Zbrodnia w efekcie

Zwariowana komedia kryminalna.

Zwariowana komedia kryminalna.

"A poza tym nic na działkach się nie dzieje......" :) No niestety podtrzymuję zdanie że "Studnie przodków" to ostatnia udana pozycja Joanny Chmielewskiej.

"A poza tym nic na działkach się nie dzieje......" :) No niestety podtrzymuję zdanie że "Studnie przodków" to ostatnia udana pozycja Joanny Chmielewskiej.

dla mnie 7. mocne

dla mnie 7. mocne

Jako wierny fan Joanny Chmielewskiej od niemal trzech dekad, wielokrotnie wracający do jej książek i wciąż zachwycający się jej znakomitym poczuciem humoru, lekkością narracji i niebanalną pomysłowością, z ulgą przyjąłem „Zbrodnię w efekcie” jako udaną rehabilitację po kilku wyjątkowo słabych powieściach. Po fatalnych rozczarowaniu beznadziejną „Krwawą zemstą”, niestrawnymi „Byczkami w pomidorach” i słabym „Gwałcie” wreszcie pojawiło się coś co – choć dalekie od dawnej świetności – przypominało najlepsze lata Chmielewskiej.

Nie jest tajemnicą, że mniej więcej po roku 2000 jej powieści rzadko dorównywały wcześniejszym perełkom, takim jak „Wszystko czerwone”, które uważam za jej absolutne arcydzieło. Z biegiem lat coraz częściej zdarzały się literackie potknięcia i niewypały, co było tym bardziej bolesne, że przecież wszyscy wiemy na co było stać Chmielewską w jej najlepszym okresie. Mimo to moja miłość do jej twórczości nie osłabła, chociaż trudno było patrzeć jak coraz rzadziej pojawiały się książki na poziomie jej dawnych hitów.

Sama „Zbrodnia w efekcie”, chociaż ciekawa i niewątpliwie lepsza od poprzedzających ją tytułów, wciąż nie jest w stanie dorównać klasycznym powieściom Chmielewskiej. Widać tu jednak pewien przebłysk dawnej formy – humor nadal bawi, fabuła jest całkiem sprawnie poprowadzona a lekkość narracji przypomina za co pokochałem jej książki. Szkoda, że to już nie ten sam poziom co w złotych latach jej twórczości, ale w porównaniu do wcześniejszych rozczarowań „Zbrodnia w efekcie” to naprawdę miłe zaskoczenie.

Jako wierny fan Joanny Chmielewskiej od niemal trzech dekad, wielokrotnie wracający do jej książek i wciąż zachwycający się jej znakomitym poczuciem humoru, lekkością narracji i niebanalną pomysłowością, z ulgą przyjąłem „Zbrodnię w efekcie” jako udaną rehabilitację po kilku wyjątkowo słabych powieściach. Po fatalnych rozczarowaniu beznadziejną „Krwawą zemstą”, niestrawnymi...

Jedna z ostatnich książek Chmielewskiej. Autorka straciła już pazur, książka jest trochę przegadana, a dowcip sztampowy.

Jedna z ostatnich książek Chmielewskiej. Autorka straciła już pazur, książka jest trochę przegadana, a dowcip sztampowy.

„Zbrodnia w efekcie“ była moim pierwszym spotkaniem z piórem Joanny Chmielewskiej. Wciagnełam się w samą akcję i główny wątek w powieści, który trzymał w napięciu aż do jego rozwiązania. Plusem były też wątki poboczne, choć muszę zgodzić się z przedmówcami, że było ich nieco za dużo. Podobnie z bohaterami - pod koniec książki uświadomiłam sobie, że zupełnie zgubiłam historię jednej z postaci epizodycznych.

Nie zamierzam jednak kończyć swojej przygody z powieściami tej autorki. Dla porównania sięgnę jednak po starszą pozycję.

„Zbrodnia w efekcie“ była moim pierwszym spotkaniem z piórem Joanny Chmielewskiej. Wciagnełam się w samą akcję i główny wątek w powieści, który trzymał w napięciu aż do jego rozwiązania. Plusem były też wątki poboczne, choć muszę zgodzić się z przedmówcami, że było ich nieco za dużo. Podobnie z bohaterami - pod koniec książki uświadomiłam sobie, że zupełnie zgubiłam...

Super! Uwielbiam pióro Joanny Chmielewskiej !!!

Super! Uwielbiam pióro Joanny Chmielewskiej !!!

Wyjątkowo zagmatwana fabuła, niemal się zgubiłem. Wielki plus za język.

Wyjątkowo zagmatwana fabuła, niemal się zgubiłem. Wielki plus za język.

Fantastyczny humor. Nikt jej nie dorówna. Polecam.

Fantastyczny humor. Nikt jej nie dorówna. Polecam.

Już nie tak błyskotliwa Chmielewska, ale przyjemna.

Już nie tak błyskotliwa Chmielewska, ale przyjemna.