Deficyt zaufania do świata. Polska filozofia wobec współczesności

Nawet jeżeli uwzględni się fakt, że książka została wydana przez PIW w trzymającej poziom serii "biblioteka myśli współczesnej" to "Deficyt zaufania do świata" jest naprawdę bardzo miłym zaskoczeniem, a nazwisko autora (do tej pory zupełnie anonimowe) podkreśliłem sobie podwójnym wężykiem w stosownym notesiku, gdzie samo znalezienie się w nim, jest już sporym wyróżnieniem.
Sporo o książce mówi sam tytuł, czyli to, co widać przez okno, a nawet siedząc na iglicy Pałacu Kultury, raczej nie wzbudza zachwytu. Niemniej autor w swojej kwerendzie dzieł opisywaczy współczesności uwzględnia tych, którzy jakoś sobie radzą. Bo ci, którzy bardziej oswoili się z faktem, że jest już "po ptokach" , na bazie tej konstatacji próbują zachować sensowność w swoich obecnych poczynaniach, bo żyć, nawet przy tak marnych rokowaniach jednak trzeba.
Książka ( i piszę to ze szczególnym ukontentowaniem) została napisana przez katolickiego księdza i trochę to tłumaczy jej profil poznawczo-badawczy (klasyczna, dobra metafizyka). Niemniej na swoich kartach przybliżając poglądy polskich filozofów, przywołuje na poparcie swojego wywodu mędrców "narodów postronnych", takich jak Kartezjusz, Einstein, Wittgenstein, czy robiący swego czasu niemal za celebrytę Hawkins. A żeby tego było mało, to wypada przypomnieć o nagrodzie Dobrzenieckiego, przyznanej w konkursie zorganizowanym przez University Oxford w 2019 roku.
Sama książka dosyć sprytnie pomyślana. Punktem wyjścia jest problem z opisem rzeczywistości, gdzie każdy, kto wstaje rano, znajduje pod poduszką swoją jedyną, ulubioną prawdę i jest ona taka, że wstawać się odechciewa. Autor to rozumie, ale że nie jest malkontentem próbuje jednak znaleźć jakieś punkty stałe, na których chciałby zbudować fundament dla siebie, a jakby ktoś chciał, to na zasadzie wolontariatu dzieli się w książce swoimi poszukiwaniami i w ostatnim zdaniu książki ładnym zdaniem podsumowuję przebytą drogę, udzielając stosownej odpowiedzi:

"Brzmi ona: istnieje Bóg, a zatem nastąpi happy end."

Czyli, jednak da się żyć.

Nawet jeżeli uwzględni się fakt, że książka została wydana przez PIW w trzymającej poziom serii "biblioteka myśli współczesnej" to "Deficyt zaufania do świata" jest naprawdę bardzo miłym zaskoczeniem, a nazwisko autora (do tej pory zupełnie anonimowe) podkreśliłem sobie podwójnym wężykiem w stosownym notesiku, gdzie samo znalezienie się w nim, jest już sporym...

Autorowi znakomicie udało się zaprezentować aktualne stanowiska polskich filozofów na tle tytułowego deficytu zaufania do świata. Nie mamy tutaj połajanek, spoglądania z poczuciem wyższości na innych autorów, chociażby byli z innej bańki niż ta Autora. To jest chyba największa zaleta tej książki - ksiądz Dobrzeniecki przedstawia trendy i wątki w polskiej filozofii zachowując z jednej strony nienaganną intelektualnie logikę wywodu, a z drugiej strony - w znacznym stopniu - zrozumienie dla każdej próby filozoficznej reakcji na kryzys współczesnego świata - jak to autor zgrabnie określa "apokalipsę ponad podziałami". Po takim zgrabnym, mądrym przeglądzie wypada życzyć sobie, aby Autor zajął się tematem kryzysu współczesności w bardziej rozbudowanym dziele - bo widać, że usiłuje go (ów kryzys) zrozumieć na wielu uzupełniających się płaszczyznach, które rezonują zarówno jako problemy czysto filozoficzne, ale jednocześnie jako problemy praktyczne dnia codziennego.

Autorowi znakomicie udało się zaprezentować aktualne stanowiska polskich filozofów na tle tytułowego deficytu zaufania do świata. Nie mamy tutaj połajanek, spoglądania z poczuciem wyższości na innych autorów, chociażby byli z innej bańki niż ta Autora. To jest chyba największa zaleta tej książki - ksiądz Dobrzeniecki przedstawia trendy i wątki w polskiej filozofii...