Morderstwo niedoskonałe

Interesująca.

Interesująca.

Książkę przeczytałam trochę na siłę. Czasem zdarza się, że dana pozycja teoretycznie jest w moim guście – jest lekka i humorystyczna, a nawet dobrze napisana, ale jednak nie wciąga, nie angażuje i czyta się ciężko. Tu tak właśnie miałam.
Na pewno nie sprzyjał przyjemności z lektury fakt, że w powieści jest mało dialogów, jest napisana w zdecydowanej większości "ciągiem”. Miałam wrażenie, że wiele sytuacji byłoby np. bardziej zabawnych albo bardziej zrozumiałych, gdyby zostały rozpisane na dialogi.
W książce brakowało mi akcji; nawet jako coś się zadziało, to było napisane tak, że nie bardzo to czułam.
Miałam wrażenie pewnego zagmatwania, czasem gubiłam się, nie mogłam skupić na lekturze uwagi. Miałam też wrażenie, że czytam ciągle to samo – bohaterowie skarżą się na pisarzy, na szefa, na współpracowników.
Dowcip był inteligentny (szczególnie fajnie powiedzonka Adeli),postacie wyraziste, ale nie było to w stanie uratować dla mnie tej książki.
I ostatnia rzecz – drobny druk, który w połączeniu z wspomnianym wcześniej pisaniem prawie ciurkiem powodował, że choć powieść nie ma dużej ilości stron – mniej niż 300 - to jednak jakby jest dłuższa.
"Napisz na priv" czytało mi się lepiej.

PS. W którymś miejscu autorka umieściła samą siebie, niewątpliwie miało to być zabawne, ale wg mnie - nie chwyciło. Może po prostu generalnie uważam, że takie zabiegi są trochę pretensjonalne.

Książkę przeczytałam trochę na siłę. Czasem zdarza się, że dana pozycja teoretycznie jest w moim guście – jest lekka i humorystyczna, a nawet dobrze napisana, ale jednak nie wciąga, nie angażuje i czyta się ciężko. Tu tak właśnie miałam.
Na pewno nie sprzyjał przyjemności z lektury fakt, że w powieści jest mało dialogów, jest napisana w zdecydowanej większości "ciągiem”....

Faktycznie, to raczej zabawna powieść obyczajowa niż kryminał - ale za to na jakim poziomie! Jestem zachwycona autoironią autorki, która wyśmiewa pisarskie potknięcia i trendy... by potem umieścić je w swoim utworze. Naprawdę dawno nie czytałam czegoś tak lekkiego i inteligentnego zarazem. Chcę więcej!

Groteska i ironia nie są dla każdego czytelnika, nie każdy zrozumie to "puszczanie oczka" przez pisarza - stąd pewnie taka niska ocena w serwisie.

Faktycznie, to raczej zabawna powieść obyczajowa niż kryminał - ale za to na jakim poziomie! Jestem zachwycona autoironią autorki, która wyśmiewa pisarskie potknięcia i trendy... by potem umieścić je w swoim utworze. Naprawdę dawno nie czytałam czegoś tak lekkiego i inteligentnego zarazem. Chcę więcej!

Groteska i ironia nie są dla każdego czytelnika, nie każdy zrozumie to...

Nie jest to kryminał! Ani typowa komedia! Niech to nikogo nie zwiedzie. Czyta się prosto, ale raczej obyczajowo, niż z zapartym tchem. Bohaterowie, których można polubić. Co ciekawe, praktycznie zerowy wątek miłosny (co w ostatnim czasie niesamowicie rzadko spotykane). Książka ma całkiem konkretną historię do opowiedzenia i robi to całkiem dobrze. Fajnie się czyta, ale bez szału. Średnia, znośna książka.

Nie jest to kryminał! Ani typowa komedia! Niech to nikogo nie zwiedzie. Czyta się prosto, ale raczej obyczajowo, niż z zapartym tchem. Bohaterowie, których można polubić. Co ciekawe, praktycznie zerowy wątek miłosny (co w ostatnim czasie niesamowicie rzadko spotykane). Książka ma całkiem konkretną historię do opowiedzenia i robi to całkiem dobrze. Fajnie się czyta, ale bez...

Akcja toczy się w małym wydawnictwie, publikującym wszystko: od kolorowanek dla dzieci po słowniki gwary więziennej. Bohaterami jest czwórka przyjaciół. Koledzy każdego dnia na nowo muszą stawiać czoła różnym śmiesznym i absurdalnym sytuacjom w pracy. Pewnego dnia okazuje się, że w redakcji zginął rękopis powieści z gatunku SF, którą właściciel firmy postanowił wydać jak najszybciej, gdyż uzyskano na nią dotację. Cóż pozostaje biednym bohaterom, którym udało się odzyskać jedynie 100 stron tego "arcydzieła", absolutnie nienadającego się do publikacji? Muszą napisać książkę od nowa. W trakcie, okazuje się, że pierwotny autor zaginął bez wieści, a naszymi bohaterami zaczyna interesować się policja. Koledzy podejmują śledztwo na własną reką, ponieważ bardzo interesuje ich, czy autor żyje, czy też został przez kogoś zamordowany...
Książka nie porywa , jednakże chęć zakończenia akcji z poszukiwaniem rzeczonego Kusibaba , autora "arcydzieła " wymusiła na mnie jej dokończenie .Czasem trzeba przeczytać coś lekkiego i poznawać inne "gatunki" książek :)

Akcja toczy się w małym wydawnictwie, publikującym wszystko: od kolorowanek dla dzieci po słowniki gwary więziennej. Bohaterami jest czwórka przyjaciół. Koledzy każdego dnia na nowo muszą stawiać czoła różnym śmiesznym i absurdalnym sytuacjom w pracy. Pewnego dnia okazuje się, że w redakcji zginął rękopis powieści z gatunku SF, którą właściciel firmy postanowił wydać jak...

Ta książka jak dla mnie była stratą czasu. Porównanie do mistrzyni komediowego kryminału, czyli Joanny Chmielewskiej, zdecydowanie nietrafione. Ani to zabawne, ani wciągające. Kompletnie nijaka książka.

Ta książka jak dla mnie była stratą czasu. Porównanie do mistrzyni komediowego kryminału, czyli Joanny Chmielewskiej, zdecydowanie nietrafione. Ani to zabawne, ani wciągające. Kompletnie nijaka książka.

Lekka lektura z ciekawym wątkiem morderstwa. Polecam na długie wieczory, z herbatą i czekoladą.

Lekka lektura z ciekawym wątkiem morderstwa. Polecam na długie wieczory, z herbatą i czekoladą.

Przeczytana, ale bez entuzjazmu - moim zdaniem, ta książka do pięt nie sięga cyklom "Magiczne miejsce" i "Czary codzienności". I głównie sposobem pisania, bo pomysł całkiem fajny i fajne, do polubienia postacie głównych bohaterów. Nie polecam, ale i nie odradzam - może czytałam w nieodpowiednim dla siebie i tej książki czasie.

Przeczytana, ale bez entuzjazmu - moim zdaniem, ta książka do pięt nie sięga cyklom "Magiczne miejsce" i "Czary codzienności". I głównie sposobem pisania, bo pomysł całkiem fajny i fajne, do polubienia postacie głównych bohaterów. Nie polecam, ale i nie odradzam - może czytałam w nieodpowiednim dla siebie i tej książki czasie.

Zdecydowanie nie jest to kryminał :) I waham się przed szufladką "powieść obyczajowa", może raczej "powieść humorystyczna"? Niewątpliwie po parudziesięciu stronach ma siępewne deja vu, kłania się "Lesio" i "Wszyscy jesteśmy podejrzani" Chmielewskiej. Miejsce akcji: małe przedsiębiorstwo z silnymi więzami międzyludzkimi. Bohaterowie: grupka szeregowych pracowników związana silną niechęcią do kierownictwa. Fabuła: właściwie prawie żadna - bohaterowie postanawiają zmuszeni okolicznościami uzupełnić przygotowywaną do druku powieść, a potem wpadają na pomysł, że mogliby sami napisać kolejną. W tle przewija się dość tajemniczy autor powieści, czasami jako mężczyzna, czasami jako transwestyta. Przeczytać można (nie boli, nie zaszkodzi),ale w ciągu paru dni się o tej książce zapomni. A "Lesia" i jego perypetie pamiętam do dziś.

Zdecydowanie nie jest to kryminał :) I waham się przed szufladką "powieść obyczajowa", może raczej "powieść humorystyczna"? Niewątpliwie po parudziesięciu stronach ma siępewne deja vu, kłania się "Lesio" i "Wszyscy jesteśmy podejrzani" Chmielewskiej. Miejsce akcji: małe przedsiębiorstwo z silnymi więzami międzyludzkimi. Bohaterowie: grupka szeregowych pracowników związana...

Lekka lektura, w której można doszukać się wpływów Chmielewskiej, zwłaszcza "Lesia" i może nawet "Wszyscy jesteśmy podejrzani". Mamy tutaj dowcip sytuacyjny, słowny oraz zabawne postaci. Niestety wszystko to takich sobie lotów. Generalnie jest to według mnie satyra na środowisko wydawców i autorów współczesnych oraz hasło "pisać każdy może". Mnie czytało się lekko i czasami autorka mnie rozbawiła. Dodatkową gwiazdkę daję za to, ze to książka o książkach i ich pisaniu przede wszystkim.

Lekka lektura, w której można doszukać się wpływów Chmielewskiej, zwłaszcza "Lesia" i może nawet "Wszyscy jesteśmy podejrzani". Mamy tutaj dowcip sytuacyjny, słowny oraz zabawne postaci. Niestety wszystko to takich sobie lotów. Generalnie jest to według mnie satyra na środowisko wydawców i autorów współczesnych oraz hasło "pisać każdy może". Mnie czytało się lekko i czasami...