Adrianna Michalewska

... bo ja nie lubię opowiadań... Są za krótkie, jednowątkowe I kończą się zanim zaczną. Te nie stanowią wyjątku, ale, ale... Tak łatwo nie będzie. Pomimo, że są to krótkie opowiadania, pokazują Wrocław od strony zaulkow (znanych zaułków) tak bardzo i tak blisko, że bardziej się nie da. W kategorii "przyczynków do przewodnika po" - piętnaście na dziesięć. Rewelacja po prostu. Szanowne Panie, ja bardzo proszę o kontynuację. Z pełną odpowiedzialnością stwierdzam, że i forma i różnorodność autorów i w ogóle sam pomysł, to zamysł na miarę nagrody prezydenta Wrocławia. Więcej powiem... Pomimo, że nie lubię opowiadań, to jest to idealna forma dla tego rodzaju publikacji. Przyznaje, z różnych powodów nie mogłam się zabrać za kryminalne przechadzki. Ale, jak już się zabrałam, to ... Jednym tchem. Żałuję tylko że zbrodnicze siostrzyczki nie publikowały w czasach, kiedy we Wrocławiu miałam przyjemność mieszkać.