakcję płynącą z poznawania dawno zakazanej wiedzy. Pomimo kilkuletniego intensywnego stażu w grozie, z fascynacją chłonąłem makabryczne opisy i czułem strach przy niepokojących kwestiach. Z natury ciekawski ze mnie typ i będąc świeżo po lekturze, wydaje mi się, że na jakiś czas I. K. R. zaspokoił moją ciekawość.

Tworząc opinię dotyczącą prezentowanej książki, nie sposób pominąć jej klasycznej i eleganckiej szaty graficznej a także szeregu ilustracji dodanych przez Ars Diavoli. W swojej kolekcji mam sporo okultystycznych dzieł wątpliwego wykonania, dlatego cieszę się, że w końcu mam podręcznik, który śmiało mogę eksponować na regałach i jest naprawdę estetycznie wydany. Sąsiadom może się nie będę chwalił, ale innym czytelnikom już tak.

Gorąco polecam i oczywiście zachęcam do śledzenia wydawniczych poczynań Ars diavoli. W serii mają znaleźć się dzieła wspomnianego wcześniej Tuwima czy Przybyszewskiego, toteż myślę, że warto się zainteresować.

"Wtedy można człowiekowi przywrócić życie, tym bardziej, że w pierwszych chwilach następujących po śmierci, związek między trupem i ciałem astralnym nie jest ostatecznie przerwany. Aby ożywić człowieka, trzeba mocą swej woli skłonić duszę ludzką, aby weszła na powrót w ciało porzucone i wzmocnić ciało astralne umarłego własnym astralnym fluidem.Tym sposobem odbywają się...

Polecam. Jedna z lepszych książek z temtu. Atutem są ilustracje i wiedza z przed ok. 100 lat, ale jakże aktualna.

Polecam. Jedna z lepszych książek z temtu. Atutem są ilustracje i wiedza z przed ok. 100 lat, ale jakże aktualna.