Życie i los

Okładka książki Życie i los
Wasilij Grossman Wydawnictwo: Noir sur Blanc literatura piękna
984 str. 16 godz. 24 min.
Kategoria:
literatura piękna
Tytuł oryginału:
Жизнь и судьба
Wydawnictwo:
Noir sur Blanc
Data wydania:
2020-01-20
Data 1. wyd. pol.:
2010-04-29
Data 1. wydania:
2017-01-05
Liczba stron:
984
Czas czytania
16 godz. 24 min.
Język:
polski
ISBN:
9788373926677
Tłumacz:
Jerzy Czech
Tagi:
atak Niemiec na ZSRR bitwa pod Stalingradem głód III Rzesza Niemiecka II wojna światowa książki wojenne literatura II wojny światowej literatura rosyjska literatura rozrachunkowa powieść rozrachunkowa powieść wojenna terror totalitaryzm ZSRR holocaust
Dodaj do pakietu
Dodaj do pakietu

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki

Porównaj ceny

i
Porównywarka z zawsze aktualnymi cenami
W naszej porównywarce znajdziesz książki, audiobooki i e-booki, ze wszystkich najpopularniejszych księgarni internetowych i stacjonarnych, zawsze w najlepszej cenie. Wszystkie pozycje zawierają aktualne ceny sprzedaży. Nasze księgarnie partnerskie oferują wygodne formy dostawy takie jak: dostawę do paczkomatu, przesyłkę kurierską lub odebranie przesyłki w wybranym punkcie odbioru. Darmowa dostawa jest możliwa po przekroczeniu odpowiedniej kwoty za zamówienie lub dla stałych klientów i beneficjentów usług premium zgodnie z regulaminem wybranej księgarni.
Za zamówienie u naszych partnerów zapłacisz w najwygodniejszej dla Ciebie formie:
• online
• przelewem
• kartą płatniczą
• Blikiem
• podczas odbioru
W zależności od wybranej księgarni możliwa jest także wysyłka za granicę. Ceny widoczne na liście uwzględniają rabaty i promocje dotyczące danego tytułu, dzięki czemu zawsze możesz szybko porównać najkorzystniejszą ofertę.
Poczekaj, szukamy dla Ciebie najlepszych ofert

Pozostałe księgarnie

Informacja

Reklama
Reklama

Książki autora

Okładka książki Czarna księga Ilja Erenburg, Wasilij Grossman
Ocena 9,0
Czarna księga Ilja Erenburg, Wasi...
Okładka książki Granta 145: Ghosts (11/2018) André Aciman, Monika Bułaj, Anne Carson, Wasilij Grossman, Ariana Harwicz, Sheila Heti, Sandra Newman, Maggie O'Farrell, Amos Oz, Janine di Giovanni
Ocena 5,0
Granta 145: Gh... André Aciman, Monik...
Okładka książki Antologia wolnej literatury rosyjskiej Nikołaj Arżak, Aleksander Bek, Josif Brodski, Włodzimierz Bukowski, Lidia Czukowska, Jurij Dombrowski, Siergiej Dowłatow, Aleksandr Galicz, Eugenia Ginzburg, Fryderyk Gorensztejn, Wasilij Grossman, Fazil Iskander, Wieniedikt Jerofiejew, Władimir Maksimow, Nadieżda Mandelsztam, Borys Pasternak, Eugeniusz Popow, Irina Ratuszyńska, Aleksandr Sołżenicyn, Warłam Szałamow, Borys Słucki, Włodzimierz Wojnowicz, Włodzimierz Wysocki, Gieorgij Władimow, Aleksander Zinowiew
Ocena 0,0
Antologia woln... Nikołaj Arżak, Alek...

Podobne książki

Reklama

Oficjalne recenzje i

Życie w kraju Stalina


Link do recenzji

496 70 384

Oceny

Średnia ocen
8,3 / 10
401 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE

Sortuj:
avatar
833
67

Na półkach: , ,

Książka-monument. Opasłe tomiszcze po brzegi wyładowane tytułowymi losami setek tysięcy ludzi, którym przyszło żyć w czasie radzieckiej Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Grossman stworzył arcydzieło wojennej epopei obdartej z lukrowanych bajek cenzorów stalinowskich na temat heroizmu i oddania "zwykłego żołnierza". Grossman napisał pamiętnik zbiorowy swoich rodaków i ich spotkań z nazistowskim okupantem. Grossman dotknął wszystkich niemal uniwersaliów jakie zwykle majaczą podczas wojennego koszmaru.
Wasilij Grossman był korespondentem wojennym i przeszedł cały sowiecki szlak wojenny aż do Berlina. Jego potężna książka została rzecz jasna ocenzurowana zaraz po napisaniu z odgórnym nakazem konfiskaty wszystkich kopii rękopisu. Udało się jednak wydać to wiekopomne dzieło, które po wielu latach stało się pięknym głosem sumienia wszystkich zgwałconych przez wojnę.
Życie i los, to książka moralnych zakrętów, cierpień i radości dramatycznie poszukiwanych w pożodze wojennej. To studium zwierzęcego strachu, który nie opuszczał nikogo w stalinowskiej Rosji, studium faszyzmu i komunizmu - dwóch totalitarnych walców rozjeżdżających losy ludzkie jak - bez litości, bez patosu.
Lepiej nie wnikać wgłąb materii tej książki w czasie jej opisywania - sięgając po ten niezmiernie ważny tom literatury XX wieku, pozwólcie się zabrać Grossmanowi w tą koszmarną retrospektywną (dla nas) podróż...
Czytając Grossmana, momentami odnoszę wrażenie, że Bernhard i Cioran jeszcze nie do końca zawładnęli moją percepcją człowieka jako najpodlejszego ze zwierząt. Paradoksalnie.
Życie i los, Grossmana, to skarb!

Książka-monument. Opasłe tomiszcze po brzegi wyładowane tytułowymi losami setek tysięcy ludzi, którym przyszło żyć w czasie radzieckiej Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Grossman stworzył arcydzieło wojennej epopei obdartej z lukrowanych bajek cenzorów stalinowskich na temat heroizmu i oddania "zwykłego żołnierza". Grossman napisał pamiętnik zbiorowy swoich rodaków i ich spotkań...

więcej Pokaż mimo to

1
avatar
856
89

Na półkach:

Zastanawiałem sie co mam m myśleć o tej książce i nadalnie nie wiem.jestem nia zmeczony.byc moze z jednej powinny powstac trzy czesci by dac wytchnienie czytelnikowi natomiast daje z pewnością wyrazn braz zycia i relacji ludzi w ekstremalnych czasach.

Zastanawiałem sie co mam m myśleć o tej książce i nadalnie nie wiem.jestem nia zmeczony.byc moze z jednej powinny powstac trzy czesci by dac wytchnienie czytelnikowi natomiast daje z pewnością wyrazn braz zycia i relacji ludzi w ekstremalnych czasach.

Pokaż mimo to

0
avatar
538
178

Na półkach: ,

Rzadko daję 10*, ale tym razem żałuję, że to już koniec skali… Te wszystkie porównania do "Wojny i pokoju" nie tylko nie są przesadzone, ale są jak najbardziej słuszne, bo… celne. To jest także szeroki obraz społeczeństwa, z bogatą galerią wiarygodnie narysowanych postaci, w kluczowym momencie dziejowym, przy czym - jak u Tołstoja - części narracyjnej towarzyszą fragmenty eseistyczne. I to jakie! Problem z tą książką jest taki, że jako cytaty chciałoby się wypisać/ skopiować pewnie 1/3 całości - a przy e-booku to w dodatku możliwe.
Można i tej książce pisać i pisać - ja już od paru tygodni zamęczam rodzinę i przyjaciół cytatami i uwagami na jej temat, więc tu już skończę.
Wiele rzeczy czytałem i oglądałem na temat komunizmu (ostatnio - znowu "Spalonych słońcem"), ale ta książka jest w tym temacie (i nie tylko w tym) najlepsza - zajmuje się nim najbardziej kompleksowo, rzetelnie, a jednocześnie stawia szereg pytań i proponuje dużo obserwacji, które wznoszą temat na wyższy, bardziej ogólnoludzki poziom. Dobra, koniec.
I teraz będę dawkował sobie powroty już nie tylko do "Władcy Pierścieni" - także i do "Życia i losu". A wcześniej - jeszcze raz przeczytać "Wszystko płynie".

Rzadko daję 10*, ale tym razem żałuję, że to już koniec skali… Te wszystkie porównania do "Wojny i pokoju" nie tylko nie są przesadzone, ale są jak najbardziej słuszne, bo… celne. To jest także szeroki obraz społeczeństwa, z bogatą galerią wiarygodnie narysowanych postaci, w kluczowym momencie dziejowym, przy czym - jak u Tołstoja - części narracyjnej towarzyszą fragmenty...

więcej Pokaż mimo to

9
Reklama
avatar
64
63

Na półkach:

Porównania do Tołstoja zdecydowanie na wyrost. Książka pisana w stylu radzieckich pisarzy tego okresu, na pewno zdecydowanie większe wrażenie robiła w czasach, kiedy powstała. Zarówno odważnym spojrzeniem na wojenne ZSRR, jak i rewizjonizmem w stosunku do ustroju. Także dlatego,że żyli ludzie, dla których była ważna, bo była o nich. Teraz to już trochę gruba cegła , napisana w dziewiętnastowiecznym stylu, z wieloma bohaterami, którzy równie szybko znikają, jak się pojawili. Pewnie w zamiarze miała bardziej oddać czasy, niż ludzi. W pamięci zostaje kilka wątków cierpień, prześladowań, upokorzeń i niezłomności, prowadzącej do zwycięstwa. Trudna lektura i pisana bardziej przez rzemieślnika niż artystę.

Porównania do Tołstoja zdecydowanie na wyrost. Książka pisana w stylu radzieckich pisarzy tego okresu, na pewno zdecydowanie większe wrażenie robiła w czasach, kiedy powstała. Zarówno odważnym spojrzeniem na wojenne ZSRR, jak i rewizjonizmem w stosunku do ustroju. Także dlatego,że żyli ludzie, dla których była ważna, bo była o nich. Teraz to już trochę gruba cegła ,...

więcej Pokaż mimo to

3
avatar
111
62

Na półkach:

Są dzieła, które nie podlegają ocenie. Ta książka należy do nich.

Są dzieła, które nie podlegają ocenie. Ta książka należy do nich.

Pokaż mimo to

3
avatar
617
224

Na półkach: , , ,

Nie szafuję zbytnio ocenami przeczytanych książek, lecz Życie i los Wasilija Grossmana uważam za książkę wybitną.
Nie jest to lektura łatwa - wymaga skupienia i przemyśleń, lecz można się w niej zatracić.
Porównać ją można do wielkiej prozy rosyjskiej XIX wieku Tołstoja, Dostojewskiego czy Czechowa.
Przez niektórych uznawana za Wojnę i pokój XX wieku, powstawała na przestrzeni ok. 10 lat i ukończona została w 1960 roku. Wydana po raz pierwszy w Szwajcarii w 1980 roku, rozgłos światowy uzyskała po przetłumaczeniu na francuski. W Związku Radzieckim wydana na początku lat 90 - tych, po pierestrojce.
Za życia pisarza książka ta w Związku Radzieckim nie mogła się ukazać, uważano, że jest zdolna wysadzić system komunistyczny w powietrze, porównywano ją do bomby atomowej. Skonfiskowano wszystko co związane było z powieścią: rękopis, maszynopisy, szkice, notatki.
Akcja powieści obejmuje lata 1942 - 1943, okres obrony Stalingradu i opowiada o losach ludzi uwikłanych w wojnę i w system sowiecki.
Cała powieść jest jednym wielkim oskarżeniem ideologii komunizmu, łamiącym ludzką godność, depczącym wolność człowieka i podporządkującym sobie wszelkie aspekty życia. Zrównuje komunizm z niemieckim nazizmem.
Jest kilka scen w powieśći, m.in. transport radzieckich Żydów do obozu koncentracyjnego i marsz do komory gazowej, które bardzo głęboko zapadają w pamięć i łamią serce.
Powieść wybitna. Obok Aleksandra Sołżenicyna, Warłama Szałamowa, Eugenii Ginzurg - stanowi świadectwo czasów przeklętych, gdy zbrodniczymi ideologiami próbowano uszczęśliwiać ludzkość.
Polecam.

Nie szafuję zbytnio ocenami przeczytanych książek, lecz Życie i los Wasilija Grossmana uważam za książkę wybitną.
Nie jest to lektura łatwa - wymaga skupienia i przemyśleń, lecz można się w niej zatracić.
Porównać ją można do wielkiej prozy rosyjskiej XIX wieku Tołstoja, Dostojewskiego czy Czechowa.
Przez niektórych uznawana za Wojnę i pokój XX wieku, powstawała na...

więcej Pokaż mimo to

51
avatar
1218
40

Na półkach:

Nie jest to książka łatwa, lekka i przyjemna. Po pierwsze ze względu na tematykę (losy Rosjan na tle szalejącej II wojny światowej i rozpędzonego komunizmu), objętość oraz liczną galerię postaci. Jeśli te elementy nie zniechęcą i do tego wiedzę poszerzymy w innych źródłach, to czeka nas głęboko poruszająca lektura. Tutaj na pierwszym miejscu jest człowiek ze swoimi dylematami, zderzony z wielką historią i przygniatającą codziennością. Jak żyć i nie stracić człowieczeństwa?
W związku z tym, że postaci jest wiele, są on powiązane rodzinnie albo względami towarzyskimi, dodatkowo Rosjanie używają zdrobnień i posługują się imionami odojcowskimi - czasem można się pogubić. Zalecam uważne czytanie...

Nie jest to książka łatwa, lekka i przyjemna. Po pierwsze ze względu na tematykę (losy Rosjan na tle szalejącej II wojny światowej i rozpędzonego komunizmu), objętość oraz liczną galerię postaci. Jeśli te elementy nie zniechęcą i do tego wiedzę poszerzymy w innych źródłach, to czeka nas głęboko poruszająca lektura. Tutaj na pierwszym miejscu jest człowiek ze swoimi...

więcej Pokaż mimo to

11
avatar
1139
902

Na półkach: ,

Jak to miło bez przesady napisać: oto jedna z najważniejszych książek napisanych w dziejach człowieka. Nie czuję żadnej przesady. Więcej, to prawda. Wasilij Grossman stworzył dzieło całkowite, ogromne i ciężkie. Nie chodzi o to, że do przeczytania mamy prawie tysiąc stron, ale że zawarty jest tu koszmar XX wieku, czyli wojna. Wojna pokazana praktycznie z każdej strony: w ujęciu cywilów, wojskowych, kochanków, więźniów, Rosjan, Niemców, Żydów czy Ukraińców. Niedokończona wyliczanka nie wyczerpuje tematu, a jedynie go zaznacza.

Grossman swego czasu wykazał się odwagą stawiając znak równości między stalinizmem a nazizmem, co nie przysporzyło mu sympatyków rosyjskiej władzy. Historia rosyjskiej literatury to ciągłe powtórki genialnych pisarzy odcinanych przez władzę od możliwości publikacji czy, dalej, życia w swoim kraju. Obrazy wykute w tej powieści zostaną już na zawsze ze mną. To ogrom ludzkich postaw, dylematów, dramatów, decyzji, czyli życie w nienormalnych czasach.

To również wyraziste sceny, jak posiłek Eichmanna składający się z salami i czerwonego wina, a pożywany po wizytacji komór gazowych. Albo jak stalingardzki oddział kapitana Griekowa odzyskuje ludzką dumę i chęć wolności, co budzi niepokój włodarzy Kremla, który wysyłają na miejsce komisarza politycznego, żeby przypilnował spraw i nie pozwalał żołnierzom na zbytnią swobodę. Albo jak naukowiec Sturm publicznie wyprze się teorii względności.

To brutalnie szczery obraz wojny i dwudziestowiecznej, osadzonej na totalitaryzmie rzeczywistości. Prześwietlenie dusz, które czyni pisarz, jest dogłębne. Oddaje obraz człowieczeństwa z jakim nie chcielibyśmy mieć do czynienia na co dzień, ale często zapominamy o tym, że tak było, a także, że tak może stać się ponownie..

Sama konstrukcja powieści jest z jednej strony bardzo precyzyjna, a z drugiej szalenie pogmatwana. Z rozdziału na rozdział możemy być rzucani w kompletnie różne punkty historii. Nagle możemy znaleźć się pośród budowniczych komór gazowych, który głowią się nad ich szczelnością. W innym będziemy towarzyszyć pracownikowi naukowemu w codziennym życiu pełnym strachu, zakłamania i konieczności naginania się do linii wytyczonej przez bolszewików. Albo będziemy musieli stawić czoła okrucieństwu i bezmyślności dowódców obu armii.

Koniec tej powieści, której los również należy uważnie przestudiować, dopisała historia. Rosjanie zostali stłamszeni i zmuszeni do wdychania propagandy o tym, że zwyciężyli Hitlera i stali się wyzwolicielami świata. Świat został zbudowany na kłamstwie, a ofiarami w wojnie byli ludzie. Po obu stronach. Wyraźnie wybrzmiewa to z powieści. Genialnej i prawdziwej.

Jak to miło bez przesady napisać: oto jedna z najważniejszych książek napisanych w dziejach człowieka. Nie czuję żadnej przesady. Więcej, to prawda. Wasilij Grossman stworzył dzieło całkowite, ogromne i ciężkie. Nie chodzi o to, że do przeczytania mamy prawie tysiąc stron, ale że zawarty jest tu koszmar XX wieku, czyli wojna. Wojna pokazana praktycznie z każdej strony: w...

więcej Pokaż mimo to

7
avatar
455
6

Na półkach: , , ,

To monumentalne dzieło w pełni docenić można dopiero po przeczytaniu całości. To powieść wielowymiarowa, przenosząca czytelnika do piekła państwa totalitarnego, ukazująca okrucieństwo i nonsens wojny z perspektywy szeregowca i dowódcy, uczonego i prostaka, Rosjanina i Niemca. Mnogość bohaterów, ich wzajemnych powiązań i wydarzeń, których są uczestnikami nastręcza początkowo nie lada trudności w odnalezieniu się w fabule. Jednak z chwilą, gdy przewrócisz już ostatnią stronę zrozumiesz, że czytając ją, nie zmarnowałeś ani sekundy.

To monumentalne dzieło w pełni docenić można dopiero po przeczytaniu całości. To powieść wielowymiarowa, przenosząca czytelnika do piekła państwa totalitarnego, ukazująca okrucieństwo i nonsens wojny z perspektywy szeregowca i dowódcy, uczonego i prostaka, Rosjanina i Niemca. Mnogość bohaterów, ich wzajemnych powiązań i wydarzeń, których są uczestnikami nastręcza początkowo...

więcej Pokaż mimo to

6
avatar
21
16

Na półkach:

Kiedy chcemy krótko powiedzieć coś o pokaźnych rozmiarów powieści, która zrobiła na nas duże wrażenie, to mówimy, że jest epicka. Kiedy książka opowiada o czasach minionych, mówimy że jest freskiem historycznym. Najkrócej mogę więc zrecenzować "Życie i los" stwierdzeniem, że jest to epicki fresk historyczny. Świetnie napisana, łączy wątki fabularne z przemyśleniami autora na temat totalitaryzmów, antysemityzmu, pojęcia dobra i zła, ludzkich postaw w nieludzkich czasach. Wszystko bardzo trafne, inteligentne, wyważone. Wśród książek przeczytanych w ostatnich latach, takich właśnie epickich, stawiam ją na najwyższej półce, obok "Wyznaję" i "Łaskawe". Polecam.

Kiedy chcemy krótko powiedzieć coś o pokaźnych rozmiarów powieści, która zrobiła na nas duże wrażenie, to mówimy, że jest epicka. Kiedy książka opowiada o czasach minionych, mówimy że jest freskiem historycznym. Najkrócej mogę więc zrecenzować "Życie i los" stwierdzeniem, że jest to epicki fresk historyczny. Świetnie napisana, łączy wątki fabularne z przemyśleniami autora...

więcej Pokaż mimo to

4

Cytaty

Więcej
Wasilij Grossman Życie i los Zobacz więcej
Wasilij Grossman Życie i los Zobacz więcej
Wasilij Grossman Życie i los Zobacz więcej
Więcej
Reklama
zgłoś błąd