Odwaga bycia szczęśliwym. Japoński fenomen, który pokazuje, jak kroczyć drogą szczęścia

Postać ucznia wydawała się jeszcze bardziej irytująca i pasywno-agresywna niż w pierwszej części. Raz w sumie nawet zasugerował dojście do rękoczynów, gdyby nie różnica wieku z filozofem.

Omawiano wiele kwestii, kiedy jednak w końcu zaczęli docierać do odpowiedzi z tytułowego pytania nie brzmiało to do końca przekonująco, żeby nie powiedzieć "banalnie"?

Odbiór książki na pewno zależy od tego na jakim etapie życia się znajdujesz i jakie miałeś doświadczenia w budowaniu relacji z innymi ludźmi. Niektóre teorie na początku wydają się dziwne, ale w miarę czytania zdarza się przyznać w duchu, że "coś jest na rzeczy".

Postać ucznia wydawała się jeszcze bardziej irytująca i pasywno-agresywna niż w pierwszej części. Raz w sumie nawet zasugerował dojście do rękoczynów, gdyby nie różnica wieku z filozofem.

Omawiano wiele kwestii, kiedy jednak w końcu zaczęli docierać do odpowiedzi z tytułowego pytania nie brzmiało to do końca przekonująco, żeby nie powiedzieć "banalnie"?

Odbiór książki na...

Oparta na filozofii Adlera idea ... szczęścia - trafna i możliwa do zastosowania, ... a na pewno do przemyślenia!

Autor rekomenduje przyjrzenie się swoim potrzebom (*to my mamy wgląd do informacji na nasz temat, nikt inny nie wie, czego w istocie potrzebujemy, o czym marzymy...) i podjęcie decyzji, dokonanie wyboru, a następnie powzięcie działania! Każdy bowiem jest autorem swojej historii. " Teraźniejszy Ty decyduje o przyszłości". Obwinianie się, "upijanie tragediami" nie przynosi niczego konstruktywnego. Autor porusza temat komunikacji zarówno z samym sobą, jak i z innymi - komunikacji bez oceniania, krytykowania, ale i pustego chwalenia. Następnie przenosi się na obszar wychowania (które rozumie jako zapoznawanie dziecka z określonymi wartościami - komunikacja - jako pokazywanie, wyjaśnianie i skłanianie do krytycznego myślenia). Uczy przekierowania w sytuacjach trudnych. Tytułowe szczęście wiąże ze sprawstwem, nauką podejmowania decyzji, wiarą i kierowaniem się wartościami.
Inspirujące i poszerzające horyzonty!

Oparta na filozofii Adlera idea ... szczęścia - trafna i możliwa do zastosowania, ... a na pewno do przemyślenia!

Autor rekomenduje przyjrzenie się swoim potrzebom (*to my mamy wgląd do informacji na nasz temat, nikt inny nie wie, czego w istocie potrzebujemy, o czym marzymy...) i podjęcie decyzji, dokonanie wyboru, a następnie powzięcie działania! Każdy bowiem jest...

"Odwaga do bycia nielubianym" zainteresowała mnie bardziej niż ta kontynuacja.

"Odwaga do bycia nielubianym" zainteresowała mnie bardziej niż ta kontynuacja.

Pierwsza część podobała mi się bardziej, tutaj już mam wrażenie, że się nudziłam ale można przeczytać.

Pierwsza część podobała mi się bardziej, tutaj już mam wrażenie, że się nudziłam ale można przeczytać.

Książka jest kontynuacją, drugim tomem „Odwagi do bycia nielubianym”. Jej funkcją jej przede wszystkim przypomnienie zagadnień z pierwszego tomu, ich rozszerzenie oraz wprowadzeniem nowych pomysłów i wątków. Jak twierdzi jeden z współautorów to swoista mapa psychologii Adlera, z czym się zgadzam, może nieco nazbyt idealistyczna, bo w końcu ani my jako ludzie, ani życie nie jest idealne, ale mimo to same myśli zawarte w książce są wartościowe i można wprowadzić sporo z rozwiązań do swojego życia. Jest to książka psychologiczna, ale napisana w sposób prosty, więc „pochłania” się kolejne strony z lekkością. Polecam.

Książka jest kontynuacją, drugim tomem „Odwagi do bycia nielubianym”. Jej funkcją jej przede wszystkim przypomnienie zagadnień z pierwszego tomu, ich rozszerzenie oraz wprowadzeniem nowych pomysłów i wątków. Jak twierdzi jeden z współautorów to swoista mapa psychologii Adlera, z czym się zgadzam, może nieco nazbyt idealistyczna, bo w końcu ani my jako ludzie, ani życie nie...

Nie byłam aż tak zafascynowana kontynuacją (jak poprzedniczką),mimo to wciąż uważam, że „Odwaga bycia szczęśliwym” jest warta uwagi.
https://trapped-in-book.blogspot.com/2024/10/recenzja-ichiro-kishimi-fumitake-koga.html

Nie byłam aż tak zafascynowana kontynuacją (jak poprzedniczką),mimo to wciąż uważam, że „Odwaga bycia szczęśliwym” jest warta uwagi.
https://trapped-in-book.blogspot.com/2024/10/recenzja-ichiro-kishimi-fumitake-koga.html

"Odwaga bycia szczęśliwym" jest młodszą i jednocześnie moim zdaniem nieco mniej wartościową siostry "Odwagi bycia nielubianym". W drugim tomie serii, której głównym autorem był Kishimi Ichiro, występuje wiele nawiązań do pierwszego tomu, zapewne po to, aby nieznajomość tej pierwszej części nie blokowała zrozumienia drugiej. Według mnie mimo wszystko nie da się w pełni zrozumieć tej pozycji, bez uprzedniego zapoznania się z "Odwagą bycia nielubianym". Poza tym ilość powtórzeń fragmentów stwierdzeń filozofa przez młodzieńca jest zatrważająca, przez co momentami czytanie tej lektury staje się irytujące. Jednakże w dalszym ciągu uważam tę książkę za coś więcej niż zwykły poradnik typu "jak żyć". Polecam przejść przez nią z własnymi notatkami, zakreślając ważne zdania i rozbić czytanie na 5 wieczorów tak, aby był czas na kontemplacje i refleksję. W przeciwieństwie do swojej starszej siostry, "Odwaga bycia szczęśliwym" nie doprowadzi do przełomowych wniosków w moim życiu, ale z pewnością będę do niej chętnie wracać.

"Odwaga bycia szczęśliwym" jest młodszą i jednocześnie moim zdaniem nieco mniej wartościową siostry "Odwagi bycia nielubianym". W drugim tomie serii, której głównym autorem był Kishimi Ichiro, występuje wiele nawiązań do pierwszego tomu, zapewne po to, aby nieznajomość tej pierwszej części nie blokowała zrozumienia drugiej. Według mnie mimo wszystko nie da się w pełni...

Kolejna książka poświęcona myśli Alfreda Adlera podobała mi się jeszcze bardziej, niż pierwsza. W przejrzysty i wyczerpujący sposób wyjaśnia najbardziej mgliste aspekty filozofii XX-wiecznego psychologa, dodając do owych wyjaśnień perspektywę wychowawcy, rodzica, nauczyciela. Daje do myślenia i zmienia w wielu kwestiach sposób postrzegania codziennych zmagań - dla mnie wraz z pierwszą książką to zestaw obowiązkowy i będę je każdemu polecać!

Kolejna książka poświęcona myśli Alfreda Adlera podobała mi się jeszcze bardziej, niż pierwsza. W przejrzysty i wyczerpujący sposób wyjaśnia najbardziej mgliste aspekty filozofii XX-wiecznego psychologa, dodając do owych wyjaśnień perspektywę wychowawcy, rodzica, nauczyciela. Daje do myślenia i zmienia w wielu kwestiach sposób postrzegania codziennych zmagań - dla mnie wraz...

Książka, której czytanie wymagało z mojej strony nieco wysiłku, żeby zrozumieć przekaz, wczytać się tak naprawdę i skonfrontować z własnymi poglądami. Ciekawa, składania do zastanowienia się nad wieloma kwestiami.

Książka, której czytanie wymagało z mojej strony nieco wysiłku, żeby zrozumieć przekaz, wczytać się tak naprawdę i skonfrontować z własnymi poglądami. Ciekawa, składania do zastanowienia się nad wieloma kwestiami.

Czyta się szybko i nie ma zbędnego przynudzania. Sięgnęłam po tę rozmowę filozoficzną po przeczytaniu „Odwaga bycia nielubianym”, która wciągnęła mnie bardzo. Ta rozmowa jednak nie przypadła mi do gustu i okazała się rozczarowaniem. Dialog jak z dzieckiem i infantylne odpowiedzi bardzo mnie drażniły. Nie zgadzam się też kilkoma tezami postawionymi w książce. Nie jest źle, bo coś tam dla siebie znalazłam ale chciałam pewnie sukcesu i filozofii pierwszej części.

Czyta się szybko i nie ma zbędnego przynudzania. Sięgnęłam po tę rozmowę filozoficzną po przeczytaniu „Odwaga bycia nielubianym”, która wciągnęła mnie bardzo. Ta rozmowa jednak nie przypadła mi do gustu i okazała się rozczarowaniem. Dialog jak z dzieckiem i infantylne odpowiedzi bardzo mnie drażniły. Nie zgadzam się też kilkoma tezami postawionymi w książce. Nie jest źle,...