Nasza strona internetowa wykorzystuje cookies (pol.: ciasteczka)

W celu sprawnego i szybkiego działania serwisu, zapewnienia wygody podczas jego przeglądania, dostosowywania funkcjonalności do indywidualnych potrzeb użytkowników, a także w celach statystycznych oraz reklamowych, używamy informacji zapisanych za pomocą cookies. Korzystanie z serwisu jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików cookies. Więcej informacji znajdziesz tutaj.
Zgłosuj na książki roku 2017

Sekretny język kwiatów

Tłumaczenie: Małgorzata Miłosz
Wydawnictwo: Świat Książki
7,16 (1686 ocen i 282 opinie) Zobacz oceny
10
148
9
175
8
350
7
480
6
324
5
124
4
43
3
33
2
5
1
4
Darmowe dodatki Edytuj książkę
szczegółowe informacje
tytuł oryginału
The Language of Flowers
data wydania
ISBN
978-83-247-2372-0
liczba stron
400
język
polski
dodała
Natalia-Lena

Jak nauczyć się porozumienia i miłości? Victoria spędziła młodość w rodzinach zastępczych i domach dziecka. Aspołeczna. Porywcza. Małomówna. Bezczelna – oto, co zapisywano w raportach. Ale jest bardzo wrażliwa i kocha kwiaty. Nieufna, porozumiewa się z otoczeniem za pomocą języka roślin. Poznała go dzięki Elisabeth, jednej ze swych przybranych matek. Nieprzystosowana i zła na cały świat,...

Jak nauczyć się porozumienia i miłości? Victoria spędziła młodość w rodzinach zastępczych i domach dziecka. Aspołeczna. Porywcza. Małomówna. Bezczelna – oto, co zapisywano w raportach. Ale jest bardzo wrażliwa i kocha kwiaty. Nieufna, porozumiewa się z otoczeniem za pomocą języka roślin. Poznała go dzięki Elisabeth, jednej ze swych przybranych matek. Nieprzystosowana i zła na cały świat, napotkanym ludziom najchętniej dawałaby bukiet nagietków, oznaczający żal, lub osty, sygnalizujące mizantropię.

Osiemnastoletnia Victoria zaczyna teraz dorosłe życie. Chce być florystką i dostaje pracę w kwiaciarni, gdzie przygotowuje bukiety o specjalnym znaczeniu, pomagające klientom w wyrażaniu wielu dobrych uczuć. Sama jednak nie chce o nich słyszeć, nie wierzy w nie, nie rozumie. Gdy spotyka Granta, który również zna język kwiatów w dziewczynie rozkwitają wcześniej nieznane uczucia. „Sekretny język kwiatów” jest pasjonującą opowieścią o odkrywaniu prawdziwych sensów, znaczeń i intencji, odbieranych inaczej przez każdego z nas. I o tym wspólnym, najintymniejszym obszarze porozumiewania się, możliwym, gdy w grę wchodzi to jedno jedyne, najpiękniejsze uczucie. Vanessa Diffenbauch podarowała nam prawdziwy skarb: bukiet z paproci (szczerość), mimozy (wrażliwość), dzięgiela (inspiracja), portulaki (wyznanie miłości) i dzwonów irlandzkich (szczęście).

 

źródło opisu: www.swiatksiazki.pl

źródło okładki: www.swiatksiazki.pl

pokaż więcej

książek: 1748
Martyna | 2012-07-10
Na półkach: Przeczytane, Ulubione
Przeczytana: maj 2012

Każdy może rozwinąć w sobie piękno.

Victoria spędziła młodość w trzydziestu dwóch miejscach- kolejnych rodzinach zastępczych i licznych domach dziecka. Nigdzie jednak nie zostawała na dłużej niż kilka miesięcy.
Aspołeczna. Porywcza. Małomówna. Bezczelna. Nieuprzejma. Pyskata.- Pisano w raportach i pozbywano się jej, pozostawiając ją znowu samą. Ciągłe negatywne oceny ludzi raniły ją, ale sie uodporniła. Stawała się coraz bardziej nienawistna, ze wszystkim chciała sobie radzić sama. Jej krucha psychika zbyt wcześnie została narażona na okrucieństwa i dziewczyna zupełnie zatraciła wiarę w ludzi. Ale wcale nie miała samych wad, choć i one nie są jej winą. Jest też wrażliwa i kocha kwiaty. Nieufna, samotna i podchodząca do życia z pewnym dystansem pozwala by jej językiem były kwiaty. Zła na cały świat najchętniej rozdawałaby wszystkim napotkanym osobom nagietki, oznaczające żal lub osty- mizantropię, na która cierpi.
Gdy kończy osiemnaście lat musi rozpocząć dorosłe życie. Opuszcza dom dziecka i wprowadza się do niewielkiego mieszkania. Ma trzy miesiące na znalezienie pracy, ale zupełnie sie tym nie przejmuje. Nie jest materialistką, do szczęścia nie potrzebuje pieniędzy, ani nawet dachu nad głową. Gdy czas mija wyprowadza się i bez żalu przeprowadza do parku, gdzie bardzo dobrze się czuje, w otoczeniu ukochanych roślin. W końcu, spragniona prywatności odnajduje idealną dla siebie pracę- zostaje florystką i już wie, że od zawsze chciała to robić. Okazuje się, że ma niezwykły talent do komponowania bukietów, zmieniających ludzkie losy. W swoich kompozycjach omija niektóre kwiaty, między innymi żółte róże (zdrada) oraz bazylię (nienawiść). Posługuje się językiem kwiatów i przywraca ludziom nadzieję, choć w niej jej brakuje.
Pewnego dnia, całkiem przypadkiem spotyka mężczyznę, który też zna ten sekretny język. Wraz z nim powracają wspomnienia z jedynego domu, w którym znalazła miłość, ale z powodu swego błędu musiała go opuścić. Nie potrafiła spojrzeć jedynej bliskiej osobie, którą miała przez całe życie w oczy, więc odeszła. Nie widziała innego wyjścia. Mężczyzna budzi w niej uczucia, których wcześniej nie zaznała. Wiele ich łączy,ale dziewczyna boi się ich i nie potrafi zaakceptować.
Autorka przeplata teraźniejszość ze wstrząsającymi wspomnieniami bohaterki, co pozwala jeszcze silniej poczuć jej uczucia. Bardzo dokładnie tworzy jej portret i pokazuje czym wyróżnia się od innych. Ta książka to nie zwyczajna, lekka historyjka, tylko opowieść o trudnym dzieciństwie, mającym wpływ na całe życie i miłości, do której trzeba dojrzeć. Sprawiła, że widząc kwiaty, zastanawiam się nad ich znaczeniem i nie kupuje tych, które oznaczają negatywne uczucia. Serdecznie polecam wszystkim, nie tylko tym, którzy podobnie jak Victoria kochają kwiaty, ale tez tym którym są one obojętne, bo ta książka uczy miłości do wszystkich roślin.

Ta książka poruszyła mnie do głębi, długo nie mogłam o niej zapomnieć. Zapamiętałam znaczenie kilku kwiatów, zabroniła kupowania mojej koleżance na Dzień Matki żółtych róż. Po prostu musicie ją przeczytać.

Pokaż wszystkie opinie o tej książce
Już teraz nowa funkcja: pakiety. Dowiedz się więcej jak kupić kilka książek w najlepszej cenie >>>
Trwa wyszukiwanie najtańszych ofert.
Moja Biblioteczka
Jeżeli chcesz dodać książkę do biblioteczki, wybierz półkę, oceń lub napisz opinię.
Przeczytane
loading

Opinie czytelników


O książce:
Promyczek

Zacznę od tego, że książka nie jest zła. Na początku trochę się dłuży, dzięki czemu dość dobrze poznajemy główną bohaterkę, potem akcja nabiera tempa...

zgłoś błąd zgłoś błąd