Odwaga bycia nielubianym. Japoński fenomen, który pokazuje jak być wolnym i odmienić własne życie

Gdybym miał tworzyć program lektur dla uczniów szkoły średniej, byłaby to lektura obowiązkowa. Tą książkę powinien przeczytać każdy, dla dobra swojego i innych. By wiedzieć jak żyć i dać żyć innym wokół siebie.
8/10.

Gdybym miał tworzyć program lektur dla uczniów szkoły średniej, byłaby to lektura obowiązkowa. Tą książkę powinien przeczytać każdy, dla dobra swojego i innych. By wiedzieć jak żyć i dać żyć innym wokół siebie.
8/10.

Wspaniała. Osobom będącym niepewnymi swojej teraźniejszości i przyszłości, które nie są zadowolene z życia, szukającym swojego miejsca w świecie, książka ta potrafi otworzyć oczy i pozwolić trochę uporządkować swoje myśli. Podczas czytania zdałem sobie sprawę, że nieświadomie wyznawałem (w większości) poglądy przedstawionego w książce filozofa Alfreda Adlera, sprawiło to, że jakoś tak mi teraz lepiej ze sobą.

Wspaniała. Osobom będącym niepewnymi swojej teraźniejszości i przyszłości, które nie są zadowolene z życia, szukającym swojego miejsca w świecie, książka ta potrafi otworzyć oczy i pozwolić trochę uporządkować swoje myśli. Podczas czytania zdałem sobie sprawę, że nieświadomie wyznawałem (w większości) poglądy przedstawionego w książce filozofa Alfreda Adlera, sprawiło to,...

Intrygujący tytuł sugeruje, jakoby ta pozycja skupiała się na relacjach międzyludzkich czy podejściu do oceny innych. Jest jednak inaczej, bo tematyka tej książki jest znacznie szersza - opowiada o ogólnej filozofii życiowej, która odpowiada na pytanie: czym jest szczęście?

Autor filozofii, Alfred Adler, stawia tezę stojącą w opozycji do Freudowskiej filozofii istnienia traum i faktu, że człowiek został ukształtowany przez przeszłość. Według Adlera człowiek to w pełni autonomiczna jednostka, która może w każdej chwili postanowić kim jest i zdefiniować się na nowo, a wszystko - całe nasze życie - jest kwestią wyboru.

Książka "Odwaga bycia nielubianym" to próba przybliżenia czytelnikowi filozofii Adlera przez dwóch rozmówców: filozofa, który Adlerowskie teorie zgłębił oraz młodego człowieka, który sceptycznie kwestionuje to podejście. Dzięki formie rozmowy książka jest lekka, czyta się ją przyjemnie i szybko.

Czy polecam tę książkę? To zależy. Dla jednego będzie odkryciem, dla innych banałem. Zależy więc, na jakim etapie samorozwojowej ścieżki jesteś. A czy filozofia Adlera jest słuszna? Każdy powinien móc ocenić sam.

Intrygujący tytuł sugeruje, jakoby ta pozycja skupiała się na relacjach międzyludzkich czy podejściu do oceny innych. Jest jednak inaczej, bo tematyka tej książki jest znacznie szersza - opowiada o ogólnej filozofii życiowej, która odpowiada na pytanie: czym jest szczęście?

Autor filozofii, Alfred Adler, stawia tezę stojącą w opozycji do Freudowskiej filozofii istnienia...

Książka mało przekonującą, bo jest duza dysproporcja intelektualna między rozmówcami czyli młodzieńcem i filozofem, przez to teorie filozofem nie są poddane solidnej krytyce. Część tez funkcjonuje od dawna w mainstreamie jak np. żyj tu i teraz, ale niektóre są faktycznie odklejone jak np. jedność z całym kosmosem, ale też niezgodne z aktualnym stanem nauki jak wpływ traum na życie. I najważniejsze, życie rzadko jest proste.

Książka mało przekonującą, bo jest duza dysproporcja intelektualna między rozmówcami czyli młodzieńcem i filozofem, przez to teorie filozofem nie są poddane solidnej krytyce. Część tez funkcjonuje od dawna w mainstreamie jak np. żyj tu i teraz, ale niektóre są faktycznie odklejone jak np. jedność z całym kosmosem, ale też niezgodne z aktualnym stanem nauki jak wpływ...

Bardzo się zawiodłem na książce - książka polecona przez YouTubera, którego cenię ale okazała się bardzo słaba…

Już po pierwszych zdaniach, zacząłem mieć wątpliwości ale czytałem dalej… i się poddałem.

Zastrzeżenia:
1. uproszczenia / banalizacja
2. próba siłowej nobilitacji twórczości Adlera (nie znam się na jego twórczością ale forma w jakiej robi to autor, chyba nawet Adlerowi by się nie spodobała)

Przykład:
1. Porównanie ludzkiej percepcji (subiektywności) do doświadczenia picia wody ze studni w różnych porach roku.
2. Młodzieniec jak twierdzi nie jest znawcą psychologii ale pojawia się w rozmowie następujący wątek „Czy Adler był uczniem Freuda? Nie, nie był (…) Adler i Freud byli w podobnym wieku, a ich relacje jako badaczy miały równorzędny charakter”. W jakim celu autor ma taką silną potrzebę ustawienia Adlera w równorzędnym a właściwie uprzywilejowanym stosunku do Freuda? Początek książki to jakby próba ustawienia twórczości Adlera ponad Freuda i Junga.

Bardzo się zawiodłem na książce - książka polecona przez YouTubera, którego cenię ale okazała się bardzo słaba…

Już po pierwszych zdaniach, zacząłem mieć wątpliwości ale czytałem dalej… i się poddałem.

Zastrzeżenia:
1. uproszczenia / banalizacja
2. próba siłowej nobilitacji twórczości Adlera (nie znam się na jego twórczością ale forma w jakiej robi to autor, chyba nawet...

To nie jest kolejny poradnik. Zmienia patrzenie na świat, podejście do życia i odkłamuje rzeczywistość. Polecam

To nie jest kolejny poradnik. Zmienia patrzenie na świat, podejście do życia i odkłamuje rzeczywistość. Polecam

W książce przedstawiona jest rozmowa, wręcz debata na temat relacji międzyludzkich, między filozofem i młodzieńcem. Filozof wnikliwie przekazuje wiedzę, która ma i stosuje w przypadku innych osób, by nie przejmować się ich opiniami nadzwyczajniej by nie przejmować się byciem nielubianym. Każdy ma swoje zadanie, i to co ktoś pomyśli o mnie, czy nie zgadza się ze mnie nie leży w mojej kwestii, to jego sprawa, a ja nie powinnam się wtrącać w "cudzą" sprawę. Jeśli jesteś osobą która boi się zdania innych na swój temat itp. to warto wykorzystać wskazówki z tej książki, bo są naprawdę bardzo korzystne.

W książce przedstawiona jest rozmowa, wręcz debata na temat relacji międzyludzkich, między filozofem i młodzieńcem. Filozof wnikliwie przekazuje wiedzę, która ma i stosuje w przypadku innych osób, by nie przejmować się ich opiniami nadzwyczajniej by nie przejmować się byciem nielubianym. Każdy ma swoje zadanie, i to co ktoś pomyśli o mnie, czy nie zgadza się ze mnie nie...

Choć nie zgadzam się z wieloma tezami z tej książki, to mimo wszystko dużo z niej wyniosłam. Pozwoliła mi spojrzeć na swoje życie i relacje z innej perspektywy.

Choć nie zgadzam się z wieloma tezami z tej książki, to mimo wszystko dużo z niej wyniosłam. Pozwoliła mi spojrzeć na swoje życie i relacje z innej perspektywy.

Przeczytałem 50 str. tej książki.
Zrezygnowałem bo autor tylko obiecuje i ciągnie za nos, powtarzając wciąż "ja ci pokażę!".
Jeżeli znaleźliście w tej książce coś ciekawego i nie jest to rozciągnięte na kilkadziesiąt stron w takiej narracji to poproszę o numer strony zanim ją pożegnam w śmietniku :)

Przeczytałem 50 str. tej książki.
Zrezygnowałem bo autor tylko obiecuje i ciągnie za nos, powtarzając wciąż "ja ci pokażę!".
Jeżeli znaleźliście w tej książce coś ciekawego i nie jest to rozciągnięte na kilkadziesiąt stron w takiej narracji to poproszę o numer strony zanim ją pożegnam w śmietniku :)

Momenty były, puenta zawodzi. Pomysł na formę bardzo interesujący. Dzięki niej dowiedziałem się o Adlerze. Idea bliska moim poglądom, lecz nieco naiwna.

Momenty były, puenta zawodzi. Pomysł na formę bardzo interesujący. Dzięki niej dowiedziałem się o Adlerze. Idea bliska moim poglądom, lecz nieco naiwna.