Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Lubimyczytać.pl to:
społeczność 477 tys. zakochanych w książkach
ponad 882 tys. recenzji
ponad 245 tys. książek
własna biblioteczka
system rekomendacji
Najnowsze opinie czytelników
książek: 187
Kari | 2015-01-28
Na półkach: 2015, Przeczytane
Dodana: wczoraj

Mąż Annie to najgorszy typ faceta pod słońcem. Niestety pełno jest takich :/

książek: 39
FannyBrawne | 2015-01-28
Na półkach: Przeczytane
Dodana: wczoraj

Ta książka, to dowód na to, że człowiek po dramatycznych przejściach potrzebuje rozmowy, zrozumienia oraz pocieszenia. Ja czytając ją, miałam wrażenie jakbym rozmawiała z samą autorką która opowiada mi swoją tragiczną historię. Halszka Opfer podjęła się bardzo ciężkiego i wystawionego na "pożarcie wilków" zadania. Z dniem gdy oddała książkę do druku, utraciła swą anonimowość, naraziła się na niezrozumienie ze strony otoczenia i otworzyła tz. puszkę Pandory jaką jest jej przeszłość. Wykazała się ogromną odwagą opowiadając nam o tych traumatycznych chwilach swojego życia.

książek: 409
Karina | 2015-01-28
Na półkach: 2015, Przeczytane
Dodana: wczoraj

Pierwsza część to straszny bełkot. Z drugiej można wyciągnąć parę przydatnych informacji.

książek: 167
Machno | 2015-01-28
O książce: Śmierć binarna
Na półkach: 2015, Przeczytane, Posiadam
Dodana: wczoraj

Motyw ataku terrorystycznego kiedyś pewnie wzbudzał szybsze bicie serca. Dziś, po WTC i każdym kolejnym zamachu, autorzy wykorzystujący taki temat muszą się mocno sprężyć, aby wymyślić coś nowego, albo interesująco opisać coś, o czym rozpisują się gazety lub portale informacyjne. Tym większy szacunek dla Crichtona za to, że potrafił prawie 40 lat temu tworzyć scenariusze działań, które teraz są standardem wśród oddziałów antyterrorystycznych. Rozważał możliwość wykorzystania gazów bojowych, dość niefrasobliwie traktowanych przez rząd, przeciwko dużym skupiskom ludzi. Naprzeciw tej sytuacji postawił nadzwyczajnie inteligentnego agenta rządowego, który aby wygrać i uratować tysiące ludzi, musi nie tylko myśleć jak przeciwnik, ale też jak najbardziej działać w nie swoim stylu.

książek: 6
inwestorek | 2015-01-28
O książce: Imię róży
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Dodana: wczoraj

Niewątpliwie jedna z najlepszych i najważniejszych książek w historii literatury. Autor wykazuje się ponadprzeciętną znajomością historii z okresu średniowiecza. Idealnie wplata w nią fikcyjną fabułę. Dzięki temu czytelnik odnosi wrażenie, że to działo się naprawdę. Dodatkowo w książce - oprócz rewelacyjnej akcji - mamy do czynienia z filozofią. Może ona nie jest zbytnio wysublimowana (chodzi mi o trudność rozpraw filozoficznych, bo wiadomo, czytelnicy są zróżnicowani) ale przy dywagacjach głównego bohatera trzeba się zatrzymać, by nie pogubić się w lekturze. Mało tego, Umberto Eco spokojnie z zawartej w "Imieniu róży" filozofii mógłby spisać osobne traktaty filozoficzne: np. traktat o śmierci, miłości, wierze, życiu, śmiechu.

Po lekturze warto się zastanowić nad znaczeniem tytułu. Moim zdaniem tytuł "Imię róży" odnosi się do trzech kwestii poruszonych w książce. 1) kobieta: róża to piękny kwiat, który potrafi zranić jeżeli obchodzimy się z nią nie ostrożnie. Tak samo jest z ową...

książek: 11
Klątwa | 2015-01-28
Na półkach: Przeczytane
Dodana: wczoraj

Napisana lekko, trochę grubawa i momentami zbyt wnikliwa, ale to przecież biografia Einsteina, nie można ominąć czegoś w życiorysie takiej osoby. To zabawne, ale gość był zupełnie zwyczajny, miał brzydką żonę, czasem się martwił brakiem pracy i pieniędzy, żona mu marudziła, dzieci się rodziły, ale były jakieś brzydkie i zwyczajne. A potem obliczył że istnieją czarne dziury, czas płynie z różną prędkością, a sprzężone ze sobą cząstki elementarne wiedzą o swojej konfiguracji będąc oddalone o galaktyki. Popatrz na okładkę, jak on się śmieje- jest taki spokojny jakby zrozumiał istotę magicznej sztuczki jaką jest istnienie.

książek: 55
draacul | 2015-01-28
Na półkach: Przeczytane
Dodana: wczoraj

Mam nadzieję, że nie jest to ocena na wyrost, ale cóż ostatnio coraz rzadziej zdarza mi się czytać książki, które chłonę, a które jednocześnie nadają się na czytanie po pracy. Przeczytałam pierwszy, następnie drugi tom i zaakceptowałam :) Metafizyka jest więc co się czepiacie, że język lekki - piszę to apropo tak niskiej ogólnej oceny książki. Cóż, chwilami jest romantyczna, co może facetów zrażać, ale ile w tym fantazji. Piekło, Niebo, Wiedźmy, Wilkołaki,Wampiry... Do tego wyzwanie rzucone zwykłemu dualizmowi. Proszę Państwa nie ma tu miejsca na podział Dobro-Zło Niebo -Piekło . To świat wielowartościowej Logiki, Ontologii i Etyki. W dodatku zabawa, bijatyka, humor. Czytać Moi drodzy czytać :)

książek: 1959
Fragile | 2015-01-28
Na półkach: Przeczytane
Dodana: wczoraj

Przejmująca historia siostry Z. Freuda, której nie umiał, albo w swoim zadufaniu nie chciał pomóc; mało przyjemna strona ojca psychoanalizy, który nie chciał uratować życia własnym siostrom, skazując je na śmierć z rąk nazistów. Opowieść o zagubionej, niekochanej, stłamszonej przez mężczyzn i rodzinę kobiecie, która najszczęśliwsza czuła się w szpitalu psychiatrycznym....

książek: 1234

„Dziesięć płytkich oddechów” K.A. Tucker jest bardzo wysoce ocenioną powieścią i właśnie z powodu tych wysokich ocen sięgnęłam po tę książkę. Być może miałam wygórowane oczekiwania, a może to zwyczajnie jest przeciętna powieść? Cóż, mnie absolutnie nie przekonała i nie przypadła do gustu. Z opisu zapowiadało się bardzo ciekawie i to był potencjał na dobrą książkę, w której można było w ciekawy i ujmujący sposób przedstawić temat bardzo ważny i potrzebny. Szkoda, bo według mnie wyszło bardzo banalnie i pretensjonalnie. W moim odczuciu za dużo erotyzmu, którym przesiąknięta jest ta historia, toteż całość straciła na wartości.

Książka podzielana jest na dziewięć etapów, a już po przeczytaniu drugiego miałam ochotę porzucić tę powieść, bowiem irytowała mnie i śmieszyła na przemian. Czym dalej brnęłam w tę historię, tym bardziej byłam zawiedziona. Bohaterzy drażniący, szczególnie postać Kacey, która najbardziej działała mi na nerwy, cała historia przedstawiona w bzdurny sposób....

książek: 140
Albercik | 2015-01-28
Dodana: wczoraj

Był czas, że świat oszalał na punkcie tej książki.Ja może nie oszalałem... teorie fundowane przez Browna to nie jakaś nowość, ale to ma być przecież powieść do przeczytania a nie naukowa analiza czegoś tam, udowadniająca nam coś tam... Kod Leonarda spełnił swoją powinność. To dobra rzecz na deszczowy wieczór.

książek: 429
jerzu | 2015-01-28
O książce: Książę cierni
Na półkach: 2015, Przeczytane, Fantastyka
Dodana: wczoraj

Na okładce porównywana do "Pieśni lodu i ognia", ale niestety nie dorównuje tej sadze. Książkę czyta się przyjemnie, chociaż trochę brakuje wyrazistych postaci. Z chęcią sięgnę po kolejne tomy cyklu - oby tylko nie okazały się gorsze!

książek: 6
Aleksandra | 2015-01-28
O książce: Hopeless
Na półkach: Posiadam, Przeczytane
Dodana: wczoraj

Wspaniała książka. Była którąś z kolei jaką przeczytałam w tej serii New Adult, i na tle pozostałych wypadła najlepiej. Wahałam się, czy ją kupić i dwa razy wracałam do stoiska. Fakt tego, że do niej wracałam przeważył, aby ją kupić - jednak intuicja nie myli. Standardowo historia miłosna, lecz okoliczności wokół są zaskakujące - wydaje się, że wiesz co za chwilę się okaże a tu BUM i niszczy wszystkie twoje wyobrażenia sytuacją zwrotną. Dość ciekawa jest także kwestia tytułu...

książek: 35
manette | 2015-01-28
Na półkach: Przeczytane
Dodana: wczoraj

Książka w pewien sposób otworzyła mi oczy oraz pozwoliła pokonać własny strach, przełamać bariery. Bo niby dlaczego taki Przemek może sobie podróżować autostopem, a ja nie? Bo "czasy się zmieniły"? Odważyłam się i nie żałuję! I z pewnością przede mną jeszcze wiele cudownych przejażdżek i ludzi do poznania! Cieszę się, że na nią trafiłam!

Książka "Autostopem przez życie" napisana jest prostym językiem, trafiającym chyba do każdego czytelnika. To duża zaleta. Dzięki temu, z każdą kolejną przeczytaną stroną, autora traktuję raczej jak fajnego gościa z którym można konie kraść, a nie poważnego mruka w garniturze. Dużo w niej humoru! Wiele razy zdarzyło mi się głośno parsknąć śmiechem i śmiać się przez dobrych kilka minut. I jeszcze następnego dnia, przypominając sobie w myślach dany fragment. Taki ze mnie typ człowieka, cóż począć? Dużo w niej egzotycznych miejsc, osobistych przemyśleń, przygód, a także ludzi. To przede wszystkim ludzie tworzą tę książkę. I to właśnie jest w niej...

książek: 31
MatiOti | 2015-01-28
O książce: Widmowy Jack
Dodana: wczoraj

Świat dzieli się na dwie strony - Ciemną na zachodzie i Jasną na wschodzie. Mieszkańcy Jasnej wierzą w naukę, mieszkańcy Ciemnej wierzą w magię. Gdzieś pomiędzy nimi rozciąga się Kraina Zmierzchu, a w niej wznosi się Strażnica Cieni, której nikt nigdy nie widział. Niejeden natomiast widział i słyszał o jej mieszkańcu i gospodarzu: Widmowym Jacku - przebiegłym złodzieju, który ponoć zawsze słyszy swoje imię, gdy jest wymawiane w cieniu.

"Widmowy Jack" jest książką niebanalną i nietuzinkową - główna postać jest wszak jednym z praojców i archetypów wszystkich późniejszych złodziejaszków, cwaniaków i tricksterów. Ale jest to także postać dramatyczna i postawiona przed trudnymi wyborami, a żeby nie było łatwo - mieszkańcy Ciemnej Strony nie mają duszy, ale mają za to wiele żyć do dyspozycji - co czyni relacje pomiędzy nimi znacznie bardziej skomplikowanymi.

Na kartach powieści dzieje się bardzo dużo, pomysły Zelazny'ego na postaci, relacje pomiędzy nimi, fabułę, konstrukcję świata...

książek: 73
Kjuna | 2015-01-28
O książce: Druga szansa
Na półkach: Przeczytane
Dodana: wczoraj

Między życiem a śmiercią, między światłem a ciemnością, w półżyciu i półśmierci? Jak naprawdę się nazywam, komu mogę zaufać, gdzie jestem? Kim są otaczający mnie ludzie, gdzie leży prawda i kim jestem ja? Gdzie są moje wspomnienia? W "Drugiej szansie" z każdą stroną wrażenie niesamowitości się potęguje, a atmosfera zagęszcza. Nieliczne postaci, prócz dwójki głównych bohaterów, z założenia nie wzbudzają sympatii i od pierwszych chwil czytelnik może poczuć, że coś tu nie pasuje w przedstawionym świecie. Ta świadomość nieadekwatności sytuacji wzmaga jeszcze pewność, że istnieje gdzieś jakaś inna prawda i inna rzeczywistość. By nie odebrać Wam przyjemności z czytania, nie napiszę o treści nic więcej ponad to, że zawieszenie między życiem i śmiercią bywa prawdziwą szkołą przetrwania.

Książkę czyta się nieźle. Liniowa narracja sprawia, że z łatwością śledzimy kolejne losy Julii vel Karoliny w domu opieki dla ludzi po utracie pamięci. W owym przybytku leczą najcięższe przypadki amnezji...

książek: 10
Esbie | 2015-01-28
O książce: Szacunek ulicy
Na półkach: Przeczytane
Dodana: wczoraj

W tejże książce całkiem spodobał mi się klimat, ogólny motyw i duża część dialogów. Za średni koniec 5.

książek: 280
kowalinka | 2015-01-28
O książce: Tajemnica Niny
Na półkach: Przeczytane, Posiadam
Dodana: wczoraj

Najbardziej denerwuje mnie w powieściach to, gdy autor popełnia podstawowe błędy gramatyczne. Czytałam tą powieść i co chwila natrafiałam na powtórzenia, błędy stylistyczne i nie byłam w stanie nawet na chwilę zagłębić się w akcji. To strasznie rozprasza.

Dotarłam jednak do końca i muszę powiedzieć, że gdyby pomysł został bardziej dopracowany - szczególnie końcówka - to byłaby to bardzo dobra książka. Tak się nie stało i czuję niedosyt, tym bardziej, że po opiniach spodziewałam się nie lada historii.

Całość akcji zbudowana jest dosyć składnie, dzieci jako bohaterowie to dobry chwyt, choć czasem zadziwiały mnie ich rozmowy - tak jakby byli nieco starsi niż opisani przez autorkę.

Powieść na trzy z plusem. Za oryginalny pomysł.

książek: 21
wika1410 | 2015-01-28
Na półkach: Historia, Przeczytane, Posiadam
Dodana: wczoraj

Oczekiwałam od tej książki wiele. Mogę spokojnie rzec, że autor spełnił moje oczekiwania w 100%. Tragiczna opowieść napisana przyjemnym i lekkim językiem.
Historia fascynująca, okrutna i co gorsza-prawdziwa.
Polecam tę książkę wszystkim zainteresowanym Elżbietą Batory. :)

książek: 258
Fitnesska | 2015-01-28
O książce: Trzy panny młode
Dodana: wczoraj

Lekka historia o trzech pokoleniach kobiet. Książka opowiada o losach babci, matki i córki splatających się w jedną całość. Dobra na chwile relaksu.

książek: 253
RavenStark | 2015-01-28
O książce: Impuls
Na półkach: Przeczytane
Dodana: wczoraj

recenzja na http://ravenstarkbooks.blogspot.com/2015/01/gratom-1-impuls.html


Życie Miki naznaczone jest rodziną tragedią. Pomimo bólu, poczucia straty, stara się żyć dalej, jak normalna nastolatka, w czym pomagają jej najbliższe przyjaciółki. Dziewczyna stara się ukrywać swoje problemy, smutki, wysila się na uśmiechy, prowadzenie niezobowiązujących rozmów. Kiedy pewnego dnia przesiaduje razem z koleżankami na terenie szkoły podczas przerwy, w pobliżu bieżni, jej uszu dochodzą tajemnicze szepty. Miki nie jest w stanie zlokalizować źródła głosu, z początku stara się ignorować nawoływanie, lecz kiedy wielokrotnie się ono powtarza, a nic nie wskazuje na to, by pozostałe dziewczyny również je słyszały, Miki zaczyna obawiać się o swoje zdrowie psychiczne. Chwilę później dochodzi do wydarzenia, które na zawsze odmieni życie Miki.


Eve Silver to autorka wielu bestsellerów, jej książki doceniają największe portale książkowe, obsypana licznymi nominacjami i nagrodami. Pisarka mieszka...


Załóż konto za darmo!
Utwórz konto
Rejestrując się w serwisie akceptujesz regulamin i zgadzasz się z polityką prywatności.

Pobierz aplikację mobilną

Popularne półki

Znajdź nas na Facebooku

zgłoś błąd zgłoś błąd