Ma najlepszą pracę na świecie, ponieważ kiedy w niej jest... cały czas się bawi. Tak mówi o sobie niezwykła autorka oraz ilustratorka książek dziecięcych Helena Elsa Willis.
Urodziła się 16 kwietnia 1964 roku w Sztokholmie. Od ukończenia w roku 1991 Beckmans College of Design zajmuje się zawodowo ilustrowaniem książek dla najmłodszych. Zilustrowała wiele gotowych tekstów. Współpraca z Martinem Widmarkiem, z którym stworzyła bestsellerową serię 18 książek Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai, przyniosła jej sławę oraz uznanie krytyków i czytelników.
Autorka swymi rysunkami potrafi wyrazić więcej niż można napisać. Od kilku lat cykl o małych detektywach nie schodzi ze szwedzkich list bestsellerów. Niezwykłe, lekko karykaturalne ilustracje wprowadzają klimat do wszystkich książek które współtworzyła Willis. Jest laureatką wielu nagród, między innymi Bokjuryn oraz Spårhunden, o której przyznaniu decydują dzieci. Ilustruje również własne książki.
W Valleby można ujrzeć szkielet prawdziwego tyranozaura i to kompletny. Wszyscy udają się do kościoła by go zobaczyć, bo taka okazja może się już nigdy mieszkańcom nie przytrafić. Pastor ostentacyjnie daje obecnym do zrozumienia, że nie podoba mu się urządzenie z kościelnej nawy przestrzeni wystawowej. Na dodatek udostępnianie jej dla jakiegoś szkieletu stwora, który przecież nigdy nie istniał na ziemi w jego mniemaniu. Akcja nabiera rozpędu, gdy bez przyczyny rozlega się dźwięk kościelnych dzwonów. Zdezorientowani ludzie rozpierzchają się, po czym po krótkiej chwili wracają z powrotem do kościoła. Nagle dostrzegają, że jedna, i to wcale niemała, kość ze szkieletu dinozaura zniknęła. Kto był na tyle sprytny, by zupełnie niepostrzeżenie wynieść ją z budynku? Podejrzana sprawa... Maja i Lasse znów rozpoczynaj własne śledztwo. Rzecz oczywista dzięki swej bystrości i dużemu doświadczeniu szybko identyfikują winnego.
Pewnie kojarzycie Lassego i Maję, jeśli nie z książek, to może z ich ekranizacji?.
My wróciliśmy po dłuższej przerwie do Valleby - małego szwedzkiego miasteczka, w którym biuro detektywistyczne prowadzą miejscowe dzieci, właśnie - Lasse i Maja.
W 28 już tomie cyklu, pt.: "Tajemnica detektywa" bohaterowie zostają poproszeni przez komisarza policji o przyjazd do sklepu jubilerskiego Muhammeda Karata. Alarm okazuje się fałszywy, lecz w tym samym czasie dyrektorka muzeum odkrywa, że ktoś się włamał i ukradł obraz. Z tłumu gapiów, wyłania się Torket Knot - detektyw, który zatrzymał się w Valleby. Czy rzeczywiście jest wybitnym detektywem? Kto stoi za kradzieżą obrazu?
Lasse i Maja pomagając komisarzowi po raz kolejny nie dadzą się zwieść i rozwiążą zagadkę.
W książce został wykorzystany wątek podszywania się pod osoby niepełnosprawne oraz związku homoseksualnego, więc jeśli ktoś kieruje się uprzedzeniami bądź uważa, że takie tematy nie są odpowiednie dla dzieci w tym wieku, nie powinien podsuwać jej swoim dzieciom. Uważam jednak, że ujęcie tematu w sposób przedstawiony przez autora (dość zdawkowy) może być okazją do rozmowy o odmienności i tolerancji, a nawet wielokulturowości.
Nadmienię jeszcze, iż to kolejna część przetłumaczona z języka szwedzkiego przez Barbarę Gawryluk - dziennikarkę, autorkę wielu książek dla dzieci, współautorkę rewelacyjnych przewodników dla dzieci i dorosłych po Tatrach, Podhalu oraz Prawie, Spiszu i Pieninach, które polecam.